FrMaLeV

**cimbom158** · 09-03-2008

İsimsiz Sevgililer başlıklı yazı Mumsema İsimsiz Sevgililer Forum Alev

Bize sewmesini öğretmediler, bize hep sewgiyi saklamasını öğrettiler! Hep bekletmeyi, hep ertelemeyi Bu yüzden biz kiminle birlikteysek bir diğerini ama hep uzakta olanı özledik Hiç dinmedi doyumsuzluğumuz, biz hep uzaktakini sewdik Yanımızdakini değil, odamızın duwarının arkasındakini değil, bişeyler paylaştığımızı değil, uzaklardakini, ulaşamayacağımız kadar uzaklardakini sewdik Yanımızdakini kırıp geçirdik, incitip üzdük de, hep ulaşamadıklarımıza sakladık söyleyemeyeceğimiz o güzel sözleri
Özlediğimiz sewgiden delice korktuk biz! Sewmek, bizim için sınırlamızdan hiç çıkmamaktı kendi sınırlarımızda sewmek hep kapana kısılmaktı! Bu korku yüzünden hep karşımızdaki insanların sewgisini eksik bulduk, küçümsedik onların segisini, yeni heycanlar arama isteği wardı Bir kişide takılı kalmak ne kadar basit diyorduk Gözümüz hep uçan kuşlardaydıYüksek dağların en tepesinden bakıyorduk insanlara biz Sorun bizdeydi Sewgiye inançsız olan bizdik Bir insan bizi sewmeye başladığında, yenildiğinde sewgimize; ondan uzaklaşır, nasıl da tiksinirdik sewgilerinden biz Ama bizden biraz uzaklaşmaya görsünler onları yana yakıla nasıl da arardık! Çünkü, biz sewilmeye alışmıştık, hatırlasana nasıl da ihtiyaç duyardık seslerine,kokularına! Kaybolmuştuk dağıttığımız sewgilerde Kim bizi sewiyordu, biz kimi sewiyorduk Sınırlar erir, karışırdı herşey Öksüz, sahipsiz bir sewgimiz vardı ama onu kime vereceğimizi şaşırdık İnanırlardı bize, inanırlardı o öksüz, sahipsiz, başı boş sewgimize Çünkü çevremizdeki herkes o kadar hasrettiki sewgiye
Çünkü onlar da bizim gibi sınırları içinde büyümüşlerdi Açılamıyorlardı, kendilerini tanıyamadan çıkamazlardı, sınırdan izinsiz çıkış yoktu bize, sewgiye geçit yoktu Kaç zamandır kendimizi kandırdık Kimi sewenler şarkılarda yaşatır sewdiğini, kimi eski cüzdanındaki eski, soluk bir resimde, kimi ise hayallerle süslediği sınırlı dünyasında, anlatacak çok şeyleri yoktur aslında! Çok olan sadece çektikleri acılardır, sınırlı dünyalarında Bunu bilirler ama kıramazlar zincirleri
Aşkı, sewmeyi, sewilmeyi, kendimizi adamayı o kadar özlemişken, aynı zamanda iki yüzlülükte içimize işlemişti! Kendimden biliyorum, gözümüzde hayatın zerre kadar önemi yoktu! Gerektiğinde hayatımızı hiçe sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalancı ve riyakardık!!

09-03-2008	#1
Profil Bilgileri cimbom158	İsimsiz Sevgililer İsimsiz Sevgililer başlıklı yazı Mumsema İsimsiz Sevgililer Forum Alev Bize sewmesini öğretmediler, bize hep sewgiyi saklamasını öğrettiler! Hep bekletmeyi, hep ertelemeyi Bu yüzden biz kiminle birlikteysek bir diğerini ama hep uzakta olanı özledik Hiç dinmedi doyumsuzluğumuz, biz hep uzaktakini sewdik Yanımızdakini değil, odamızın duwarının arkasındakini değil, bişeyler paylaştığımızı değil, uzaklardakini, ulaşamayacağımız kadar uzaklardakini sewdik Yanımızdakini kırıp geçirdik, incitip üzdük de, hep ulaşamadıklarımıza sakladık söyleyemeyeceğimiz o güzel sözleri Özlediğimiz sewgiden delice korktuk biz! Sewmek, bizim için sınırlamızdan hiç çıkmamaktı kendi sınırlarımızda sewmek hep kapana kısılmaktı! Bu korku yüzünden hep karşımızdaki insanların sewgisini eksik bulduk, küçümsedik onların segisini, yeni heycanlar arama isteği wardı Bir kişide takılı kalmak ne kadar basit diyorduk Gözümüz hep uçan kuşlardaydıYüksek dağların en tepesinden bakıyorduk insanlara biz Sorun bizdeydi Sewgiye inançsız olan bizdik Bir insan bizi sewmeye başladığında, yenildiğinde sewgimize; ondan uzaklaşır, nasıl da tiksinirdik sewgilerinden biz Ama bizden biraz uzaklaşmaya görsünler onları yana yakıla nasıl da arardık! Çünkü, biz sewilmeye alışmıştık, hatırlasana nasıl da ihtiyaç duyardık seslerine,kokularına! Kaybolmuştuk dağıttığımız sewgilerde Kim bizi sewiyordu, biz kimi sewiyorduk Sınırlar erir, karışırdı herşey Öksüz, sahipsiz bir sewgimiz vardı ama onu kime vereceğimizi şaşırdık İnanırlardı bize, inanırlardı o öksüz, sahipsiz, başı boş sewgimize Çünkü çevremizdeki herkes o kadar hasrettiki sewgiye Çünkü onlar da bizim gibi sınırları içinde büyümüşlerdi Açılamıyorlardı, kendilerini tanıyamadan çıkamazlardı, sınırdan izinsiz çıkış yoktu bize, sewgiye geçit yoktu Kaç zamandır kendimizi kandırdık Kimi sewenler şarkılarda yaşatır sewdiğini, kimi eski cüzdanındaki eski, soluk bir resimde, kimi ise hayallerle süslediği sınırlı dünyasında, anlatacak çok şeyleri yoktur aslında! Çok olan sadece çektikleri acılardır, sınırlı dünyalarında Bunu bilirler ama kıramazlar zincirleri Aşkı, sewmeyi, sewilmeyi, kendimizi adamayı o kadar özlemişken, aynı zamanda iki yüzlülükte içimize işlemişti! Kendimden biliyorum, gözümüzde hayatın zerre kadar önemi yoktu! Gerektiğinde hayatımızı hiçe sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalancı ve riyakardık!!


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder