FrMaLeV

**Sevinç** · 22-01-2008

Bana Yokluğunu Öğret.. başlıklı yazı Mumsema Bana Yokluğunu Öğret.. Forum Alev

Her düştüğümde tutup ellerimden kaldıran ayağa, ellerinle silen gözyaşlarımı
Titriyor dizlerim, geçtim yürümekten adım atmaktan ayakta bile duramıyorum Yıkılıyorum ufacık bir fiskeyle bile boylu boyunca yere

Su gibi akıp gidiyorsun ellerimin arasından, tutamıyorum
Ellerimde bıraktığın ıslaklığını da alıp gitsen ya
Aksa ya gözlerimden gözlerin gözyaşlarım gibi

Bana yokluğunu öğret

"Hiç bir şey güzel olmayacak bundan sonra" de, "Sen yoksun" de, "Ben yokum" de
"Denizin lekesi de çıkar elbet bir gün", "Bundan sonra hiç gelmeyecek baharların, hep zemherilerde üşüyeceksin" de
Köhnemiş bir hayatın içinden aldığın beni, bırak aldığın yere

Bana gitmeyi öğret

Zannettim ki çok kolay olacaktı, dönüp sırtımı ağır adımlarla yürüyecektim sadece Hiç bir şey eksilmemiş gibi tutup hayatın bir ucundan, avutacaktım kendimi, kendi süslediğim yalanlarla
Bilemezdim ki, öğrenmediğimi gitmeleri Takıldı ayaklarım yıllara, sendeledim, sarsılıp kaldım olduğum yerde
Bir adım bile atamıyorum şimdi ne önüme ne de ardıma, bekliyorum öylece

Bana ıssızlığı öğret

Kalabalıkların arasında duymuyorum hiç bir sesi Ne bir sevda, ne de bir dost eli çekip çıkaramıyor beni ıssızlığımdan
Koskoca dünyada bir ben kalmışım sanki tek başıma
Oysa ki devam etmekte hayat, akıp gidiyor zaman herkes için Gün yine doğuyor bir yerlerde, akşamlar oluyor Şehrin ışıkları aydınlatıyor bir bir sokakları
Yağmurlar yağıyor
Derin bir nefes alıp, içime çekmek isterken fark ediyorum toprağın kokusunu bile hissetmediğimi artık

Bana sensiz ağlamayı öğret

Hiç bilmedim ki ben yalnız ağlamayı Küçük bir çocuk gibi sığındığım kollar, şimdi öylesine uzak, bir o kadar da yabancı
Seninle olan çokluğumu bırakırken sende, benimle kalacak yalnızlığım yanıbaşımda bekliyor beni
Bilirsin, hiç sevmedim elvedaları Kaç kez hoşça kal dediğimi de saymadım sana

Şimdi tek bir kelime bile etme, susalım sadece

Son kez "Elveda" demeyi öğret, gitmeden önce

~~Mattet~~ · 22-01-2008

Yokluğunda umudu öğret bana!
Tükendiğinde sabır’ı
En anlamlısı;
Sevmediğinde,seni sevmeyi öğret bana!
Kalemimi her elime aldığımda
İsmine şiirler yazmamayı öğret!
Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını anlat!
Sensiz kaldığımda,seni yaşamayı
Yokluğunda,varlığını
Silindiğinde,seni yeni baştan yaratmayı,
Öfkemde,seni yeniden sevebilmeyi anlat bana!
Ama içinde sen olsun!
Seni öğret bana!
Senin adına hayaller kurmayı
En önemlisi;kurduğum hayalleri,
Gerçekleştirebilmeyi öğret bana!

buda benden olsun

***eda*** · 22-01-2008

parmaklarınıza saglık arkadaslar ıkınızde harıkasınız

**>>myworld<<** · 22-01-2008

Alıntı:

*eda*´isimli üyeden Alıntı

parmaklarınıza saglık arkadaslar ıkınızde harıkasınız

Arkadaşa katılıyorum İkinizde süpersiniz

22-01-2008	#1
Profil Bilgileri Sevinç	Bana Yokluğunu Öğret.. Bana Yokluğunu Öğret.. başlıklı yazı Mumsema Bana Yokluğunu Öğret.. Forum Alev Her düştüğümde tutup ellerimden kaldıran ayağa, ellerinle silen gözyaşlarımı Titriyor dizlerim, geçtim yürümekten adım atmaktan ayakta bile duramıyorum Yıkılıyorum ufacık bir fiskeyle bile boylu boyunca yere Su gibi akıp gidiyorsun ellerimin arasından, tutamıyorum Ellerimde bıraktığın ıslaklığını da alıp gitsen ya Aksa ya gözlerimden gözlerin gözyaşlarım gibi Bana yokluğunu öğret "Hiç bir şey güzel olmayacak bundan sonra" de, "Sen yoksun" de, "Ben yokum" de "Denizin lekesi de çıkar elbet bir gün", "Bundan sonra hiç gelmeyecek baharların, hep zemherilerde üşüyeceksin" de Köhnemiş bir hayatın içinden aldığın beni, bırak aldığın yere Bana gitmeyi öğret Zannettim ki çok kolay olacaktı, dönüp sırtımı ağır adımlarla yürüyecektim sadece Hiç bir şey eksilmemiş gibi tutup hayatın bir ucundan, avutacaktım kendimi, kendi süslediğim yalanlarla Bilemezdim ki, öğrenmediğimi gitmeleri Takıldı ayaklarım yıllara, sendeledim, sarsılıp kaldım olduğum yerde Bir adım bile atamıyorum şimdi ne önüme ne de ardıma, bekliyorum öylece Bana ıssızlığı öğret Kalabalıkların arasında duymuyorum hiç bir sesi Ne bir sevda, ne de bir dost eli çekip çıkaramıyor beni ıssızlığımdan Koskoca dünyada bir ben kalmışım sanki tek başıma Oysa ki devam etmekte hayat, akıp gidiyor zaman herkes için Gün yine doğuyor bir yerlerde, akşamlar oluyor Şehrin ışıkları aydınlatıyor bir bir sokakları Yağmurlar yağıyor Derin bir nefes alıp, içime çekmek isterken fark ediyorum toprağın kokusunu bile hissetmediğimi artık Bana sensiz ağlamayı öğret Hiç bilmedim ki ben yalnız ağlamayı Küçük bir çocuk gibi sığındığım kollar, şimdi öylesine uzak, bir o kadar da yabancı Seninle olan çokluğumu bırakırken sende, benimle kalacak yalnızlığım yanıbaşımda bekliyor beni Bilirsin, hiç sevmedim elvedaları Kaç kez hoşça kal dediğimi de saymadım sana Şimdi tek bir kelime bile etme, susalım sadece Son kez "Elveda" demeyi öğret, gitmeden önce

22-01-2008	#2
Profil Bilgileri ~~Mattet~~	--->: Bana Yokluğunu Öğret.. Yokluğunda umudu öğret bana! Tükendiğinde sabır’ı En anlamlısı; Sevmediğinde,seni sevmeyi öğret bana! Kalemimi her elime aldığımda İsmine şiirler yazmamayı öğret! Baharın bir adının da yalnızlık olmadığını anlat! Sensiz kaldığımda,seni yaşamayı Yokluğunda,varlığını Silindiğinde,seni yeni baştan yaratmayı, Öfkemde,seni yeniden sevebilmeyi anlat bana! Ama içinde sen olsun! Seni öğret bana! Senin adına hayaller kurmayı En önemlisi;kurduğum hayalleri, Gerçekleştirebilmeyi öğret bana! buda benden olsun

22-01-2008	#3
Profil Bilgileri *eda*	--->: Bana Yokluğunu Öğret.. parmaklarınıza saglık arkadaslar ıkınızde harıkasınız


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder