FrMaLeV

**FrEeDoM** · 28-02-2008

Bu gözlerine yazılmış bir yazı.... başlıklı yazı Mumsema Bu gözlerine yazılmış bir yazı.... Forum Alev

Kalbine,yüreğine,gülüşüne,ellerine

dokunabildiği m her yerine

Bu yazı sana

Kimse görmeden gülüşüme karışan ,akmayan göz yaşlarımla

Bir daha bakmayacak olsam da sana

Yaşam devam ediyor

Her gün tebessümle uyanılıyor yine güne,her gün kahvaltı sofraları donatılıyor

Evin içini dolduran müzikle merhabalanıyor sabah

Öpücükler ,gülüşler dolduruyor her odayı

dostlar yine ağırlanıyor,sohbetler yine sabahlara uzanıyor,kahkahalar yine duvarları çınlatıyor

Vanilya kokuyor yine her köşem,en sevdiğim yemekler yine pişiriliyor

Alışverişler yapılıyor,kitaplar devriliyor,filmler sıralanıyor

Sabahtan akşama geziliyor bazen,bazen hiç çıkılmıyor evden

Hayat, yine devam ediyor

Ve kimse bir şey bilmiyor

Kimse bir şey anlamıyor,kimse seni tanımıyor,kimse içimde var olduğunu bilmediği senin, kaybedildiğini de, tabi ki düşünemiyor

Kimse bu kayboluşun içinde umudumun da gittiğini görmüyor,kimse giden umudumla eksildiğimi fark etmiyor

Kimse ,kimse,ama kimse senden hiç bahsetmiyor

Sanki hiç yokmuşsun gibi,sanki hiç olmamışsın gibi,sanki bu dünyaya gözlerin hiç bakmamış gibi,kimse o gözlerin bana değdiğini fark etmemiş gibi yapıyor

Kimse,o gözlerin ,beni nasıl gülümsetmiş olabileceğini kestiremiyor

O gözlerin bana bakışı sarmıştı her yerimi aylar önce

Olmadıkları anlarımı da doldurmuştu

Yalan aradım bu gözlerde,riya

Bulamadım

Karmaşa aradım,şaşırdım

°°°°°°°°liğin bir parçasına rastlarım belki dedim

Olmadı

Rastlamadım

Onları ararken bulduklarıma dualadım

Bir gözün bütün bunları barındırır olmasına inanamadım

Korksam da ,ürksem de,şaşırsam da,gözümü asla alamadım

Güveniyle sarmaladım etrafımı,kimseleri ona dokundurmadım

Hayata böyle bakan gözlerin var olduğunu bilmek yetti bana sensiz hayata dönüşümde

Gözlerini ayırmamacasına bakabilecek kadar dürüst gözlerinin büyüsü sardı beni düşlerimde

Onlar umuttu

Hayata inanışın umudu,var olduklarını bilmenin umudu, yaşamın kıyısının bir yerlerinde hayatıma dokunmuş olmasının gururu

Vardın işte,ve yaşıyordun bir yerlerde o gözlerinle

Dimdik,sarsılmadan en kuvvetli rüzgarlarda bile

‘Nasıl?’ dedim sana bir gün

Dayanamadım

’Nasıl becerdin de durdun böyle dimdik ??Ödünsüz,inançlı,inatçı duruşun nasıl değişmedi ayların ötesinde??Nasıl oldu da becerdin farklı olmayı bu kadar , içinde bulunduğun insan kümesinde

??’

Sen vardın

Sen hayattın

İnsan tanımına,kendini tanımışlığında varandın

Sen ümittin insanlık için gözümde

Var olman bile yetiyordu bana çok uzaklarda da olsan ,bir yerlerde

O düz bakan gözlerin menzilinde artık ben olmayacağım

O doğruluğun içinde ben ,rengi zamanla solan bir resim olarak kalacağım

Üç yanlışımın götürdüğü bir doğru olarak ,sessiz sessiz seni anacağım

Kimse bilmeyecek içimdeki umudun eksiğini

Kimse görmeyecek sessizce özlediğimi seni

Sen bile tahmin edemeyeceksin hayatımın hangi köşesine oturttuğumu gülümseyen kalbinle bakabilen gözlerini

Bakmasa da artık sana yüzüm,gülüşünün menziline giren her gül ü kıskanacağım

Gün devam edecek ve hayat sensiz varlığıyla her zaman ki gibi sürecek ama, ben, beni saran kolları ve huzurun sonsuzluğunu hatırlayacağım aklıma her sen geldiğinde , yüzümü saran tebessümümle

28-02-2008	#1
Profil Bilgileri FrEeDoM	Bu gözlerine yazılmış bir yazı.... Bu gözlerine yazılmış bir yazı.... başlıklı yazı Mumsema Bu gözlerine yazılmış bir yazı.... Forum Alev Kalbine,yüreğine,gülüşüne,ellerinedokunabildiği m her yerine Bu yazı sana Kimse görmeden gülüşüme karışan ,akmayan göz yaşlarımla Bir daha bakmayacak olsam da sana Yaşam devam ediyor Her gün tebessümle uyanılıyor yine güne,her gün kahvaltı sofraları donatılıyor Evin içini dolduran müzikle merhabalanıyor sabahÖpücükler ,gülüşler dolduruyor her odayıdostlar yine ağırlanıyor,sohbetler yine sabahlara uzanıyor,kahkahalar yine duvarları çınlatıyor Vanilya kokuyor yine her köşem,en sevdiğim yemekler yine pişiriliyorAlışverişler yapılıyor,kitaplar devriliyor,filmler sıralanıyorSabahtan akşama geziliyor bazen,bazen hiç çıkılmıyor evden Hayat, yine devam ediyor Ve kimse bir şey bilmiyor Kimse bir şey anlamıyor,kimse seni tanımıyor,kimse içimde var olduğunu bilmediği senin, kaybedildiğini de, tabi ki düşünemiyorKimse bu kayboluşun içinde umudumun da gittiğini görmüyor,kimse giden umudumla eksildiğimi fark etmiyorKimse ,kimse,ama kimse senden hiç bahsetmiyorSanki hiç yokmuşsun gibi,sanki hiç olmamışsın gibi,sanki bu dünyaya gözlerin hiç bakmamış gibi,kimse o gözlerin bana değdiğini fark etmemiş gibi yapıyorKimse,o gözlerin ,beni nasıl gülümsetmiş olabileceğini kestiremiyor O gözlerin bana bakışı sarmıştı her yerimi aylar önce Olmadıkları anlarımı da doldurmuştu Yalan aradım bu gözlerde,riyaBulamadımKarmaşa aradım,şaşırdım°°°°°°°°liğin bir parçasına rastlarım belki dedimOlmadıRastlamadımOnları ararken bulduklarıma dualadımBir gözün bütün bunları barındırır olmasına inanamadımKorksam da ,ürksem de,şaşırsam da,gözümü asla alamadımGüveniyle sarmaladım etrafımı,kimseleri ona dokundurmadım Hayata böyle bakan gözlerin var olduğunu bilmek yetti bana sensiz hayata dönüşümde Gözlerini ayırmamacasına bakabilecek kadar dürüst gözlerinin büyüsü sardı beni düşlerimdeOnlar umuttuHayata inanışın umudu,var olduklarını bilmenin umudu, yaşamın kıyısının bir yerlerinde hayatıma dokunmuş olmasının gururuVardın işte,ve yaşıyordun bir yerlerde o gözlerinleDimdik,sarsılmadan en kuvvetli rüzgarlarda bile ‘Nasıl?’ dedim sana bir günDayanamadım’Nasıl becerdin de durdun böyle dimdik ??Ödünsüz,inançlı,inatçı duruşun nasıl değişmedi ayların ötesinde??Nasıl oldu da becerdin farklı olmayı bu kadar , içinde bulunduğun insan kümesinde??’ Sen vardınSen hayattınİnsan tanımına,kendini tanımışlığında varandın Sen ümittin insanlık için gözümdeVar olman bile yetiyordu bana çok uzaklarda da olsan ,bir yerlerde O düz bakan gözlerin menzilinde artık ben olmayacağımO doğruluğun içinde ben ,rengi zamanla solan bir resim olarak kalacağım Üç yanlışımın götürdüğü bir doğru olarak ,sessiz sessiz seni anacağım Kimse bilmeyecek içimdeki umudun eksiğiniKimse görmeyecek sessizce özlediğimi seniSen bile tahmin edemeyeceksin hayatımın hangi köşesine oturttuğumu gülümseyen kalbinle bakabilen gözlerini Bakmasa da artık sana yüzüm,gülüşünün menziline giren her gül ü kıskanacağımGün devam edecek ve hayat sensiz varlığıyla her zaman ki gibi sürecek ama, ben, beni saran kolları ve huzurun sonsuzluğunu hatırlayacağım aklıma her sen geldiğinde , yüzümü saran tebessümümle


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder