FrMaLeV

**mumsema** · 29-09-2007

Derin Uyku "Gaflet" başlıklı yazı Mumsema Derin Uyku "Gaflet" Forum Alev

Derin Uyku "Gaflet"

Gaflet, Allah’ı unutmak, nefsin hevâ ve hevesine uymak demek olup nîmetin elden gitmesine ve pişmanlığa sebep olur

Hak Dostlarından Hamdun Kassar, gafleti şöyle tarif eder:

“Kulun, Rabb’ının işini bırakıp nefsinin idâresine düşmesidir

” (H

Kâmil Yılmaz, Gönül Erleri, c

1, s

206)

Kur’ân-ı Kerîm uyanık olmayı, dâima Allah Teâlâ’yı anmayı ve gâfillerden olmamayı öğütler:

“Rabbini, içinden, yalvararak ve O’ndan korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah ve akşam an

Gâfillerden olma!” (el-A’râf, 205)

Gafletten kurtulmanın tek çaresi, Allah Teâlâ’yı gönülden anmaktır

Bu sayede kalb, gafletten uyanır ve îmân nûru ile dolar

Allah’ı zikretmekten gâfil olanlara şeytan musallat olur

Nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulur:

“Kim Rahmân (olan Allah’ı) zikretmekten gâfil olursa, yanından ayrılmayan bir şeytanı ona musallat ederiz

Şüphesiz bu şeytanlar, onları doğru yoldan alıkoyarlar da onlar, kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar

” (ez-Zuhruf, 36-37)

Kalbî huzûrun muhâfazası için, gâfil ve fâsıklarla ünsiyetten şiddetle sakınmalıdır

Sâlih insanlardan gönüllere huzûr ve ferahlık aksettiği gibi, gâfil kimselerden de huzursuzluk ve kasvet akseder

Bu bakımdan gönül erbâbı, hallerini muhâfaza için mümkün olduğu kadar gâfillerden uzak durmalı; sâlih, mâneviyatlı kimselerle ülfet etmeli ve onların meclislerinde bulunmalıdır

Hazret-i Dâvûd -aleyhisselâm-, Cenâb-ı Hakk’a zaman zaman şöyle ilticâ ederdi:

“Allahım, beni gâfillerin meclîsine yönelmiş görürsen, daha oraya varmadan ayaklarımı kır ki, onların yanına gidemeyeyim

Böyle yapman, benim için büyük bir lütuf olur

” (Osman Nûri Topbaş, Tasavvuf, s

458)

Gafletin en büyüğü; kulun Rabb’ından ve O’nun emirlerinden gafletidir

İbni Atâ der ki:

“Kalbini zikir ehlinin meclislerine yakın tut ki, bu sûretle gafletten kurtulasın!”

Gaflet hâlinin eşyâya bile sirâyet ettiğini gösteren şu olay ne kadar ibretlidir:

Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri birgün, içinde bir huzursuzluk hâli hissetmiş ve bir türlü kendisini bu halden kurtaramamıştı

Meclisinde bulunanlara:

“-Hele bir bakın, aramızda yabancı biri var mı?” dedi

Araştırdılar, kimseyi bulamadılar

Fakat Bâyezîd-i Bistâmî israr etti:

“-Hele iyi araştırın! Asâların olduğu yere de bakın!” dedi

Tekrar araştırdılar ve gâfil birinin asâsını buldular

O asâyı dışarı çıkardılar; Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri’nin gönül huzûru da yerine geldi

(Osman Nûri Topbaş, Tasavvuf, s

214)

Gafletten korunmanın şartlarından biri de dünyaya gönül vermemek ve az yemeğe dikkat etmektir

Ebû Süleyman Dârânî Hazretleri buyurur:

“Mide dolu olunca, kalbi gaflet basar

İnsan, Rabbini unutur

” (Evliyâlar Ansiklopedisi, c

5, s

270)

Gaflet uykusu, uykudan daha kötü ve zararlıdır

Zîra uyayan kimse üzerine kalem işlemez

Hazret-i Mevlânâ -kuddise sirruh-; uykuyu, gaflet uykusuna tercîhle şöyle buyurur:

“Gâfiller arasında bulunup onların in’ikâsını almaktansa, uyumak daha evlâdır

Cenâb-ı Hakk Ashâb-ı Kehf’i, fâsıkların arasından ayırarak onların kalblerini gafletten korumuştur

” (Osman Nûri Topbaş, Nebîler Silsilesi, c

3, s

99)

Mevlânâ Ebû Yezîd -kuddise sirruh- buyurur:

“Avâm(halk tabakası) için günahtan kaçmak nasıl vâcib ise, havâs(yüksek tabaka) için de gafletten kaçmak öyle vâcibdir

Avâm, nasıl günahlardan sorguya çekilirse, havâs da gafletten suçlandırılır

” (Sâdık Dânâ, Altınoluk Sohbetleri, c

6, s

47)

Gâfilâne bir hayat; çocuklukta oyun, gençlikte şehvet, erginlikte gaflet, ihtiyarlıkta elden gidenlere hasret ve binbir türlü çırpınış ve nedâmetten ibârettir

Sâlihlerden biri, rüyâsında hocasını görür ve ona:

“-En çok neden pişmansınız?” diye sorar

Hocası da ona:

“-En büyük pişmanlığım, gafletimdendir

” diye cevâp verir

(İmâm Gazalî, Kalblerin Keşfi, s

33)

Azîz Mahmûd Hüdâyî Hazretleri, gafletin büyük bir pişmanlık sebebi olduğunu ne güzel ifâde eder:

“Aç gözün gafletten uyan,

“Nâdim olur nefse uyan,

“Bâtılı kor Hakk’ı duyan,

“Nic’olur hâlin ey gâfil!” (Azîz M

Hüdâyî, Dîvân-ı İlâhiyât, s

457)

Ebû Saîd Harraz Hazretleri anlatıyor:

Bir gün sokağa çıktım

Yolda kalabalığın bir deli etrafında kümelendiğini gördüm

Deli kaçmaya çalışıyor, onlar da kovalıyordu

Deli kızıp onlara dönünce, bu sefer onlar kaçmaya başlıyordu

Ben de yaklaştım:

“-Dur ey deli!” dedim

Adam dönüp baktı:

“-Deli kime derler biliyor musun?” dedi

“-Hayır…Bilmiyorum

!” dedim

Şaşkın bakışlarıma adam şu cevâbı verdi:

“-Deli ona derler ki, attığı her adımda Allah Teâlâ’yı anmaz ve gâfil gezer

” (Evliyâlar Ansiklopedisi, c

5, s

259)

İnsanların çoğu gaflet uykusunda olup ölünce hakîkatı görüp uyanacaklar, fakat iş işten geçmiş olacaktır

Abdülkadir Geylânî -kuddise sirruh- buyurur:

“Ey gaflet uykusunda uyuyanlar! İyi biliniz ki, sizi Yaratan uyumuyor

” (Allah Dostları, c

7, s

58)

Sultân Dördüncü Murâd Hân, gaflet ehlini şöyle uyarır:

“Bu dünya fânîdir sakın aldanma,
“Mağrûr olup tâc ü tahta dayanma,
“Yedi iklim benim deyu güvenme,
“Uyan ey gözlerim gafletten uyan!”

Allah’ı yakînen bilerek yapılan az ibâdet, gâfilâne yapılan çok ibâdetten daha kıymetlidir

Bu sebepten ibâdetlerin büyük bir uyanıklık içerisinde îfâ edilmesi gerekir

Bilhassa namazın, insanı gafletten alıkoyan tesiri büyüktür

Zîra namaz, bir zikirdir

Gaflet hâli ise, zikirle (yani Allah’ı hatırda tutma ile) aslâ bağdaşmaz

Namazın bu özelliğinden dolayı Cenâb-ı Hakk şöyle buyurur:

“…Beni anmak için namaz kıl!” (Tâhâ, 14)

Gafletlerinden dolayı namaza aldırış etmeyenler yahut namaz vakitlerini geciktirenler hakkında Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulur:

“Yazıklar olsun o namaz kılanlara ki onlar, namazlarından gâfildirler

” (el-Mâûn, 4-5)

Gâfil insan, sisli bir havada önünü iyi göremeyen kimse gibidir

Hakkı bâtıldan ayırt edemez, gözleri perdeli olur, hakîkatı göremez, görse bile umursamaz

Günahlar, nefsine hoş gelir

Yaptığı hatalar, kendisini rahatsız etmez

Hesapsız, ölçüsüz, duygusuz ve mânâsız bir hayat yaşar

Ölümü, âhireti, hesâbı ve azâbı hiç düşünmez

Bütün bu hakîkatlar ona masal veya hikâye gibi gelir

Beş vakit namazı, hattâ cuma namazını bile kılmaz

Halbuki cumayı terk edenler hakkında hadîs-i şerîfte ne acı bir îkaz vardır:

“Bir takım kimseler, yâ cuma namazını terk etmekten vazgeçerler, yâhut Allah Teâlâ, onların kalblerini mühürler de artık gâfillerden olurlar

” (Müslim, Cum’a, 40)

Gafletle yapılan duâların bile kabûl edilmediği hadîs-i şerîfte şöyle ifâde buyurulur:

“Allah’a, kabûl edileceğine yakînen inanarak duâ ediniz! Zîra Allah Teâlâ, gâfil bir kalble yapılan duâyı kabûl etmez

” (Tirmizî, Deavât, 65)

Tasavvufî hayatın zirvesine erenler, devamlı bir uyanıklığa kavuşmuşlardır

Hoca Alaaddîn -kuddise sirruh- buyurur:

“Kendimi bildim bileli, bir serçe kuşunun başını suya sokup çıkaracağı zaman içinde bile bana uykuda veya uyanıklıkta gaflet yol bulmamıştır

” (Sâdık Dânâ, Altınoluk Sohbetleri, c

1, s

78)

Müslüman, her ânının Allah’ın murâkabe ve müşâhedesi altında olduğunu, Allah’ın kendisini her an gördüğünü, her işlediğini bildiğini, her söylediğini duyduğunu, hatta kalbinden geçen her şeyden ânında haberdar olduğunu bilmelidir

Kâinatta her zerre, kendine mahsûs bir lisân ile Allah Teâlâ’yı tesbîh ederken, mahlûkatın en şereflisi olarak yaratılan insanın, yaratanından gâfil olarak yaşaması ne hazindir! Evet, insanoğlu birgün gelir, o derin gaflet uykusundan uyanır, fakat eldeki bütün fırsat ve imkânları yitirmiş olduğundan, artık elinden hasret ve nedâmetten başka bir şey gelmez

29-09-2007	#1
Profil Bilgileri mumsema	Derin Uyku "Gaflet" Derin Uyku "Gaflet" başlıklı yazı Mumsema Derin Uyku "Gaflet" Forum Alev Derin Uyku "Gaflet" Gaflet, Allah’ı unutmak, nefsin hevâ ve hevesine uymak demek olup nîmetin elden gitmesine ve pişmanlığa sebep olur Hak Dostlarından Hamdun Kassar, gafleti şöyle tarif eder: “Kulun, Rabb’ının işini bırakıp nefsinin idâresine düşmesidir” (H Kâmil Yılmaz, Gönül Erleri, c1, s206) Kur’ân-ı Kerîm uyanık olmayı, dâima Allah Teâlâ’yı anmayı ve gâfillerden olmamayı öğütler: “Rabbini, içinden, yalvararak ve O’ndan korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah ve akşam an Gâfillerden olma!” (el-A’râf, 205) Gafletten kurtulmanın tek çaresi, Allah Teâlâ’yı gönülden anmaktır Bu sayede kalb, gafletten uyanır ve îmân nûru ile dolar Allah’ı zikretmekten gâfil olanlara şeytan musallat olur Nitekim Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulur: “Kim Rahmân (olan Allah’ı) zikretmekten gâfil olursa, yanından ayrılmayan bir şeytanı ona musallat ederiz Şüphesiz bu şeytanlar, onları doğru yoldan alıkoyarlar da onlar, kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar” (ez-Zuhruf, 36-37) Kalbî huzûrun muhâfazası için, gâfil ve fâsıklarla ünsiyetten şiddetle sakınmalıdır Sâlih insanlardan gönüllere huzûr ve ferahlık aksettiği gibi, gâfil kimselerden de huzursuzluk ve kasvet akseder Bu bakımdan gönül erbâbı, hallerini muhâfaza için mümkün olduğu kadar gâfillerden uzak durmalı; sâlih, mâneviyatlı kimselerle ülfet etmeli ve onların meclislerinde bulunmalıdır Hazret-i Dâvûd -aleyhisselâm-, Cenâb-ı Hakk’a zaman zaman şöyle ilticâ ederdi: “Allahım, beni gâfillerin meclîsine yönelmiş görürsen, daha oraya varmadan ayaklarımı kır ki, onların yanına gidemeyeyim Böyle yapman, benim için büyük bir lütuf olur” (Osman Nûri Topbaş, Tasavvuf, s458) Gafletin en büyüğü; kulun Rabb’ından ve O’nun emirlerinden gafletidir İbni Atâ der ki: “Kalbini zikir ehlinin meclislerine yakın tut ki, bu sûretle gafletten kurtulasın!” Gaflet hâlinin eşyâya bile sirâyet ettiğini gösteren şu olay ne kadar ibretlidir: Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri birgün, içinde bir huzursuzluk hâli hissetmiş ve bir türlü kendisini bu halden kurtaramamıştı Meclisinde bulunanlara: “-Hele bir bakın, aramızda yabancı biri var mı?” dedi Araştırdılar, kimseyi bulamadılar Fakat Bâyezîd-i Bistâmî israr etti: “-Hele iyi araştırın! Asâların olduğu yere de bakın!” dedi Tekrar araştırdılar ve gâfil birinin asâsını buldular O asâyı dışarı çıkardılar; Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri’nin gönül huzûru da yerine geldi (Osman Nûri Topbaş, Tasavvuf, s214) Gafletten korunmanın şartlarından biri de dünyaya gönül vermemek ve az yemeğe dikkat etmektir Ebû Süleyman Dârânî Hazretleri buyurur: “Mide dolu olunca, kalbi gaflet basar İnsan, Rabbini unutur” (Evliyâlar Ansiklopedisi, c5, s270) Gaflet uykusu, uykudan daha kötü ve zararlıdır Zîra uyayan kimse üzerine kalem işlemez Hazret-i Mevlânâ -kuddise sirruh-; uykuyu, gaflet uykusuna tercîhle şöyle buyurur: “Gâfiller arasında bulunup onların in’ikâsını almaktansa, uyumak daha evlâdır Cenâb-ı Hakk Ashâb-ı Kehf’i, fâsıkların arasından ayırarak onların kalblerini gafletten korumuştur” (Osman Nûri Topbaş, Nebîler Silsilesi, c3, s99) Mevlânâ Ebû Yezîd -kuddise sirruh- buyurur: “Avâm(halk tabakası) için günahtan kaçmak nasıl vâcib ise, havâs(yüksek tabaka) için de gafletten kaçmak öyle vâcibdir Avâm, nasıl günahlardan sorguya çekilirse, havâs da gafletten suçlandırılır” (Sâdık Dânâ, Altınoluk Sohbetleri, c6, s47) Gâfilâne bir hayat; çocuklukta oyun, gençlikte şehvet, erginlikte gaflet, ihtiyarlıkta elden gidenlere hasret ve binbir türlü çırpınış ve nedâmetten ibârettir Sâlihlerden biri, rüyâsında hocasını görür ve ona: “-En çok neden pişmansınız?” diye sorar Hocası da ona: “-En büyük pişmanlığım, gafletimdendir” diye cevâp verir (İmâm Gazalî, Kalblerin Keşfi, s33) Azîz Mahmûd Hüdâyî Hazretleri, gafletin büyük bir pişmanlık sebebi olduğunu ne güzel ifâde eder: “Aç gözün gafletten uyan, “Nâdim olur nefse uyan, “Bâtılı kor Hakk’ı duyan, “Nic’olur hâlin ey gâfil!” (Azîz M Hüdâyî, Dîvân-ı İlâhiyât, s457) Ebû Saîd Harraz Hazretleri anlatıyor: Bir gün sokağa çıktım Yolda kalabalığın bir deli etrafında kümelendiğini gördüm Deli kaçmaya çalışıyor, onlar da kovalıyordu Deli kızıp onlara dönünce, bu sefer onlar kaçmaya başlıyordu Ben de yaklaştım: “-Dur ey deli!” dedim Adam dönüp baktı: “-Deli kime derler biliyor musun?” dedi “-Hayır…Bilmiyorum!” dedim Şaşkın bakışlarıma adam şu cevâbı verdi: “-Deli ona derler ki, attığı her adımda Allah Teâlâ’yı anmaz ve gâfil gezer” (Evliyâlar Ansiklopedisi, c5, s259) İnsanların çoğu gaflet uykusunda olup ölünce hakîkatı görüp uyanacaklar, fakat iş işten geçmiş olacaktır Abdülkadir Geylânî -kuddise sirruh- buyurur: “Ey gaflet uykusunda uyuyanlar! İyi biliniz ki, sizi Yaratan uyumuyor” (Allah Dostları, c7, s58) Sultân Dördüncü Murâd Hân, gaflet ehlini şöyle uyarır: “Bu dünya fânîdir sakın aldanma, “Mağrûr olup tâc ü tahta dayanma, “Yedi iklim benim deyu güvenme, “Uyan ey gözlerim gafletten uyan!” Allah’ı yakînen bilerek yapılan az ibâdet, gâfilâne yapılan çok ibâdetten daha kıymetlidir Bu sebepten ibâdetlerin büyük bir uyanıklık içerisinde îfâ edilmesi gerekir Bilhassa namazın, insanı gafletten alıkoyan tesiri büyüktür Zîra namaz, bir zikirdir Gaflet hâli ise, zikirle (yani Allah’ı hatırda tutma ile) aslâ bağdaşmaz Namazın bu özelliğinden dolayı Cenâb-ı Hakk şöyle buyurur: “…Beni anmak için namaz kıl!” (Tâhâ, 14) Gafletlerinden dolayı namaza aldırış etmeyenler yahut namaz vakitlerini geciktirenler hakkında Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyurulur: “Yazıklar olsun o namaz kılanlara ki onlar, namazlarından gâfildirler” (el-Mâûn, 4-5) Gâfil insan, sisli bir havada önünü iyi göremeyen kimse gibidir Hakkı bâtıldan ayırt edemez, gözleri perdeli olur, hakîkatı göremez, görse bile umursamaz Günahlar, nefsine hoş gelir Yaptığı hatalar, kendisini rahatsız etmez Hesapsız, ölçüsüz, duygusuz ve mânâsız bir hayat yaşar Ölümü, âhireti, hesâbı ve azâbı hiç düşünmez Bütün bu hakîkatlar ona masal veya hikâye gibi gelir Beş vakit namazı, hattâ cuma namazını bile kılmaz Halbuki cumayı terk edenler hakkında hadîs-i şerîfte ne acı bir îkaz vardır: “Bir takım kimseler, yâ cuma namazını terk etmekten vazgeçerler, yâhut Allah Teâlâ, onların kalblerini mühürler de artık gâfillerden olurlar” (Müslim, Cum’a, 40) Gafletle yapılan duâların bile kabûl edilmediği hadîs-i şerîfte şöyle ifâde buyurulur: “Allah’a, kabûl edileceğine yakînen inanarak duâ ediniz! Zîra Allah Teâlâ, gâfil bir kalble yapılan duâyı kabûl etmez” (Tirmizî, Deavât, 65) Tasavvufî hayatın zirvesine erenler, devamlı bir uyanıklığa kavuşmuşlardır Hoca Alaaddîn -kuddise sirruh- buyurur: “Kendimi bildim bileli, bir serçe kuşunun başını suya sokup çıkaracağı zaman içinde bile bana uykuda veya uyanıklıkta gaflet yol bulmamıştır” (Sâdık Dânâ, Altınoluk Sohbetleri, c1, s78) Müslüman, her ânının Allah’ın murâkabe ve müşâhedesi altında olduğunu, Allah’ın kendisini her an gördüğünü, her işlediğini bildiğini, her söylediğini duyduğunu, hatta kalbinden geçen her şeyden ânında haberdar olduğunu bilmelidir Kâinatta her zerre, kendine mahsûs bir lisân ile Allah Teâlâ’yı tesbîh ederken, mahlûkatın en şereflisi olarak yaratılan insanın, yaratanından gâfil olarak yaşaması ne hazindir! Evet, insanoğlu birgün gelir, o derin gaflet uykusundan uyanır, fakat eldeki bütün fırsat ve imkânları yitirmiş olduğundan, artık elinden hasret ve nedâmetten başka bir şey gelmez


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder