FrMaLeV

**mumsema** · 08-10-2007

Süslü Geline benzermiş başlıklı yazı Mumsema Süslü Geline benzermiş Forum Alev

Süslü Geline benzermiş

“Onun neşeleri kederlerden ayrılmaz

Selametin arkasından hastalık gelmekte

Gençliği ihtiyarlığa sevketmekte, nimetleri hasret ve pişmanlıktan başka bir meyve vermemekte

O hilekar, kandırıcı, meymenetsiz bir kaçaktır

Durmadan müşterilerine süslü püslü görünür

Ta ki, onlar bağlanıp ahbab olunca, o zaman iri yırtıcı dişlerini gösterir

Öldürücü zehirlerini onlara tattırır

Onları aldatıcı bir şekilde nimetlere boğar

Onlar, saraylar inşa edip, yaşamak isterken, köşklerini mezara çevirir

”
İşte dünyanın sıfatı ya da sıfatları

Dünya “deni”dir

yani alçaktır, aşağılıktır, âdîdir

Dünya Allah’ın kullarının yolunu kestiği için, Allah onu sevmemektedir

Dünya, Allah dostlarına düşmandır

Çünkü dünya, onlara çeşitli süsleriyle görünmüş, onlara acı şerbetler içirmiş ve dünyadan kaçmak istemişlerdir

Allah’a düşman olanlar da dünyaya aldanmışlardır

Onları ağlarına düşüren dünya, hayatın kendisinden ibaret olduğunu zannettirmiş ve Allah düşmanları, dünyayı ebedî zannetmişlerdir

Halbuki dünya onlara ebedî saadet’i haram kılmıştır: “Bunlar, ahireti dünya hayatına satmış kimselerdir

” (Bakara/86)
Bir hadis-i şerif: “Dünya mü’minin zindanıdır, kâfirin cennetidir

” Başka bir hadis-i şerif: “Dünya melundur

”
Yine bir Rasulullah buyurması: “Kim ki dünyasını severse, ahiretine zarar verir

Kim ki ahiretini severse, dünyasına zarar verir

”
“Dünya, evi olmayanın evidir

Malı olmayanın malıdır

İlmi olmayan, dünya için başkasına düşmanlık eder

İdraksiz kişi dünya için hased eder

”
Dünya ile ilgili, dünyanın aldatıcılığı, çekiciliği, yanıltıcılığı ile ilgili ayet ve hadisler oldukça fazladır

Bunların çoğunda da bir ikilik dikkat çeker

Dünyayı tercih edenler, ahireti terk etmiş, ahireti tercih edenler dünyayı terketmiş olurlar

Yani dünyanın alternatifi ahirettir

Dünya fânî (geçici), ahiret ebedidir

Ebedi saadetin kaynağı ahiret için, dünyayı terketmek ya da dünyevîleşmemek esastır

Bütün tasavvuf ve ahlâk kitaplarımızda dünyanın kötülüğü ve insanı Allah yolunda hizmetten, zikirden, Allah’tan uzaklaştırdığını ifade eden konular, bölümler vardır

Belirtilen ayet ve hadislerde ve tasavvufî kitaplarda dünya kötülenirken, hayatın reddi değildir

Yaşamanın anl----- dikkat çekmektir

Aslında müslümanın kendisini sorgulaması gereken, “niçin yaşadığıdır

” Allah insanı niçin yaratmıştır? Hz Adem ve onun soyunu dünyaya niçin misafir etmiştir? Ruhlar aleminde sorulan “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sorusuna “Evet Rabbimizsin

” cevabının verilmesi ile, dünya hayatına yol açılmıştır

Verilen cevap aynı zamanda bir akitleşme idi

Yani, her zamanda ve mekanda Allah’ı Rab olarak tanıma sözü

Bu söze, bu akitleşmeye uymanın ölçüldüğü, mekan dünya, zaman da insan ömrüydü

Demek ki dünya hayatı bir imtihan dünyasıdır

İşte insanın kendisini sorgulaması gereken husus da burasıdır

Sözünün erinin olup olmaması

Şimdi biz dünyaya bu gözle bakabiliyor muyuz? İnsan hayatı, geriye bakılıp, olaylar sıralanınca çok kısa, ileriye bakınca çok uzundur

Aslında normal insan ömrü çok uzundur

O zamanda çok işler yapılabilir

Ben, otuz sene önce, dini namaz kılmak, oruç tutmak, dürüst ve ahlâklı olmak gibi “ferdî” planda yorumlayan bir toplumun bireyi idim

Sonra, dinin hakikatini bilenler, bana “dinin bir yaşam biçimi” olduğunu, “her halde, her zaman da her mekânda Allah’ın şeriatının yaşanması ve hakim kılınmasını” öğrettiler

Allah’ın hakimiyeti, daha iyi bir dünya düzeni, adil, mutlu bir insan hayatı için yaşanması, o uğurda “malla canla” çalışılması, hatta “şehadet”in yaşanması gerektiğini anlattılar

Ayasofya için ağladık, yürüdük, yazdık, okuduk

Mescid-i Aksa için canımızı ortaya koyduk

Sünnete uygun bir hayat ve mücadele ortaya koyduk

Dünya nimetlerini sadece yaşamak ve yaşarken dini hakim kılmak için gerekli bildik

1970’lerde, 1980’lerde, hatta 1990’larda bu ideal ve amaç için çalışırdık

Hiç memurun, işçinin kafasında ev almak, araba almak gibi düşüncesi olmazdı

Varsa yoksa ideali idi

Solcusu, sağcısı, müslümanı hep öyle düşünürdü

Sadece idealleri için yaşarlardı

Mesailerini de ona harcarlardı

Ölümden korkulmazdı

Hapisten korkulmazdı

Sonra 1980’li seneler geldi

Dünyaya açılan Türkiye ile beraber dünyalaşan idealistler ortaya çıktı

İlk önce 68’liler denilen sol kuşak ideallerini terkedip, liberal olup zengin olmanın peşine düştüler

1402’likler de dahil olmak üzere hemen hemen hepsi “Deniz Gezmişler’i” filan unutup, holdinglerin bir numaralı adamı olarak, ya gazete, ya dergi ya televizyonlarında ya da holdinglerinde “liberal, laik, demokrat” gibi sıfatlarla ideallerini terkettiler

Fikirlerini, mücadelelerini terkettiler

“Kimse Kızmasın, Kendimi Yazdım” diyerek, kendilerini ortaya koydular

Milliyetçiler de, liberal ve renksiz partilerde “koltuk” sahibi oldular

“Bir koltuk uğruna Yarab nice idealler batıyor” dedirtecek derecede ideallerini terkettiler

Ya da işadamı olup, ihale peşine düştüler

Müslümanlara gelince

Onlar da dünyanın zevkini tattılar

Dünyaya daldılar

Özellikle iktidar nimetini görünce, birbirine düştüler

İslam dışı bir anlayışı benimserken, o anlayışa dinde yer aramaya başladılar

Önce haramları ve mekruhları yaşadılar sonra onun İslam’da fetvasını aramaya başladılar

Koltukların esiri oldular

Koltukları “arap” görenlerin onu amaçlaştırdılar

Parayı, dine, müslümanlara hizmet için istediklerini söylerken, onu nefisleri için, daha lüks, daha konforlu bir hayat için kullanmak için kazanmaya başladılar

Dolayısıyla hayatı, dünyayı, daha lüks, daha konforlu bir hayatı benimsediler

Rahat koltuklar, sıcak ve lüks evler, modelli, markalı lüks otomobiller, çeşit çeşit giyecekler, yiyeceklere sahip olunca, dini de ikinci plana atıverdiler

Sadece, namaz, oruç, kelime-i şehadet, biraz zekat, az sadaka, ara sıra sohbetle dinin tamam olduğu zannıyla, dünya meşguliyetinin içinde kaybolup gittiler

Komşusunun açlığı pek ilgilendirmedi onları

Dünyanın değişik mekanlarındaki zulümler için sadece duyunca “ah, vah ettiler” o kadar

Şehadet ruhu, bilinci yok oldu

Malla, canla cihat bitti

Arasıra sözle de olsa cihat yapıldı o kadar

Yani Allah korusun din ikinci derecek kaldı ve bizim için lüks oldu

Dolayısıyla “Hayat, iman ve cihaddır

” yerine “Hayat en lüks ve konforlu yaşama biçimidir

” anlayışı hakim oldu

Yıllarca, gece sohbetlerinde sohbet dinleyenler, boş zamanlarında idareden, durumdan şikayetçi olanlar, namaz, oruç ibadetlerini yapanlar, Kur’an meali, tefsiri okuyup hadis dinleyenler, işlerini, koltuklarını, ilk sıraya koyup, dini ikinci plana ittiler

Ölmekten korktular

Sohbetten korkup kaçtılar

Mallarını Allah için harcamaz oldular

Çocuklarını müslümanların eline emanet etmekten çekindiler

Bunun adını da “tedbir” koydular

İki yüzlülüğü benimsediler

Sonuç; güzeli terkedip çirkinin içine girdiler

Ebediliği terkedip, faniliği tercih ettiler

Sünnetullaha uygun düşünceyi ve yaşayışı terkedip, düzeni uygun düşünmeye, yaşamaya başladılar

Bunun adını da ben de, siz de koyabilirsiniz

DÜNYEVîLEŞMEK

Dünya hayatını (fâni), ahiret hayatına (ebedi) tercih etmek

İşte biz

Niçin başkalarından şikayet ediyoruz

Her şeyin sebebi biziz

Biz talip olduk, Allah da yarattı

Süslü geline benzeyen dünyayı

M

F

REYHAN

08-10-2007	#1
Profil Bilgileri mumsema	Süslü Geline benzermiş Süslü Geline benzermiş başlıklı yazı Mumsema Süslü Geline benzermiş Forum Alev Süslü Geline benzermiş “Onun neşeleri kederlerden ayrılmaz Selametin arkasından hastalık gelmekte Gençliği ihtiyarlığa sevketmekte, nimetleri hasret ve pişmanlıktan başka bir meyve vermemekte O hilekar, kandırıcı, meymenetsiz bir kaçaktır Durmadan müşterilerine süslü püslü görünür Ta ki, onlar bağlanıp ahbab olunca, o zaman iri yırtıcı dişlerini gösterir Öldürücü zehirlerini onlara tattırır Onları aldatıcı bir şekilde nimetlere boğar Onlar, saraylar inşa edip, yaşamak isterken, köşklerini mezara çevirir” İşte dünyanın sıfatı ya da sıfatları Dünya “deni”dir yani alçaktır, aşağılıktır, âdîdir Dünya Allah’ın kullarının yolunu kestiği için, Allah onu sevmemektedir Dünya, Allah dostlarına düşmandır Çünkü dünya, onlara çeşitli süsleriyle görünmüş, onlara acı şerbetler içirmiş ve dünyadan kaçmak istemişlerdir Allah’a düşman olanlar da dünyaya aldanmışlardır Onları ağlarına düşüren dünya, hayatın kendisinden ibaret olduğunu zannettirmiş ve Allah düşmanları, dünyayı ebedî zannetmişlerdir Halbuki dünya onlara ebedî saadet’i haram kılmıştır: “Bunlar, ahireti dünya hayatına satmış kimselerdir” (Bakara/86) Bir hadis-i şerif: “Dünya mü’minin zindanıdır, kâfirin cennetidir” Başka bir hadis-i şerif: “Dünya melundur” Yine bir Rasulullah buyurması: “Kim ki dünyasını severse, ahiretine zarar verir Kim ki ahiretini severse, dünyasına zarar verir” “Dünya, evi olmayanın evidir Malı olmayanın malıdır İlmi olmayan, dünya için başkasına düşmanlık eder İdraksiz kişi dünya için hased eder” Dünya ile ilgili, dünyanın aldatıcılığı, çekiciliği, yanıltıcılığı ile ilgili ayet ve hadisler oldukça fazladır Bunların çoğunda da bir ikilik dikkat çeker Dünyayı tercih edenler, ahireti terk etmiş, ahireti tercih edenler dünyayı terketmiş olurlar Yani dünyanın alternatifi ahirettir Dünya fânî (geçici), ahiret ebedidir Ebedi saadetin kaynağı ahiret için, dünyayı terketmek ya da dünyevîleşmemek esastır Bütün tasavvuf ve ahlâk kitaplarımızda dünyanın kötülüğü ve insanı Allah yolunda hizmetten, zikirden, Allah’tan uzaklaştırdığını ifade eden konular, bölümler vardır Belirtilen ayet ve hadislerde ve tasavvufî kitaplarda dünya kötülenirken, hayatın reddi değildir Yaşamanın anl----- dikkat çekmektir Aslında müslümanın kendisini sorgulaması gereken, “niçin yaşadığıdır” Allah insanı niçin yaratmıştır? Hz Adem ve onun soyunu dünyaya niçin misafir etmiştir? Ruhlar aleminde sorulan “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sorusuna “Evet Rabbimizsin” cevabının verilmesi ile, dünya hayatına yol açılmıştır Verilen cevap aynı zamanda bir akitleşme idi Yani, her zamanda ve mekanda Allah’ı Rab olarak tanıma sözü Bu söze, bu akitleşmeye uymanın ölçüldüğü, mekan dünya, zaman da insan ömrüydü Demek ki dünya hayatı bir imtihan dünyasıdır İşte insanın kendisini sorgulaması gereken husus da burasıdır Sözünün erinin olup olmaması Şimdi biz dünyaya bu gözle bakabiliyor muyuz? İnsan hayatı, geriye bakılıp, olaylar sıralanınca çok kısa, ileriye bakınca çok uzundur Aslında normal insan ömrü çok uzundur O zamanda çok işler yapılabilir Ben, otuz sene önce, dini namaz kılmak, oruç tutmak, dürüst ve ahlâklı olmak gibi “ferdî” planda yorumlayan bir toplumun bireyi idim Sonra, dinin hakikatini bilenler, bana “dinin bir yaşam biçimi” olduğunu, “her halde, her zaman da her mekânda Allah’ın şeriatının yaşanması ve hakim kılınmasını” öğrettiler Allah’ın hakimiyeti, daha iyi bir dünya düzeni, adil, mutlu bir insan hayatı için yaşanması, o uğurda “malla canla” çalışılması, hatta “şehadet”in yaşanması gerektiğini anlattılar Ayasofya için ağladık, yürüdük, yazdık, okuduk Mescid-i Aksa için canımızı ortaya koyduk Sünnete uygun bir hayat ve mücadele ortaya koyduk Dünya nimetlerini sadece yaşamak ve yaşarken dini hakim kılmak için gerekli bildik 1970’lerde, 1980’lerde, hatta 1990’larda bu ideal ve amaç için çalışırdık Hiç memurun, işçinin kafasında ev almak, araba almak gibi düşüncesi olmazdı Varsa yoksa ideali idi Solcusu, sağcısı, müslümanı hep öyle düşünürdü Sadece idealleri için yaşarlardı Mesailerini de ona harcarlardı Ölümden korkulmazdı Hapisten korkulmazdı Sonra 1980’li seneler geldi Dünyaya açılan Türkiye ile beraber dünyalaşan idealistler ortaya çıktı İlk önce 68’liler denilen sol kuşak ideallerini terkedip, liberal olup zengin olmanın peşine düştüler 1402’likler de dahil olmak üzere hemen hemen hepsi “Deniz Gezmişler’i” filan unutup, holdinglerin bir numaralı adamı olarak, ya gazete, ya dergi ya televizyonlarında ya da holdinglerinde “liberal, laik, demokrat” gibi sıfatlarla ideallerini terkettiler Fikirlerini, mücadelelerini terkettiler “Kimse Kızmasın, Kendimi Yazdım” diyerek, kendilerini ortaya koydular Milliyetçiler de, liberal ve renksiz partilerde “koltuk” sahibi oldular “Bir koltuk uğruna Yarab nice idealler batıyor” dedirtecek derecede ideallerini terkettiler Ya da işadamı olup, ihale peşine düştüler Müslümanlara gelince Onlar da dünyanın zevkini tattılar Dünyaya daldılar Özellikle iktidar nimetini görünce, birbirine düştüler İslam dışı bir anlayışı benimserken, o anlayışa dinde yer aramaya başladılar Önce haramları ve mekruhları yaşadılar sonra onun İslam’da fetvasını aramaya başladılar Koltukların esiri oldular Koltukları “arap” görenlerin onu amaçlaştırdılar Parayı, dine, müslümanlara hizmet için istediklerini söylerken, onu nefisleri için, daha lüks, daha konforlu bir hayat için kullanmak için kazanmaya başladılar Dolayısıyla hayatı, dünyayı, daha lüks, daha konforlu bir hayatı benimsediler Rahat koltuklar, sıcak ve lüks evler, modelli, markalı lüks otomobiller, çeşit çeşit giyecekler, yiyeceklere sahip olunca, dini de ikinci plana atıverdiler Sadece, namaz, oruç, kelime-i şehadet, biraz zekat, az sadaka, ara sıra sohbetle dinin tamam olduğu zannıyla, dünya meşguliyetinin içinde kaybolup gittiler Komşusunun açlığı pek ilgilendirmedi onları Dünyanın değişik mekanlarındaki zulümler için sadece duyunca “ah, vah ettiler” o kadar Şehadet ruhu, bilinci yok oldu Malla, canla cihat bitti Arasıra sözle de olsa cihat yapıldı o kadar Yani Allah korusun din ikinci derecek kaldı ve bizim için lüks oldu Dolayısıyla “Hayat, iman ve cihaddır” yerine “Hayat en lüks ve konforlu yaşama biçimidir” anlayışı hakim oldu Yıllarca, gece sohbetlerinde sohbet dinleyenler, boş zamanlarında idareden, durumdan şikayetçi olanlar, namaz, oruç ibadetlerini yapanlar, Kur’an meali, tefsiri okuyup hadis dinleyenler, işlerini, koltuklarını, ilk sıraya koyup, dini ikinci plana ittiler Ölmekten korktular Sohbetten korkup kaçtılar Mallarını Allah için harcamaz oldular Çocuklarını müslümanların eline emanet etmekten çekindiler Bunun adını da “tedbir” koydular İki yüzlülüğü benimsediler Sonuç; güzeli terkedip çirkinin içine girdiler Ebediliği terkedip, faniliği tercih ettiler Sünnetullaha uygun düşünceyi ve yaşayışı terkedip, düzeni uygun düşünmeye, yaşamaya başladılar Bunun adını da ben de, siz de koyabilirsiniz DÜNYEVîLEŞMEK Dünya hayatını (fâni), ahiret hayatına (ebedi) tercih etmek İşte biz Niçin başkalarından şikayet ediyoruz Her şeyin sebebi biziz Biz talip olduk, Allah da yarattı Süslü geline benzeyen dünyayı MFREYHAN


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder