FrMaLeV

**mumsema** · 16-04-2008

Kardelen, lâle ve gül başlıklı yazı Mumsema Kardelen, lâle ve gül Forum Alev

Kardelen, lâle ve gül

Kardelenin beyaz zarif yaprakları, hafifçe boynunu büküşü, soğanlı menekşe diye adlandırılışı ile sizi aldatmasın

O çok cesur ve güçlü bir çiçektir

Şubat’ta karın içinden filiz verir

Uygun şartlar olursa suda bile yeşerir

Kardelenler bembeyaz rengi, yeryüzünde kışın ortasında yiğitçe duruşu ile bana Hz

Musa’yı hatırlatırlar

Onun yüreğinden çıkardığı bembeyaz eli gibidir kardan çıkan kardelen filizi

Kışın en zor şartlarının hüküm sürdüğü, insanların hayaline bile baharın dokunmadığı, fırtınanın ve donun ortalığı kasıp kavurduğu, Firavun maddeciliğinin alıp yürüdüğü bir günde, tam da karın ayazın, zemheririn göbeğinden, firavun sarayından filizlenen, ‘suyla gelen’ anlamındaki adını bile kardelen gibi suda hayatta kalmasına borçlu olan Yüce Resûl

Kardelenin çıkmasıyla cesaret kazanır tüm nebatat; meydan okumaya cüret ederler amansız soğuğa

Kardelen öncüdür

Bütün öncüler gibi, bir kahraman…
Kar biter kutlu yağmurlar gelmeye başlar ardı ardına

Vahiy düşer her gün insanların yüreklerine yağmur gibi

Yağar Benî İsrail peygamberleri damla damla

İlk kardelenin çıktığı yağmur duasına lâle devam eder

Yağmurlar kat kat artar onunla

Utangaçtır lâle, çekingendir, dikensizdir

Kardelenin zerafetine ve cesaretine, asaleti, letafeti, büyüleyici güzelliği ve nezaketi ekler lâle

Masumiyeti ve güzelliği tek silahıdır

Ehl-i vicdan, ehl-i insaf kimse kıyamaz lâleye dokunmaya

Pek çok ismi vardır

Cücemoru, Sahipkıran, Narçiçeği, Pabuççu, Altınsarısı, İbrahim Bey alı, Aşçımoru, Gülcübaşı, Kızılbıyıklı, Keresteci, Pençe, Erikdibi, Kalaycı Bey, Hokka, Cennetçocuğu, Kesretbâdesi

Lâle Anadolu çiçeğidir

İlk hakimiyetini burada kurmuş, ilk kez İstanbul’u fethetmiş, oradan henüz kendisini tanımayan Frenklerin memleketine göç etmiştir

Lâle bana Hz

İsa’yı hatırlatır

Onun o kırkikindi yağmurlarında tüm ihtişamıyla boy gösterişini, kılıçsız dikensiz, dövene elsiz sövene dilsiz halini, tek bir soğandan ortaya çıkışı ile tek bir valideden doğuşunu, eliyle çamur içinden hayat çıkarışını, dininin evvela Anadolu’da filizlenişini, İstanbul’un ona ilk başkent olma şerefine nail oluşunu, Frenklerin elinde çoğalmasına karşın değerini yitirişini, kendisine doyulamadan ortadan kayboluşunu hatırlatır

Lâle müjde içindir

Onun görevi sıcak yaz mevsimini, ve çiçeklerin sultanı gülü müjdelemektir

Nisan’da arz-ı endam eder

Hayalleri yaza yöneltir, nazarları güle tevcih eder ve veda etmeden gider

Gül, âh ki o güzeller güzeli gül! Ben gülü tariften acizim, zira benim varlığımı tarif eden güldür

Gül Haziran’da sıcaklarla beraber hayatımıza girer

Güneş gül için parlar, çocuklar gülün kokusuyla gülümser

Gül için hava ısınır

Vahiy gülle beraber içimizi ısıtan, en derin kuytularımızı aydınlatan, en karanlık taraflarımızı şualarıyla ortaya çıkaran bir hal alır

Gül boyunduruklarımızı çözer, yükümüzü hafifletir, bizden ancak yapabileceğimiz kadarını ister

Mevsim gülle tamamlanır

Vahiy gülle mühürlenir

Gül Hâtemü’z-Zehra’dır

Çiçeklerin mührü ve sonuncusudur

Gül her yerdedir

Başınızı nereye çevirseniz onun saltanatını görürsünüz

Narin değildir, haddinizi bilmezseniz, dikenlerini size batırır

Gülle konuşmanın, buluşmanın adabı vardır

Gül sultandır

Herşey onun için olan sultana ne hediye verilir? Adı övgü olan nasıl övülür? Gülün memleketi tüm yeryüzüdür

Onun giremediği yer yoktur

Evler, bahçeler onunla doludur

O muhabbetin ve ondan gayrı birşey olmayan Habibullah’ın işaretidir

Ben her gül kokladığımda Resulullah’ın eline bir öpücük kondurduğumu hayal ederim

Onun hatıralarını kurutup en kıymetli kitabın arasında saklarım

Sesim olsa da, bülbül gibi kasideler döşeneyim isterim

Hayran kalırım, dilim tutulur

Benim güle diyecek sözüm yoktur

Ben ancak onun sözünü dinlerim

O en fasihidir insanlığın, onun sözünün üstüne söz söylenmez

O sözün bittiği, vahyin başladığı, insanın sustuğu Rabbü’l-âlemînin konuştuğu yerdedir

Hayallerin söndüğü umudun bittiği, küfre teslim-i silah edildiği, tüm ceberutluğuyla kafir medeniyetin karları altında insanlığın titrediği zamanlarda çıkar kardelen

Bediüzzaman da öyle çıkmıştır

Musa aleyhisselam gibi

Firavunların topukları altında ezilen bir halkın prensidir o

Tek başına meydan okumuştur dünyaya

Bizi alıp va’dedilmiş topraklara götürmüş, içinden süt ve bal akan diyarları göstermiş, “secde ederek ve günahlarınızın affını dileyerek girin bu beldeye” demiştir

Risale-i Nur vaad edilmiş toprakların yol haritasıdır

Bembeyaz narin ellerine, zulmün hiçbir türlüsünü leke etmemiştir

Rabbinin hediyesi asâsından başkasına dayanmamıştır

Bize baharı müjdelemiştir

Lâle soğanlarını tek tek elleriyle dikmiş, nazarımıza Hz

İsa’yı takrib etmiştir

Şimdi lâle zamanıdır

Soğanlar çatlamıştır

Toprak yarılmıştır

Kırkikindi yağmurları yağmaktadır

Lâle başını yeryüzüne uzatmıştır

Zuhur-u İsa zamanıdır

Ve elbette, gül daima imamdır

Mona İslam

**Nursedaa** · 23-05-2008

Alıntı:

mumsema´isimli üyeden Alıntı


	Şimdi lâle zamanıdır Soğanlar çatlamıştır Toprak yarılmıştır Kırkikindi yağmurları yağmaktadır Lâle başını yeryüzüne uzatmıştır Zuhur-u İsa zamanıdır Ve elbette, gül daima imamdır

Allah cc razı olsun

16-04-2008	#1
Profil Bilgileri mumsema	Kardelen, lâle ve gül Kardelen, lâle ve gül başlıklı yazı Mumsema Kardelen, lâle ve gül Forum Alev Kardelen, lâle ve gül Kardelenin beyaz zarif yaprakları, hafifçe boynunu büküşü, soğanlı menekşe diye adlandırılışı ile sizi aldatmasın O çok cesur ve güçlü bir çiçektir Şubat’ta karın içinden filiz verir Uygun şartlar olursa suda bile yeşerir Kardelenler bembeyaz rengi, yeryüzünde kışın ortasında yiğitçe duruşu ile bana Hz Musa’yı hatırlatırlar Onun yüreğinden çıkardığı bembeyaz eli gibidir kardan çıkan kardelen filizi Kışın en zor şartlarının hüküm sürdüğü, insanların hayaline bile baharın dokunmadığı, fırtınanın ve donun ortalığı kasıp kavurduğu, Firavun maddeciliğinin alıp yürüdüğü bir günde, tam da karın ayazın, zemheririn göbeğinden, firavun sarayından filizlenen, ‘suyla gelen’ anlamındaki adını bile kardelen gibi suda hayatta kalmasına borçlu olan Yüce Resûl Kardelenin çıkmasıyla cesaret kazanır tüm nebatat; meydan okumaya cüret ederler amansız soğuğa Kardelen öncüdür Bütün öncüler gibi, bir kahraman… Kar biter kutlu yağmurlar gelmeye başlar ardı ardına Vahiy düşer her gün insanların yüreklerine yağmur gibi Yağar Benî İsrail peygamberleri damla damla İlk kardelenin çıktığı yağmur duasına lâle devam eder Yağmurlar kat kat artar onunla Utangaçtır lâle, çekingendir, dikensizdir Kardelenin zerafetine ve cesaretine, asaleti, letafeti, büyüleyici güzelliği ve nezaketi ekler lâle Masumiyeti ve güzelliği tek silahıdır Ehl-i vicdan, ehl-i insaf kimse kıyamaz lâleye dokunmaya Pek çok ismi vardır Cücemoru, Sahipkıran, Narçiçeği, Pabuççu, Altınsarısı, İbrahim Bey alı, Aşçımoru, Gülcübaşı, Kızılbıyıklı, Keresteci, Pençe, Erikdibi, Kalaycı Bey, Hokka, Cennetçocuğu, Kesretbâdesi Lâle Anadolu çiçeğidir İlk hakimiyetini burada kurmuş, ilk kez İstanbul’u fethetmiş, oradan henüz kendisini tanımayan Frenklerin memleketine göç etmiştir Lâle bana Hz İsa’yı hatırlatır Onun o kırkikindi yağmurlarında tüm ihtişamıyla boy gösterişini, kılıçsız dikensiz, dövene elsiz sövene dilsiz halini, tek bir soğandan ortaya çıkışı ile tek bir valideden doğuşunu, eliyle çamur içinden hayat çıkarışını, dininin evvela Anadolu’da filizlenişini, İstanbul’un ona ilk başkent olma şerefine nail oluşunu, Frenklerin elinde çoğalmasına karşın değerini yitirişini, kendisine doyulamadan ortadan kayboluşunu hatırlatır Lâle müjde içindir Onun görevi sıcak yaz mevsimini, ve çiçeklerin sultanı gülü müjdelemektir Nisan’da arz-ı endam eder Hayalleri yaza yöneltir, nazarları güle tevcih eder ve veda etmeden gider Gül, âh ki o güzeller güzeli gül! Ben gülü tariften acizim, zira benim varlığımı tarif eden güldür Gül Haziran’da sıcaklarla beraber hayatımıza girer Güneş gül için parlar, çocuklar gülün kokusuyla gülümser Gül için hava ısınır Vahiy gülle beraber içimizi ısıtan, en derin kuytularımızı aydınlatan, en karanlık taraflarımızı şualarıyla ortaya çıkaran bir hal alır Gül boyunduruklarımızı çözer, yükümüzü hafifletir, bizden ancak yapabileceğimiz kadarını ister Mevsim gülle tamamlanır Vahiy gülle mühürlenir Gül Hâtemü’z-Zehra’dır Çiçeklerin mührü ve sonuncusudur Gül her yerdedir Başınızı nereye çevirseniz onun saltanatını görürsünüz Narin değildir, haddinizi bilmezseniz, dikenlerini size batırır Gülle konuşmanın, buluşmanın adabı vardır Gül sultandır Herşey onun için olan sultana ne hediye verilir? Adı övgü olan nasıl övülür? Gülün memleketi tüm yeryüzüdür Onun giremediği yer yoktur Evler, bahçeler onunla doludur O muhabbetin ve ondan gayrı birşey olmayan Habibullah’ın işaretidir Ben her gül kokladığımda Resulullah’ın eline bir öpücük kondurduğumu hayal ederim Onun hatıralarını kurutup en kıymetli kitabın arasında saklarım Sesim olsa da, bülbül gibi kasideler döşeneyim isterim Hayran kalırım, dilim tutulur Benim güle diyecek sözüm yoktur Ben ancak onun sözünü dinlerim O en fasihidir insanlığın, onun sözünün üstüne söz söylenmez O sözün bittiği, vahyin başladığı, insanın sustuğu Rabbü’l-âlemînin konuştuğu yerdedir Hayallerin söndüğü umudun bittiği, küfre teslim-i silah edildiği, tüm ceberutluğuyla kafir medeniyetin karları altında insanlığın titrediği zamanlarda çıkar kardelen Bediüzzaman da öyle çıkmıştır Musa aleyhisselam gibi Firavunların topukları altında ezilen bir halkın prensidir o Tek başına meydan okumuştur dünyaya Bizi alıp va’dedilmiş topraklara götürmüş, içinden süt ve bal akan diyarları göstermiş, “secde ederek ve günahlarınızın affını dileyerek girin bu beldeye” demiştir Risale-i Nur vaad edilmiş toprakların yol haritasıdır Bembeyaz narin ellerine, zulmün hiçbir türlüsünü leke etmemiştir Rabbinin hediyesi asâsından başkasına dayanmamıştır Bize baharı müjdelemiştir Lâle soğanlarını tek tek elleriyle dikmiş, nazarımıza Hz İsa’yı takrib etmiştir Şimdi lâle zamanıdır Soğanlar çatlamıştır Toprak yarılmıştır Kırkikindi yağmurları yağmaktadır Lâle başını yeryüzüne uzatmıştır Zuhur-u İsa zamanıdır Ve elbette, gül daima imamdır Mona İslam


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder