FrMaLeV

**karadağlı.x** · 19-09-2008

Mevlana ve Sama ... başlıklı yazı Mumsema Mevlana ve Sama ... Forum Alev

İnandığımız takdirde güçlü olacağımızı vurgulayan bir dinimiz olduğu halde neden güçlü olmadığımızı düşünüyorum Biz inandık Ama neye inandığımızı bilmeden ve inanç boyutunu kalp mekanında konuşturmadan inandık
Dinimizin güzelliklerine ulaşmadan kendimizi dinimizden firaka sürükledik Bazen ayrılık, şehitlik makamına yükseltir Ya bu firak, neyin vuslatıdır?

Hümanizm, insana soylu olmayı kazandıracak bir eylemi va’d ediyor
İnsanı balçıktan inşa edip sonra o balçığa bir anlam veren Allah iken hümanizm mi insana yüceliği takdim edecektir ?
İnsan, hangi felsefî görüşün etkisine girerse girsin ve ne kadar inkar ederse etsin insanı yaratan da insana inanmama muhayyerliği bahşeden de Yüce olandan başkası değildir Hiçbir sistem yaratılmış olanı Yüce olanın önüne geçiremez
Ya biz ? Ellerimize güneşin verileceğine inanmadık Ancak yüce olana hürmeti olmayanın insana hürmeti olmayacağını biliyorduk da İslâm dinine inananlar olarak Allah’ın yüceliğini ruhumuza kaç defa anlatmıştık ?

Ali Şeriatı’nın, acılarımızı daha gün ışığına çıkarmadığımızı belirtirken ne kadar doğru bir tespitte bulunduğunu şu ana kaydını girmiş tefekkürümde daha iyi anlıyorum Biz, Kabe’nin örtüsü gibi kutsal mekanlarımızı öptüğümüz ve hatta bedeni tavafımızı tamamladığımız halde ruhumuzun semasını bulamadık

Sema denilince hafızamız “Mevlana” ismini tereddüt etmeden telaffuz etmektedir Nitekim Mevlana, bir dönüşün, bu dönüşle beraber kendine gelişin ve kendinden geçmenin sembolü haline gelmiştir Düşünüyorum da herkes, derdinde yanmayı öğrendi Güneş de kendi ekseni etrafında dönmeye başladı Mevlana da kendi ekseni etrafında döndü Ama Mevlana’nın ekseni kendisi değildi Bu nedenle o, Allah’ın gönlünde hatırlanmayı murat etti de Şemsine ulaştı Sonra sema etti Gök bile böylesi bir aşk ile güneşe yaklaşmamıştı Hiç kuşkusuz Mevlana’yı ve onun geleneğinde semazen olarak Allah’a doğru yönelenleri kalplerimizin titreyen kıyısında seyrediyoruz Ancak sema, Mevlana’nın ellerini sema ya uzatmasıyla mı başlamıştı?

Teslimiyetin imanı kuşatması sema değil miydi? Bu durumda bir mağaranın sırtında inzivaya çekilmiş bir ruhun semasını hükümsüz kılmamak gerekir Sema başladı Âlem sema etti Âdem sema etti İnsanlara gelince fıtratta var olanı keşfedenler Allah’ı bulduğu gibi güneşe ve yıldızlara imzasını bırakan âlimler de oldu Kimisi ilim aradı kimisi de sahip olduğu ilim ile fenada makam buldu Öyleyse inzivanın vahiyle cevaplandığı bir dine iman edenler ve böylece o dinin yücelmesine hizmet etmeye talip olanlar dini, dillerinin ucunda değil ruhların derinliklerinde talim etmelidirler Hz Muhammed, peygamberliğe hak sahibi görülmesi için iç dünyasını Allah’ın tedibinde tezkiye etmiştir Peygamberimizin temsilinde olduğu gibi ruhumuzu aramak için bulacağımız mağaralarımız olsun

Kalbin minaresine kim çıktı ve ruh, hangi sedanın şahlanışında hangi teslimiyetin koynuna girdi?
Tövbe, sura üflenircesine ruha üflenmezse Rabbini bulmak için halk edilmiş olanın sakinleşmesi nasıl vaki olur?
Ateşe sevdalanmış ruhlar mı taşıyoruz?
Cehennemi arzulamak cesaret midir?
Tevhit, çokluğu yaratan ve çoklukta kendisini bulduran aşk ise iç dünyamızdaki putları nefsin zatından başka kim devirebilir?
Hangi ilmin ummanında kalsak da varacağımız tek kelimeden ibaret değil mi?
____Hu

Selam , Sevgi ve saygılarımla

19-09-2008	#1
Profil Bilgileri karadağlı.x	Mevlana ve Sama ... Mevlana ve Sama ... başlıklı yazı Mumsema Mevlana ve Sama ... Forum Alev İnandığımız takdirde güçlü olacağımızı vurgulayan bir dinimiz olduğu halde neden güçlü olmadığımızı düşünüyorum Biz inandık Ama neye inandığımızı bilmeden ve inanç boyutunu kalp mekanında konuşturmadan inandık Dinimizin güzelliklerine ulaşmadan kendimizi dinimizden firaka sürükledik Bazen ayrılık, şehitlik makamına yükseltir Ya bu firak, neyin vuslatıdır? Hümanizm, insana soylu olmayı kazandıracak bir eylemi va’d ediyor İnsanı balçıktan inşa edip sonra o balçığa bir anlam veren Allah iken hümanizm mi insana yüceliği takdim edecektir ? İnsan, hangi felsefî görüşün etkisine girerse girsin ve ne kadar inkar ederse etsin insanı yaratan da insana inanmama muhayyerliği bahşeden de Yüce olandan başkası değildir Hiçbir sistem yaratılmış olanı Yüce olanın önüne geçiremez Ya biz ? Ellerimize güneşin verileceğine inanmadık Ancak yüce olana hürmeti olmayanın insana hürmeti olmayacağını biliyorduk da İslâm dinine inananlar olarak Allah’ın yüceliğini ruhumuza kaç defa anlatmıştık ? Ali Şeriatı’nın, acılarımızı daha gün ışığına çıkarmadığımızı belirtirken ne kadar doğru bir tespitte bulunduğunu şu ana kaydını girmiş tefekkürümde daha iyi anlıyorum Biz, Kabe’nin örtüsü gibi kutsal mekanlarımızı öptüğümüz ve hatta bedeni tavafımızı tamamladığımız halde ruhumuzun semasını bulamadık Sema denilince hafızamız “Mevlana” ismini tereddüt etmeden telaffuz etmektedir Nitekim Mevlana, bir dönüşün, bu dönüşle beraber kendine gelişin ve kendinden geçmenin sembolü haline gelmiştir Düşünüyorum da herkes, derdinde yanmayı öğrendi Güneş de kendi ekseni etrafında dönmeye başladı Mevlana da kendi ekseni etrafında döndü Ama Mevlana’nın ekseni kendisi değildi Bu nedenle o, Allah’ın gönlünde hatırlanmayı murat etti de Şemsine ulaştı Sonra sema etti Gök bile böylesi bir aşk ile güneşe yaklaşmamıştı Hiç kuşkusuz Mevlana’yı ve onun geleneğinde semazen olarak Allah’a doğru yönelenleri kalplerimizin titreyen kıyısında seyrediyoruz Ancak sema, Mevlana’nın ellerini sema ya uzatmasıyla mı başlamıştı? Teslimiyetin imanı kuşatması sema değil miydi? Bu durumda bir mağaranın sırtında inzivaya çekilmiş bir ruhun semasını hükümsüz kılmamak gerekir Sema başladı Âlem sema etti Âdem sema etti İnsanlara gelince fıtratta var olanı keşfedenler Allah’ı bulduğu gibi güneşe ve yıldızlara imzasını bırakan âlimler de oldu Kimisi ilim aradı kimisi de sahip olduğu ilim ile fenada makam buldu Öyleyse inzivanın vahiyle cevaplandığı bir dine iman edenler ve böylece o dinin yücelmesine hizmet etmeye talip olanlar dini, dillerinin ucunda değil ruhların derinliklerinde talim etmelidirler Hz Muhammed, peygamberliğe hak sahibi görülmesi için iç dünyasını Allah’ın tedibinde tezkiye etmiştir Peygamberimizin temsilinde olduğu gibi ruhumuzu aramak için bulacağımız mağaralarımız olsun Kalbin minaresine kim çıktı ve ruh, hangi sedanın şahlanışında hangi teslimiyetin koynuna girdi? Tövbe, sura üflenircesine ruha üflenmezse Rabbini bulmak için halk edilmiş olanın sakinleşmesi nasıl vaki olur? Ateşe sevdalanmış ruhlar mı taşıyoruz? Cehennemi arzulamak cesaret midir? Tevhit, çokluğu yaratan ve çoklukta kendisini bulduran aşk ise iç dünyamızdaki putları nefsin zatından başka kim devirebilir? Hangi ilmin ummanında kalsak da varacağımız tek kelimeden ibaret değil mi? ____Hu Selam , Sevgi ve saygılarımla


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder