FrMaLeV

**Kobe23** · 22-04-2007

Uhud SavaŞi başlıklı yazı Mumsema Uhud SavaŞi Forum Alev

(H

3/M

625)
Hicret'in üçüncü yılında Uhud dağı civarında müşriklerle yapılan savaş

Uhud savaşından önce Kureyş'in öfkesi kabarmış, kin ve intikam duyguları artmıştı

Bedir'de yakınlarını kaybeden Utbe kızı Hind "

Muhammed'le arkadaşlarından öç almadıkça içim rahatlamayacak, Muhammed'le savaş yapmadıkça koku sürünmek bana haram olsun

Sevdiklerimin intikamının alındığını gözümle görmedikçe bana sevinmek yok!" diyordu

Ebu Süfyan ve başkaları da buna benzer şekilde and vermişlerdi

Ebu Süfyan'ın yürüttüğü kervanın malları Daru'n-nedve'de topluca durmaktaydı

Müşriklerin ileri gelenleri, herkese katılma payını verdikten sonra geri kalan kâr ile güçlü bir ordu hazırlanmasına karar verdiler

Onlara göre Müslümanlar Kureyş büyüklerini öldürmüşlerdi, onların intikamını almak gerekliydi

Bedir'de yakınları öldürtücüler karalar giyinmiş vaziyette kabileler arasında dolaşıyor, şairler mersiyeler söyleyerek Araplar savaşâ teşvik ediyorlardı

Putperest Kureyşliler Mekke dışındaki Arap kabilelerinin de katılmasıyla 3000 kişilik bir askerî kuvvet hazırladılar

Bu kuvvette 700 zırhlı, 200 atlı süvari, 3000 deve vardı

Aralarında, başta Ebu Süfyan'ın karısı Hind olduğu halde 14 tane de kadın vardı

Bedir'de babasını ve öteki yakınlarından bazılarını kaybetmiş olan Hind'in kalbini iğrenç bir intikam duygusu bürümüştü

Amcası Abbas (r

a) Hz

Muhammed (s

a

s)'i çok severdi

Bu sebeple bir mektup yazarak Kureyş'in savaş hazırlıklarını yeğenine bildirdi

Peygamberimiz (s

a

s) amcasından gelen mektubu okuttu ve mektupta bildirilen haberi gizli tutarak keşifçiler gönderdi

Keşifçilerin getirdiği haberler mektupta amcasının bildirdiklerineaynen uyuyordu

Düşman büyük bir ordu hazırlamıştı ve Medine'ye doğru ilerliyordu

Bunun üzerine Resulullah (s

a

s) bir savaş meclisi kurarak meseleyi ayrıntılı olarak ashabıyla görüştü

Resulullah (s

a

s) düşmanı şehrin dışında karşılamayıp şehri içerden savunmak görüşündeydi

Fakat özellikle Bedir savaşına katılan gaziler hakkında nazil olan övücü ayetlerin etkisinde kalan gençler, düşmanın dışarıda karşılanmasından yana idiler

Düşmanla bir meydan savaşı yapmak istiyorlardı:
Resulullah (s

a

s) ashabın isteklerini kırmayarak düşmanı karşılamak üzere kılıcını kuşandı, zırhını giydi

Münafıkların reisi Abdullah b

Ubey b

Selül şehrin içinde kalınarak savunma yapılmadığını bahane ederek 300 kişilik kuvvetini geri çekti

Gayesi savaşmak değildi

Müslümanlarıdüşman karşısında güçsüz bırakmak istiyordu

Böylece Müslüman ordusunun mevcudu 1000'den 700'e düşmüş bulunuyordu

İslâm Ordusunun Harp Alanına Hareketi
Düşman, Medine'nin yegane açık sahası olan kısımdan içeriye sızarak karargâhını Uhud dağının Medine'ye bakan eteklerinde kurmuştu

Resulullah (s

a

s) 700 Müslümanla Cumartesi sabahı Uhud dağına ulaştı

Sırtını dağa vererek karşıdaki çorak arazide yer tutan düşmana karşı saf tuttu

Düşmanın düşüncesi Müslüman ordusunu mağlub ettikten sonra şehri yağmalamaktı

Bunun için Medine'nin yakınında Uhud önleri savaş sahası seçilmişti

Resulullah (s

a

s) Bedir'de olduğu gibi bu savaşta da İslâm ordusunu savaş düzenine göre yerli yerine yerleştirdi, düşmanın sızabileceği, kuşatma yapabileceği geçit ve gedikleri de okçularla korudu ve özellikle ordunun sol tarafındaki dağın vadisini beklemek üzere Abdullah b

Cübeyr kumandası altında elli kişilik, okçu birliğini bıraktı ve "Düşman yense de, yenilse de kesinlikle yerlerinizden ayrılmayınız

" diye tembihte bulundu

11 Şevval 3 (27 Mart 625) Cumartesi günü savaş teke tek vuruşmalarla başladı; Hz

Ali, Hz

Hamza ve öteki İslâm savaşçıları hasımlarını öldürdüler

Sonra savaş kızıştı

Resulullah (s

a

s) almış olduğu askerî tedbirler ve uygulamış olduğu planlar sayesinde ilk safhada Müslümanlar galip geldiler

HZ HAMZA'NIN ŞEHID EDILMESI
Resulullah (s

a

s)'in amcası Hz

Hamza kükremiş bir arslan gibi düşmana kılıç sallayarak ilerliyor, hasımlarını kırıp geçiriyordu

Diğer Müslümanlar da ellerinden gelen çâbayı gösteriyorlardı

Düşmanlar da olanca gayretleriyle kılıca sarılmalarına rağmen bozguna uğramaktan kendilerini kurtaramadılar

Tef çalarak askerlere moral veren düşman kadınları bile korku içinde dağ yamacına tırmanmaya, kaçmaya başladı

Bununla beraber henüz kesin neticealınmış değildi; düşmanın hızlı bir şekilde takibi ve dönmeyeceği bir noktaya kadar kovalanması gerekiyordu

Halbuki bu inceliği ve harp usulünün bu yönünü bir an unutarak gaflete düşen ve dünyalığa meyleden Müslümanlar kılıçlarını bırakıp ganimet toplamaya koyulmuşlardı

Ordunun gerisindeki vadiyi bekleyen elli okçu da kumandanlarının ısrarlarına rağmen Resulullah (s

a

s)'in kesin emrini unutarak "Kardeşlerimiz üstün geldi, biz niye bekleyelim" diyerek yerlerinden ayrıldılar, ganimet toplamaya giriştiler

İşte bu sırada böyle bir anı gözetlemekte olan 200 kişilik düşman süvari birliği komutanı Halid b

Velid az sayıdaki İslâm okçusunun kaldığı geçidi rahatça ele geçirerek İslâm ordusunu arkasından vurmaya başladı

Bunu gören müşrikler geri döndüler ve yeniden hızlı bir saldırıya giriştiler

Böylece Müslümanlar iki ateş arasında kaldılar, üstünlüğü sağlamışken dünyalığa dalmaları ve Peygamber'in emrini çiğnemeleri yüzünden zor durumlara düştüler

İşte bu safhada Hazma (r

a) Ebu Süfyan'ın karısı Hind'in kölesi Vahşi tarafından mızrakla vurularak şehid edildi

Resulullah (s

a

s)'in Hicretten evvel Medine'ye tayüz ettiği ilk öğretmen Mus'ab b

Umeyr (r

a) de bu esnada şehid düşenler arasındaydı

Mus'ab (r

a) sima itibariyle Resulullah'a benzediğinden şehit düştüğünde, onu şehit eden kimse Resulullah (s

a

s)'i öldürdüğünü haykırıyordu

Bu durum Müslümanların daha da dağılmasına sebep oldu

Ancak kısa zaman sonra Resulullah (s

a

s)'in sağ olduğu anlaşıldı

Uhud dağının hemen eteklerinde bulunan Resulullah(s

a

s)'inçevresi büyük çarpışmalara sahne oldu

Müslümanlar onun etrafında dönüyorlar gerektiğinde kollarını, bacaklarını kalkan yerine kullanıyorlardı, Hz

Talha bu yolda kolunu kaybetmişti

Sa'd b

Ebi Vakkas (r

a)'a ise Resulullah ok veriyor ve: "Anam babam fedâ ol sun, at yâ Sa'd" diyor; oklarının isabet etmesi için Allah'a dua ediyordu

Müşrikler Resulullah (s

a

s)'ı öldürmek için hücum ettikçe Müslümanlar onun çevresinde giderek çoğalmışlar ve çetin bir savunma hattı kurmuşlardı

Düşman bu hattı yaramayacağını anlayınca geriye çekilmek durumunda kaldı ve böylece savaş üçüncü safhada denk bir duruma geldi

Ebu Süfyan karşı dağa, Resulullah (s

a

s)'da Uhud'a doğru tırmandı ve bugün hâlâ ziyaret edilen mağarada dinlendi

Resulullah (s

a

s)'ın dişi kırılmış, yanağı yarılmıştı

Kızı Fatma onu tedavi etti

Ebu Süfyan ile Hz

Ömer'in karşılıklı konuşması da bu esnada cereyan etmişti

Kureyşli müşrikler bu savaşta o kadar vahşiyane şeyler yapmışlardı ki, belki tarihte benzerine az rastlanırdı

Müslümanlar bu savaşta 70 şehid vermişlerdi

Düşmanlar özellikle de müşrik kadınlar şehid Müslümanların burunlarını ve kulaklarını kesiyorlardı

Ebu Süfyan'ın karısı Hind ve öteki bazı müşrik kadınları Müslüman şehidlerin organlarından yaptıkları gerdanlıkları boyunlarına takmışlardı

Ayrıca Hind, Hz

Hamza'nın ciğerini çıkartarak ağzında çiğnemek iğrençliğini gösterebilmişti

Uhud'tan ayrılan Ebu Süfyan bir süre sonra geri dönerek Medine'ye saldırmak ve başladıkları işi tamamlamak isteğine kapılmıştı

Esasen böyle bir durumu, Resulullah (s

a

s) tahmin etmiş, 70 şehid ve yaralıya rağmen savaşın hemen ertesi Pazar günü düşmanı takibe karar vermişti

Resulullah (s

a

s) 70 kişilik süvari birliği ile 8 km

Kadar müşrikleri takibetti

Sonra konaklayarak üç gün bekledi

Geceleri ateş yaktırarak düşmana savaştan yılmadıkları mesajını veriyordu

Müslüman olmadığı halde Müslümanların dostlarından olan Huzaa kabilesinden Mabed-i Huzâî, Resulullah (s

a

s)'i gördükten sonra Ebu Süfyan'a giderek onun arkadaşlarıyla birlikte savaş için geldiklerini söylemiş, Ebû Süfyan da yeni bir vuruşmayı göze alamayarak Mekke'ye gitmiş ve Medine'ye saldırmaktan vazgeçmişti

Böylece Müslümanlar, bu savaşta birinci safhada üstünlük sağlamışlar, gaflet ve dikkatsizlik neticesinde ikinci safhada ilahî bir imtihana uğratılarak mağlubiyet acısı kendilerine tattırılmış, fakat üçüncü safhada durum denkleşmişken Resulullah (s

a

s)'in cesaretle takibi neticesinde düşman korkutulmuş ve üstünlük tekrar Müslümanlara geçmişti

SAVAŞTAN BAZI İLGINÇ TABLOLAR
Enes b

Mâlik diyor ki: Amcam Enes b

Nadr'ı Uhud meydanında öldürülmüş olarak bulduk; üzerinde 80 kadar kılıç, süngü ve ok yarası vardı

Müşrikler işkence yapmış olduklarından, kimse onu tanıyamadı, yalnız kız kardeşi parmaklarından tanıdı

Biz şu ayetin amcam ve benzeri hakkında inmiş olduğunu sanıyoruz: Müminlerden bir çok kimseler Allah'a vermiş oldukları sözlerini yerine getirdiler" (el-Ahzâb, 33/23)

Hz

Hamza'nın kız kardeşi, Müslümanların bozguna uğradığı haberini alınca Medine'den savaş alanına gelmişti

Bunu farkeden Resulullah (s

a

s) Hz

Zübeyr'e, Hamza'nın cesedinin parçalanmış vaziyette ona gösterilmemesini tenbih etmişti

Bunu hisseden Safiyye, "Kardeşimin şehid olduğunu biliyorum

Allah yolunda böyle fedakarlıklar her zaman gerekir" demiş ve parça parça edilmiş kardeşinin cesedini görünce de, Hepimiz Allah'ın mülküyüz ve O'na döneceğiz"demek suretiyle büyük bir teslimiyet örneği gösterebilmiştir

Ensar'dan bir kadın da savaşta babasını, kardeşini ve kocasını kaybetmişti

, Bunları haber aldıkça hep Hz

Muhammed (s

a

s)'in sağ olup olmadığını soruyordu

Onun sağ olduğunu öğrenince; "Sen sağ olduktan sonra her felâket hiç gelir!" demişti

İslâm şehidleri ikişer ikişer toprağa verildiler

Tablo göz yaşartıcı idi

Hz

Hamza (r

a) kaftanı ile toprağa veriliyordu

Hz

Peygamber'in hicretten önce Medinelilere İslâmî öğretmesi için tayin ettiği ilk öğretmen Mus'ab b

Umeyr (r

a) toprağa verilirken üzerindeki elbise kısa gelmişti

Göğüs tarafına örtülünce alt kısmı, alt kısmına örtülünce de göğüs kısmı açıkta kalıyordu

Resulullah (s

a

s) örtünün alt kısmına örtülmesini üst kısmına da izhir denilen kokulu otlardan konulmasını emir buyurmuştu

RESULULLAH (SAS) UHUD ŞEHIDLERI HAKKINDA ŞÖYLE BUYURMUŞTUR:
"Uhud harbinde kardeşleriniz şehit olunca Allah Teâlâ onların ruhlarını bir takım yeşil kuşların içlerine koymuştur

Bunlar Cennet ırmaklarına gelirler, içerler ve Cennet meyvelerinden yerler

Sonra bu kuşlar, arşın gölgesinde asılı bulunan altın kandillere konup tünerler

Şehid ruhları artık böyle mesut bir hayata erişince; bizim cennetteki bu halimizi dünyadaki kardeşlerimize kim bildirir ki, onlar da bilsinler de cihatdan çekinmesinler demişlerdi" (Tecrîd,186 vd; İbn Sa'd, II; 148)

22-04-2007	#1
Profil Bilgileri Kobe23	Uhud SavaŞi Uhud SavaŞi başlıklı yazı Mumsema Uhud SavaŞi Forum Alev (H 3/M 625) Hicret'in üçüncü yılında Uhud dağı civarında müşriklerle yapılan savaş Uhud savaşından önce Kureyş'in öfkesi kabarmış, kin ve intikam duyguları artmıştı Bedir'de yakınlarını kaybeden Utbe kızı Hind " Muhammed'le arkadaşlarından öç almadıkça içim rahatlamayacak, Muhammed'le savaş yapmadıkça koku sürünmek bana haram olsun Sevdiklerimin intikamının alındığını gözümle görmedikçe bana sevinmek yok!" diyordu Ebu Süfyan ve başkaları da buna benzer şekilde and vermişlerdi Ebu Süfyan'ın yürüttüğü kervanın malları Daru'n-nedve'de topluca durmaktaydı Müşriklerin ileri gelenleri, herkese katılma payını verdikten sonra geri kalan kâr ile güçlü bir ordu hazırlanmasına karar verdiler Onlara göre Müslümanlar Kureyş büyüklerini öldürmüşlerdi, onların intikamını almak gerekliydi Bedir'de yakınları öldürtücüler karalar giyinmiş vaziyette kabileler arasında dolaşıyor, şairler mersiyeler söyleyerek Araplar savaşâ teşvik ediyorlardı Putperest Kureyşliler Mekke dışındaki Arap kabilelerinin de katılmasıyla 3000 kişilik bir askerî kuvvet hazırladılar Bu kuvvette 700 zırhlı, 200 atlı süvari, 3000 deve vardı Aralarında, başta Ebu Süfyan'ın karısı Hind olduğu halde 14 tane de kadın vardı Bedir'de babasını ve öteki yakınlarından bazılarını kaybetmiş olan Hind'in kalbini iğrenç bir intikam duygusu bürümüştü Amcası Abbas (ra) Hz Muhammed (sas)'i çok severdi Bu sebeple bir mektup yazarak Kureyş'in savaş hazırlıklarını yeğenine bildirdi Peygamberimiz (sas) amcasından gelen mektubu okuttu ve mektupta bildirilen haberi gizli tutarak keşifçiler gönderdi Keşifçilerin getirdiği haberler mektupta amcasının bildirdiklerineaynen uyuyordu Düşman büyük bir ordu hazırlamıştı ve Medine'ye doğru ilerliyordu Bunun üzerine Resulullah (sas) bir savaş meclisi kurarak meseleyi ayrıntılı olarak ashabıyla görüştü Resulullah (sas) düşmanı şehrin dışında karşılamayıp şehri içerden savunmak görüşündeydi Fakat özellikle Bedir savaşına katılan gaziler hakkında nazil olan övücü ayetlerin etkisinde kalan gençler, düşmanın dışarıda karşılanmasından yana idiler Düşmanla bir meydan savaşı yapmak istiyorlardı: Resulullah (sas) ashabın isteklerini kırmayarak düşmanı karşılamak üzere kılıcını kuşandı, zırhını giydi Münafıkların reisi Abdullah b Ubey b Selül şehrin içinde kalınarak savunma yapılmadığını bahane ederek 300 kişilik kuvvetini geri çekti Gayesi savaşmak değildi Müslümanlarıdüşman karşısında güçsüz bırakmak istiyordu Böylece Müslüman ordusunun mevcudu 1000'den 700'e düşmüş bulunuyordu İslâm Ordusunun Harp Alanına Hareketi Düşman, Medine'nin yegane açık sahası olan kısımdan içeriye sızarak karargâhını Uhud dağının Medine'ye bakan eteklerinde kurmuştu Resulullah (sas) 700 Müslümanla Cumartesi sabahı Uhud dağına ulaştı Sırtını dağa vererek karşıdaki çorak arazide yer tutan düşmana karşı saf tuttu Düşmanın düşüncesi Müslüman ordusunu mağlub ettikten sonra şehri yağmalamaktı Bunun için Medine'nin yakınında Uhud önleri savaş sahası seçilmişti Resulullah (sas) Bedir'de olduğu gibi bu savaşta da İslâm ordusunu savaş düzenine göre yerli yerine yerleştirdi, düşmanın sızabileceği, kuşatma yapabileceği geçit ve gedikleri de okçularla korudu ve özellikle ordunun sol tarafındaki dağın vadisini beklemek üzere Abdullah b Cübeyr kumandası altında elli kişilik, okçu birliğini bıraktı ve "Düşman yense de, yenilse de kesinlikle yerlerinizden ayrılmayınız " diye tembihte bulundu 11 Şevval 3 (27 Mart 625) Cumartesi günü savaş teke tek vuruşmalarla başladı; Hz Ali, Hz Hamza ve öteki İslâm savaşçıları hasımlarını öldürdüler Sonra savaş kızıştı Resulullah (sas) almış olduğu askerî tedbirler ve uygulamış olduğu planlar sayesinde ilk safhada Müslümanlar galip geldiler HZ HAMZA'NIN ŞEHID EDILMESI Resulullah (sas)'in amcası Hz Hamza kükremiş bir arslan gibi düşmana kılıç sallayarak ilerliyor, hasımlarını kırıp geçiriyordu Diğer Müslümanlar da ellerinden gelen çâbayı gösteriyorlardı Düşmanlar da olanca gayretleriyle kılıca sarılmalarına rağmen bozguna uğramaktan kendilerini kurtaramadılar Tef çalarak askerlere moral veren düşman kadınları bile korku içinde dağ yamacına tırmanmaya, kaçmaya başladı Bununla beraber henüz kesin neticealınmış değildi; düşmanın hızlı bir şekilde takibi ve dönmeyeceği bir noktaya kadar kovalanması gerekiyordu Halbuki bu inceliği ve harp usulünün bu yönünü bir an unutarak gaflete düşen ve dünyalığa meyleden Müslümanlar kılıçlarını bırakıp ganimet toplamaya koyulmuşlardı Ordunun gerisindeki vadiyi bekleyen elli okçu da kumandanlarının ısrarlarına rağmen Resulullah (sas)'in kesin emrini unutarak "Kardeşlerimiz üstün geldi, biz niye bekleyelim" diyerek yerlerinden ayrıldılar, ganimet toplamaya giriştiler İşte bu sırada böyle bir anı gözetlemekte olan 200 kişilik düşman süvari birliği komutanı Halid b Velid az sayıdaki İslâm okçusunun kaldığı geçidi rahatça ele geçirerek İslâm ordusunu arkasından vurmaya başladı Bunu gören müşrikler geri döndüler ve yeniden hızlı bir saldırıya giriştiler Böylece Müslümanlar iki ateş arasında kaldılar, üstünlüğü sağlamışken dünyalığa dalmaları ve Peygamber'in emrini çiğnemeleri yüzünden zor durumlara düştüler İşte bu safhada Hazma (ra) Ebu Süfyan'ın karısı Hind'in kölesi Vahşi tarafından mızrakla vurularak şehid edildi Resulullah (sas)'in Hicretten evvel Medine'ye tayüz ettiği ilk öğretmen Mus'ab b Umeyr (ra) de bu esnada şehid düşenler arasındaydı Mus'ab (ra) sima itibariyle Resulullah'a benzediğinden şehit düştüğünde, onu şehit eden kimse Resulullah (sas)'i öldürdüğünü haykırıyordu Bu durum Müslümanların daha da dağılmasına sebep oldu Ancak kısa zaman sonra Resulullah (sas)'in sağ olduğu anlaşıldı Uhud dağının hemen eteklerinde bulunan Resulullah(sas)'inçevresi büyük çarpışmalara sahne oldu Müslümanlar onun etrafında dönüyorlar gerektiğinde kollarını, bacaklarını kalkan yerine kullanıyorlardı, Hz Talha bu yolda kolunu kaybetmişti Sa'd b Ebi Vakkas (ra)'a ise Resulullah ok veriyor ve: "Anam babam fedâ ol sun, at yâ Sa'd" diyor; oklarının isabet etmesi için Allah'a dua ediyordu Müşrikler Resulullah (sas)'ı öldürmek için hücum ettikçe Müslümanlar onun çevresinde giderek çoğalmışlar ve çetin bir savunma hattı kurmuşlardı Düşman bu hattı yaramayacağını anlayınca geriye çekilmek durumunda kaldı ve böylece savaş üçüncü safhada denk bir duruma geldi Ebu Süfyan karşı dağa, Resulullah (sas)'da Uhud'a doğru tırmandı ve bugün hâlâ ziyaret edilen mağarada dinlendi Resulullah (sas)'ın dişi kırılmış, yanağı yarılmıştı Kızı Fatma onu tedavi etti Ebu Süfyan ile Hz Ömer'in karşılıklı konuşması da bu esnada cereyan etmişti Kureyşli müşrikler bu savaşta o kadar vahşiyane şeyler yapmışlardı ki, belki tarihte benzerine az rastlanırdı Müslümanlar bu savaşta 70 şehid vermişlerdi Düşmanlar özellikle de müşrik kadınlar şehid Müslümanların burunlarını ve kulaklarını kesiyorlardı Ebu Süfyan'ın karısı Hind ve öteki bazı müşrik kadınları Müslüman şehidlerin organlarından yaptıkları gerdanlıkları boyunlarına takmışlardı Ayrıca Hind, Hz Hamza'nın ciğerini çıkartarak ağzında çiğnemek iğrençliğini gösterebilmişti Uhud'tan ayrılan Ebu Süfyan bir süre sonra geri dönerek Medine'ye saldırmak ve başladıkları işi tamamlamak isteğine kapılmıştı Esasen böyle bir durumu, Resulullah (sas) tahmin etmiş, 70 şehid ve yaralıya rağmen savaşın hemen ertesi Pazar günü düşmanı takibe karar vermişti Resulullah (sas) 70 kişilik süvari birliği ile 8 km Kadar müşrikleri takibetti Sonra konaklayarak üç gün bekledi Geceleri ateş yaktırarak düşmana savaştan yılmadıkları mesajını veriyordu Müslüman olmadığı halde Müslümanların dostlarından olan Huzaa kabilesinden Mabed-i Huzâî, Resulullah (sas)'i gördükten sonra Ebu Süfyan'a giderek onun arkadaşlarıyla birlikte savaş için geldiklerini söylemiş, Ebû Süfyan da yeni bir vuruşmayı göze alamayarak Mekke'ye gitmiş ve Medine'ye saldırmaktan vazgeçmişti Böylece Müslümanlar, bu savaşta birinci safhada üstünlük sağlamışlar, gaflet ve dikkatsizlik neticesinde ikinci safhada ilahî bir imtihana uğratılarak mağlubiyet acısı kendilerine tattırılmış, fakat üçüncü safhada durum denkleşmişken Resulullah (sas)'in cesaretle takibi neticesinde düşman korkutulmuş ve üstünlük tekrar Müslümanlara geçmişti SAVAŞTAN BAZI İLGINÇ TABLOLAR Enes b Mâlik diyor ki: Amcam Enes b Nadr'ı Uhud meydanında öldürülmüş olarak bulduk; üzerinde 80 kadar kılıç, süngü ve ok yarası vardı Müşrikler işkence yapmış olduklarından, kimse onu tanıyamadı, yalnız kız kardeşi parmaklarından tanıdı Biz şu ayetin amcam ve benzeri hakkında inmiş olduğunu sanıyoruz: Müminlerden bir çok kimseler Allah'a vermiş oldukları sözlerini yerine getirdiler" (el-Ahzâb, 33/23) Hz Hamza'nın kız kardeşi, Müslümanların bozguna uğradığı haberini alınca Medine'den savaş alanına gelmişti Bunu farkeden Resulullah (sas) Hz Zübeyr'e, Hamza'nın cesedinin parçalanmış vaziyette ona gösterilmemesini tenbih etmişti Bunu hisseden Safiyye, "Kardeşimin şehid olduğunu biliyorum Allah yolunda böyle fedakarlıklar her zaman gerekir" demiş ve parça parça edilmiş kardeşinin cesedini görünce de, Hepimiz Allah'ın mülküyüz ve O'na döneceğiz"demek suretiyle büyük bir teslimiyet örneği gösterebilmiştir Ensar'dan bir kadın da savaşta babasını, kardeşini ve kocasını kaybetmişti, Bunları haber aldıkça hep Hz Muhammed (sas)'in sağ olup olmadığını soruyordu Onun sağ olduğunu öğrenince; "Sen sağ olduktan sonra her felâket hiç gelir!" demişti İslâm şehidleri ikişer ikişer toprağa verildiler Tablo göz yaşartıcı idi Hz Hamza (ra) kaftanı ile toprağa veriliyordu Hz Peygamber'in hicretten önce Medinelilere İslâmî öğretmesi için tayin ettiği ilk öğretmen Mus'ab b Umeyr (ra) toprağa verilirken üzerindeki elbise kısa gelmişti Göğüs tarafına örtülünce alt kısmı, alt kısmına örtülünce de göğüs kısmı açıkta kalıyordu Resulullah (sas) örtünün alt kısmına örtülmesini üst kısmına da izhir denilen kokulu otlardan konulmasını emir buyurmuştu RESULULLAH (SAS) UHUD ŞEHIDLERI HAKKINDA ŞÖYLE BUYURMUŞTUR: "Uhud harbinde kardeşleriniz şehit olunca Allah Teâlâ onların ruhlarını bir takım yeşil kuşların içlerine koymuştur Bunlar Cennet ırmaklarına gelirler, içerler ve Cennet meyvelerinden yerler Sonra bu kuşlar, arşın gölgesinde asılı bulunan altın kandillere konup tünerler Şehid ruhları artık böyle mesut bir hayata erişince; bizim cennetteki bu halimizi dünyadaki kardeşlerimize kim bildirir ki, onlar da bilsinler de cihatdan çekinmesinler demişlerdi" (Tecrîd,186 vd; İbn Sa'd, II; 148)


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder