FrMaLeV

**keremy** · 22-06-2006

Hastalıklar Müslüman için rahmettir başlıklı yazı Mumsema Hastalıklar Müslüman için rahmettir Forum Alev

Ebu Hüreyre ve Ebu Said (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) şöyle buyurmuştur: “Mü’min kişiye bir ağrı, bir yorgunluk, bir hastalık, bir üzüntü hatta ufak tasa isabet edecek olsa, Allah onun sebebiyle mü’minin günahından bir kısmını mağrifet buyurur” (Müslim, Birr 52; Tirmizi, Cenaiz 1)

Cabir (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas), Ümmü’s-Saib’in (r anha) yanına girdi ve: “Niye titriyorsun, neyin var?” dedi Kadın, “Humma (sıtma)! Allah belasını versin!” dedi Aleyhissalatu vesselam da, “Sakın hummaya sövme! Çünkü, o, insanların hatalarını temizlemektedir, tıpkı körüğün demirdeki pislikleri temizlediği gibi!” buyurdular

Ebu Hureyre (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) bir hummalıyı ziyaret etmişti Hastaya: Müjde! Zira Allah Teala hazretleri diyor ki: “Humma Benim ateşimdir, Ben onu mü’min kuluma musallat ederim, ta ki, ateşten tadacağı nasibini dünyada tatmış olsun”

**driwer** · 22-06-2006

Eyvallah dostum eline sağlık teşekkükler

**Helen** · 22-06-2006

ellerine sağlık çok güzeldi

**aygen** · 07-10-2008

Hadis No : 4687
Ravi: Enes
Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: "Allah Teala hazretleri ferman etti: "izzetim ve celalim hakkı için, mağfiret etmek istediğim hiç kimseyi, bedenine bir hastalık, rızkına bir darlık vererek boynundaki günahlarından temizlemeden dünyadan çıkarmayacağım" [Rezin tahriç etmiştir]
Kaynak: Rezin

Hastalık, sabun gibi, günahların kirlerini yıkar, temizler Hastalıklar günahlara keffaret olduğu hadis-i sahihle sabittir Hem hadiste vardır ki, “Ermiş ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşer; imanlı bir hastanın titremesi de öyle günahları silker”

(Buharî, Merdâ: 1,2,13,16)

**Gölge AdaM** · 07-10-2008

Rize Osman b

Ebî Şeybe ile îshâk b

İbrahim rivayet ettiler

İshâk : Ahberunâ: Üsmau ise : Tladdesenâ tabirlerini kullandılar

(Dedilet ki) : Bize Cerîr A'meş'den, o da Ebû Vâil'den, o da Mesrûk'dan naklen rivayet etti

(Demiş ki): Âişe şunu söyledi: «Ben hastalığı Ue-sûlülluh

(Sallallahü Aleyhi ve Sellem) 'in hastalığından daha şiddetli bir kimse görmedim

» Osman'ın rivayetinde : «El-Veceu» yerine «Veccan» denilmiştir

() Bize Ubeydullah b

Muâz rivayet etti

(Dedi ki) : Bana babam haber verdi

H

Bize İbni Müsennâ ile İbni Beşşâr da rivayet ettiler

(Dediler ki) : Bize İbnü Ebî Adiy rivayet etti

H

Bana Bişr b

Hâlid dahi rivayet etti

(Dedi ki) : Bize Muhamrhed (yâni İbni Ca'fer) haber verdi

Bu râvüerin hepsi Şu'be'den, o da A'meş'den naklen rivayet etmişlerdir

H

Bana Ebû Bekr b

Nâfi' de rivayet etti, (Dedi ki) : Bize Abdurrah-man rivayet etti

H

Bize İbnü Nümeyr dahi rivayet etti

(Dedi ki) : Bize Mus'ab b

Mik-dam rivayet etti

Her iki râvi Süfyân'dan, o da A'meş'den Cerîr'in isna-diyle onun hadîsi gibi rivayette bulunmuşlardır

Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ^da; Nesâî «Kitâbu't-Tıb»'da; İbnü Mâce «Cenaze» bahsinde muhtelif râvilerden tah-ric etmişlerdir

Veca': Aslında ağrı-sızı demekse de, burada ondan murad hastalıktır

Arab1ar her ağrıya-sızıya hastalık derler

Teâlâ Hazretleri bilhassa Peygamberlerini şiddetli ağrı-sızı veren hastalıklarla ibtilâ etmiştir

Çünkü onlara herkesten ziyade iman kuvveti, şiddetli sabır ihsan buyurmuştur

Tâ ki bu sayede onlara vereceği sevabı tekmil ve hayrı ta'mim buyursun

- Bize Osman b

Ebî Şeybe ile Züheyr b

Harb ve İshâk b

İbrahim rivayet ettiler

îshâk : Ahberanâ, ötekiler : Haddesenâ tâbirlerini kullandılar

(Dediler ki) : Bize Cerîr A'meş'den, o da İbrahim Et-Teymî'den, o da Haris b

Süveyd'den, o da Abdullah'dan naklen rivayet etti, Abdullah [2] şöyle demiş: Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Selletn) 'in yanına girdim

Kendisi şiddetli hasta idi

Elimle ona dokundum

Ve :
— Yâ Resûlallah! Gerçekten sen şiddetli ıztırab nevbeti geçiriyor-sûn! dedim

Bunun üzerine Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sette m):
«Evet! Ben sizden İki adamın nevbet geçirdiği gibi, şiddetli nevbet geçiriyorum

» dedi

Ben :
— Bunun sebebi senin için iki ecir olmasıdır, dedim

Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem):
«Evet!» dedi

Sonra Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem): «Kendisine hastalık veya başka bir şeyden eza isabet eden hiç bîr müslüman yoktur ki, Allah onunla günahlarını ağacın yapraklarını döktüğü gibi dökmesin!» buyurdular

Züheyr'in hadîsinde: «Elimle ona dokundum

» cümlesi yoktur

() Bize Ebû Bekr b

Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb rivayet ettiler

(Dediler ki) : Bize Ebû Muâviye rivayet etti

H

Bana Muhanımed b

Eâfi' de rivayet etti

(Dedi ki) : Bize Abdürrez-zâk rivayet etti

(Dedi ki) : Bize Süfyân rivayet etti

H

Bize îshâk b

İbrahim dahi rivayet etti

(Dedi ki) : Bize İsa b

Yûnus ile Yahya b

Abdi'l-Melik b

Ebî Ganiyye haber verdiler

Bu râvilerin hepsi A'meş'den Cerîr'in isnadiyle onun hadîsi gibi rivayette bulunmuşlardır

Ebû Muâviye'nin hadîsinde:
«Evet! Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun! Yeryüzünde hiç bir müslüman yoktur ki

buyurdu

» ziyâdesi vardır

Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ»'nm bir iki yerinde biraz ziyâde ve noksan farkiyle tahric etmiştir

Ubbî diyor ki : «Hasta dolaşan kimsenin doktor olmasa bile hastanın elinden tutması, hasta dolaşmanın âdabından olabilir:»
Va'k: Bâzılarına göre sıtma demektir

Bir takımları sıtmanın verdiği elem ve titreme olduğunu söjdemişlerdir

Bundan önceki babda hastanın yanında hastalığının onu üzecek şekilde ağır veya fena olduğunu söylememek gerektiğine tenbih etmiştik

Burada ise bilâkis Hz

Abdullah b

Mes'ud'un bu tenbihin hilâfına konuştuğunu görüyoruz

Fakat onun kiminle konuştuğu düşünülürse hilâfına konuşma olmadığı anlaşılır

Hastalığın ağırlığından bahsedilmemesi, hastayı üzeceği ve ye'se düşüreceği içindir

Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) ise bundan müteessir olmazdı

Hastalığının şiddeti söylenince; evet, diyerek tasdik etmesi de bunu gösterir

Hastalığının fazla elem vermesi, ecrinin kat kat artması içindir

Nitekim bir hadîs-i şeriflerinde :
«insanların en şiddetli belâya maruz kalanları biz Peygamberleriz, sonra evliya, daha sonra derece derece suleha gelir

» buyurmuşlardır

«Ben sizden iki adamın nevbet geçirdiği gibi, şiddetli nevbet geçiriyorum

» buyurması da bunun ecri kat kat artmak için olduğuna işarettir

**Gölge AdaM** · 07-10-2008

Bize Züheyr b. Harb ile İshâk b. İbrahim hep birden Cerîr'den rivayet ettiler. Züheyr dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr'dan, o da İbrahim'den, o da Esved'den naklen rivayet etti. Esved şöyle demiş : Âişe Minâ'da iken yanına Kureyş'den bir takım gençler girdi. Gülüyorlardı. Âişe :
— Niye gülüyorsunuz? diye sordu.
— Filân çadır ipinin üzerine düştü. Az daha boynu yahut gözü gidiyordu, dediler. Bunun üzerine Âişe :
— Gülmeyin! Çünkü ben Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)^ : «Hiç bir müslüman yoktur ki, (ayağına) bir diken veya ondan büyük
bir şey batsın da, onun sebebiyle kendisine bir derece verilmesin ve bir günahı silinmesin!» buyururken işittim, dedi.

(...) Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb de rivayet ettiler. Lâfız her ikisinindir. H.
Bize İshâk El-Hanzalî dahi rivayet etti. İshâk : Ahberanâ; ötekiler : Haddesenâ tâbirlerini kullandılar, (Dediler ki) : Bize Ebû Muâviye A'meş'-den, o da İbrahim'den, o da Esved'den, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş): Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) :
«Mü'mine bir diken veya daha büyük bir şey İsabet ederse, Allah onun sebebiyle kendisini bir derece yükseltir. Yahut ondan bir günah in-dİrir.» buyurdular.

(...) Bize Muhammed h. Abdillah b. Nümeyr rivayet etti. Bize Muhammea" b. Bişr rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Hişam babasından, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Resûlüllah {Sallallahü Aleyhi ve Sellem):
«Mü'mine bir diken veya daha büyük bir şey isabet ederse, Allah onun sebebiyle günâhından eksiltir.» buyurdular.

(...) Bize Ebû Küreyb rivayet elti, (Dedi ki) : Bize Ebû Muâviye rİ- (Dedi ki) : Bize Hişam bu isnadla rivayette bulundu.

(...) Bana Ebû't-Tâhir rivayet etti. (Dedi ki) : Bize İbnü Vehb haber verdi, (Dedi ki) : Bana Mâlik b. Enes ile Yûnus b. Yezid, îbnü Şi-hab'dan, o da Urve b. Zübeyr'den, o da Âişe'den naklen haber verdi ki, Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem):.
«Müslümanın başına gelen hiç bir musibet yoktur ki, onun sebebiyle günahı affolunmasın.'Hattâ (ayağına) batan dikenle bile!» buyurmuşlar.

(...) Bize Ebû't-Tâhir rivayet etti. (Dedi ki) ; Bize İbnü Vehb haber verdi. (Dedi ki) : Bana Mâlik b. Enes, Yezîd b. Husayfe'den, o da Urve b. Zübeyr'den, o da Peygamber {Sallallahü Aleyhi ve Sellem) 'in zevcesi Âişe'den naklen haber verdi ki, Resûlüllah (Sallallahü A leyhi ve Sellem) :
«Mü'minİn başına bir musibet gelir. Hatta (ayağına) diken batarsa, Allah onun sebebiyle günahlarını eksiltir. Yahut onun sebebiyle günahlarından bazıları örtbas edilir.» buyurmuşlar.
Yezid Urve'nin bu iki cümleden hangisini söylediğini bilemiyor.

(...) Bana Harnıele b. Yahya rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Abdullah b. Vehb haber verdi. (Dedi ki) : Bize Hayve haber verdi. (Dedi ki) : Bize İbni Hâd, Ebû Bekr b. Hazm'den, o da Amra'dan, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Ben Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellemj'l:
«Mü'minin başına gelen hiç bir şey, hattâ ayağına batan diken yoktur kî, Allah onun sebebiyle kendisine bir sevab yazmasın! Yahut onun sebebiyle kendisinden bir günah düşülmesin!» buyururken işittim.
Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'I-Merdâ»'da tahric etmiştir.
Musibet: Okla vurmak demektir. Sonra başa gelen her belâya musibet denilmiştir.
Hz. Âişe 'nin gençleri gülmekten men etmesi musibete uğrayan müslümanın kalbi kırılacağı içindir. Birinin başına musibet geldiği vakit ona gülmek çirkin bir şeydir. Meğer ki, kasden değil de kendni tutamaya-rak gülmüş olsun.
Bu hadîslerde müslümanlara büyük müjde vardır. Müslümanlar hastalık vesâir dünya musibetlerinden pek az hâli kalırlar.
Bunlarsa onların derecelerini artırmaya ve günahlarının affına sebep olurlar. Cumhûr-u ulemânın kavli de budur. Kaadî Iyâz bazı ulemanın : «Musibetler sadece günahlara keffâret olur. Derece artırmaz se-vab kazandırmaz.» dediklerini rivayet etmiştir. Böyle bir kavil Abdullah b. Mes'ûd Hazretlerinden de rivayet olunmuştur. Nevev î : «Müs1im'in zikrettiği derecelerin kaldırıldığını ve sevab yazıldığını açıkça bildiren hadîsler onun kulağına varmamıştır.» diyor.

- Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe üe Ebû Küreyb rivayet ettiler. (Dediler ki) : Bize Ebû Üsâme Velid b. Kesir'den, o da Muhammed b. Amr b. Ata'dan, o da Ata' b. Yesâr'dan, o da Ebû Saîd ile Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti. Ebû Saîd ile Ebû Hüreyre Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellemyi şöyle buyururken işitmişler:
«Mü'minİn başına sabit bir sızı veya bir meşakkat, bir hastalık, bir hüzün, hattâ kendini üzen bîr keder gelirse, onunla günahlarından bâzısı örtbas edilir.»
Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ»'da; Tirmiz'î «Kitâbu'l-Cenâizt'de tahric etmişlerdir.
Nasab: Meşakkat; Vasab : Sabit hastalık demektir. Hem : Düşündüğü şeyde insana ânz olan nahoş haldir. Hazen veya Hüzn ise geçmişte vuku' bulan nahoş bir hadîse sebebiyle duyulan üzüntüdür. Bunların ikisi de iç hastalıklarından sayılırlar. Bu ve emsali hadîsler: «Sevab ve azab hak edilen şeylerdir. Musibetler bunlardan değildir. Musibetlerden-dolayı verilen sevablar onlara sabredildiği ve rıza gösterildiği içindir.» diyenlerin sözünü reddetmektedir. Çünkü mücerred musibet gelmekle sevab hasıl olacağını açıkça bildirmektedirler. Sabır ve rızaya gelince : Bunlar sevabın ziyâdeliğine sebep olurlar.

- Bize Kuteybe b. Saîd ile Ebû Bekr t. Ebî Şeybe İkisi birden İbııi Uyeyne'den rivayet ettiler. Lâfız Kuteybe'nindir. (Dediler ki) : Bize Süfyân, Kureyş'den bir şeyh olan İbnü Muhaysın'dan rivayet etti. O da Muhammed b. Kays b. Mahremey'i Ebû Hüreyre'den naklen rivayet ederken dinlemiş. Ebû Hüreyre şöyle demiş
«Her kim bir kötülük işlerse, onun sebebiyle ceza görür.»[3] âyeti inince müslümanîara pek şiddetli tesir etti. Bunun üzerine Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellem)
«Orta yolu tutun ve doğruyu arayın! Müslümantn başına gelen her musibette bir keffâret vardır. Hatta vücudundan sıyrılan her sıyrıkta veya batan he? dikende bile!» buyurdular.
Müslim der ki : İbnü Muhaysın, Ömer b, Abdirrahmnn b. Muhaysm'-dır. Mekkeliierdendir.
Bazıları Müs1im'in ta'rif ettiği bu zâtın Ömer değil Abdurrahman olduğunu söylemişi erse de Nevevî bunun hata olduğunu bildirmiş; «Doğrusu birincisidir.» demiştir.
Nekbe : Sıyrıntı demektir. Ki çok defa parmağı yaralar. Nekbin aslı kapanmak ve çevirmektir.
Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellem) bu hadîsi ile ashabını teselli buyurmuş; ifrat ve tefritde bulunmamak ve doğruyu aramak şartıyle işlenen hatalara, musibetlerin keffâret olacağını bildirmiş; siz beşeriyet iktizası kötülük işleseniz de daha dünyada iken onları affettiren sebepler vardır. Bunlardan biri de musibetlerdir, demek istemiştir. Allahua'lem.

- Bana Ubeydullah b, Ömer Eİ-Kavârîrî rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Yezid b. Zürey' rivayet etti. (Dedi ki) ; Bize Haccâc Es-Savvâf rivayet etti. (Dedi ki1* : Bana Ebû'z-Züheyr rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Câbir b. Abdillah rivayet etti ki, Resûlülîah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) Ümmü Sâib'in — yahut Ümmü Müseyyeb'in — yanına girmiş de : I «Sana ne oldu ey Ümmü Sâib —yahut ey Ummü Müseyyeb— titriyorsun.» diye sormuş. (O da) :
— Sıtma! Allah hayrını vermesin! demiş. Bunun üzerine : «Sıtmaya sitem eîme! Çünkü o âdemoğullannın günahlarını körüğün demir pasinı giderdiği gibi giderir.» buyurmuşlar.

**Gölge AdaM** · 07-10-2008

- Bize Ubeydullah b

Ömer EI-Kavârîrî rivayet etti

(Dedi ki) : Bize Yahya Jb

Saîd ile Bİşr b

Mufaddal rivayet ettiler

(Dediler ki) : Bize Ebû Bekr "İmran rivayet etti

(Dedi ki) : Bana Ata' b

Ebî Rebah rivayet etti

(Dedi ki) : Bana İbni Abbas :
— Saha cennetliklerden bir kadın göstereyim mi? dedi

— Hay hay! dedim

— Şii siyah kadın! dedi

Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)^ gelerek Beni sara tutuyor da açılıyorum

Allah'a benim için dua ediver! dedi

Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem}'

«Dilersen sabret de cennet senin olsun! İstersen sana şifa vermesi için Allah'a dua edeyim!» buyurdular- Kadın :
— Sal-rcderim! Ama ben açılıyorum! Allah'a dua et de açılmayayım!
dedi

O da kendisine dua etti

İbni Abbâs rivayetini Buhâri «Kitâbu'I-Merda»'da; Nesâi «KHâbu't-Tib»'da tahric etmişlerdir

Bir rivayette kadının Habeşli iri yarı sarı bir kadın olduğu bildirilmiştir

İsminin Suayra veya Şukayra olduğu söylenir

Bir rivayette Sükeyra denilmiştir

Sar'a illetinin sebebi ulemânın beyânına göre tıbbîdir

Dimağın menfezlerine heva veya buhar dolmak suretiyle içinde şiddetli bir taarruz meydana gelir

A'zâyı dumura uğratır

Bazan sar'a cin çarpmasından ileri gelir

Cinler bunu ya insanlara karşı duydukları aşk ve şehvet yahut düşmanlık sebebiyle yaparlar

Meselâ; insanlardan bazıları cinlere eziyet verir, onları görmedikleri için üzerlerine bevleder yahut sıcak su atarak ölümlerine sebep olurlar

Onlar da suçluyu çarpmak suretiyle cezalandırırlar

Mu'tezi1e'den bir taife sar'alı insanın bedenine cinlerin girmesini imkânsız görmüşlerdir

Buhârî sârini Aynî bunun hata olduğunu söylemiştir

Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) sar'alı kadını sabretmekle dua arasında muhayyer bırakmıştır

Kadın saralı haline sabredeceğini söylemiş, fakat o halde avret yerleri açıldığı için Resûlülîah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) den açılmaması hususunda dua istemiş: O da kendisine dua etmiş ve bir daha kadın açılmamıştır

Hadîs-i şerif sabrın sonu cennet olduğuna ve takatına güvenenler için meşakkat ve azimetle amelin ruhsattan daha faziletli olduğuna delildir

22-06-2006	#1
Profil Bilgileri keremy	Hastalıklar Müslüman için rahmettir Hastalıklar Müslüman için rahmettir başlıklı yazı Mumsema Hastalıklar Müslüman için rahmettir Forum Alev Ebu Hüreyre ve Ebu Said (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) şöyle buyurmuştur: “Mü’min kişiye bir ağrı, bir yorgunluk, bir hastalık, bir üzüntü hatta ufak tasa isabet edecek olsa, Allah onun sebebiyle mü’minin günahından bir kısmını mağrifet buyurur” (Müslim, Birr 52; Tirmizi, Cenaiz 1) Cabir (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas), Ümmü’s-Saib’in (r anha) yanına girdi ve: “Niye titriyorsun, neyin var?” dedi Kadın, “Humma (sıtma)! Allah belasını versin!” dedi Aleyhissalatu vesselam da, “Sakın hummaya sövme! Çünkü, o, insanların hatalarını temizlemektedir, tıpkı körüğün demirdeki pislikleri temizlediği gibi!” buyurdular Ebu Hureyre (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) bir hummalıyı ziyaret etmişti Hastaya: Müjde! Zira Allah Teala hazretleri diyor ki: “Humma Benim ateşimdir, Ben onu mü’min kuluma musallat ederim, ta ki, ateşten tadacağı nasibini dünyada tatmış olsun”

07-10-2008	#4
Profil Bilgileri aygen	--->: Hastalıklar Müslüman için rahmettir Hadis No : 4687 Ravi: Enes Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: "Allah Teala hazretleri ferman etti: "izzetim ve celalim hakkı için, mağfiret etmek istediğim hiç kimseyi, bedenine bir hastalık, rızkına bir darlık vererek boynundaki günahlarından temizlemeden dünyadan çıkarmayacağım" [Rezin tahriç etmiştir] Kaynak: Rezin Hastalık, sabun gibi, günahların kirlerini yıkar, temizler Hastalıklar günahlara keffaret olduğu hadis-i sahihle sabittir Hem hadiste vardır ki, “Ermiş ağacı silkmekle nasıl meyveleri düşer; imanlı bir hastanın titremesi de öyle günahları silker” (Buharî, Merdâ: 1,2,13,16)

07-10-2008	#5
Profil Bilgileri Gölge AdaM	--->: Hastalıklar Müslüman için rahmettir Rize Osman b Ebî Şeybe ile îshâk b İbrahim rivayet ettiler İshâk : Ahberunâ: Üsmau ise : Tladdesenâ tabirlerini kullandılar (Dedilet ki) : Bize Cerîr A'meş'den, o da Ebû Vâil'den, o da Mesrûk'dan naklen rivayet etti (Demiş ki): Âişe şunu söyledi: «Ben hastalığı Ue-sûlülluh (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) 'in hastalığından daha şiddetli bir kimse görmedim» Osman'ın rivayetinde : «El-Veceu» yerine «Veccan» denilmiştir () Bize Ubeydullah b Muâz rivayet etti (Dedi ki) : Bana babam haber verdi H Bize İbni Müsennâ ile İbni Beşşâr da rivayet ettiler (Dediler ki) : Bize İbnü Ebî Adiy rivayet etti H Bana Bişr b Hâlid dahi rivayet etti (Dedi ki) : Bize Muhamrhed (yâni İbni Ca'fer) haber verdi Bu râvüerin hepsi Şu'be'den, o da A'meş'den naklen rivayet etmişlerdir H Bana Ebû Bekr b Nâfi' de rivayet etti, (Dedi ki) : Bize Abdurrah-man rivayet etti H Bize İbnü Nümeyr dahi rivayet etti (Dedi ki) : Bize Mus'ab b Mik-dam rivayet etti Her iki râvi Süfyân'dan, o da A'meş'den Cerîr'in isna-diyle onun hadîsi gibi rivayette bulunmuşlardır Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ^da; Nesâî «Kitâbu't-Tıb»'da; İbnü Mâce «Cenaze» bahsinde muhtelif râvilerden tah-ric etmişlerdir Veca': Aslında ağrı-sızı demekse de, burada ondan murad hastalıktır Arab1ar her ağrıya-sızıya hastalık derler Teâlâ Hazretleri bilhassa Peygamberlerini şiddetli ağrı-sızı veren hastalıklarla ibtilâ etmiştir Çünkü onlara herkesten ziyade iman kuvveti, şiddetli sabır ihsan buyurmuştur Tâ ki bu sayede onlara vereceği sevabı tekmil ve hayrı ta'mim buyursun - Bize Osman b Ebî Şeybe ile Züheyr b Harb ve İshâk b İbrahim rivayet ettiler îshâk : Ahberanâ, ötekiler : Haddesenâ tâbirlerini kullandılar (Dediler ki) : Bize Cerîr A'meş'den, o da İbrahim Et-Teymî'den, o da Haris b Süveyd'den, o da Abdullah'dan naklen rivayet etti, Abdullah [2] şöyle demiş: Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Selletn) 'in yanına girdim Kendisi şiddetli hasta idi Elimle ona dokundum Ve : — Yâ Resûlallah! Gerçekten sen şiddetli ıztırab nevbeti geçiriyor-sûn! dedim Bunun üzerine Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sette m): «Evet! Ben sizden İki adamın nevbet geçirdiği gibi, şiddetli nevbet geçiriyorum» dedi Ben : — Bunun sebebi senin için iki ecir olmasıdır, dedim Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem): «Evet!» dedi Sonra Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem): «Kendisine hastalık veya başka bir şeyden eza isabet eden hiç bîr müslüman yoktur ki, Allah onunla günahlarını ağacın yapraklarını döktüğü gibi dökmesin!» buyurdular Züheyr'in hadîsinde: «Elimle ona dokundum» cümlesi yoktur () Bize Ebû Bekr b Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb rivayet ettiler (Dediler ki) : Bize Ebû Muâviye rivayet etti H Bana Muhanımed b Eâfi' de rivayet etti (Dedi ki) : Bize Abdürrez-zâk rivayet etti (Dedi ki) : Bize Süfyân rivayet etti H Bize îshâk b İbrahim dahi rivayet etti (Dedi ki) : Bize İsa b Yûnus ile Yahya b Abdi'l-Melik b Ebî Ganiyye haber verdiler Bu râvilerin hepsi A'meş'den Cerîr'in isnadiyle onun hadîsi gibi rivayette bulunmuşlardır Ebû Muâviye'nin hadîsinde: «Evet! Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun! Yeryüzünde hiç bir müslüman yoktur ki buyurdu» ziyâdesi vardır Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ»'nm bir iki yerinde biraz ziyâde ve noksan farkiyle tahric etmiştir Ubbî diyor ki : «Hasta dolaşan kimsenin doktor olmasa bile hastanın elinden tutması, hasta dolaşmanın âdabından olabilir:» Va'k: Bâzılarına göre sıtma demektir Bir takımları sıtmanın verdiği elem ve titreme olduğunu söjdemişlerdir Bundan önceki babda hastanın yanında hastalığının onu üzecek şekilde ağır veya fena olduğunu söylememek gerektiğine tenbih etmiştik Burada ise bilâkis Hz Abdullah b Mes'ud'un bu tenbihin hilâfına konuştuğunu görüyoruz Fakat onun kiminle konuştuğu düşünülürse hilâfına konuşma olmadığı anlaşılır Hastalığın ağırlığından bahsedilmemesi, hastayı üzeceği ve ye'se düşüreceği içindir Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) ise bundan müteessir olmazdı Hastalığının şiddeti söylenince; evet, diyerek tasdik etmesi de bunu gösterir Hastalığının fazla elem vermesi, ecrinin kat kat artması içindir Nitekim bir hadîs-i şeriflerinde : «insanların en şiddetli belâya maruz kalanları biz Peygamberleriz, sonra evliya, daha sonra derece derece suleha gelir» buyurmuşlardır «Ben sizden iki adamın nevbet geçirdiği gibi, şiddetli nevbet geçiriyorum» buyurması da bunun ecri kat kat artmak için olduğuna işarettir

07-10-2008	#6
Profil Bilgileri Gölge AdaM	--->: Hastalıklar Müslüman için rahmettir Bize Züheyr b. Harb ile İshâk b. İbrahim hep birden Cerîr'den rivayet ettiler. Züheyr dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr'dan, o da İbrahim'den, o da Esved'den naklen rivayet etti. Esved şöyle demiş : Âişe Minâ'da iken yanına Kureyş'den bir takım gençler girdi. Gülüyorlardı. Âişe : — Niye gülüyorsunuz? diye sordu. — Filân çadır ipinin üzerine düştü. Az daha boynu yahut gözü gidiyordu, dediler. Bunun üzerine Âişe : — Gülmeyin! Çünkü ben Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)^ : «Hiç bir müslüman yoktur ki, (ayağına) bir diken veya ondan büyük bir şey batsın da, onun sebebiyle kendisine bir derece verilmesin ve bir günahı silinmesin!» buyururken işittim, dedi. (...) Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe ile Ebû Küreyb de rivayet ettiler. Lâfız her ikisinindir. H. Bize İshâk El-Hanzalî dahi rivayet etti. İshâk : Ahberanâ; ötekiler : Haddesenâ tâbirlerini kullandılar, (Dediler ki) : Bize Ebû Muâviye A'meş'-den, o da İbrahim'den, o da Esved'den, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş): Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) : «Mü'mine bir diken veya daha büyük bir şey İsabet ederse, Allah onun sebebiyle kendisini bir derece yükseltir. Yahut ondan bir günah in-dİrir.» buyurdular. (...) Bize Muhammed h. Abdillah b. Nümeyr rivayet etti. Bize Muhammea" b. Bişr rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Hişam babasından, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Resûlüllah {Sallallahü Aleyhi ve Sellem): «Mü'mine bir diken veya daha büyük bir şey isabet ederse, Allah onun sebebiyle günâhından eksiltir.» buyurdular. (...) Bize Ebû Küreyb rivayet elti, (Dedi ki) : Bize Ebû Muâviye rİ- (Dedi ki) : Bize Hişam bu isnadla rivayette bulundu. (...) Bana Ebû't-Tâhir rivayet etti. (Dedi ki) : Bize İbnü Vehb haber verdi, (Dedi ki) : Bana Mâlik b. Enes ile Yûnus b. Yezid, îbnü Şi-hab'dan, o da Urve b. Zübeyr'den, o da Âişe'den naklen haber verdi ki, Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem):. «Müslümanın başına gelen hiç bir musibet yoktur ki, onun sebebiyle günahı affolunmasın.'Hattâ (ayağına) batan dikenle bile!» buyurmuşlar. (...) Bize Ebû't-Tâhir rivayet etti. (Dedi ki) ; Bize İbnü Vehb haber verdi. (Dedi ki) : Bana Mâlik b. Enes, Yezîd b. Husayfe'den, o da Urve b. Zübeyr'den, o da Peygamber {Sallallahü Aleyhi ve Sellem) 'in zevcesi Âişe'den naklen haber verdi ki, Resûlüllah (Sallallahü A leyhi ve Sellem) : «Mü'minİn başına bir musibet gelir. Hatta (ayağına) diken batarsa, Allah onun sebebiyle günahlarını eksiltir. Yahut onun sebebiyle günahlarından bazıları örtbas edilir.» buyurmuşlar. Yezid Urve'nin bu iki cümleden hangisini söylediğini bilemiyor. (...) Bana Harnıele b. Yahya rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Abdullah b. Vehb haber verdi. (Dedi ki) : Bize Hayve haber verdi. (Dedi ki) : Bize İbni Hâd, Ebû Bekr b. Hazm'den, o da Amra'dan, o da Âişe'den naklen rivayet etti. (Şöyle demiş) : Ben Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellemj'l: «Mü'minin başına gelen hiç bir şey, hattâ ayağına batan diken yoktur kî, Allah onun sebebiyle kendisine bir sevab yazmasın! Yahut onun sebebiyle kendisinden bir günah düşülmesin!» buyururken işittim. Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'I-Merdâ»'da tahric etmiştir. Musibet: Okla vurmak demektir. Sonra başa gelen her belâya musibet denilmiştir. Hz. Âişe 'nin gençleri gülmekten men etmesi musibete uğrayan müslümanın kalbi kırılacağı içindir. Birinin başına musibet geldiği vakit ona gülmek çirkin bir şeydir. Meğer ki, kasden değil de kendni tutamaya-rak gülmüş olsun. Bu hadîslerde müslümanlara büyük müjde vardır. Müslümanlar hastalık vesâir dünya musibetlerinden pek az hâli kalırlar. Bunlarsa onların derecelerini artırmaya ve günahlarının affına sebep olurlar. Cumhûr-u ulemânın kavli de budur. Kaadî Iyâz bazı ulemanın : «Musibetler sadece günahlara keffâret olur. Derece artırmaz se-vab kazandırmaz.» dediklerini rivayet etmiştir. Böyle bir kavil Abdullah b. Mes'ûd Hazretlerinden de rivayet olunmuştur. Nevev î : «Müs1im'in zikrettiği derecelerin kaldırıldığını ve sevab yazıldığını açıkça bildiren hadîsler onun kulağına varmamıştır.» diyor. - Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe üe Ebû Küreyb rivayet ettiler. (Dediler ki) : Bize Ebû Üsâme Velid b. Kesir'den, o da Muhammed b. Amr b. Ata'dan, o da Ata' b. Yesâr'dan, o da Ebû Saîd ile Ebû Hüreyre'den naklen rivayet etti. Ebû Saîd ile Ebû Hüreyre Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellemyi şöyle buyururken işitmişler: «Mü'minİn başına sabit bir sızı veya bir meşakkat, bir hastalık, bir hüzün, hattâ kendini üzen bîr keder gelirse, onunla günahlarından bâzısı örtbas edilir.» Bu hadîsi Buhârî «Kitâbu'l-Merdâ»'da; Tirmiz'î «Kitâbu'l-Cenâizt'de tahric etmişlerdir. Nasab: Meşakkat; Vasab : Sabit hastalık demektir. Hem : Düşündüğü şeyde insana ânz olan nahoş haldir. Hazen veya Hüzn ise geçmişte vuku' bulan nahoş bir hadîse sebebiyle duyulan üzüntüdür. Bunların ikisi de iç hastalıklarından sayılırlar. Bu ve emsali hadîsler: «Sevab ve azab hak edilen şeylerdir. Musibetler bunlardan değildir. Musibetlerden-dolayı verilen sevablar onlara sabredildiği ve rıza gösterildiği içindir.» diyenlerin sözünü reddetmektedir. Çünkü mücerred musibet gelmekle sevab hasıl olacağını açıkça bildirmektedirler. Sabır ve rızaya gelince : Bunlar sevabın ziyâdeliğine sebep olurlar. - Bize Kuteybe b. Saîd ile Ebû Bekr t. Ebî Şeybe İkisi birden İbııi Uyeyne'den rivayet ettiler. Lâfız Kuteybe'nindir. (Dediler ki) : Bize Süfyân, Kureyş'den bir şeyh olan İbnü Muhaysın'dan rivayet etti. O da Muhammed b. Kays b. Mahremey'i Ebû Hüreyre'den naklen rivayet ederken dinlemiş. Ebû Hüreyre şöyle demiş «Her kim bir kötülük işlerse, onun sebebiyle ceza görür.»[3] âyeti inince müslümanîara pek şiddetli tesir etti. Bunun üzerine Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellem) «Orta yolu tutun ve doğruyu arayın! Müslümantn başına gelen her musibette bir keffâret vardır. Hatta vücudundan sıyrılan her sıyrıkta veya batan he? dikende bile!» buyurdular. Müslim der ki : İbnü Muhaysın, Ömer b, Abdirrahmnn b. Muhaysm'-dır. Mekkeliierdendir. Bazıları Müs1im'in ta'rif ettiği bu zâtın Ömer değil Abdurrahman olduğunu söylemişi erse de Nevevî bunun hata olduğunu bildirmiş; «Doğrusu birincisidir.» demiştir. Nekbe : Sıyrıntı demektir. Ki çok defa parmağı yaralar. Nekbin aslı kapanmak ve çevirmektir. Resûlüllah (Salîallahü Aleyhi ve Sellem) bu hadîsi ile ashabını teselli buyurmuş; ifrat ve tefritde bulunmamak ve doğruyu aramak şartıyle işlenen hatalara, musibetlerin keffâret olacağını bildirmiş; siz beşeriyet iktizası kötülük işleseniz de daha dünyada iken onları affettiren sebepler vardır. Bunlardan biri de musibetlerdir, demek istemiştir. Allahua'lem. - Bana Ubeydullah b, Ömer Eİ-Kavârîrî rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Yezid b. Zürey' rivayet etti. (Dedi ki) ; Bize Haccâc Es-Savvâf rivayet etti. (Dedi ki1* : Bana Ebû'z-Züheyr rivayet etti. (Dedi ki) : Bize Câbir b. Abdillah rivayet etti ki, Resûlülîah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) Ümmü Sâib'in — yahut Ümmü Müseyyeb'in — yanına girmiş de : I «Sana ne oldu ey Ümmü Sâib —yahut ey Ummü Müseyyeb— titriyorsun.» diye sormuş. (O da) : — Sıtma! Allah hayrını vermesin! demiş. Bunun üzerine : «Sıtmaya sitem eîme! Çünkü o âdemoğullannın günahlarını körüğün demir pasinı giderdiği gibi giderir.» buyurmuşlar.

07-10-2008	#7
Profil Bilgileri Gölge AdaM	--->: Hastalıklar Müslüman için rahmettir - Bize Ubeydullah b Ömer EI-Kavârîrî rivayet etti (Dedi ki) : Bize Yahya Jb Saîd ile Bİşr b Mufaddal rivayet ettiler (Dediler ki) : Bize Ebû Bekr "İmran rivayet etti (Dedi ki) : Bana Ata' b Ebî Rebah rivayet etti (Dedi ki) : Bana İbni Abbas : — Saha cennetliklerden bir kadın göstereyim mi? dedi — Hay hay! dedim — Şii siyah kadın! dedi Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)^ gelerek Beni sara tutuyor da açılıyorum Allah'a benim için dua ediver! dedi Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem}' «Dilersen sabret de cennet senin olsun! İstersen sana şifa vermesi için Allah'a dua edeyim!» buyurdular- Kadın : — Sal-rcderim! Ama ben açılıyorum! Allah'a dua et de açılmayayım! dedi O da kendisine dua etti İbni Abbâs rivayetini Buhâri «Kitâbu'I-Merda»'da; Nesâi «KHâbu't-Tib»'da tahric etmişlerdir Bir rivayette kadının Habeşli iri yarı sarı bir kadın olduğu bildirilmiştir İsminin Suayra veya Şukayra olduğu söylenir Bir rivayette Sükeyra denilmiştir Sar'a illetinin sebebi ulemânın beyânına göre tıbbîdir Dimağın menfezlerine heva veya buhar dolmak suretiyle içinde şiddetli bir taarruz meydana gelir A'zâyı dumura uğratır Bazan sar'a cin çarpmasından ileri gelir Cinler bunu ya insanlara karşı duydukları aşk ve şehvet yahut düşmanlık sebebiyle yaparlar Meselâ; insanlardan bazıları cinlere eziyet verir, onları görmedikleri için üzerlerine bevleder yahut sıcak su atarak ölümlerine sebep olurlar Onlar da suçluyu çarpmak suretiyle cezalandırırlar Mu'tezi1e'den bir taife sar'alı insanın bedenine cinlerin girmesini imkânsız görmüşlerdir Buhârî sârini Aynî bunun hata olduğunu söylemiştir Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) sar'alı kadını sabretmekle dua arasında muhayyer bırakmıştır Kadın saralı haline sabredeceğini söylemiş, fakat o halde avret yerleri açıldığı için Resûlülîah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) den açılmaması hususunda dua istemiş: O da kendisine dua etmiş ve bir daha kadın açılmamıştır Hadîs-i şerif sabrın sonu cennet olduğuna ve takatına güvenenler için meşakkat ve azimetle amelin ruhsattan daha faziletli olduğuna delildir

22-06-2006	#2
Profil Bilgileri driwer	Eyvallah dostum eline sağlık teşekkükler

22-06-2006	#3
Profil Bilgileri Helen	ellerine sağlık çok güzeldi


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder