FrMaLeV

**mumsema** · 04-09-2007

Kış mevsimine methiye başlıklı yazı Mumsema Kış mevsimine methiye Forum Alev

Kış mevsimine methiye

Bakmayın siz, "Kış kışlığını yapar, puş(t) puş(t)luğunu" sözünün ataların diline pelesenk olduğuna

Kafiye tutsun diye puş(t)?un yanına kış'ı koymuşlar

Puştluk, kalleşliktir, dönekliktir, hayınlıktır, tersliktir

Kışlık ise, ciddiyettir, disiplindir

Kardır, buzdur, dondur, soğuktur, uzun gecelerdir

Bazen kar da sımsıcaktır

Bunu donmak üzere olan birine sormalı

Donan organı işte bu yüzden karla ovarlar

Kaldı ki, bu özlü deyiş, dikkatle bakıldığında bir hikmeti fısıldıyor insanın kulağına:
"Her şey sütünün iktizasını işler

Her şey tabiatına uygun davranır

" Her mevsim gibi, kışın da kendine özgü bir güzelliği vardır

Kış deyince aklımıza bir tek yaşadığımız yerin kışı gelir

Oysa bir tür 'kış' yoktur, birçok kış vardır

Sibirya'da kış kardan öte bir şeydir

Arabistan'da kış yazdan özge bir mevsim

Güneyde kış özlenir, kuzeyde yaz

Bazılarının aksine ben kışı severim

Öncelikle baharı sevdiğim için severim

Bilirim ki, kışı sert geçen yılın baharı bereketli olur

Suları gür, bitkileri gümrah olur

Kış bana bahar gülünün dikeni imiş gibi görünür

"Gülünü seven dikenine katlanır" derler

Oldum olası "katlanmak" kelimesini, sevginin şanına yakıştıramamışımdır

Bu yüzden ben bu özlü sözü, "Gülünü seven dikenini de sever" şeklinde telaffuz ederim

Bilirim ki, o dikenin görevi gülü korumaktır

Güle uzanan ele batmak için vardır

Gülü sevmenin bedelini ödetmek için vardır

Değil mi ama, gülü sevmenin, gülü koklamanın bir bedeli olmasın mı?
Dikenler, gülü sevenden mihir bedeli alırlar

Battığı elden damlayan kandır bu

Kış da öyledir işte

Bir dikenin gülü koruduğu gibi, kış da baharı korur

Baksanıza karın altında çimlenen ekinlere! Yalnızca korumaz, baharın bedelini de ödetir

Bizler baharı kış sayesinde kazanırız

Kış ödediğimiz bedel, baharsa bu bedele karşılık gelirdir

Kar ile kâr arasında bir inceltme işareti vardır

Yani ki kar, kârımızı alın teri kılar

Bu yüzden güz ekini, bahar ekinine göre daha bereketli olur

Zira kârın üzerinden kar geçmiştir

Kar kârın yüzünü kendi rengi gibi ağartmış, apak etmiştir

Kar sabrı temsil eder, bahar ise selameti

Sabrın sonu selamettir

Kışın alametleri ve soğuğun katı hali olan kar ve buz geçici olanı, fer'î olanı, tâlî olanı, araz olanı temsil ederler

Karın ve buzun aslı sudur

Sudan gelmiştir ve suya dönecektir

Su hayattır

Kar ve buz, hayatın soğuk halidir

Hayatın sıcak hali, ömür hali, ölüm hali de vardır

Tıpkı dört mevsim gibi

Ömrün de mevsimleri vardır

Ömrün bir baharı olduğu gibi bir de kışı vardır

Kış ölümü temsil eder

Nasıl ki ağaçlar kışın ölüp, baharda "ba'su ba'del-mevti" yaşıyorlarsa, insan da üç mevsiminin ardından ölüm ve "öldükten sonra dirilişi" yaşar

Dostların ve dostlukların da mevsimleri vardır

Dört mevsimle sınanmayan dostluğa dostluk denilmez

Dostluk dediğin dört mevsimle sınanmalıdır

Dört mevsim sınavından da başarıyla çıkmalıdır

Dostun baharını sevip de güzünden nefret eden, yazını sevip de kışından nefret eden, hakiki dost değildir

Başından dört mevsim geçmemiş dostluklar hak katına yükselemez

Dost dostun sineği mi, arısı mı olduğunu, dostluk ancak kışla sınandığında anlar

Hakiki dost, her dostluğun dört mevsimi olduğunu bildiği için, yüreğinin en kuytu köşelerinde dostu için daima bir güneş saklar

O öyle bir güneştir ki, hiçbir kışın karı o güneşin ateşini söndüremez, ışığını solduramaz

İhtiyaç anında dostunun kışını o güneşle ısıtır

Kış bile sımsıcak olur

Kar bile el yakar

Eğer Cahiliyyenin efsaneleşmiş Arap şairi İmriü?l-Kays, Cenap Şahabeddin?in Elhan-ı Şitâ'sını görseydi, kesin kıskanırdı

Çünkü hiçbir Cahiliyye şairi kışa mehdiye yazamamıştır

Her şeyi methetmiştir de, kışı edememiştir

Çünkü kıştan mahrumdur

Ne Tarafe, ne Lebid b

Rebia, ne Antere b

Şeddad, ne ?Aşa el-Ekber, ne Ümeyye b

Ebi's-Salt' Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş; "Eşini ğaib eyleyen bir kuş Gibi kar Geçen eyyam-ı nev-bahârı arar"

Ey kulûbun sürud-ı şeydâsı Ey kebuterlerin neşideleriş O baharın bu işte ferdası: Kaplad bir derin sükuta yeri Karlar Kim hamûşâne dembedem ağlar!
Zemheri düşeli daha üç gün oldu

Kur'an'daki kullanımdan yola çıkıp ona "soğuk cehennem" diyebiliriz belki

Fakat, bu Zemheri'de, bebek dudağı gibi ala çalan pembe çiçekleriyle açmaya hazırlanan şu Bahardalı'na ne demeli Biz ne diyelim ki, O ne diyeceğimizi bize demiş zaten:
"Sen ölüden diriyi çıkarırsın, diriden ölüyü çıkarırsın;
Sen dilediğine hesapsız rızık bağışlarsın!"
Ve Hz

Aişe'den bir şerh:
"Rızık deyince aklına yenilip içilecek şeyler gelenin aklına şaşarım

? Allah'ım akıl, irade, hikmet, irfan, ihsan, muhabbet rızkımızı bol eyle!
Amin

04-09-2007	#1
Profil Bilgileri mumsema	Kış mevsimine methiye Kış mevsimine methiye başlıklı yazı Mumsema Kış mevsimine methiye Forum Alev Kış mevsimine methiye Bakmayın siz, "Kış kışlığını yapar, puş(t) puş(t)luğunu" sözünün ataların diline pelesenk olduğuna Kafiye tutsun diye puş(t)?un yanına kış'ı koymuşlar Puştluk, kalleşliktir, dönekliktir, hayınlıktır, tersliktir Kışlık ise, ciddiyettir, disiplindir Kardır, buzdur, dondur, soğuktur, uzun gecelerdir Bazen kar da sımsıcaktır Bunu donmak üzere olan birine sormalı Donan organı işte bu yüzden karla ovarlar Kaldı ki, bu özlü deyiş, dikkatle bakıldığında bir hikmeti fısıldıyor insanın kulağına: "Her şey sütünün iktizasını işler Her şey tabiatına uygun davranır" Her mevsim gibi, kışın da kendine özgü bir güzelliği vardır Kış deyince aklımıza bir tek yaşadığımız yerin kışı gelir Oysa bir tür 'kış' yoktur, birçok kış vardır Sibirya'da kış kardan öte bir şeydir Arabistan'da kış yazdan özge bir mevsim Güneyde kış özlenir, kuzeyde yaz Bazılarının aksine ben kışı severim Öncelikle baharı sevdiğim için severim Bilirim ki, kışı sert geçen yılın baharı bereketli olur Suları gür, bitkileri gümrah olur Kış bana bahar gülünün dikeni imiş gibi görünür "Gülünü seven dikenine katlanır" derler Oldum olası "katlanmak" kelimesini, sevginin şanına yakıştıramamışımdır Bu yüzden ben bu özlü sözü, "Gülünü seven dikenini de sever" şeklinde telaffuz ederim Bilirim ki, o dikenin görevi gülü korumaktır Güle uzanan ele batmak için vardır Gülü sevmenin bedelini ödetmek için vardır Değil mi ama, gülü sevmenin, gülü koklamanın bir bedeli olmasın mı? Dikenler, gülü sevenden mihir bedeli alırlar Battığı elden damlayan kandır bu Kış da öyledir işte Bir dikenin gülü koruduğu gibi, kış da baharı korur Baksanıza karın altında çimlenen ekinlere! Yalnızca korumaz, baharın bedelini de ödetir Bizler baharı kış sayesinde kazanırız Kış ödediğimiz bedel, baharsa bu bedele karşılık gelirdir Kar ile kâr arasında bir inceltme işareti vardır Yani ki kar, kârımızı alın teri kılar Bu yüzden güz ekini, bahar ekinine göre daha bereketli olur Zira kârın üzerinden kar geçmiştir Kar kârın yüzünü kendi rengi gibi ağartmış, apak etmiştir Kar sabrı temsil eder, bahar ise selameti Sabrın sonu selamettir Kışın alametleri ve soğuğun katı hali olan kar ve buz geçici olanı, fer'î olanı, tâlî olanı, araz olanı temsil ederler Karın ve buzun aslı sudur Sudan gelmiştir ve suya dönecektir Su hayattır Kar ve buz, hayatın soğuk halidir Hayatın sıcak hali, ömür hali, ölüm hali de vardır Tıpkı dört mevsim gibi Ömrün de mevsimleri vardır Ömrün bir baharı olduğu gibi bir de kışı vardır Kış ölümü temsil eder Nasıl ki ağaçlar kışın ölüp, baharda "ba'su ba'del-mevti" yaşıyorlarsa, insan da üç mevsiminin ardından ölüm ve "öldükten sonra dirilişi" yaşar Dostların ve dostlukların da mevsimleri vardır Dört mevsimle sınanmayan dostluğa dostluk denilmez Dostluk dediğin dört mevsimle sınanmalıdır Dört mevsim sınavından da başarıyla çıkmalıdır Dostun baharını sevip de güzünden nefret eden, yazını sevip de kışından nefret eden, hakiki dost değildir Başından dört mevsim geçmemiş dostluklar hak katına yükselemez Dost dostun sineği mi, arısı mı olduğunu, dostluk ancak kışla sınandığında anlar Hakiki dost, her dostluğun dört mevsimi olduğunu bildiği için, yüreğinin en kuytu köşelerinde dostu için daima bir güneş saklar O öyle bir güneştir ki, hiçbir kışın karı o güneşin ateşini söndüremez, ışığını solduramaz İhtiyaç anında dostunun kışını o güneşle ısıtır Kış bile sımsıcak olur Kar bile el yakar Eğer Cahiliyyenin efsaneleşmiş Arap şairi İmriü?l-Kays, Cenap Şahabeddin?in Elhan-ı Şitâ'sını görseydi, kesin kıskanırdı Çünkü hiçbir Cahiliyye şairi kışa mehdiye yazamamıştır Her şeyi methetmiştir de, kışı edememiştir Çünkü kıştan mahrumdur Ne Tarafe, ne Lebid b Rebia, ne Antere b Şeddad, ne ?Aşa el-Ekber, ne Ümeyye b Ebi's-Salt' Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş; "Eşini ğaib eyleyen bir kuş Gibi kar Geçen eyyam-ı nev-bahârı arar" Ey kulûbun sürud-ı şeydâsı Ey kebuterlerin neşideleriş O baharın bu işte ferdası: Kaplad bir derin sükuta yeri Karlar Kim hamûşâne dembedem ağlar! Zemheri düşeli daha üç gün oldu Kur'an'daki kullanımdan yola çıkıp ona "soğuk cehennem" diyebiliriz belki Fakat, bu Zemheri'de, bebek dudağı gibi ala çalan pembe çiçekleriyle açmaya hazırlanan şu Bahardalı'na ne demeli Biz ne diyelim ki, O ne diyeceğimizi bize demiş zaten: "Sen ölüden diriyi çıkarırsın, diriden ölüyü çıkarırsın; Sen dilediğine hesapsız rızık bağışlarsın!" Ve Hz Aişe'den bir şerh: "Rızık deyince aklına yenilip içilecek şeyler gelenin aklına şaşarım? Allah'ım akıl, irade, hikmet, irfan, ihsan, muhabbet rızkımızı bol eyle! Amin


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder