FrMaLeV

**Terminatör30** · 19-11-2007

Karagöz İle Hacivat: İbiş'le Domuz Avı başlıklı yazı Mumsema Karagöz İle Hacivat: İbiş'le Domuz Avı Forum Alev

Karagöz ile Hacivat, yanlarına İbiş’i de alıp, Uludağ’a domuz avına çıkarlar

Önceleri ellerde ok ve yay, kaşlar çatılmış, bakışlar keskin ormanda domuz ararken, sonraları yorgunlukla birlikte ok yaydan, kaş kaştan, bakışlar keskinlikten sıyrılır

Sıkıntıyı azaltmak için Karagöz’ün anlatmaya başladığı av hikâyeleri başına bela olur, çünkü anlattığının hep bir numara büyüğünü İbiş’ten duymak, Karagöz’ün giderek daha çok sinirlenmesine neden olur

Karagöz, İbiş’i uçurumdan aşağı atmakla tehdit eder

İbiş: “ Tamam, beyabi

Kızma bana

Ben de bundan sonra konuşursam iki olsun

Şimdi rahat rahat istediğini anlat

“
Karagöz: “ Bre İbiş, sussana artık

Bir daha sana av yok

Hacivat, İbiş’i ava giderken yanımıza alalım demek yok artık

Bu son

“
Hacivat: “ Merak etme Karagözüm

Sen kalbini serin tut

Hiçbir ava İbiş’i götürmeyiz

“
Daha sonra Karagöz ile Hacivat ve İbiş domuz aramaya devam ederler, fakat ortalıkta hiç domuz yoktur

Hacivat: “ Sabahtan beri arıyoruz, bir domuz bile göremedik

Hayatımda böyle bir şey ne gördüm, ne de duydum

“
Karagöz: “ Göremeyiz tabi, bu İbiş yanımızdayken

Bunun sesini duyan domuz karşı dağa kaçıyor

İki ok atmış, üç domuz vurmuş

Anlatsana o hikâyeyi bir daha

“
Hacivat: “ Aman Karagözüm, sinirlenme

İbiş o hikâyeyi anlattı, geçti

Ben inanmadım

Senin anlattığın hikâyeler daha bir inandırıcı oluyor

“
Karagöz: “ Doğru, çünkü ben olmuş olayları anlatıyorum

Yıllar önce gençken köyden arkadaşlarla domuz avına gittiydik

On kişiyiz

Ormanda büyük bir domuz sürüsünü tuzağa düşürdük

Etrafını kuşattık

Baktı domuzlar kaçış yok, birer birer yanıma geldiler

Ben de çaldım bıçağı boyunlarına, yirmiden sonrasını sayamadımdı

“
Hacivat: “ Hah hah ha

İlahi Karagözüm

Sen de değme avcılara taş çıkartırsın

Avcılıkta, atıcılıkta benden ilerdesin

“
İbiş: “ Benim de yıllar öncesinden bir domuz avı hikâyem vardı, ama beyabi kızar diye anlatamıyorum

“
Hacivat: “ Yeni bir domuz hikâyesi ha

Ama anlatma

Karagöz’ü kızdırmayalım

Keşke demeseydin

Merakta bıraktın beni, İbiş

“
Karagöz: “ Ben de meraklandım

Bana bak İbiş, destekli atarsan kızmam, ama desteksiz atarsan ben seni uçurumdan atarım bilmiş ol

“
İbiş: “ Tamam beyabi ve Hacıabi

Atışlar destekli olacak

“ İbiş, konuşmasına devam eder ve ben sekiz yaşındayken der

Karagöz’ün ayağa kalktığını gören İbiş ağız değiştirir

“ Yani on sekiz yaşındayken demek istedim

“

Bunun üzerine Karagöz: “ Hah öyle söyle

Beni kızdırma

Şimdi devam et

“
İbiş: “ Manda kadar bir domuz bizim tarlalara dadandıydı

Tarlada mısır, bağda üzüm bırakmadıydı

Ye babam ye

Baktık yedikçe doymaz bu domuz, yakında ağaçları da yer

Babam, dedem, amcam, yeğenlerim ve ben tarlada, bağda nöbete durduk

Ben bağda bekliyorum

Bir gün öğle vakti domuz bağa girdi

Zönk zönk deyip yürüyüp geliyor

Yakaladım domuzu suratına iki tokat, başladı domuz ağlamaya

Bir yandan da,” Abi, ben sana ne yaptım? Neden vuruyorsun?” diye vızırdıyor

Ben de bağırdım

Bak şu bağdaki üzümleri ben mi yedim

Başkasının üzümünü nasıl habersiz yersin

Ben böyle bağırdım ama domuz ne dese beğenirsiniz

Ne yapayım, açım, abi

Yemeseydim de açlıktan ölse miydim? O gün domuzu bıraktım

Bir daha onu oralarda gören olmadı

Çok uzaklara gitmiş olmalı

“
Karagöz: “ Bre densiz, yine desteksiz attın

Ben seni uçurumdan atayım da gör “ diyen Karagöz, İbiş’in üstüne yürür

Bunun üzerine İbiş kaçar, gider

Daha sonra Karagöz ile Hacivat başka olay olmadan evlerine dönerler

Yazan: Serdar Yıldırım

19-11-2007	#1
Profil Bilgileri Terminatör30	Karagöz İle Hacivat: İbiş'le Domuz Avı Karagöz İle Hacivat: İbiş'le Domuz Avı başlıklı yazı Mumsema Karagöz İle Hacivat: İbiş'le Domuz Avı Forum Alev Karagöz ile Hacivat, yanlarına İbiş’i de alıp, Uludağ’a domuz avına çıkarlar Önceleri ellerde ok ve yay, kaşlar çatılmış, bakışlar keskin ormanda domuz ararken, sonraları yorgunlukla birlikte ok yaydan, kaş kaştan, bakışlar keskinlikten sıyrılır Sıkıntıyı azaltmak için Karagöz’ün anlatmaya başladığı av hikâyeleri başına bela olur, çünkü anlattığının hep bir numara büyüğünü İbiş’ten duymak, Karagöz’ün giderek daha çok sinirlenmesine neden olur Karagöz, İbiş’i uçurumdan aşağı atmakla tehdit eder İbiş: “ Tamam, beyabi Kızma bana Ben de bundan sonra konuşursam iki olsun Şimdi rahat rahat istediğini anlat “ Karagöz: “ Bre İbiş, sussana artık Bir daha sana av yok Hacivat, İbiş’i ava giderken yanımıza alalım demek yok artık Bu son “ Hacivat: “ Merak etme Karagözüm Sen kalbini serin tut Hiçbir ava İbiş’i götürmeyiz “ Daha sonra Karagöz ile Hacivat ve İbiş domuz aramaya devam ederler, fakat ortalıkta hiç domuz yoktur Hacivat: “ Sabahtan beri arıyoruz, bir domuz bile göremedik Hayatımda böyle bir şey ne gördüm, ne de duydum “ Karagöz: “ Göremeyiz tabi, bu İbiş yanımızdayken Bunun sesini duyan domuz karşı dağa kaçıyor İki ok atmış, üç domuz vurmuş Anlatsana o hikâyeyi bir daha “ Hacivat: “ Aman Karagözüm, sinirlenme İbiş o hikâyeyi anlattı, geçti Ben inanmadım Senin anlattığın hikâyeler daha bir inandırıcı oluyor “ Karagöz: “ Doğru, çünkü ben olmuş olayları anlatıyorum Yıllar önce gençken köyden arkadaşlarla domuz avına gittiydik On kişiyiz Ormanda büyük bir domuz sürüsünü tuzağa düşürdük Etrafını kuşattık Baktı domuzlar kaçış yok, birer birer yanıma geldiler Ben de çaldım bıçağı boyunlarına, yirmiden sonrasını sayamadımdı “ Hacivat: “ Hah hah ha İlahi Karagözüm Sen de değme avcılara taş çıkartırsın Avcılıkta, atıcılıkta benden ilerdesin “ İbiş: “ Benim de yıllar öncesinden bir domuz avı hikâyem vardı, ama beyabi kızar diye anlatamıyorum “ Hacivat: “ Yeni bir domuz hikâyesi ha Ama anlatma Karagöz’ü kızdırmayalım Keşke demeseydin Merakta bıraktın beni, İbiş “ Karagöz: “ Ben de meraklandım Bana bak İbiş, destekli atarsan kızmam, ama desteksiz atarsan ben seni uçurumdan atarım bilmiş ol “ İbiş: “ Tamam beyabi ve Hacıabi Atışlar destekli olacak “ İbiş, konuşmasına devam eder ve ben sekiz yaşındayken der Karagöz’ün ayağa kalktığını gören İbiş ağız değiştirir “ Yani on sekiz yaşındayken demek istedim “ Bunun üzerine Karagöz: “ Hah öyle söyle Beni kızdırma Şimdi devam et “ İbiş: “ Manda kadar bir domuz bizim tarlalara dadandıydı Tarlada mısır, bağda üzüm bırakmadıydı Ye babam ye Baktık yedikçe doymaz bu domuz, yakında ağaçları da yer Babam, dedem, amcam, yeğenlerim ve ben tarlada, bağda nöbete durduk Ben bağda bekliyorum Bir gün öğle vakti domuz bağa girdi Zönk zönk deyip yürüyüp geliyor Yakaladım domuzu suratına iki tokat, başladı domuz ağlamaya Bir yandan da,” Abi, ben sana ne yaptım? Neden vuruyorsun?” diye vızırdıyor Ben de bağırdım Bak şu bağdaki üzümleri ben mi yedim Başkasının üzümünü nasıl habersiz yersin Ben böyle bağırdım ama domuz ne dese beğenirsiniz Ne yapayım, açım, abi Yemeseydim de açlıktan ölse miydim? O gün domuzu bıraktım Bir daha onu oralarda gören olmadı Çok uzaklara gitmiş olmalı “ Karagöz: “ Bre densiz, yine desteksiz attın Ben seni uçurumdan atayım da gör “ diyen Karagöz, İbiş’in üstüne yürür Bunun üzerine İbiş kaçar, gider Daha sonra Karagöz ile Hacivat başka olay olmadan evlerine dönerler Yazan: Serdar Yıldırım


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder