FrMaLeV

**Sevinç** · 26-06-2008

Asıl Eksiklik ! başlıklı yazı Mumsema Asıl Eksiklik ! Forum Alev

Asıl Eksiklik

Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti

Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı

Hayatin matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir
etmiyor

İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu
olamıyor

Önce yalnızdık??

9 ay boyunca karanlık bir yerde dışarı çıkmayı
bekledik ve dünyaya ağlayarak geldik

Pişman gibiydik

Ya da mecburen gelmiş gibi

Biraz büyüdükten sonra, kendimizi bildiğimiz anda,
içimizi kemiren, kalbimizi kurcalayan o tuhaf duyguyu
hissettik: Bir yerde bir eksik var

Korktuk

"Bunun sebebi ne?" diye sorduk kendimize

Cevabı yapıştırdık: "Demek ki sahip olmadığımız bir
şeyler var

O yüzden eksiklik hissediyoruz

"
Peki, neye sahip olmamız gerekiyor?
Çocukken, "yaşımız küçük" diye düşündük

Her
istediğimizi yapamıyoruz

Kurallar, yasaklar var

Büyüyünce her şey yoluna girecek

Büyüdük?Bir şey değişmedi

Yine huzursuzduk

İçimizden bir ses aynı sözcükleri fısıldıyordu: "Bir
eksik var

"
Kafamız karıştı

Nasıl kurtulacağız bu iğrenç
duygudan? Nasıl geçecek bu?
Aklımıza yeni cevaplar geldi: Okulu bitirince geçecek

İşe girince geçecek

Para kazanınca geçecek

Tatile
gidince geçecek

Okulu bitirdik

Diploma aldık

İşe girdik

Kartvizit
aldık

Çalıştık

Para kazandık

Taşındık

Araba aldık

Eve yeni
eşyalar aldık

Tatile gittik

Dans ettik

Terfi ettik

Kartviziti
değiştirdik

Daha çok çalıştık

Daha çok para kazandık

İlaç
içtik

Geçmedi

"Bir yerde bir eksik var" hissi, hala orada
duruyordu

Bu sefer de "Sevgilimiz olunca geçecek" dedik

"Yalnızlığımız sona erince bu illetten kurtulacağız

"
Beklemeye başladık

Derken, biri çıktı karşımıza

Aşık olduk

Ve anında
başka biri olduk

Daha güçlü, daha güzel, daha akıllı
biri

Hesap cüzdanları, kartvizitler, hatta ilaçlar
bile böyle hissetmemizi sağlamamıştı

Sevgilimizin gözlerinde, daha önce bize verilmemiş
kadar büyük sevgi ve hayranlık gördük

Işığı gördük

"Tünelin
ucundaki ışık bu olmalı" diye düşündük "kurtulduk

"
Sonra bir gün, daha dün bize deli gibi aşık olan insan
çekip gidiverdi

Ya da artık eskisi gibi sevmediğini
söyledi

Ya da başka birine aşık olduğunu söyledi

Ya
da daha kötüsü, başka birine aşık oldu ama söylemedi

Telefonu açmamasından, elimizi tutmamasından, anladık, bir
terslik olduğunu

Belki de sevmekten vazgeçen veya
terk eden sevgilimiz değildi, bizdik

Fark etmez

Sonuçta aşk bitti

Simdi her yer bomboş

Simdi tekrar yalnızız

Başladığımız yere döndük

Yıllarca uğraştık, eksiğin ne olduğunu bulamadık

Halbuki her şeyi denedik, her yere baktık

Öyle mi?
Bakmadığımız bir yer kaldı

İçimize bakmadık

Eksik parçayı dışarda aradık ama içimizde saklı
olabileceğini akıl etmedik

Birilerini sevdik,
birileri bizi sevsin diye uğraştık ama kendimizi
sevmedik

Şaşıracak bir şey yok, tabi ki sevmedik

Kendimizi
sevsek bu kadar koşturur muyduk? Canımız yanmasın diye duvarların ardına
saklanır mıydık? Kendimizi boş sanıp doldurmaya uğraşır mıydık? Terk
edilmekten korkar mıydık?
Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti

Asıl
eksiklik, çareyi başkasında aramaktı

Hayatin
matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor

İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu
olamıyor

"Herkes beni sevsin" diye uğraşınca kimse gerçekten
sevmiyor, herkes sevgisine şart koyuyor, sınır
koyuyor

Oysa "kendime duyduğum sevgi bana yeter" diye düşününce, kendimizi
olduğumuz gibi kabullenince yarım tamamlanıyor

Her şey bir oluyor

İşte o zaman perde aralanıyor

Acı diniyor

İşte o zaman başka 'bir' iyle bir araya gelerek,
hesabin kitabin, korkunun kaygının hüküm sürdüğü sahte
bir sevgi yerine, gerçek bir sevgi yaratılabiliyor

26-06-2008	#1
Profil Bilgileri Sevinç	Asıl Eksiklik ! Asıl Eksiklik ! başlıklı yazı Mumsema Asıl Eksiklik ! Forum Alev Asıl Eksiklik Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı Hayatin matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor Önce yalnızdık?? 9 ay boyunca karanlık bir yerde dışarı çıkmayı bekledik ve dünyaya ağlayarak geldik Pişman gibiydik Ya da mecburen gelmiş gibi Biraz büyüdükten sonra, kendimizi bildiğimiz anda, içimizi kemiren, kalbimizi kurcalayan o tuhaf duyguyu hissettik: Bir yerde bir eksik var Korktuk "Bunun sebebi ne?" diye sorduk kendimize Cevabı yapıştırdık: "Demek ki sahip olmadığımız bir şeyler var O yüzden eksiklik hissediyoruz" Peki, neye sahip olmamız gerekiyor? Çocukken, "yaşımız küçük" diye düşündük Her istediğimizi yapamıyoruz Kurallar, yasaklar var Büyüyünce her şey yoluna girecek Büyüdük?Bir şey değişmedi Yine huzursuzduk İçimizden bir ses aynı sözcükleri fısıldıyordu: "Bir eksik var" Kafamız karıştı Nasıl kurtulacağız bu iğrenç duygudan? Nasıl geçecek bu? Aklımıza yeni cevaplar geldi: Okulu bitirince geçecek İşe girince geçecek Para kazanınca geçecek Tatile gidince geçecek Okulu bitirdik Diploma aldık İşe girdik Kartvizit aldık Çalıştık Para kazandık Taşındık Araba aldık Eve yeni eşyalar aldık Tatile gittik Dans ettik Terfi ettik Kartviziti değiştirdik Daha çok çalıştık Daha çok para kazandık İlaç içtik Geçmedi "Bir yerde bir eksik var" hissi, hala orada duruyordu Bu sefer de "Sevgilimiz olunca geçecek" dedik "Yalnızlığımız sona erince bu illetten kurtulacağız" Beklemeye başladık Derken, biri çıktı karşımıza Aşık olduk Ve anında başka biri olduk Daha güçlü, daha güzel, daha akıllı biri Hesap cüzdanları, kartvizitler, hatta ilaçlar bile böyle hissetmemizi sağlamamıştı Sevgilimizin gözlerinde, daha önce bize verilmemiş kadar büyük sevgi ve hayranlık gördük Işığı gördük "Tünelin ucundaki ışık bu olmalı" diye düşündük "kurtulduk" Sonra bir gün, daha dün bize deli gibi aşık olan insan çekip gidiverdi Ya da artık eskisi gibi sevmediğini söyledi Ya da başka birine aşık olduğunu söyledi Ya da daha kötüsü, başka birine aşık oldu ama söylemedi Telefonu açmamasından, elimizi tutmamasından, anladık, bir terslik olduğunu Belki de sevmekten vazgeçen veya terk eden sevgilimiz değildi, bizdik Fark etmez Sonuçta aşk bitti Simdi her yer bomboş Simdi tekrar yalnızız Başladığımız yere döndük Yıllarca uğraştık, eksiğin ne olduğunu bulamadık Halbuki her şeyi denedik, her yere baktık Öyle mi? Bakmadığımız bir yer kaldı İçimize bakmadık Eksik parçayı dışarda aradık ama içimizde saklı olabileceğini akıl etmedik Birilerini sevdik, birileri bizi sevsin diye uğraştık ama kendimizi sevmedik Şaşıracak bir şey yok, tabi ki sevmedik Kendimizi sevsek bu kadar koşturur muyduk? Canımız yanmasın diye duvarların ardına saklanır mıydık? Kendimizi boş sanıp doldurmaya uğraşır mıydık? Terk edilmekten korkar mıydık? Asıl eksiklik, eksik olduğumuzu düşünmekti Asıl eksiklik, çareyi başkasında aramaktı Hayatin matematiği farklı; iki yarımı toplayınca bir etmiyor İnsan tek başına mutsuzsa başka biriyle de mutlu olamıyor "Herkes beni sevsin" diye uğraşınca kimse gerçekten sevmiyor, herkes sevgisine şart koyuyor, sınır koyuyor Oysa "kendime duyduğum sevgi bana yeter" diye düşününce, kendimizi olduğumuz gibi kabullenince yarım tamamlanıyor Her şey bir oluyor İşte o zaman perde aralanıyor Acı diniyor İşte o zaman başka 'bir' iyle bir araya gelerek, hesabin kitabin, korkunun kaygının hüküm sürdüğü sahte bir sevgi yerine, gerçek bir sevgi yaratılabiliyor


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder