FrMaLeV

**sarı^m** · 26-10-2008

Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! başlıklı yazı Mumsema Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! Forum Alev

Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben!
Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne

Avuçlarımdan umuda uçan kelebek

Hiç ağlamadığımdan değil; çok akıttım gözyaşımı içime
Hiç kaybetmediğimden değil biriniÇok yandım ciğerimdenBaktığım her yere, sevdiklerimin yüzünü kazıdı hasret

Yıldızlarla doluydu gökyüzüm; kapkara bir boşluk bıraktılar kayanlar Bir daha asla dolduramadım

Gidene soramadığımdan, kalanın ıstırabı daha çok sandım
Hiç ihanete uğramadığımdan da değil; yarası her zaman taze, birkaç hançerle dolaştım durdum sırtımda; hem öfkelendim, hem anlamsız geldi kızmak

Herkesten farklı değildi başımdan gelip geçenler
Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım
Acısız olmuyordu ki hayat!
Ağlamaktaydı bereket, yağmurda ıslanmadan yeşermiyordu ki toprak!

Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne
Mutlu bir çocuktum ben!
Kalabalık bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm Bir sürü arkadaş, bir sürü oyunkuyruğuna tutunmuştum kırmızı bir uçurtmanın
Hayat hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim

Sancılıydı ilk gençlik!
Şimdiki hüzünlerimle, o zamanları karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum
Ah, nerdesiniz 17’lik dertlerim!

On yedimde başlamıştı hayatla kavgam
Artık sadece, tartışıyoruz

Acıya alıştığımı söyleyemem hala; hele, nasır tuttuğunu kalbimin
Unutmayı becerdiğimi de söyleyemem; asla unutamadım, kusurluydu hafızam; almayı biliyordu da silmeyi, asla!
İyi ki hatırlıyorum!

Yaşamımdan çıkanlara kızmıyorum; öğrettikleri her şey için minnettarım Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi uğurlarken akıttığım göz yaşlarımPaylaştıklarımız kadar değerliydiler
Paylaşamayacaklarımızın adıydı hasret!

İhanete de alışamadım elbette; ama, edenlere de eyvallah! Kir tutsa da kin tutmaz yüreğimiz Az şey sayılmaz, utanmayı bilmeyenden öğrendiğim; sırf bu nedenle bile affedebilirim
Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne
Şanslı biriyim ben!
Mükemmel bir anne-baba; harika kardeşlerimle; hem büyük, hem mutludur ailem!

Eski-yeni fark etmez; hem köklü, hem sınanmıştır dostluklarım!
Kolay yere gelmez sırtım; ne yaparsa yapsın, kolay vazgeçmem hayattan!

Kokladığım gülleri, teker teker solduracak biliyorum Asla hazır olamayacağım acıya; ama, çekmeyi de öğrendim artık Bütün duyularım açık, elimde suyum, yüreğimde umut, güllerimin yanındayım

Az şey midir, biteceğini bildiğin bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazır olmak
Ve baş kaldırmak ölüme, sonsuza kadar, sevip hatırlayarak

Zaman bir değirmen; keder girer, hüzün çıkar kapıdan
Ben de toy girip, olgun çıktım içinden
Bakmayın dertlenip içlenmeme; yağmur yağar, toprak kokarım; güneş açar, çiçek kokarım!

Avuçlarımdan umuda uçan kelebek

Sadece, Güneşli günlerde kalem oynatmaz yürek!

**NUROŞ** · 26-10-2008

çok güzel bi şiiir çok beğendim ve arkdaşlarıma gönderdim

**aşığım** · 27-10-2008

çok ama çok güzelmiş işte ne kadar şasızım diyenlerin okuması lazım

26-10-2008	#1
Profil Bilgileri sarı^m	Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! başlıklı yazı Mumsema Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! Forum Alev Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben! Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne Avuçlarımdan umuda uçan kelebek Hiç ağlamadığımdan değil; çok akıttım gözyaşımı içime Hiç kaybetmediğimden değil biriniÇok yandım ciğerimdenBaktığım her yere, sevdiklerimin yüzünü kazıdı hasret Yıldızlarla doluydu gökyüzüm; kapkara bir boşluk bıraktılar kayanlar Bir daha asla dolduramadım Gidene soramadığımdan, kalanın ıstırabı daha çok sandım Hiç ihanete uğramadığımdan da değil; yarası her zaman taze, birkaç hançerle dolaştım durdum sırtımda; hem öfkelendim, hem anlamsız geldi kızmak Herkesten farklı değildi başımdan gelip geçenler Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım Acısız olmuyordu ki hayat! Ağlamaktaydı bereket, yağmurda ıslanmadan yeşermiyordu ki toprak! Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne Mutlu bir çocuktum ben! Kalabalık bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm Bir sürü arkadaş, bir sürü oyunkuyruğuna tutunmuştum kırmızı bir uçurtmanın Hayat hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim Sancılıydı ilk gençlik! Şimdiki hüzünlerimle, o zamanları karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum Ah, nerdesiniz 17’lik dertlerim! On yedimde başlamıştı hayatla kavgam Artık sadece, tartışıyoruz Acıya alıştığımı söyleyemem hala; hele, nasır tuttuğunu kalbimin Unutmayı becerdiğimi de söyleyemem; asla unutamadım, kusurluydu hafızam; almayı biliyordu da silmeyi, asla! İyi ki hatırlıyorum! Yaşamımdan çıkanlara kızmıyorum; öğrettikleri her şey için minnettarım Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi uğurlarken akıttığım göz yaşlarımPaylaştıklarımız kadar değerliydiler Paylaşamayacaklarımızın adıydı hasret! İhanete de alışamadım elbette; ama, edenlere de eyvallah! Kir tutsa da kin tutmaz yüreğimiz Az şey sayılmaz, utanmayı bilmeyenden öğrendiğim; sırf bu nedenle bile affedebilirim Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne Şanslı biriyim ben! Mükemmel bir anne-baba; harika kardeşlerimle; hem büyük, hem mutludur ailem! Eski-yeni fark etmez; hem köklü, hem sınanmıştır dostluklarım! Kolay yere gelmez sırtım; ne yaparsa yapsın, kolay vazgeçmem hayattan! Kokladığım gülleri, teker teker solduracak biliyorum Asla hazır olamayacağım acıya; ama, çekmeyi de öğrendim artık Bütün duyularım açık, elimde suyum, yüreğimde umut, güllerimin yanındayım Az şey midir, biteceğini bildiğin bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazır olmak Ve baş kaldırmak ölüme, sonsuza kadar, sevip hatırlayarak Zaman bir değirmen; keder girer, hüzün çıkar kapıdan Ben de toy girip, olgun çıktım içinden Bakmayın dertlenip içlenmeme; yağmur yağar, toprak kokarım; güneş açar, çiçek kokarım! Avuçlarımdan umuda uçan kelebek Sadece, Güneşli günlerde kalem oynatmaz yürek!

26-10-2008	#2
Profil Bilgileri NUROŞ	--->: Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! çok güzel bi şiiir çok beğendim ve arkdaşlarıma gönderdim

27-10-2008	#3
Profil Bilgileri aşığım	--->: Herşeye Rağmen Şanslı Biriyim Ben.! çok ama çok güzelmiş işte ne kadar şasızım diyenlerin okuması lazım


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder