FrMaLeV

kıssadan hisseler başlıklı yazı Mumsema kıssadan hisseler Forum Alev

BİR SABAH OFİSİME GİDERKEN arabamı koyduğum garajda yaşadığım küçük bir olaydan harika bir ders aldım Garaj kapısını açınca, kanatlarını açmış, çırpınıp duran bir kelebekle karşılaştım Dışarı çıkmaya çalışıyor habire kapalı camlara çarpıp duruyordu Kelebeğin dışarı çıkmasına yardım etme düşüncesiyle, garaj kapısını iyice açtım Ama bu, işe yaramadı Tam aksine, garaj kapısının açılırken çıkardığı sesten ürken kelebek, daha yüksekten uçmaya başladı ve bir örümcek ağına dolandı Bu kez, uzun saplı bir süpürgenin yardımıyla, onu ağdan kurtardım ve süpürgeyle dürterek dışarı çıkarmaya çalıştım Gene olmadı Kelebek, dışarı çıkması için tek yolun şeffaf oldukları için dışarıyı gösteren ama gerçekte kapalı olan camlar olduğunu sanıyor olmalıydı Yine, dışarı çıkmak için cama çarpıp durmaya başladı Oysa, birazcık başını aşağı eğse, onun dışarı çıkması için kocaman bir kapının açıldığını görecekti Ne var ki, bütünü göremeyip sadece bir noktaya odaklandığı için kendisini garajın içinde tutsak kalmaya mahkûm etmişti



Bir zamanlar, Uzak Doğuda, artık yaşlandığını ve yerine geçecek birini seçmesi gerektiğini düşünen İmparator varmış Yardımcılarından ya da çocuklarından birini seçmek yerine, kendi yerine geçecek kişiyi değişik bir yolla seçmeye karar vermiş Bir gün, ülkesindeki tüm gençleri çağırmış ve: Artık tahttan inip bir imparator seçme vakti geldi Sizlerden birini seçmeye karar verdim Gençler şaşırmışlar, ancak o sürdürmüş Bugün hepinize birer tohum vereceğim Bir tek tohuAma güzel bir tohum Evlerinize gidip onu ekmenizi, sulayıp büyütmenizi istiyorum Tam bir yıl sonra büyüttüğünüz o tohumla buraya geleceksiniz Yetiştirdiğiniz o tohuma göre değerlendirip birinizi İmparator seçeceğim Saraya çağrılan gençlerin arasında Ling adında biri de varmış O da diğerleri gibi tohumunu almışEvine gidip heycanla olayı annesine anlatmış annesi bir saksı ve biraz toprak bulup onun tohumunu ekmesine yardım etmiş Sonra birlikte dikkatlice sulamışlar Hergün sulayıp büyümesini bekliyorlarmış Yeterince zaman geçtikten sonra diğer gençlerin ne kadar büyüdüğünü anlatırken,Ling hayal kırıklığı içinde kendi tohumunda hiçbir değişiklik olmadığını görüyormuş Üç hafta, dört-beş hafta geçmişHala hiçbir gelişme yokmuş Diğerleri yetişen bitkilerden söz ederken Ling çok üzülüyormuş İmparatorun beceriksiz sanmasından çok endişeeniyormuş Arkadaşlarına da hiç bir şey demiyor, sabırla bekliyormuş Sonunda bir yıl bitmiş ve gençlerin yetiştirdikleri bitkileri imparatorun huzuruna götürecekleri gün gelip çatmışLing, annesine boş saksıyı götüremiyeceğini söyleyince annesi ona cesaret verip, saksısını götürüp dürüs bir şekilde olanları imparatora anlatmasını istemiş Ling, pek istemesede, annesinin sözünü tutmuş ve boş saksıyla saraya gitmiş Saraya varınca arkadaşlarının yetişirdiği bitkilerin güzellikleri karşısında şaşırmış Sonra imparator gelmiş ve tüm gençleri selamlamış Ling arkalarda bir yerlere saklanmaya çalışıyormuş -Ne büyük bitkiler, çicekler ve ağaçlar yetiştirmişsinizBugün biriniz İmparator olacak Aniden arkada elinde boş saksıyla Lingi fark etmiş Hemen muhafızlarına ön tarafa getirmelerini emretmiş Ling çok korkmuş, sanırım beceriksizliğinden dolayı beni öldürebilir demiş Ling ön tarafa gelince imparator adını sormuşAdım Lingdiğer gençler gülüp alay etmeye başlamışlar ama imparator susturmuş Ling´nin elindeki saksıya dikkatli bakıp kalabalığa doğru dönmüş Yeni imparatorunuzu selamlayınadı Ling demiş Ling inanmamış, nasıl olurda tohumu yeşermemiş bile İmparator devam etmiş Bir yıl önce burada herkese bir tohum verdim, siz ekip sulayıp bir yıl sonra getirecektinizAma hepinize kaynamış tohum vermiştim, asla büyümezLigin dışında herkes, ağaçlar, bitkiler, çiçekler getirdi Çünkü tohumun büyümediğini fark edince hepiniz bir başka tohumla değiştirdiniz Sadece Ling benim verdiğim tohumu boş saksıyla getirme cesareti ve dürüslüğünü gösterdiBeklentisi gerçekleşmeyince umutsuzluğa kapıldı ama dürüslüğünden vazgeçmediOnun için İmparatorunuz o olacak






O sabah acelem yoktu Tramvaydan indim, yavaş adımlarla etrafı izleyerek yürümeye başladım Bu esnada gözüme önümde yürüyen ve benimle birlikte tramvaydan inen üç kişi takıldı En öndeki sanki arkasından biri kovalıyormuş gibi hızlı adımlarla yürüyordu Arkasından gideni bir hayli geride bırakmıştı Kendi kendime: “Bu adam hayatta mutlaka başarılı olur diye düşündüm
Onun arkasından giden, sakin adımlarla ilerliyordu Belki bu adam da hayatta bir şeyler başarabilir diye mırıldandım
En arkadan giden ise sanki nereye gideceğini bilmiyormuş gibi sallana sallana ve etrafı seyrederek yürüyordu Onun içinse: İşte dedimHayatta hiçbir işe yaramayacak bir serseri Derken aklıma bir şey geldi Ben bu adamların her üçünün de gerisindeydim Evet, başkalarının hâli ile uğraşan kendi hâlini göremez Başkalarının kusurunu araştırmak, insanı kendi kusurlarını görmekten alıkoyan çok çirkin bir hastalıktır


Yaşlı bir adam emekliye ayrılır ve kendine bir lisenin yanında küçük bir ev alır Emekliliğinin ilk bir kaç haftasını huzur içinde geçirir ama sonra ders yılı başlarOkulların açıldığı ilk gün, dersten çıkan öğrenciler yollarının üzerindeki her çöp bidonunu tekmelerler, bağırıp, çağırarak Bu çekilmez gürültü günler sürer ve yaşlı adam bir önlem almaya karar verir Ertesi gün çocuklar gürültüyle evine doğru yaklaşırken, kapısının önüne çıkar, onları durdurur ve, "Çok tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz Bu neşenizi sürdürmenizi istiyorum sizden Ben de sizlerin yaşındayken aynı şekilde gürültüler çıkarmaktan hoşlanırdım, bana gençliğimi hatırlatıyorsunuz Eğer her gün buradan geçer ve gürültü yaparsanız size her gün 1 lira vereceğim" der Bu teklif çocukların çok hoşuna gider ve gürültüyü sürdürürler Birkaç gün sonra yaşlı adam yine çocukların önüne çıkar ve onlara şöyle der, Çocuklar enflasyon beni de etkilemeye başladı, bundan böyle size sadece 50 kuruş verebilirim" Çocuklar pek hoşlanmazlar ama yine devam ederler gürültüye Aradan bir kaç gün daha geçer ve yaşlı adam yine karşılar onları "Bakın" der "Henüz maaşımı alamadım bu yüzden size günde ancak 25 kuruş verebilirimtamam mıOlanaksız bayım" der içlerinden biri, Günde 25 kuruş için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz Biz işi bırakıyoruz








Bir çiftçi Tanrıya seslenerek şöylesine meydan okumuş: "Ey Tanrım, sen Tanrı olabilirsin; dünyayı da sen yarattın Peki, güzel anladık! Ama tarımın a-be-cesini bilemezsin, çünkü çiftçi değilsin Bir tek patates bile yetiştiremezsin Uzun sözün kısası Tanrılığına rağmen benden öğrenecek bir şeyin varTanrı büyük bir alçak gönüllülükle sormuşBana ne öneriyorsun?Tavsiyen nedir

Bir yıl süreyle beni aksiliklerden koru Sonunda evrende hiç yoksulluk kalmadığını göreceksinTanrı, çiftçiye bir yıl süre tanımış Çiftçinin koşulları çok ağırmış Fırtına olmayacak, yağmur yağmayacak, tohumları yiyen böcekler olmayacak, şiddetli rüzgar esmeyecek Uyumlu, düzenli, sorundan yoksun bir yıl olacak

Yıl sonunda, başaklar öylesine uzamış ki, çiftçi sevincinden uça yazmış Güneş istemiş, Tanrı güneşi de emrine pervane etmiş Yağmur istemiş; anında yağmur yağmış Kesilmesini istediğinde ise, gökyüzü kurumuş Ürün bolluğu açısından mucizevî bir yıl yaşanmış Ne var ki yalnızca nicelik acısından mucizev Çiftçi Tanrı´ya kasılarak şunları söylemiş: "Onca bol ürün yetiştirdik ki, insanoğlu on yıl süreyle hiç çalışmasa bile, dünya üzerinde hiç açlık olmayacak bundan böyle

Fakat mahsul biçildiğinde, ürünlerin kof olduğu anlaşılmış İçlerinde tek bir arpa, tek bir buğday tanesi yokmuş

Çiftçi şaşkın, Tanrıya sormuşNe oldu Aksilik nerede? Nerde yanıldım
"Çok basit diye yanıtlamış Tanrı; "Mücadeleyi engelledin Hiç sürtüşme yoktu Tüm kötülüklerden, güçlüklerden arındırdın mahsulü Bu nedenle kısır kaldı

Doğada her etkenin bir rolü vardır Güçlük çekmeden meyve alınmaz Fırtına, gök gürültüsü, sağanak, şimşek de gereklidir Ürünün ruhunu, özünü dingin tutarlar" Meselenin anlamı çok derindir

Sürekli mutlu mutl mutluysan, mutluluk anlamını yitirir Beyaz bir duvarın üstüne, bembeyaz bir tebeşirle yazı yazmak yararsızdır Ne kadar yazsan kimse bir şey okuyamaz

Gece gündüz kadar gereklidir Acı, üzüntü dolu günler; mutluluk, sevinç dolu günler kadar bilinçlenmektir O zaman sorgu sual biter

Yaşantının ritmidir çelişki ve ikilemleri kavramak yani yaşantının sırrını çözmektir

Eşime 3 yaşındaki kızım Ramanda’ya göz kulak olmayı önerdim Böylelikle o da bir arkadaşıyla dışarıya çıkabilecekti Ramanda öteki odada oyuncaklarıyla oynarken ben de kendi işlerimi yapacaktım Başta sorun yoktu Biraz sonra sessizlik dikkatimi çekti “ Ramanda ne yapıyorsun” diye seslendim Yanıt alamadım Sorumu tekrarladım “ hiçbir şey” dediğini duydum Hiçbir şey? Hiçbir şey de ne demekti Masamdan kalktım ve oturma odasına koştumRamanda o anda hole doğru fırladı Merdivenlerden koşarken arkasından gittim Hemen yatak odasına girdi Ben gelince oradan banyoya geçti Onu yakaladım Yanıma gelmesini söyledim Reddetti Otoriter baba sesimi takındım ” küçük hanım sana buraya gelmeni söylüyorum” Yavaş yavaş yanıma doğru geldi Elinde eşimin yeni rujundan kalanlar vardı Yüzünün her tarafı parlak kırmızı renge boyanmıştı, dudaklar hariç O korku dolu gözler, titreyen dudaklarla bana bakarken, benim kulağımda çocukken bana söylenenler çınlıyordu “ Bunu nasıl yaparsın? “ “ Böyle yapmaman gerektiğini biliyordun” “ Bu ne kötü bir davranışSana kaç kere böyle yapmamanı söyledim”
O anda bütün mesele o eski mesajlardan birini seçmekti Böylece ne kötü bir kız olduğunu anlayacaktı Ne yapacağıma karar vermeden önce eşimin Ramanda’ya bir saat önce giydirdiği bluz dikkatimi çekti Üzerinde “ BEN KUSURSUZ BİR MELEĞİM” yazılıydı Bir kez daha korku dolu gözlerine baktımKarşımda anne babasını dinlemeyen kötü bir kız değil de Allahın bize bahşettiği bir çocuk, değerli mi değerli, kusursuz bir melek, neredeyse suçlamak üzere olduğum bir mükemmellik, bir değer duruyordu “ Bi tanem çok güzel görünüyorsun Hadi bir fotoğraf çekelim de annen bu güzel halini görebilsin” dedim
Fotoğrafını çektim ve Allaha bize kusursuz küçük bir melek verdiği için şükretme fırsatını kaçırmadım



REKLÂM, Gerçeği bir bakıma da bir başka türde süslemek hayâl ettirmektir REKLÂM, Gerçeği iyimser bir açıdan dile getirmektir Brooklyn köprüsünde, bir bahar günü, kör bir adam dilencilik yapıyormuş Dizlerinin dibine bir tabela koymuş Üzerinde "DOĞUŞTAN KÖR" yazılı imiş Herkes dilencinin önünden geçip gidiyormuş Bir REKLÂMCI bunu görmüş Tabelayı almış, arkasına bir şeyler yazmış, olduğu yere tekrar bırakmış Ne olduysa olmuş Gelip geçen ve bu tabeladaki yeni yazıyı okuyan herkes, başlamış dilencinin önündeki şapkaya, habire para atmaya Bir cümle yetmiş, onca kişiyi etkilemeye ve dilencinin şapkasının kısa sürede ağzına kadar parayla dolup taşmasına Ne mi yazıyormuş?