FrMaLeV

**FataL** · 03-01-2009

Olimpiyatların mimarı Mösyö Coubertin başlıklı yazı Mumsema Olimpiyatların mimarı Mösyö Coubertin Forum Alev

Olimpiyatların mimarı Mösyö CoubertinTarihten bir yaprak

İrfan Özfatura

Efendim, vakt-i zamanı evvelinde Helen Kraliçeleri muhafızlarını bizzat seçer, talipler içinden boylu poslu, kaşlı gözlü olanları bir kenara ayırırlar Adam bu, kavun değil ki koklayarak anlayasın, "first leydi"miz kendince bir yol bulur muhafız adaylarını soydurur ve at gibi koşturmaya başlar Stadyuma kraliçeden başka kadın yaklaşamaz, ezkaza o cihete bakanın gözünü oyarlar
Müsabaka basittir, 180 metrelik parkuru önde bitiren atletleri defne dallarıyla dallar, dallıları kendi aralarında koşturur, ikinci kez de kazananın dalı üstüne dal koyarlar Üç dal, dört dal derken dallaya dallaya baş dallamayı bulurlar Ancak kraliçe "bana tazı değil, savaşçı lazım" deyince yarışmalar çeşitlenir, şampiyonlar savaş arabası kullanır ve pankreas müsabakalarına alınırlar Cirit savurur, gülle tartar, disk atarlar
Kral da kraliçeden aşağı kalacak değildir ya, o da onbeşlik kızları koşturmaya başlar Zavallılar yarı şeffaf bir bez parçasına bürünür, sağ omuzlarını açıkta bırakırlar Kral "zampara" demesinler diye oyunların "tanrıça Hera" adına yapıldığını ilan eder ama bunu kimse yutmaz (Tarihçi Pausanias)
Bu yarışmalara sadece bekar ve bakireler alınır, Yunan olmayanlar ve Zeus'a inanmayanlar asla katılamaz Köleler mi? Semtine bile yaklaştırılmaz "Yani?" diyeceksiniz
Yanisi şu ki: "Olimpiyatların menşeinde din, dil, ırk, sınıf ve â??cins' ayırımı vardır Üstelik insan onuru ile oynarlar"
Olimpiyatlar hangi aralıklarla yapılır ve ne kadar sürer bilemiyoruz, ancak Yunanistan'ı işgal eden Roma İmparatoru 2 Theodosius bu yarışmaları "ahlaksız" bulur Oyunları yasaklamakla kalmaz, stadları da yıkar Bu geleneğin dibini kazır, izini bile bırakmaz
Yunanlılar 1830'lu yıllarda Rusya ve İngiltere'nin gazına gelir, "bağımsızlık" sakızı çiğnemeye başlarlar Uluslararası arenada dikkat çekmek için Olimpiyatlar iyi bir bahane olacaktır, nitekim 1859'da Evandelos Zappas'ın mali desteği ile "Zappas Oyunları"nı düzenler, ancak bekledikleri ilgiyi bulamaz, mahalli kalmaktan kurtulamazlar

CS (Coubartin'den Sonra)
Bilirsiniz beyzadeler baba kesesinden yer, içer, kendilerine meşgale ararlar İşte Rum asıllı Baron Coubertin de onlardan biridir İyi bir tahsil alır, kürek çeker, ata biner, seyahatlere çıkar Oyalanacak şeyleri bitirdikten sonra ulu büyük (!) dedelerine layık olmaya, "Helenizm" adına bir şeyler yapmaya kalkar Tutar, Theodosius'tan 1500 yıl sonra Olimpiyat meşalesini yakar
Mevzuya ilgi duyanlar Sorbonne salonlarında toplanır, hep birlikte oyunları başlatma kararı alırlar Bu şerefi elbette Yunanistan'a bağışlarlar! Gelgelelim Yunanlılar işi ciddiye almazlar Ne zaman ki Macarlar "bizde yapılsın, her masrafı karşılayalım" teklifinde bulunurlar, silah tüccarı Avaroff elini cebine atar, bu işe tam 1 milyon Drahmi harcar Dünyanın dört bir yanına telli pullu davetiyeler yollar ancak 13 devletin gönlünü yaparlar Rumlara göre bu "uğursuz" sayı tam bir felakettir Zira onüç, 1-4-5 ve 3 rakamlarının toplamıdır ki iş 1453'e çıkar Sanki başlarının üzerinde kara bulutlar dolanır, panik halinde sokağa dökülür, oyunların iptali için nümayiş yaparlar
Mösyö Coubertin 1896 Atina, 1900 Paris ve 1904 Saint Louis Olimpiyatlarından sonra Türkiye'yi hatırlar Ünlü idman Muallimi Selim Sırrı Tarcan'ı komiteye yazar Türk olimpiyat komitesi başkanlığına Servet-i Fünun gazetesinin sahibi Ahmet İhsan Tokgöz getirilir, Hasib, Asaf ve Cevat Rüştü Beyler üye olurlar
Yine bu ziyaret esnasında kendisine tercümanlık yapan GS Lisesi öğrencisi Aleko Mullos'u 1908 Londra Olimpiyatları'na götürür, ama Aleko madalya filan alamaz 1912 Olimpiyatları'na ise Robert Kolej öğrencilerinden Mıgıryan ve Papazyan isimli gençler katılır, lakin finale kalamazlar
Olimpiyatlar, insanlığa kardeşlik değil, kargaşa getirir Sınır dalaşmaları yaşayan devletler sahalarda da takışırlar Sömürgecilerle hürriyetçiler savaşır, zencilerle beyazlar, zenginlerle açlar kıran kırana yarışırlar Çin-Taiwan, Kuzey Kore-Güney Kore , Arap-İsrail gerginliği kök salar Gençler militanlaşır, militanlar kamplaşırlar Derken bir "Demirperde-Hür dünya" yarışıdır başlar Bu iki blok sadece "Türk düşmanlığında" mutabık kalırlar

Kameralar da olmasa!
Tartışmalı hakem kararları ayrı bir hastalıktır Olimpiyatlarda güçlüler gövde gösterisi yapmalı, fukaralar hadlerini bilmeli, oturup süperleri alkışlamalıdırlar
Olimpiyatlara katılmak kağıt üzerinde amatör sporcuların hakkıysa da gözde sporcular profesyonellerden iyi yaşar Doğu Bloku, sporcularını daçalarda (devlet malı saray yavrularında) ağırlar Batılılar ise tez günde doların yeşiliyle tanıştırırlar Ossaatten sonra citius (daha hızlı), altius (daha yükseğe), fortius (daha ileriye) sloganı tad vermez, "daha ünlü, daha zengin, daha havalı" olmaya bakarlar
Aradan uzun yıllar geçer Naklen yayınlar yüzünden hava yumuşar, seyirciler "nispeten" toleranslı, hakemler "mecburen" insaflı olurlar
Modern Olimpiyat Oyunları'nın kurucusu Baron Coubertin 1937'de ölür Artık "önemli olan yarışmaktır" diyen kalmaz, kazanmak için "her yola" başvururlar

03-01-2009	#1
Profil Bilgileri FataL	Olimpiyatların mimarı Mösyö Coubertin Olimpiyatların mimarı Mösyö Coubertin başlıklı yazı Mumsema Olimpiyatların mimarı Mösyö Coubertin Forum Alev Olimpiyatların mimarı Mösyö CoubertinTarihten bir yaprak İrfan Özfatura Efendim, vakt-i zamanı evvelinde Helen Kraliçeleri muhafızlarını bizzat seçer, talipler içinden boylu poslu, kaşlı gözlü olanları bir kenara ayırırlar Adam bu, kavun değil ki koklayarak anlayasın, "first leydi"miz kendince bir yol bulur muhafız adaylarını soydurur ve at gibi koşturmaya başlar Stadyuma kraliçeden başka kadın yaklaşamaz, ezkaza o cihete bakanın gözünü oyarlar Müsabaka basittir, 180 metrelik parkuru önde bitiren atletleri defne dallarıyla dallar, dallıları kendi aralarında koşturur, ikinci kez de kazananın dalı üstüne dal koyarlar Üç dal, dört dal derken dallaya dallaya baş dallamayı bulurlar Ancak kraliçe "bana tazı değil, savaşçı lazım" deyince yarışmalar çeşitlenir, şampiyonlar savaş arabası kullanır ve pankreas müsabakalarına alınırlar Cirit savurur, gülle tartar, disk atarlar Kral da kraliçeden aşağı kalacak değildir ya, o da onbeşlik kızları koşturmaya başlar Zavallılar yarı şeffaf bir bez parçasına bürünür, sağ omuzlarını açıkta bırakırlar Kral "zampara" demesinler diye oyunların "tanrıça Hera" adına yapıldığını ilan eder ama bunu kimse yutmaz (Tarihçi Pausanias) Bu yarışmalara sadece bekar ve bakireler alınır, Yunan olmayanlar ve Zeus'a inanmayanlar asla katılamaz Köleler mi? Semtine bile yaklaştırılmaz "Yani?" diyeceksiniz Yanisi şu ki: "Olimpiyatların menşeinde din, dil, ırk, sınıf ve â??cins' ayırımı vardır Üstelik insan onuru ile oynarlar" Olimpiyatlar hangi aralıklarla yapılır ve ne kadar sürer bilemiyoruz, ancak Yunanistan'ı işgal eden Roma İmparatoru 2 Theodosius bu yarışmaları "ahlaksız" bulur Oyunları yasaklamakla kalmaz, stadları da yıkar Bu geleneğin dibini kazır, izini bile bırakmaz Yunanlılar 1830'lu yıllarda Rusya ve İngiltere'nin gazına gelir, "bağımsızlık" sakızı çiğnemeye başlarlar Uluslararası arenada dikkat çekmek için Olimpiyatlar iyi bir bahane olacaktır, nitekim 1859'da Evandelos Zappas'ın mali desteği ile "Zappas Oyunları"nı düzenler, ancak bekledikleri ilgiyi bulamaz, mahalli kalmaktan kurtulamazlar CS (Coubartin'den Sonra) Bilirsiniz beyzadeler baba kesesinden yer, içer, kendilerine meşgale ararlar İşte Rum asıllı Baron Coubertin de onlardan biridir İyi bir tahsil alır, kürek çeker, ata biner, seyahatlere çıkar Oyalanacak şeyleri bitirdikten sonra ulu büyük (!) dedelerine layık olmaya, "Helenizm" adına bir şeyler yapmaya kalkar Tutar, Theodosius'tan 1500 yıl sonra Olimpiyat meşalesini yakar Mevzuya ilgi duyanlar Sorbonne salonlarında toplanır, hep birlikte oyunları başlatma kararı alırlar Bu şerefi elbette Yunanistan'a bağışlarlar! Gelgelelim Yunanlılar işi ciddiye almazlar Ne zaman ki Macarlar "bizde yapılsın, her masrafı karşılayalım" teklifinde bulunurlar, silah tüccarı Avaroff elini cebine atar, bu işe tam 1 milyon Drahmi harcar Dünyanın dört bir yanına telli pullu davetiyeler yollar ancak 13 devletin gönlünü yaparlar Rumlara göre bu "uğursuz" sayı tam bir felakettir Zira onüç, 1-4-5 ve 3 rakamlarının toplamıdır ki iş 1453'e çıkar Sanki başlarının üzerinde kara bulutlar dolanır, panik halinde sokağa dökülür, oyunların iptali için nümayiş yaparlar Mösyö Coubertin 1896 Atina, 1900 Paris ve 1904 Saint Louis Olimpiyatlarından sonra Türkiye'yi hatırlar Ünlü idman Muallimi Selim Sırrı Tarcan'ı komiteye yazar Türk olimpiyat komitesi başkanlığına Servet-i Fünun gazetesinin sahibi Ahmet İhsan Tokgöz getirilir, Hasib, Asaf ve Cevat Rüştü Beyler üye olurlar Yine bu ziyaret esnasında kendisine tercümanlık yapan GS Lisesi öğrencisi Aleko Mullos'u 1908 Londra Olimpiyatları'na götürür, ama Aleko madalya filan alamaz 1912 Olimpiyatları'na ise Robert Kolej öğrencilerinden Mıgıryan ve Papazyan isimli gençler katılır, lakin finale kalamazlar Olimpiyatlar, insanlığa kardeşlik değil, kargaşa getirir Sınır dalaşmaları yaşayan devletler sahalarda da takışırlar Sömürgecilerle hürriyetçiler savaşır, zencilerle beyazlar, zenginlerle açlar kıran kırana yarışırlar Çin-Taiwan, Kuzey Kore-Güney Kore , Arap-İsrail gerginliği kök salar Gençler militanlaşır, militanlar kamplaşırlar Derken bir "Demirperde-Hür dünya" yarışıdır başlar Bu iki blok sadece "Türk düşmanlığında" mutabık kalırlar Kameralar da olmasa! Tartışmalı hakem kararları ayrı bir hastalıktır Olimpiyatlarda güçlüler gövde gösterisi yapmalı, fukaralar hadlerini bilmeli, oturup süperleri alkışlamalıdırlar Olimpiyatlara katılmak kağıt üzerinde amatör sporcuların hakkıysa da gözde sporcular profesyonellerden iyi yaşar Doğu Bloku, sporcularını daçalarda (devlet malı saray yavrularında) ağırlar Batılılar ise tez günde doların yeşiliyle tanıştırırlar Ossaatten sonra citius (daha hızlı), altius (daha yükseğe), fortius (daha ileriye) sloganı tad vermez, "daha ünlü, daha zengin, daha havalı" olmaya bakarlar Aradan uzun yıllar geçer Naklen yayınlar yüzünden hava yumuşar, seyirciler "nispeten" toleranslı, hakemler "mecburen" insaflı olurlar Modern Olimpiyat Oyunları'nın kurucusu Baron Coubertin 1937'de ölür Artık "önemli olan yarışmaktır" diyen kalmaz, kazanmak için "her yola" başvururlar


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder