FrMaLeV

Şeytan, şeytanlığını yapabilmek için, insanların zihnine girebilmek için kendine bir yol arar ve bulur Allah'tan sakınan, gece gündüz ibadet eden birçok kimse vardı Onlar Allah'ı Allah'da onları sever, dualarını geri çevirmezdi Allah'ın bu sevdiği kullarını insanlarda sever ve sayardı Şeytan bu durumu değerlendirmeyi düşündü

Bu Allah dostları, halk tecelli edip vefat edince, Şeytan halkın içine girer ve onlara her fırsatta onları hatırlatmaya başlar
- Şunu, şunu nasıl bilirdiniz?
- Allah Allah Sorduğun soruya bak Nasıl bileceğiz? Onalr Allah'a çok bağlıydılar Duaları geri çevrilmezdi
- Onlara ne kadar üzülüyorsunuz?
- Çok çok Tarifi mümkün değil
- Öyleyse onları görmek isterdiniz değil mi?
- Hemde nasıl!
- Niçin onlara hergün bakmıyorsunuz?
- Ne demek istiyorsun? Hiç mümkün olabilir mi? Onlar vefat ettiler, aramızdan ayrıldılar
- Siz de onların resimlerine bakın!

Şeytan'ın bu sözleri halkın beğenisini toplar Bunun üzerine o salih inmsanların resimlerini yaparlar ve hergün o resimlere bakmaya başlarlar böylece ayrılık özlemlerini giderirler Zamanla resimlerden heykellere geçerler Bunları evlerine ve mabetlerine kadar her yere koyarlar

Resim ve heykelleri ilk yapan bu insanlar Allah'a ibadet ediyorlar O'na ortak koşmuyorlardı Bu heykellerin taştan yapıldığını, yarar ve zararı olmadığını biliyorlar, ancak gene de saygı gösteriyorlardı Gittikçe heykeller çoğaldı Heykellerin çoğalmasıyla saygıda çoğaldı Heykellere saygı ve bağlılık gösterisinde bulunmak moda oldu Öyle olduki, salih bir kimse vefat edince, hemen heykelini yapmak bir görev haline geldi

Nesiller geldi nesiller gitti Çocuklar torunlar babalarının ve dedelerinin heykellere tavırların görmüş, onların önünde başlarını eğdiklerini, saygı duruşunda bulunduklarını görmüşlerdi Boynuz kulağı geçer misali, çocuklar saygıda babalarınıda geçtiler, secde etmeye, ihtiyaçlarını heykellerden istemeye başladılar Bu arada heykeller için kurban kesmelerde başlamıştı

Sonunda heykeller putlaştı İnsanların ihtiyaçlarını gideren tanrılar olarak kabul görmeye başladı İbadet artık onlaraydı Şeytan'ın tuzağına düşülmüştü

Büyüklerden bir zat, ahaliden para toplamak istedi, düşmana karşı tedbir almak, bazı mevkileri tamir ve tahkim için Hak bu parayı vermedi o büyük zat, bundan mahzun oldu ve ağladı Geceleyin, yatsı namazından sonra birdenbire bir adam peydahlandı ve o büyük zatın önüne bir kese içinde iki bin akçe bıraktı ve dedi
- Bu parayı dilediğiniz işe sarfediniz!
Bu meçhul insan, ebu Amr O büyük zat parayı kabul ve ona iyi dualar etti
Sabahleyin o büyük zat, dostlarından ve yakınlarından ibaret bir kjalabalık topladı, keseyi meydana çıkardı ve sevinç içinde:
- Biz, dedi; Ebu Amr hakkında çok ümide düştük dün gece bana, müslümanların kendilerini düşmana karşı müdafaa etmeleri için iki bin akçe getirdi Allah iyiliğin karşılığını versin
Birdenbire Ebu Amr'ın kalabalık içinde doğrulduğu görüldü Ebu Amr haykırdı:
- Dün gece size verdiğim para anneme aitti Annem paranın bu işe sarfolunmasına razı değildir Lütfen bana iade ediniz ki, ben de kendisne vereyim!
Büyük zat hemen elini keseye atıp Ebu Amr'a uzattı Ebu amr keseyi aldı, uzaklaştı
Yine akşam, gece, yatsı namazından sonra O büyük zat odasında bire köşeye çekilmiş düşüncede Yine Ebu amr birdenbire peydahlanıyor Yine elinde aynı kese ve kesenin içinde iki bin akçe Ebu amr parayı o büyük zatın önüne koyuyor ve fısıldıyor:
- Parayı getiriyorum ve sizden tek bir şey rica ediyorum: Bu parayı o türlü sarfediniz ki, ikimizden başka kimse birşey bilmesin Onun nereden geldiğini yalnız Allah bilsin

Resûlüllah (sav) Efendimiz buyuruyorlar ki:

'Binekli olan, yaya yürüyene selâm verir Bir topluluktan birisi selâm verince, diğerlerine de kâfi gelir'

Selâm vermek sünnet, almak ise farzdır Selâm vermenin sünnet oluşu, muhtelif hadîs-i şeriflerle sâbittir Almanın farz oluşu ise, 'Size bir selâm verildiğinde, siz ondan daha güzeli ile (alın) selâmlayın Yahut onu, aynen o selâmla karşılayın' (S Nisâ, 86) meâlindeki âyet-i kerime ile sâbittir

Ebû Hüreyre (ra)'den rivâyet olunan bir hadîs-i şerifte Sevgili Peygamberimiz (sav) Efendimiz şöyle buyurmuşlardır: 'Selâmı küçük büyüğe, binekli olan yürüyene, yürüyen oturana ve az olan kalabalık olana verir'

Amru'bnü Atâ (ra)'nın oğlu Muhammed (rh) anlatıyor:

'Abdullah ibnü Abbas (ranhümâ)'ın yanında oturuyordum Onun huzuruna Yemen halkından bir adam girdi ve 'es-Selâmü aleyküm ve rahmetullâhi ve berakâtüh' diyerek selâm verdi Sonra bir şeyler daha ilâve etti O zamanlar gözleri a'mâ olan İbnü Abbas (ra):

' Bu kim? diye sordu Oradakiler:

' Bu sana gelen bir Yemenli'dir, diye onu kendisine tanıttılar Bunun üzerine İbnü Abbas (ra):

' Selâm, bereketle tamamlanır, buyurdu

Yani selâm, 'Ve berakâtüh' sözü ile tamamlanmış olur Bundan başka bir şey ilâve edilmez

Enes ibnü Mâlik (ra) anlatıyor:

'Ömer ibnü Hattâb (ra)'ı dinledim Bir adam ona selâm verdi O da selâmını aldı Sonra adama:

' Nasılsın? diyerek hâlini-hatırını sordu O da:

' Allâh'a hamdolsun, diye karşılık verdi

Bunun üzerine Hz Ömer (ra):

' İşte, senden istediğim budur, buyurdu'

Bu sözüyle Hz Ömer (ra); mü'minin başta akıl, sıhhat-âfiyet nimetleri, İslâm nîmeti ve Ümmet-i Muhammed'den olma nimetlerini kendisine meccânen ihsân eden Allah Teâlâ'ya hamdetmesi, ona şükretmesi gerektiğini anlatmak istedi


arkadaslar bır kac hikaye paylasmak ıstedım sızlerle hepsi alıntıdır