FrMaLeV

Farzet Ki Ölüyorsun.. başlıklı yazı Mumsema Farzet Ki Ölüyorsun.. Forum Alev

Yüce Allah’ın takdir ettiği bir zamanda açtın gözlerini dünyaya Ezelden beri dünyada olmayan sen, aciz insan, dünyada hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorsun Filmlerde heyecan ve korku unsuru olarak kullanılan ölümü, kesinlikle yaşayacağını bildiğin halde onu unutuyorsun “İsteyene ölüm nasihat olarak yeter” hadisi şerifini okuyorsun, ancak nasihat almıyorsun, ölümü hatırlamaktan bile çekiniyorsun

Ne zaman karşılaşacağını bilmediğin ölümle, en doğal anında, yatarken, gezerken, koşarken, karşıdan karşıya geçerken, yemek yerken veya otururken tanışıyorsun

Ne mutlu sana ki, Salih bir amel işledin, gül koklar gibi teslim ediyorsun ruhunu
Yazıklar olsun sana ki, başıboş bir ömür tükettin Ruhun, dikenler içine atılan bir pamuğun çekilişi gibi alınıyor ve sen hiç tatmadığın büyük bir acıyı tadıyorsun

Doğduğun günden beri dimdik ayakta duran vücudun gayri ihtiyari yerde upuzun yatıyor Gelen geçenlerin ilgisini celbediyor Daha sonra yakınlarının ağıtları arasında, caminin cenaze yıkama bölümüne götürülüyorsun Ölen sen değilmişsin gibi garip bir edayla seyrediyorsun tüm olup bitenleri Ortada bir cenaze vardır, yıkanıyor Ömründe hiç kimseye göstermediğin, sence kutsal ve dokunulmaz sayılan vücudun, imamın ve yardımcılarının elleri arasında oyuncak bir bebek gibi kaldırılıp, indiriliyor Dışardan ağıt sesleri yükseliyor, herkesten ve her yerden hüzün, gözyaşı akıyor, sen aklı başında, tüm olup bitenlere bir anlam vermeye çalışıyorsun Ve sen kiminle konuşsan bir cevap alamıyorsun; çünkü onlar seni görmüyor, duymuyorlar, ancak sen bunu bilmiyorsun

Sonra naaşın tabut üzerine bırakılıyor, yakınlarının, eş-dost ve arkadaşlarının omuzlarında mezarlığa götürülüyor Sen de karışıyorsun kalabalığın içine

Ne mutlu sana ki, mezarlığı hep ziyaret ettin, ölümü hep hatırladın, hazırlandın, yabancısı olmadığın bir yere götürülüyorsun
Yazıklar olsun sana ki, mezarlığı yolun sonu olarak gördün, değer vermedin, en değersiz, en korkunç ve en yabancısı olduğun bir bataklığa götürülüyorsun

Tabut yere indiriliyor, bir bebek gibi bembeyaz bir kundağa sarılı naaşın usulca, önceden hazırlanmış iki metre derinliğindeki, sert, soğuk ve ıssız çukura bırakılıyor Kundak gibi seni çepeçevre saran kefenin baş kısmı göğsüne kadar açılıyor, sağ tarafın üzerinde kıbleye döndürülüyorsun

Ne mutlu sana ki, ömründe her gün beş defa kıbleye döndün, son yatışında da yine kıbleye, o nur ve emniyet beldesi Mekke’ye döndürülüyor yüzün
Yazıklar olsun sana ki, ömründe kıbleye hiç dönmedin Onu ciddiye almadın, şimdi ise yüzün döndürülmesine rağmen huzur yerine huzursuzluk yaşıyorsun

Sonra üzerin taşlarla kapatılıyor yavaş yavaş Ömrün boyunca ondan beslendiğin, üzerinde gezdiğin ancak ürünlerine gözünün doymadığı toprak, kürek kürek üzerine atılıyor ve bir türlü doymayan gözün, yüzlerce kürek toprakla iyice dolduruluyor Mezarın tamamlanıyor Seni gömen cemaat, imamın el hareketiyle yere çömeliyor

Ne mutlu sana ki, faziletli, güzel ahlaklı oldun, herkes: “Allah rahmet eylesin, mekanı nurla dolsun, çok iyi bilirdik merhumu” diyor
Yazıklar olsun sana ki, bedbaht bir fert oldun toplumda, herkes, “eh iyi bilirdik(!) medfunu” diyor gönülsüzce ve alaylı bir tavırla, formalite icabı

İmam telkini okuyor, yerin altında sen dinliyorsun; yerin üstünde inleyen cemaat dinliyor “Ey meyyit! Birazdan melekler gelecek, iki tanedir Onlardan korkma, onlar Allah’ın elçileridir Sana, “Rabbin kim?” diye sorduklarında: “Rabbim Allah’tır” de onlara Sana, “Peygamberin kim?” diye sorduklarında: “Peygamberim Muhammed’dir” de onlara Sana, “Dinin ne?” diye sorduklarında: “Dinim İslam’dır” de onlara vs

Ne mutlu sana ki, bu soruların cevaplarıyla yaşadın, cevaplarını hafızana kazıdın, şimdi bunları çok iyi biliyorsun
Yazıklar olsun sana ki, bu soruların cevabını inkar ettin, ya da ezberledin, ama yaşamadın, şimdi bunları bilmiyor, kekeliyor ve akıbetini korkuyla bekliyorsun

Mezarlıktaki cemaat, sana olan akrabalık derecesine göre teker teker dağılıyor Mezarlıkta sadece “Ölsem bile onlardan ayrılmam” dediğin çok yakın akrabaların kalıyor Ama ne acı ki, hayat senin için bitmesine rağmen, onlar için devam ediyor ve birazdan onlar da seni terkediyorlar

Ne mutlu sana ki, ömrün boyunca seni ebediyyen terketmeyen ve yalnızlığınla başbaşa bırakmayan Allah’ı dost edindin, şimdi üzülmüyorsun
Yazıklar olsun sana ki dünyada sahte dostlar edindin Şimdi onların gittiğini görüyorsun Çıkmak istiyor, ancak engelleniyorsun ve hala acıyı, tatlıyı ayırt eden ruhunla büyük bir ıstırap çekiyor, korkuyorsun

Melekler geliyor birazdan Sana sualler soruyorlar Kıyamet gününe kadar bekleyeceğin süre zarfında kabirdeki konforunun kalitesini belirleyecek suallere sen cevap vermeye çabalıyorsun

Yazılklar olsun sana ki, hafızanı nefsin arzularıyla doldurdun, telkine yer kalmadı Yarım yamalak cevap veriyorsun ve kabrinin sol tarafından cehennemdeki yerini seyrediyor ve içine gireceğin günün korkusuyla büyük bir azap çekiyorsun

Allah’ın takdir ettiği vakitte İsrafil (as) sura üflüyor Herkes çimlenen tohumun topraktaki bitmesi gibi mezarlarından dışarı çıkıyor Allah’ın va’dini hak olduğu, bir kez daha ispatlanıyor Herkes hesabı bekliyor

Ne mutlu sana ki, kitabını salih işlerle doldurdun Kabrinden nur fışkırarak çıkıyorsun Selamette mükafatını alacağın anı sabırsızlıkla bekliyorsun
Yazıklar olsun sana ki, kitabını kötü işlerle doldurdun Kabrinden simsiyah bir yüzle çıkıyorsun Dilin ağzında şişmiş, organların kötülüklerine şahitlik ediyor

Mizan kuruluyor, trilyonlarca insanın hesabı alınmaya başlanıyor Müddeti 50 bin yıl olan o dehşetli günde, güneş başların hizasına kadar inmiş, başın içindeki beyin kaynıyor Amel derecesine göre insanlar akıttıkları terin oluşturduğu çamura batıyor, sıkıntı ve eziyetle hesaplarını verecekleri anı bekliyorlar Anne çocuğundan, baba eşinden kaçıyor

Ne mutlu sana ki, gençliğini ibadetle geçirdin Allah’ın arşı gölgesindeki protokolde nebilerin, salihlerin, şehitlerin arasında heyecanla hesabını bekliyorsun
Yazıklar olsun sana ki, ömründe ibadet etmedin Boğazına kadar çamura batıyor, çırpınıyor, çırpındıkça yine daha fazla batıyorsun

Herkesin hesabı bitiyor Sıra sırattan geçmeye geliyor Herkes amel derecesine göre yavaş ya da şimşek hızıyla geçiyor

Kimisi cehenneme, kimisi cennete götürülüyor Rasulullah Kevser havuzu başında bekliyor Mü’minler o havuzdan, bir daha hiç susamamak üzere içiyorlar

Ne mutlu sana ki, dünyada Rasulullah’ın sünnetine de sarıldın, ona benzemeye çalıştın, havuzdan içiyor, şefaate kavuşuyor ve cennete giriyorsun Ebedi, tasasız, eziyetsiz, selametli, mutlu bir hayat sürüyorsun
Yazıklar olsun sana ki, dünyada ne Kur’an’ı, ne de sünneti emanet olarak bellemedin, dinlemedin, yaşamadın Şimdi zebanilerin eşliğinde boynunda kızgın demir halkalarla cehenneme gidiyorsun

Ebedi, eziyetli, azaplı ve bol bol korkunç sahneleriyle bir cehennem hayatı yaşıyorsun



Ne mutlu, ne mutlu, ne mutlu sana ki, hala yaşıyorsun
Tüm bu mutlu, mutsuz tablolardan mutlusunu tercih edebilecek ve kazanabilecek imkanlara sahipsin
Sahip oluyorsun Allah, seni muvaffak etsin
Amin