FrMaLeV

DarK~AnqeL · 09-03-2008

Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim... başlıklı yazı Mumsema Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim... Forum Alev

Kur'ân-ı Kerîm gıybeti, ölmüş kardeşinin etini yemeye benzetiyor

Yüce Yaratıcı'nın bu ikazına rağmen, Müslümanlar bu büyük günaha ara vermeden devam ediyorlar

Gıybet, hakkında konuştuğumuz kişinin duyduğunda hoşlanmayacağı sözlerdir

Başkalarını, yanımızda bulunmayanları, gıyaplarında çekiştirmektir

Çoğu kişi söylenenler doğru olursa, gıybet sayılmayacağını sanıyor Oysa söylenen doğruysa, gıybettir

Eğer söylenen doğru değilse, o zaman çifte günah işleniyor demektir Çünkü birine yapmadığı bir kötülük isnat edilirse, bu işin adı iftiradır

Benim başıma sıkça gelmektedir Gıybete başlayan birini ikaz ettiğim zaman, çoğu defa feveran ediyor ve diyor ki:

-Yemin ederim anlattıklarım tamamen doğrudur Gözlerimle gördüm!

İşte budur gıybet

Doğru da olsa, anlattığın yerde bulunmayan kişinin duyunca hoşlanmayacağı şeylerdir

Beni bir dernek lokalinde sohbet için davet etmişlerdi Sohbetin konusunu gıybet olarak tespit etmiştik Bir saatlik konuşmanın sonunda, dinleyicilerimden nüktedan bir zat dedi ki:

-İyi de efendi, biz şimdi burada sabah akşam ne konuşacağız?

Bu arif kişi çok doğru söylüyordu

Birçok sohbet mekânında, gerçekten gıybet yapılmasa, söz öylesine azalır ki

Bakıyorsunuz, kahvede, lokalde, çayhanede, ev toplantılarında hep gıybet var

Ya bir siyasînin, ya bir komşunun, ya bir sanatçının, ya bir akrabanın gıybeti yapılıyor

Yani Kur'ân'ın deyimiyle, ölmüşünün eti yeniliyor

Oysa bu türlü konuşmaların hiçbir faydası yoktur

Üstelik insanın içini karartır, ümitsizleştirir ve toplumdaki güven duygularını yok eder

Hem zaman israf edilmiş, hem de durduk yere günaha girilmiş olur

Gıybet, yapanın içini karartır, kendine olan saygısını kaybettirir
Hep başkalarıyla uğraşan, kendisinin değersizliğini kabul ediyor demektir

Bahsedeceği şeyi bilmeyen, kültürsüz, fikirsiz insan hep konuşur En kolay sohbet mevzuu olan gıybete kayar

Çünkü kendi değerleriyle kendini kabul ettiremeyenler, başkalarının eksikliklerini söyleyerek bir varlık göstermek isterler Ötekini batırarak kendini yüceltmeyse şerefli insanlara yakışmayan kötü bir haslettir

Gıybet, yapısını, fıtratını bozduğu insanların meydana getirdiği toplumları da zehirler Kimse kimseden emin olamaz

Gıybet, içinde taşıdığı sû-i zan, zarar verme, kıskançlık gibi birçok kötü duygular sebebiyle toplum hayatını çürütüyor

İnsan kendi nefsiyle kendi hata ve günahlarıyla uğraşacağı yerde hep başlarınınkiyle meşgul olmayı iş ediniyor Başkalarının hatalarıyla uğraşansa, kendine dönüp bakma fırsatını bulamıyor

Gıybet ağızdan ağza dolanırken şekil ve muhteva değiştiriyor
İşin içine yalanlar karışıyor Yani günah adedi artıyor

Bazı gıybet konuları da ağızdan ağza eğrilerek dolaşıyor ve hakikatinden ayrılıyor

Bu türlü gıybetlerin ne dinleyicisi, ne de taşıyıcısı olalım
Çünkü hem insanlığa, hem de Müslümanlığa ters bir durumdur

İmam-ı Şafii hâzretleri buyuruyor ki:

“Süt dolu bir tasın etrafında dolaşan ağzı süt bulaşığı bir kedi görseniz, kedinin o tastan süt içtiğine şahitlik etmeyin…”

Çünkü kedinin o tastan süt içtiğini söyleyebilmeniz için, kediyi süt içerken bizzat görmeniz gerekir

Hasan Basrî Hazretleri, gıybetini yapan kişilere değerli hediyeler gönderirmiş Sebebini soranlara da dermiş ki:

- Onlar benim gıybetimi yapmak suretiyle, iyiliklerinin ve ibadetlerinin sevabını bana hediye ediyorlar… Onların bana verdiklerinin yanında, benim onlara verdiğimin hiçbir kıymeti yoktur

Gıybet iki kişiyle yapılır:

1) Söyleyen,
2) Dinleyen

Dolayısıyla gıybet edenle, gıybete kulak veren, suç ortağıdır

Çünkü dinlemek söyleneni paylaşmaktır

Hele bu gıybet çirkinliğini basın yoluyla yapanlar, bir anda bir gıybeti binlerce, milyonlarca kişiyle paylaşmış ve çoğaltmış oluyorlar…

İnsanların özel hallerine, mahrem mekanlarına, şahsi sırlarına ulaşmak ve bunları söze, sohbete konu yapmak, hangi yolla, kim tarafından ve kim için yapılırsa yapılsın gıybettir…

Bir toplantıda, hepsi de benden küçük yaşta bulunan insanlar gıybete başlayınca kalkmış ve demiştim ki:

-Beyler, ben dışarıya çıkıyorum Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim

Beni özür dileyerek oturttular Sonra da toplantıya başkanlık eden genç işadamı dedi ki:

-Arkadaşlar, hocam doğru düşünüyor Gıybet etmeyelim, arkadaşlarımızı çekiştirmeyelim Çünkü biz de onları çekiştirirsek, onarın durumuna düşmüş oluruz…

Toplumumuz Öylesine bir gıybet bataklığına dönüşmüş ki, "gıybet etmeyelim" derken de gıybet ettiriyor Böyle bozulmuş bir ortamda bile bana güzel gönüllü insanlar rastlar

Derler ki:

-Hakkınızı helâl ediniz ve bizi bağışlayınız Biz sizi böyle bilmiyorduk, çok gıybetinizi yaptık geçmişte… Acaba bildikleri gibi olsam, gıybet yapmaya hakları olacak mıydı? Ama hiç olmazsa helallik alıp bir kul hakkından kurtulmuş oluyorlar

Bu şekilde helallik isteyenlere yumuşak ve dostça davranalım ki, sayıları çoğalsın

Biz de gıybetini ettiklerimize korkusuzca başvurup af isteyelim…

-Sizden biriniz, ölmüş kardeşinin etini yemeyi sever mi? diyerek gıybeti, hem aklen, hem kalben, hem insaniyetten, hem vicdanen, hem fıtraten ve hem de milliyeten kötüleyen ve yasaklayan Kur’ân-ı Kerîm’dir

Bu sebeple, Müslümanlar gıybeti de artık büyük günahlar arasına almalı, uygulamalıdırlar

Gıybet düşmanlığı iş edinenlerin, kıskançların ve inatçıların en çok kullandıkları alçakça bir silahtır “İzzet-i nefis sahibi, bu pis silaha tenezzül edip kullanmaz Nasıl meşhur bir zat demiş:

-Düşmanıma gıybetle ceza vermekten nefsimi yüksek tutuyorum ve tenezzül etmiyorum Çünkü gıybet, zayıf, zelil ve aşağıların silahıdır”

Büyüklerden öğrendiğimize göre, gıybet ancak bazı özel hallerde yapılabilir:

1) Hakkını yiyen bir adamın, ilgili makama şikayet suretinde yapılan gıybeti gıybet değildir

2) Bir kötülüğü, bir yolsuzluğu, bir günahı önlemek amacıyla, belli yerlere be makamlara anlatmak…

3) Kendisiyle meşveret eden birine, başka biri hakkında fikir söylemek de gıybet değildir Mesela kendisiyle ortaklık yapılacak olan biri soruluyorsa, gerektiğinde, “Onunla ortaklık etme zarar görürsün!” denilebilir

4) Tahkir ve teşhir amacı taşımadan, sırf tanıtmak için biri hakkında konuşulabilir İcabında tuhaf ve saçma da olsa lâkabı söylenebilir

5) Günahı açıktan işleyen, fenalıktan sıkılmayan, hatta onunla da yetinmeyip işlediği günahla iftihar edeni zulmünden lezzetlenen kişiler için de gıybet söz konusu değildir Çünkü bunlar zaten kötülüğü açıktan yapan, mütecahir fasıktırlar Başka bir art niyet taşımaksızın, sırf Hak rızası ve iyilik olsun diye, bu konularda konuşulanlar gıybet sayılmamıştır

Aksi halde, işin içine başka niyetler karışırsa, Efendimiz’in (SAV) diliyle,

“Ateşin odunu yiyip bitirdiği gibi, gıybet de Salih amelleri yer bitirir”

: VEHBİ VAKKASOĞLU :

09-03-2008	#1
Profil Bilgileri DarK~AnqeL	Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim... Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim... başlıklı yazı Mumsema Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim... Forum Alev Kur'ân-ı Kerîm gıybeti, ölmüş kardeşinin etini yemeye benzetiyor Yüce Yaratıcı'nın bu ikazına rağmen, Müslümanlar bu büyük günaha ara vermeden devam ediyorlar Gıybet, hakkında konuştuğumuz kişinin duyduğunda hoşlanmayacağı sözlerdir Başkalarını, yanımızda bulunmayanları, gıyaplarında çekiştirmektir Çoğu kişi söylenenler doğru olursa, gıybet sayılmayacağını sanıyor Oysa söylenen doğruysa, gıybettir Eğer söylenen doğru değilse, o zaman çifte günah işleniyor demektir Çünkü birine yapmadığı bir kötülük isnat edilirse, bu işin adı iftiradır Benim başıma sıkça gelmektedir Gıybete başlayan birini ikaz ettiğim zaman, çoğu defa feveran ediyor ve diyor ki: -Yemin ederim anlattıklarım tamamen doğrudur Gözlerimle gördüm! İşte budur gıybet Doğru da olsa, anlattığın yerde bulunmayan kişinin duyunca hoşlanmayacağı şeylerdir Beni bir dernek lokalinde sohbet için davet etmişlerdi Sohbetin konusunu gıybet olarak tespit etmiştik Bir saatlik konuşmanın sonunda, dinleyicilerimden nüktedan bir zat dedi ki: -İyi de efendi, biz şimdi burada sabah akşam ne konuşacağız? Bu arif kişi çok doğru söylüyordu Birçok sohbet mekânında, gerçekten gıybet yapılmasa, söz öylesine azalır ki Bakıyorsunuz, kahvede, lokalde, çayhanede, ev toplantılarında hep gıybet var Ya bir siyasînin, ya bir komşunun, ya bir sanatçının, ya bir akrabanın gıybeti yapılıyor Yani Kur'ân'ın deyimiyle, ölmüşünün eti yeniliyor Oysa bu türlü konuşmaların hiçbir faydası yoktur Üstelik insanın içini karartır, ümitsizleştirir ve toplumdaki güven duygularını yok eder Hem zaman israf edilmiş, hem de durduk yere günaha girilmiş olur Gıybet, yapanın içini karartır, kendine olan saygısını kaybettirir Hep başkalarıyla uğraşan, kendisinin değersizliğini kabul ediyor demektir Bahsedeceği şeyi bilmeyen, kültürsüz, fikirsiz insan hep konuşur En kolay sohbet mevzuu olan gıybete kayar Çünkü kendi değerleriyle kendini kabul ettiremeyenler, başkalarının eksikliklerini söyleyerek bir varlık göstermek isterler Ötekini batırarak kendini yüceltmeyse şerefli insanlara yakışmayan kötü bir haslettir Gıybet, yapısını, fıtratını bozduğu insanların meydana getirdiği toplumları da zehirler Kimse kimseden emin olamaz Gıybet, içinde taşıdığı sû-i zan, zarar verme, kıskançlık gibi birçok kötü duygular sebebiyle toplum hayatını çürütüyor İnsan kendi nefsiyle kendi hata ve günahlarıyla uğraşacağı yerde hep başlarınınkiyle meşgul olmayı iş ediniyor Başkalarının hatalarıyla uğraşansa, kendine dönüp bakma fırsatını bulamıyor Gıybet ağızdan ağza dolanırken şekil ve muhteva değiştiriyor İşin içine yalanlar karışıyor Yani günah adedi artıyor Bazı gıybet konuları da ağızdan ağza eğrilerek dolaşıyor ve hakikatinden ayrılıyor Bu türlü gıybetlerin ne dinleyicisi, ne de taşıyıcısı olalım Çünkü hem insanlığa, hem de Müslümanlığa ters bir durumdur İmam-ı Şafii hâzretleri buyuruyor ki: “Süt dolu bir tasın etrafında dolaşan ağzı süt bulaşığı bir kedi görseniz, kedinin o tastan süt içtiğine şahitlik etmeyin…” Çünkü kedinin o tastan süt içtiğini söyleyebilmeniz için, kediyi süt içerken bizzat görmeniz gerekir Hasan Basrî Hazretleri, gıybetini yapan kişilere değerli hediyeler gönderirmiş Sebebini soranlara da dermiş ki: - Onlar benim gıybetimi yapmak suretiyle, iyiliklerinin ve ibadetlerinin sevabını bana hediye ediyorlar… Onların bana verdiklerinin yanında, benim onlara verdiğimin hiçbir kıymeti yoktur Gıybet iki kişiyle yapılır: 1) Söyleyen, 2) Dinleyen Dolayısıyla gıybet edenle, gıybete kulak veren, suç ortağıdır Çünkü dinlemek söyleneni paylaşmaktır Hele bu gıybet çirkinliğini basın yoluyla yapanlar, bir anda bir gıybeti binlerce, milyonlarca kişiyle paylaşmış ve çoğaltmış oluyorlar… İnsanların özel hallerine, mahrem mekanlarına, şahsi sırlarına ulaşmak ve bunları söze, sohbete konu yapmak, hangi yolla, kim tarafından ve kim için yapılırsa yapılsın gıybettir… Bir toplantıda, hepsi de benden küçük yaşta bulunan insanlar gıybete başlayınca kalkmış ve demiştim ki: -Beyler, ben dışarıya çıkıyorum Gıybetiniz bitince haber verin, hemen dönerim Beni özür dileyerek oturttular Sonra da toplantıya başkanlık eden genç işadamı dedi ki: -Arkadaşlar, hocam doğru düşünüyor Gıybet etmeyelim, arkadaşlarımızı çekiştirmeyelim Çünkü biz de onları çekiştirirsek, onarın durumuna düşmüş oluruz… Toplumumuz Öylesine bir gıybet bataklığına dönüşmüş ki, "gıybet etmeyelim" derken de gıybet ettiriyor Böyle bozulmuş bir ortamda bile bana güzel gönüllü insanlar rastlar Derler ki: -Hakkınızı helâl ediniz ve bizi bağışlayınız Biz sizi böyle bilmiyorduk, çok gıybetinizi yaptık geçmişte… Acaba bildikleri gibi olsam, gıybet yapmaya hakları olacak mıydı? Ama hiç olmazsa helallik alıp bir kul hakkından kurtulmuş oluyorlar Bu şekilde helallik isteyenlere yumuşak ve dostça davranalım ki, sayıları çoğalsın Biz de gıybetini ettiklerimize korkusuzca başvurup af isteyelim… -Sizden biriniz, ölmüş kardeşinin etini yemeyi sever mi? diyerek gıybeti, hem aklen, hem kalben, hem insaniyetten, hem vicdanen, hem fıtraten ve hem de milliyeten kötüleyen ve yasaklayan Kur’ân-ı Kerîm’dir Bu sebeple, Müslümanlar gıybeti de artık büyük günahlar arasına almalı, uygulamalıdırlar Gıybet düşmanlığı iş edinenlerin, kıskançların ve inatçıların en çok kullandıkları alçakça bir silahtır “İzzet-i nefis sahibi, bu pis silaha tenezzül edip kullanmaz Nasıl meşhur bir zat demiş: -Düşmanıma gıybetle ceza vermekten nefsimi yüksek tutuyorum ve tenezzül etmiyorum Çünkü gıybet, zayıf, zelil ve aşağıların silahıdır” Büyüklerden öğrendiğimize göre, gıybet ancak bazı özel hallerde yapılabilir: 1) Hakkını yiyen bir adamın, ilgili makama şikayet suretinde yapılan gıybeti gıybet değildir 2) Bir kötülüğü, bir yolsuzluğu, bir günahı önlemek amacıyla, belli yerlere be makamlara anlatmak… 3) Kendisiyle meşveret eden birine, başka biri hakkında fikir söylemek de gıybet değildir Mesela kendisiyle ortaklık yapılacak olan biri soruluyorsa, gerektiğinde, “Onunla ortaklık etme zarar görürsün!” denilebilir 4) Tahkir ve teşhir amacı taşımadan, sırf tanıtmak için biri hakkında konuşulabilir İcabında tuhaf ve saçma da olsa lâkabı söylenebilir 5) Günahı açıktan işleyen, fenalıktan sıkılmayan, hatta onunla da yetinmeyip işlediği günahla iftihar edeni zulmünden lezzetlenen kişiler için de gıybet söz konusu değildir Çünkü bunlar zaten kötülüğü açıktan yapan, mütecahir fasıktırlar Başka bir art niyet taşımaksızın, sırf Hak rızası ve iyilik olsun diye, bu konularda konuşulanlar gıybet sayılmamıştır Aksi halde, işin içine başka niyetler karışırsa, Efendimiz’in (SAV) diliyle, “Ateşin odunu yiyip bitirdiği gibi, gıybet de Salih amelleri yer bitirir” : VEHBİ VAKKASOĞLU :


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder