FrMaLeV

Günün son dersinin sonuna gelinmişti Öğrenciler çıkmak için sabırsızlanıyordu Defter ve kitaplarını çantalarına koydular Zil çalar çalmaz, dışarı çıkmak için hazırdılar Yalnız, Ali hazırlanmamıştı
Gecikmek için de elinden geleni yapıyordu
Nihayet zil çaldı Öğrenciler bir anda kapıya yöneldi Ali, yerinden kalkmadı Ağır ağır eşyasını topladı Bir yandan göz ucuyla öğretmenine bakıyor, bir yandan da arkadaşlarının gitmesini bekliyordu
Öğretmeni, onun bu hâlini fark etti:
- Hayrola Ali, dedi Eve gitmeyecek misin?
Ali, son arkadaşının da çıktığını görünce cevap verdi:
- Sizinle konuşmak istiyordum öğretmenim
- Peki, dedi öğretmeni Ne söyleyeceksin bakalım?
- Ahmet arkadaşımız var ya…
- Evet, ne olmuş Ahmet'e?
- Durumları pek iyi değil galiba Annesi, beslenme çantasına pekiyi şeyler koymuyor
- Ee?
- Ona yardım etmek istiyorum Ama benim yardım ettiğimi bilirse üzülür Günde bir simit parası biriktirip her hafta size versem, siz de ona verseniz?
Cebinden bir avuç bozuk para çıkarıp öğretmenin masasının üzerine koydu Ahmet Öğretmen, paraya dokunmadı Sandalyesine oturup düşündü
Ali hakkındaki bilgilerini yokladı Bildiği kadarıyla onun da ailesinin durumu pekiyi değildi Bu çalışkan ve sevimli öğrencisi, ne kadar da iyi niyetli ve düşünceliydi Zengin bir ailenin çocuğu değildi Buna rağmen yardım etmek istiyordu Üstelik yardım ettiğinin bilinmesini istemiyordu AhmetÖğretmen:
- Dur bakalım Ali, dedi Bildiğim kadarıyla sizin de maddî durumunuz pekiyi değil Yanlış mı biliyorum?
- Doğru biliyorsunuz öğretmenim Babam gündelikçi Çoğu zaman iş bulamıyor Ama ben de çalışıyor, para kazanıyorum
- Nerede çalışıyorsun?
- Simit satıyorum
Ahmet Öğretmen yine durup düşündü İyiliğin bu kadarına ne demeliydi şimdi Onun da bu paraya ihtiyacı vardı Onu, bundan vazgeçirmek için bir çare bulmalıydı Bunu yaparken, sevimli öğrencisini de kırmamalıydı Onunla biraz daha konuşursa, belki bir yolunu bulurdu
Ahmet Öğretmen, Ali'ye döndü:
- Büyüyünce ne olmak istiyorsun, diye sordu
- Çok zengin bir işadamı…
- Niçin?
- İnsanlara daha çok yardım etmek için…
- Güzel, dedi Ahmet Öğretmen Bak şimdi Ali, Ahmet'in ailesinin durumu pekiyi değil; bu doğru Ama sizinki de bundan pek farklı değil İstersen acele etme; çok zengin olduğun zaman insanlara daha çok yardım edersinOlmaz mı?
- Olmaz, dedi Ali Şimdi yapmalıyım
- Neden olmaz?
- Üç sebepten dolayı olmaz
Birincisi: Bu para zaten benim değil İyilik ettiğim için Allahu teala, beni insanlara sevimli gösteriyor İnsanlar da bundan etkileniyor, daha çok simit alıyorlar Bu sayede gün boyu çalışanlardan bile fazla simit satıyorum Hele mahallede Hasan Amca var, her gün iki simit alıp güvercinlere veriyor
İkincisi: "Ağaç yaş iken eğilir" deniliyor Şimdiden iyilik yapmayı öğrenmezsem büyüdüğümde hiç yapamam
Üçüncüsü ise daha önemli: Büyüdüğüm zaman çok zengin bir işadamı olmak istiyorum Zamanında yatırım yapmayanlar büyük işadamı olamazlar
Ahmet Öğretmen, karşısında büyük biri varmış gibi dinliyordu:
- Bu sonuncusunu pek iyi anlayamadım, dedi Biraz açıklar mısın?
- Açıklayayım öğretmenim, dedi Ali Şimdi, çok zengin olmadığım için, ancak günde bir simit parası kadar yardım edebiliyorum Bundan fazlasını veremem Allahu teala, herkese kaldırabileceği kadar yükü kaldırmasını emrediyor Bu yükü kaldıranlara da Cenneti ve hepsinden önemlisi Rızasını, Sevgisini kazanmayı vadediyor Şimdi gücüm bu olduğuna göre Allahu tealanın bana yüklediği yük de emirlerini yapmam ve kullarına yardım etmem olduğuna göre, emirlerini yapmaya çalışıyorum elimden geldiğince, öyleyse şu an imanla ölmek şartıyla Cennetteki derecemi yükseltmem için istenen bedel birkaç simit parası Eğer zengin olmadan imanla ölürsem, birkaç simit parasıyla Cennetteki derecemi yükseltme fırsatı elimde Bundan daha kârlı bir yatırım olur mu?
Ahmet Öğretmen'in gözleri dolmuştu Başını "Evet" anlamında sallarken masanın üzerindeki paraları bir bir topladı