FrMaLeV

**mumsema** · 04-04-2008

Ecel Taşı başlıklı yazı Mumsema Ecel Taşı Forum Alev

Ecel Taşı

Bir Cuma günüydü

Hava güneşli ve berraktı

Duyguları rahatlatıcı, maneviyatı teşvik edici serin bir esinti vardı

Fazıl amca, Cuma namazının hazırlığındaydı

Aynanın karşısına geçti

İki eliyle külahını yakışacak şekilde düzeltti

Temiz ve yeni elbiselerine tekrar baktı

Acele etmedi; ama evden erken çıktı

Yüz metre ilerisinde duran köy camisine baktı

Aralarında boş bir alan vardı

Yürüdü

Oynayan çocuklara gülümsedi

Dikkatini cami tarafına vermişti

“Dede! Nereye gidiyorsun?”
Küçük torunu sormuştu

Arkasından koşup yetişti

Torunu, dedesinin avucunu tuttu

“Camiye gidiyorum yavrum

”
Torununa ilgisini gösterdi

Onu sabırla dinlerdi

“Ben de geleyim mi?”
“Babanla beraber gel istersen

Ben, camiye bakacağım, oraları temizleyeceğim

O yüzden şimdi gidiyorum

”
“Yok, ben de geleceğim

”
Çocuğu kıramazdı

Torununun elini avucunda sıkı tuttu

Camiye vardı

Fazıl Amca, köyün ileri geleni sayılırdı

Okumuştu

Fahri imamdı

Cuma namazının hazırlıkları için erken gelmişti

Zihni, hutbede okuyacağı metinleri bulmaya çalışıyordu

Köyde soğuk bir hava vardı

İki aşiretten aileler bulunuyordu

Bu köy, küçük bir köy sayılmazdı

Birkaç gün önce, Fazıl Amcanın da bağlı bulunduğu aşiretten bir genç, diğer aşiretten bir genci fena halde tartaklamıştı

Olaya müdahale edilmiş, vuran genç kınanmış ve Fazıl Amca bizzat kendisi gidip özür dilemişti

Sıcak köze mi, sıcak demire mi su dökülmüş bu gün belli olacaktı

Fazıl Amcanın korktuğu olmadı

Diğer aşiretteki söz sahibi insanlar namaza geldi

Hutbede olaya değinmeden genel bir kardeşlik, komşuluk hakları üzerine kısa bir konuşma yaptı

Namazı kıldırdı

Köy adına sevinmişti

Huzur ve dayanışma içinde yaşamak hepsinin isteğiydi

Eğer köyde aşiretler arasında kavga çıksa bu, diğer köylere de sıçrardı

Çevrede büyük bir kaos yaşanabilirdi

Cemaatten kalanların yanına gitti

“Allah kabul etsin, cumanız mübarek olsun

”
“Allah razı olsun

Sizin de hocam

”
“Oğlunuzun düğünü ne zaman?”
“Yakında belirleyeceğiz, inşaallah

”
“İnşaallah

Güzel bir düğün olmasını umut ediyorum

”
Fazıl Amca, diğer aşiretteki bir büyüğe sormuştu

Birleştirici bir konu olduğu için ele almıştı

“Beraberiz, sizin sevinçlerinize ortağız” mesajını vermişti

“Buyurun Hocam! Siz önde, çıkalım” dediler

Fazıl Amca, mütevazılığıyla çıktı

İhtiyarlamıştı

Kemikleri iri iri göze çarpıyordu

Tecrübeliydi, güngörmüştü

Kendi aşiretinde sözü dinlenen biriydi

Köyde ise itimat edilen onun sözüydü

Köylüler, Onu hem sever, hem saygı gösterirlerdi

Camiden henüz çıkmıştı ki kızgın bir ortamla karşılaştı

Çözemedi

Şu ana kadar her şey iyiydi

Bu mübarek günde de kavga çıkar mıydı?
“Bırak elindeki o taşı, ne yapıyorsun sen?”
“Şerefimiz vardı

Konuştuk barıştık

”
“Bu Cuma gününde olay çıkarman aşiretimizin değerini düşürür

”
Boş alanda elindeki taşı sımsıkı tutmuş, kinle kavga çıkarmaya çalışan genci teskin etmeye çalışıyorlardı

O ise ısrarla söyleniyordu:
“İntikamımı alacağım”
Geçenlerde dayak yiyen gençten başkası değildi

Belli ki namaza gelmemişti

Özenle bir taş seçmiş ve gelip namazın bitmesini beklemişti

Genç yalnız değildi

Fırsatı kollayanlar da kızıştırmadaydılar

İki aşiretin gençleri bakıştılar

Aniden ortam karıştı, gençler birbirine girdi

Büyükler araya girmek için uğraştı

Fazıl Amca ise hayrette kalmıştı

Etrafına bakmadan evinin yolunu tuttu

Açık bir mesajdı

Benimle olanlar, kavgayı bırakıp gitmeli diyordu

Beklememişti

Ansızın sağ köprücük kemiğine gelen taş canını çok acıttı

Döndü, kaşlarını kavis çizerek kaldırdı

Acı yüzündeydi

Karşısında bir deve gibi dişlerini gösteren kızgın gence baktı

Gözündeki kini okudu

“Ahh” dedi, sol eliyle köprücük kemiğini yokladı

Kanamıştı

Birazdan olacaklar fırtınanın kasırgaya dönüşmesiydi

Fazıl Amca, hışımla kendisine atılan taşa uzandı

Garip ve tuhaf bir şey oldu

Taşı aldı

Gence yine baktı

Adeta hedefte durmuş “Bana at, beni vur” diyordu

“Hasbunallah ve ni’mel vekil” dedi

Kalabalığın şaşkın ve kızgın bakışları arasında evine girdi

Taşı yanına almıştı

Odaya kapandı

Ağladı

Hiç kimseye kapıyı açmadı

Olay çıkmadı

Bu garip davranışı köylüleri fena hırpalamıştı

Diğer aşiretin ileri gelenleri, kapıdaydı

“Hocam! Kapıyı açsan, konuşsak… Çok üzgünüz

Rica ediyoruz özrümüzü kabul buyur

”
“Benim size küstüğüm yok” dedi Fazıl Amca

Kapıyı açtı

Misafirlerine yer gösterdi

Garip davranışını sordular, söylemedi

“Bende kalsın” dedi

Çaylar içildi

Sohbetler yapıldı

Herkes memnun ayrıldı

Derin derin düşünen Fazıl Amcaydı

Gencin o titrek duruşu ve ölü bakışlarını unutamadı

Allah’a şükürdardı

Akşam vakti geldi

Diğer aşiretten iki kişi endişeli ve aceleyle geldiler

Torununu kucağından indirip onları karşıladı

“Hocam, bizimkiler sizi çağırıyorlar

”
“Hayırdır, niyeymiş?”
“Hocam, şey…” dedi biri duraksadı

Kararsız bakışlarla baktı

“Şu size taş atan genç

Kavgadan bu yana durmadan titriyor

Şimdi yatakta sayıklıyor

Sanki sekerattadır; ama can vermiyor

”
Fazıl Amca kalktı

Pencereye bıraktığı taşı aldı

Beraber çıktılar

Gencin yanı başındaydı

Terlemesine, sayıklamasına bakıyordu

“Hepiniz dışarı çıkın” dedi

Hiç kimse itiraz etmedi

Aradan beş dakika geçmeden, kapıyı açtı

“Girebilirsiniz, Allah rahmet eylesin

Canını verdi” dedi

Evdekiler şaşkındı

Kadınlar feryattaydı

Erkekler hem üzgün hem şaşkındılar

İyi mi olmuştu kötü mü olmuştu anlayamadılar

Genç yıkanıp defnedildi

Aradan bir hafta geçti

Fazıl Amcayı yine sordular

Dövüşten kaçışı, taşı yanında eve götürmesi tuhaftı

“O kadar ısrar ediyorsunuz anlatayım” dedi

Köyün ileri gelenlerine baktı

Hepsini süzdü

“O rahmetli genç, taşı atınca canım acıdı Öfkeyle taşa uzandım, ancak ben elimi taşa götürmeden adeta taş uçup elime geldi Buna çok şaştım Rahmetlinin hâlâ yerinde durması, aklıma gelen düşünceyi pekiştirdi Düşündüm ki onun ölümü bu taşla olacak O an hatamı anladım Ani bir öfkeyle katil olabilirdim Taşı aldım ve eve gelip ağladım Allah’tan af diledim Beni katil etmediği için şükür ettim Bir şeylerin olacağını bekliyordum Akşam, haberi aldım O taşı da yanıma aldım Rahmetlinin odasında yalnız kaldığımda Yasin suresini okuyarak, elimdeki taşı alnına koydum Sonra da rahat bir şekilde nefes aldı ve canını verdi O, aslında nerde bulmuşsa ecel taşını getirmişti Allah taksiratını affetsin…”
Bilal Yararlı

**cickiz** · 04-04-2008

hikaye çok güzeldi eline emeğine sağlık

04-04-2008	#1
Profil Bilgileri mumsema	Ecel Taşı Ecel Taşı başlıklı yazı Mumsema Ecel Taşı Forum Alev Ecel Taşı Bir Cuma günüydü Hava güneşli ve berraktı Duyguları rahatlatıcı, maneviyatı teşvik edici serin bir esinti vardı Fazıl amca, Cuma namazının hazırlığındaydı Aynanın karşısına geçti İki eliyle külahını yakışacak şekilde düzeltti Temiz ve yeni elbiselerine tekrar baktı Acele etmedi; ama evden erken çıktı Yüz metre ilerisinde duran köy camisine baktı Aralarında boş bir alan vardı Yürüdü Oynayan çocuklara gülümsedi Dikkatini cami tarafına vermişti “Dede! Nereye gidiyorsun?” Küçük torunu sormuştu Arkasından koşup yetişti Torunu, dedesinin avucunu tuttu “Camiye gidiyorum yavrum” Torununa ilgisini gösterdi Onu sabırla dinlerdi “Ben de geleyim mi?” “Babanla beraber gel istersen Ben, camiye bakacağım, oraları temizleyeceğim O yüzden şimdi gidiyorum” “Yok, ben de geleceğim” Çocuğu kıramazdı Torununun elini avucunda sıkı tuttu Camiye vardı Fazıl Amca, köyün ileri geleni sayılırdı Okumuştu Fahri imamdı Cuma namazının hazırlıkları için erken gelmişti Zihni, hutbede okuyacağı metinleri bulmaya çalışıyordu Köyde soğuk bir hava vardı İki aşiretten aileler bulunuyordu Bu köy, küçük bir köy sayılmazdı Birkaç gün önce, Fazıl Amcanın da bağlı bulunduğu aşiretten bir genç, diğer aşiretten bir genci fena halde tartaklamıştı Olaya müdahale edilmiş, vuran genç kınanmış ve Fazıl Amca bizzat kendisi gidip özür dilemişti Sıcak köze mi, sıcak demire mi su dökülmüş bu gün belli olacaktı Fazıl Amcanın korktuğu olmadı Diğer aşiretteki söz sahibi insanlar namaza geldi Hutbede olaya değinmeden genel bir kardeşlik, komşuluk hakları üzerine kısa bir konuşma yaptı Namazı kıldırdı Köy adına sevinmişti Huzur ve dayanışma içinde yaşamak hepsinin isteğiydi Eğer köyde aşiretler arasında kavga çıksa bu, diğer köylere de sıçrardı Çevrede büyük bir kaos yaşanabilirdi Cemaatten kalanların yanına gitti “Allah kabul etsin, cumanız mübarek olsun” “Allah razı olsun Sizin de hocam” “Oğlunuzun düğünü ne zaman?” “Yakında belirleyeceğiz, inşaallah” “İnşaallah Güzel bir düğün olmasını umut ediyorum” Fazıl Amca, diğer aşiretteki bir büyüğe sormuştu Birleştirici bir konu olduğu için ele almıştı “Beraberiz, sizin sevinçlerinize ortağız” mesajını vermişti “Buyurun Hocam! Siz önde, çıkalım” dediler Fazıl Amca, mütevazılığıyla çıktı İhtiyarlamıştı Kemikleri iri iri göze çarpıyordu Tecrübeliydi, güngörmüştü Kendi aşiretinde sözü dinlenen biriydi Köyde ise itimat edilen onun sözüydü Köylüler, Onu hem sever, hem saygı gösterirlerdi Camiden henüz çıkmıştı ki kızgın bir ortamla karşılaştı Çözemedi Şu ana kadar her şey iyiydi Bu mübarek günde de kavga çıkar mıydı? “Bırak elindeki o taşı, ne yapıyorsun sen?” “Şerefimiz vardı Konuştuk barıştık” “Bu Cuma gününde olay çıkarman aşiretimizin değerini düşürür” Boş alanda elindeki taşı sımsıkı tutmuş, kinle kavga çıkarmaya çalışan genci teskin etmeye çalışıyorlardı O ise ısrarla söyleniyordu: “İntikamımı alacağım” Geçenlerde dayak yiyen gençten başkası değildi Belli ki namaza gelmemişti Özenle bir taş seçmiş ve gelip namazın bitmesini beklemişti Genç yalnız değildi Fırsatı kollayanlar da kızıştırmadaydılar İki aşiretin gençleri bakıştılar Aniden ortam karıştı, gençler birbirine girdi Büyükler araya girmek için uğraştı Fazıl Amca ise hayrette kalmıştı Etrafına bakmadan evinin yolunu tuttu Açık bir mesajdı Benimle olanlar, kavgayı bırakıp gitmeli diyordu Beklememişti Ansızın sağ köprücük kemiğine gelen taş canını çok acıttı Döndü, kaşlarını kavis çizerek kaldırdı Acı yüzündeydi Karşısında bir deve gibi dişlerini gösteren kızgın gence baktı Gözündeki kini okudu “Ahh” dedi, sol eliyle köprücük kemiğini yokladı Kanamıştı Birazdan olacaklar fırtınanın kasırgaya dönüşmesiydi Fazıl Amca, hışımla kendisine atılan taşa uzandı Garip ve tuhaf bir şey oldu Taşı aldı Gence yine baktı Adeta hedefte durmuş “Bana at, beni vur” diyordu “Hasbunallah ve ni’mel vekil” dedi Kalabalığın şaşkın ve kızgın bakışları arasında evine girdi Taşı yanına almıştı Odaya kapandı Ağladı Hiç kimseye kapıyı açmadı Olay çıkmadı Bu garip davranışı köylüleri fena hırpalamıştı Diğer aşiretin ileri gelenleri, kapıdaydı “Hocam! Kapıyı açsan, konuşsak… Çok üzgünüz Rica ediyoruz özrümüzü kabul buyur” “Benim size küstüğüm yok” dedi Fazıl Amca Kapıyı açtı Misafirlerine yer gösterdi Garip davranışını sordular, söylemedi “Bende kalsın” dedi Çaylar içildi Sohbetler yapıldı Herkes memnun ayrıldı Derin derin düşünen Fazıl Amcaydı Gencin o titrek duruşu ve ölü bakışlarını unutamadı Allah’a şükürdardı Akşam vakti geldi Diğer aşiretten iki kişi endişeli ve aceleyle geldiler Torununu kucağından indirip onları karşıladı “Hocam, bizimkiler sizi çağırıyorlar” “Hayırdır, niyeymiş?” “Hocam, şey…” dedi biri duraksadı Kararsız bakışlarla baktı “Şu size taş atan genç Kavgadan bu yana durmadan titriyor Şimdi yatakta sayıklıyor Sanki sekerattadır; ama can vermiyor” Fazıl Amca kalktı Pencereye bıraktığı taşı aldı Beraber çıktılar Gencin yanı başındaydı Terlemesine, sayıklamasına bakıyordu “Hepiniz dışarı çıkın” dedi Hiç kimse itiraz etmedi Aradan beş dakika geçmeden, kapıyı açtı “Girebilirsiniz, Allah rahmet eylesin Canını verdi” dedi Evdekiler şaşkındı Kadınlar feryattaydı Erkekler hem üzgün hem şaşkındılar İyi mi olmuştu kötü mü olmuştu anlayamadılar Genç yıkanıp defnedildi Aradan bir hafta geçti Fazıl Amcayı yine sordular Dövüşten kaçışı, taşı yanında eve götürmesi tuhaftı “O kadar ısrar ediyorsunuz anlatayım” dedi Köyün ileri gelenlerine baktı Hepsini süzdü “O rahmetli genç, taşı atınca canım acıdı Öfkeyle taşa uzandım, ancak ben elimi taşa götürmeden adeta taş uçup elime geldi Buna çok şaştım Rahmetlinin hâlâ yerinde durması, aklıma gelen düşünceyi pekiştirdi Düşündüm ki onun ölümü bu taşla olacak O an hatamı anladım Ani bir öfkeyle katil olabilirdim Taşı aldım ve eve gelip ağladım Allah’tan af diledim Beni katil etmediği için şükür ettim Bir şeylerin olacağını bekliyordum Akşam, haberi aldım O taşı da yanıma aldım Rahmetlinin odasında yalnız kaldığımda Yasin suresini okuyarak, elimdeki taşı alnına koydum Sonra da rahat bir şekilde nefes aldı ve canını verdi O, aslında nerde bulmuşsa ecel taşını getirmişti Allah taksiratını affetsin…” Bilal Yararlı

04-04-2008	#2
Profil Bilgileri cickiz	--->: Ecel Taşı hikaye çok güzeldi eline emeğine sağlık


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder