FrMaLeV

**FataL** · 03-05-2008

Anasının Kölesi başlıklı yazı Mumsema Anasının Kölesi Forum Alev

Karen'de parlayan pırlanta

Efendimiz'in (Sallallahü aleyhi ve sellem) bilinen iki hırkası vardır Bunlardan biri Kaside-i Bürde'nin yazarı büyük şair Kaab bin Züheyr'e verilir ki, Topkapı Sarayı'nı ziynetlendirir Diğeri de Kareli Üveys'e gönderilir Hasılı bu iki kutlu miras da İstanbulumuz'a nasip olur Belki de ona bu yüzden İslambol derler Kimbilir? Peki siz Karen adında bir yer duydunuz mu? Yalanı yok ya, ben duymamıştım Ta ki Veysel Karani hakkında bir şeyler okuyana kadar

Karen, Yemen taraflarında adı bilinmedik bir beldedir Etrafı kum dağları ile çevrilidir, kuraktır, çoraktır Ortalıkta birkaç kuyu vardır, üç beş ağaç Sonra hepsi birbirine benzeyen toprak damlı evler Sadece develerin ve bedevilerin yaşayabildiği bu kavurucu coğrafyanın sakinleri kervan ağırlamakla geçinirler Bir şey ekip biçmezler, hayvanlarını ise Üveys isimli bir çobana emanet ederler

Üveys garip biridir Dünyadadır, ama ne dünyalığı vardır, ne de dünyalık gibi bir kaygısı Güttüğü develer için ücret istemez Verenden alır, vermeyene sormaz bile Adı üzerine çobandır işte, fakirdir Ama iş cömertliğe geldi mi onunla yarışmak kimsenin harcı değildir Paylaşacak çok şeyi yoktur, ama hayırda daima başı çeker

Üveys, bizim bildiğimiz ismi ile Veysel Karani Hazretleri mütevazı yaşar Ama halinden memnundur Sessiz, dostları arasında yalansız, dolansız bir hayat sürer Issız vadilerde, kaya kovuklarında ibadet eder İnsanlar ona hep divane gözüyle bakarlar, ama aldıran kim?

Mübareğin çok yaşlı bir annesi vardır Hem kör, hem de kötürümdür Veysel Karani onun eli ayağı, gözü kulağıdır Yedirir, içirir, yıkar, paklar Kadıncağıza bebek gibi bakar Ne derse, ama ne derse yapar En olmayacak arzularını bile ikiletmez Bir yüz ifadesinden bin mânâ çıkarır ve hepsini de getirir yerine Tabiri caizse, anasına kölelik eder

Veysel Karani Hazretleri haram bilmez, yalan söylemez Hoş, sahrada bir başına dolanan böylesi bir insanın günaha girme şansı da azdır ya O, gün boyu zikreder, af diler Ümmet-i Muhammede dua eder Ama en bilinen özelliği Allah ve Resulüne duyduğu tarifsiz aşktır Veysel Karani'nin tek arzusu vardır Yüzü suyu hürmetine kainatın yaratıldığı Server'i görebilmek Efendimizi düşündükçe burnunun direği sızlar, yüreği bir hoş olur Yumruk iriliğinde bir şeyler gelir, oturur boğazına Hani o, anlaşılamayan ve anlatılamayan şeyler

Ve gün gelir muhabbet ve Muhammed kelimeleri yüreğinde buluşur, dışarı taşar Efendimizin hasreti kor olur, ciğerini yakar Onu bir kez, ama bir kez görebilse, bir solukluk olsun sohbetinde bulunabilse ve adına sahabe denilen kutlu kadroya katılabilse

Annesi itiraz etmese de, bu yolculuğa razı değildir Omuzlarını kaldırıp boynunu büker Mahzun bir üslupla 'İstiyorsan git!' der, 'Git bakalım, beni kime emanet edeceksen?' Doğrusu onu bırakabileceği kimse yoktur Bu yaşlı kadına incitmeden kim bakabilir ki? Onun nazını kim çeker sonra?

Hasretini Yüreğine Gömer

Üveys hasretini yüreğine gömer Bir daha bu konuda tek kelime etmez Ama o günden sonra daha fazla ağlar, daha fazla yalvarır Aşkını kayalara, kumlara, anlatır Kuşlarla, develerle dilleşir, serin seher yeliyle selâmlar yollar Haremeyn'e Ve ufuklar perde perde açılır, dağlar çekilir aradan Artık o günboyu ibadet eder, sürüyü melekler bekler Hayvanlar mı? İnanın muma döner

Evet Üveys, Allah Resulünün muhteşem sohbetine (madde planında) erişemez, ama mânâ aleminde çok şeye kavuşur Efendimizle aralarında imrenilecek bir dostluk başlar Hoş onlar için mesafelerin ne önemi vardır Öyle ya alan uygun, veren olgun olduktan sonra 'feyz' nehir olur akar

Serveri Kainat zaman zaman mübarek yüzlerini Karen taraflarına döndürür ve 'Yemen cihetinden rahmet rüzgarları esiyor' buyururlar, 'İhsan ve iyilikte Tabiinin en iyisi Üveys-i Karni'dir!'

03-05-2008	#1
Profil Bilgileri FataL	Anasının Kölesi Anasının Kölesi başlıklı yazı Mumsema Anasının Kölesi Forum Alev Karen'de parlayan pırlanta Efendimiz'in (Sallallahü aleyhi ve sellem) bilinen iki hırkası vardır Bunlardan biri Kaside-i Bürde'nin yazarı büyük şair Kaab bin Züheyr'e verilir ki, Topkapı Sarayı'nı ziynetlendirir Diğeri de Kareli Üveys'e gönderilir Hasılı bu iki kutlu miras da İstanbulumuz'a nasip olur Belki de ona bu yüzden İslambol derler Kimbilir? Peki siz Karen adında bir yer duydunuz mu? Yalanı yok ya, ben duymamıştım Ta ki Veysel Karani hakkında bir şeyler okuyana kadar Karen, Yemen taraflarında adı bilinmedik bir beldedir Etrafı kum dağları ile çevrilidir, kuraktır, çoraktır Ortalıkta birkaç kuyu vardır, üç beş ağaç Sonra hepsi birbirine benzeyen toprak damlı evler Sadece develerin ve bedevilerin yaşayabildiği bu kavurucu coğrafyanın sakinleri kervan ağırlamakla geçinirler Bir şey ekip biçmezler, hayvanlarını ise Üveys isimli bir çobana emanet ederler Üveys garip biridir Dünyadadır, ama ne dünyalığı vardır, ne de dünyalık gibi bir kaygısı Güttüğü develer için ücret istemez Verenden alır, vermeyene sormaz bile Adı üzerine çobandır işte, fakirdir Ama iş cömertliğe geldi mi onunla yarışmak kimsenin harcı değildir Paylaşacak çok şeyi yoktur, ama hayırda daima başı çeker Üveys, bizim bildiğimiz ismi ile Veysel Karani Hazretleri mütevazı yaşar Ama halinden memnundur Sessiz, dostları arasında yalansız, dolansız bir hayat sürer Issız vadilerde, kaya kovuklarında ibadet eder İnsanlar ona hep divane gözüyle bakarlar, ama aldıran kim? Mübareğin çok yaşlı bir annesi vardır Hem kör, hem de kötürümdür Veysel Karani onun eli ayağı, gözü kulağıdır Yedirir, içirir, yıkar, paklar Kadıncağıza bebek gibi bakar Ne derse, ama ne derse yapar En olmayacak arzularını bile ikiletmez Bir yüz ifadesinden bin mânâ çıkarır ve hepsini de getirir yerine Tabiri caizse, anasına kölelik eder Veysel Karani Hazretleri haram bilmez, yalan söylemez Hoş, sahrada bir başına dolanan böylesi bir insanın günaha girme şansı da azdır ya O, gün boyu zikreder, af diler Ümmet-i Muhammede dua eder Ama en bilinen özelliği Allah ve Resulüne duyduğu tarifsiz aşktır Veysel Karani'nin tek arzusu vardır Yüzü suyu hürmetine kainatın yaratıldığı Server'i görebilmek Efendimizi düşündükçe burnunun direği sızlar, yüreği bir hoş olur Yumruk iriliğinde bir şeyler gelir, oturur boğazına Hani o, anlaşılamayan ve anlatılamayan şeyler Ve gün gelir muhabbet ve Muhammed kelimeleri yüreğinde buluşur, dışarı taşar Efendimizin hasreti kor olur, ciğerini yakar Onu bir kez, ama bir kez görebilse, bir solukluk olsun sohbetinde bulunabilse ve adına sahabe denilen kutlu kadroya katılabilse Annesi itiraz etmese de, bu yolculuğa razı değildir Omuzlarını kaldırıp boynunu büker Mahzun bir üslupla 'İstiyorsan git!' der, 'Git bakalım, beni kime emanet edeceksen?' Doğrusu onu bırakabileceği kimse yoktur Bu yaşlı kadına incitmeden kim bakabilir ki? Onun nazını kim çeker sonra? Hasretini Yüreğine Gömer Üveys hasretini yüreğine gömer Bir daha bu konuda tek kelime etmez Ama o günden sonra daha fazla ağlar, daha fazla yalvarır Aşkını kayalara, kumlara, anlatır Kuşlarla, develerle dilleşir, serin seher yeliyle selâmlar yollar Haremeyn'e Ve ufuklar perde perde açılır, dağlar çekilir aradan Artık o günboyu ibadet eder, sürüyü melekler bekler Hayvanlar mı? İnanın muma döner Evet Üveys, Allah Resulünün muhteşem sohbetine (madde planında) erişemez, ama mânâ aleminde çok şeye kavuşur Efendimizle aralarında imrenilecek bir dostluk başlar Hoş onlar için mesafelerin ne önemi vardır Öyle ya alan uygun, veren olgun olduktan sonra 'feyz' nehir olur akar Serveri Kainat zaman zaman mübarek yüzlerini Karen taraflarına döndürür ve 'Yemen cihetinden rahmet rüzgarları esiyor' buyururlar, 'İhsan ve iyilikte Tabiinin en iyisi Üveys-i Karni'dir!'


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder