FrMaLeV

**ORKUN** · 06-05-2008

Herkes Birer Mustafa Olmalı başlıklı yazı Mumsema Herkes Birer Mustafa Olmalı Forum Alev

Tarihî, büyük bir eczanenin sahibi Anya Hanım, Finlandiya’nın Lovis Belediyesi’nin başkanıydı Maddi imkanların zirvede olduğu ülkesinde, halkının maneviyata ve insanî sıcaklığa kapalı olmasına üzülüyordu Yaşı bir hayli ilerlemişti, eskiden de insanları soğuktu belki; ama şimdilerde insanlar iyice kopmuştu birbirinden

Bu burukluğu yaşadığı dönemlerde, eczanesine Mustafa isimli bir delikanlı gelmişti Öğrenci değişim programıyla gelen ve Türkiye’de eczacılık yapmış olan bu genç, eczanesinde çalışmak istiyordu Delikanlıdaki efendiliği ve içtenliği görünce, onu işe kabul etmişti Kısa zamanda sıcak bir diyalog kurulmuştu Ailesinden bile görmediği cana yakınlığı o gençte görmüştü

Bu samimi havasından dolayıdır ki, Mustafa’nın Türkiye davetini düşünmeden kabul etmişlerdi Anya Hanım, eşi ve yanlarında üç arkadaşlarıyla yaz ortasında Türkiye yollarına koyulmuşlardı Mustafa’nın bulunduğu İç Anadolu şehrinde tarifsiz bir ilgiyle karşılaşmışlardı Mustafa’nın ailesini görünce de; “Böyle ‘friendly’ (dost canlısı) bir ana-babadan da böyle ‘friendly’ bir Mustafa olur zaten!” demişlerdi

Onların geldikleri akşam Mustafa’nın evinde bir sohbet olacaktı Mustafa, “Acaba arkadaşları arayıp iptal mi etmeliyim?” diye düşündü Hep sohbet-i Canan yörüngeli muhabbetlerini Anya Hanım da müşahede etmeliydi Bu kadar birbirine benzeyen, bu kadar sıcak ve güzel insanın nasıl olup da bir araya geldiğini merak etmişti Anya Hanım Mustafa da;

“Bizler her hafta böyle toplanır, şahsî, ailevî, meslekî her türlü meselemizi burada müzakere ederiz Maneviyatımızı takviye için duygu ve düşünce alışverişinde bulunuruz” Diyerek cevap vermişti

Anya Hanım, “Nasıl bu kadar mükemmel olabiliyorsunuz?” diyerek, hayretini ifade etmişti

Tatlı bir sohbet başlamıştı, İngilizce olarak imanî, felsefî bazı meseleler harmanlanıyordu Mevzulara yer yer onlar da iştirak ediyorlardı Bir ara Anya Hanım şöyle demişti:

“Arkadaş ve dost canlısı olarak dünyada bir Mustafa’yı bilirdik; gelip gördük ki buradakilerin her biri birer Mustafa!”

Antalya’yı gezmek istiyorlardı; Mustafa bir minibüs ayarlamıştı Yolda tatlı bir sohbete daldıklarından, benzin almayı unutmuşlardı Yolda kalmışlardı Mustafa onlara, “Bir bidon benzin alıp geleyim” dedi

Bir ticarî taksiyi durdurmuştu Elini arka cebine attığında, cüzdanının olmadığını fark etti! Cüzdanı minibüste kalmıştı Durumu taksiciye açtığında,

“Ayıp ediyorsun abiciğim!” cevabını almıştı

Arabadakiler cüzdanını arabada unutmuş olduğunu fark etmişlerdi, nasıl benzin bulabildiğini merak ediyorlardı Mustafa benzini alıp gelmiş ve cüzdanından ödemeyi yapmıştı Onlara başından geçenleri anlatıverdi Anya Hanım, daha bir afallamıştı Anya hanım gülerek şöyle demişti:

“Mustafa is under the protection of Allah!” yani: “Mustafa, Allah’ın inayeti ve koruması altında!” Sonra eklemişti: “Mustafa sayesinde bizler de!”

Artık Allah’ı ismiyle bilen, mânasını içine sindirmeye başlayan Anya Hanım, eşi ve arkadaşları çok memnun olarak ayrılmışlardı Ve Mustafa vesilesiyle artık onlar birer Türk ve Müslüman dostuydular ve onlar hakkında anlatılacak güzel ve orjinal hatıraları vardı!

Lâkin, bir çiçekle bahar olmaz Dünyada milyarlarca insan var ve o kadar ulaşılacak, dünyalarına girilecek yerler var Dolayısıyla “herkes birer Mustafa olmalı!”

06-05-2008	#1
Profil Bilgileri ORKUN	Herkes Birer Mustafa Olmalı Herkes Birer Mustafa Olmalı başlıklı yazı Mumsema Herkes Birer Mustafa Olmalı Forum Alev Tarihî, büyük bir eczanenin sahibi Anya Hanım, Finlandiya’nın Lovis Belediyesi’nin başkanıydı Maddi imkanların zirvede olduğu ülkesinde, halkının maneviyata ve insanî sıcaklığa kapalı olmasına üzülüyordu Yaşı bir hayli ilerlemişti, eskiden de insanları soğuktu belki; ama şimdilerde insanlar iyice kopmuştu birbirinden Bu burukluğu yaşadığı dönemlerde, eczanesine Mustafa isimli bir delikanlı gelmişti Öğrenci değişim programıyla gelen ve Türkiye’de eczacılık yapmış olan bu genç, eczanesinde çalışmak istiyordu Delikanlıdaki efendiliği ve içtenliği görünce, onu işe kabul etmişti Kısa zamanda sıcak bir diyalog kurulmuştu Ailesinden bile görmediği cana yakınlığı o gençte görmüştü Bu samimi havasından dolayıdır ki, Mustafa’nın Türkiye davetini düşünmeden kabul etmişlerdi Anya Hanım, eşi ve yanlarında üç arkadaşlarıyla yaz ortasında Türkiye yollarına koyulmuşlardı Mustafa’nın bulunduğu İç Anadolu şehrinde tarifsiz bir ilgiyle karşılaşmışlardı Mustafa’nın ailesini görünce de; “Böyle ‘friendly’ (dost canlısı) bir ana-babadan da böyle ‘friendly’ bir Mustafa olur zaten!” demişlerdi Onların geldikleri akşam Mustafa’nın evinde bir sohbet olacaktı Mustafa, “Acaba arkadaşları arayıp iptal mi etmeliyim?” diye düşündü Hep sohbet-i Canan yörüngeli muhabbetlerini Anya Hanım da müşahede etmeliydi Bu kadar birbirine benzeyen, bu kadar sıcak ve güzel insanın nasıl olup da bir araya geldiğini merak etmişti Anya Hanım Mustafa da; “Bizler her hafta böyle toplanır, şahsî, ailevî, meslekî her türlü meselemizi burada müzakere ederiz Maneviyatımızı takviye için duygu ve düşünce alışverişinde bulunuruz” Diyerek cevap vermişti Anya Hanım, “Nasıl bu kadar mükemmel olabiliyorsunuz?” diyerek, hayretini ifade etmişti Tatlı bir sohbet başlamıştı, İngilizce olarak imanî, felsefî bazı meseleler harmanlanıyordu Mevzulara yer yer onlar da iştirak ediyorlardı Bir ara Anya Hanım şöyle demişti: “Arkadaş ve dost canlısı olarak dünyada bir Mustafa’yı bilirdik; gelip gördük ki buradakilerin her biri birer Mustafa!” Antalya’yı gezmek istiyorlardı; Mustafa bir minibüs ayarlamıştı Yolda tatlı bir sohbete daldıklarından, benzin almayı unutmuşlardı Yolda kalmışlardı Mustafa onlara, “Bir bidon benzin alıp geleyim” dedi Bir ticarî taksiyi durdurmuştu Elini arka cebine attığında, cüzdanının olmadığını fark etti! Cüzdanı minibüste kalmıştı Durumu taksiciye açtığında, “Ayıp ediyorsun abiciğim!” cevabını almıştı Arabadakiler cüzdanını arabada unutmuş olduğunu fark etmişlerdi, nasıl benzin bulabildiğini merak ediyorlardı Mustafa benzini alıp gelmiş ve cüzdanından ödemeyi yapmıştı Onlara başından geçenleri anlatıverdi Anya Hanım, daha bir afallamıştı Anya hanım gülerek şöyle demişti: “Mustafa is under the protection of Allah!” yani: “Mustafa, Allah’ın inayeti ve koruması altında!” Sonra eklemişti: “Mustafa sayesinde bizler de!” Artık Allah’ı ismiyle bilen, mânasını içine sindirmeye başlayan Anya Hanım, eşi ve arkadaşları çok memnun olarak ayrılmışlardı Ve Mustafa vesilesiyle artık onlar birer Türk ve Müslüman dostuydular ve onlar hakkında anlatılacak güzel ve orjinal hatıraları vardı! Lâkin, bir çiçekle bahar olmaz Dünyada milyarlarca insan var ve o kadar ulaşılacak, dünyalarına girilecek yerler var Dolayısıyla “herkes birer Mustafa olmalı!”


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder