FrMaLeV

**Toprak** · 05-06-2008

Allah'ım Beni Bana Bırakma! başlıklı yazı Mumsema Allah'ım Beni Bana Bırakma! Forum Alev

Gün, nasıl başlarsa öyle gidermiş

Ruhumuzda uyuyan nice güzellikler gizli

Hepsi de uyandırılmayı bekliyor

Gün, nasıl başlarsa öyle gidermiş

Ruhumuzda uyuyan nice güzellikler gizli

Hepsi de uyandırılmayı bekliyor

Bunun için güneşin doğması, saatlerin çalması yetmiyor

Bu güzellikleri uyandırmaya, bazen hiçbir şey yetmiyor

Şükür ki, yarınlara dair emellerimiz yine de bitmiyor, tükenmiyor

Onlar da olmasa ne yapardık, nasıl yaşardık? Allah’tan ki, bu ümit bazen bir söz, bazen de bir dua olup, içimize akıyor, ruhumuzu uyandırıyor

O anlardan birini bugün yaşadım

“Allah’ım, beni bana bırakma

Adını dilimden uzak tutma,”

Diye diye, güne Allah ile, bu dualı sözle başladım

İçimin güneşi doğmuştu artık

Açıldıkça açıldı, ruhu kat kat saran perdeler

Ve ardından Hira’nın sorusu geldi:

“Ömür nedir?” diye soruyordu

“Ömür, bu gündür,” dedim

Hira, bu defa, “gün nedir?” dedi

“Gün mü” dedim, “o, upuzun bir ömürdür

”

“Bir cümleyle açar mısın?” dedi

“Bir cümleyle,” dedim, “bir gün, Allah için yaşanmışsa eğer, işte o gün, Allah için yaşanmamış bir ömürden bile daha uzundur, daha değerlidir

”

Hz

Ali’nin sözünü hatırlamanın tam sırası:

“Bir insanın öldükten sonra cennete girmesine hayret etmem

Benim asıl hayret ettiğim şey; o insanın dünyadayken de cennet gibi bir hayat yaşamasıdır

”

Büyük insanın işaret ettiği şey, son derece yüksek bir iman nimetine erişmek olsa gerek

Çünkü, hidayet ruhun cennetidir

Rabbim, hepimize bu güzel iman yolunu ve nimetini nasip eylesin

Bediüzzaman’ın Mesnevi’sinde geçen bir cümle yıllardır aklımdan çıkmaz:

“Ülfet ve âdet ve yeknesaklık perdeleri altında çok harika hakikatler gizleniyor

”

Yahya Kemal de aynı dertten mustarip; “ülfet belâlı şey,” diyor şairimiz

Hem de ne belâ

Dünyada da, ahirette de baş belâsı, püsküllü belâ

ALIŞTIĞIMIZ bir şey olunca yaşamak, hayat denen o büyük mucize, basitleşiyor âdeta

Bir sabun köpüğü gibi sönüyor, elimizden kayıp gidiyor

Nasıl bir şefkatle ve merhametle beslenip büyütüldüğümüz unutulunca böyle oluyor

En büyük nimet bile küçülüyor

Allah akla gelmeyince, her şey O’nun bize bir nimeti, bir ikramıdır diye bakılmayınca, sıradanlaşıyor ne varsa

Bir değil, milyar değil, 100 trilyon hücreden ibaret olan insan vücudundaki, o ilâhi sistemi bir düşünelim

Sadece tek bir insanın vücudunda yürütülen bu faaliyetler bile, akılları durduracak kadar harika değil midir? Yüz trilyon hücremizin diliyle Rabbimize hamd ederiz

Evet, hayatı bu kadar hikmetli ve harika bir şekilde yaratan Allah (c

c

), bu hayatın her ânı için her şeyden evvel ismiyle, sıfatıyla anılmaya lâyıktır

Rahmetli Cahit Zarifoğlu bir şiirinde bunu ne güzel ifade eder:

“Önce besmele, / en güzel kelime

/ Allah’ım, / yol boyunca / bırakma elimi / düşerim sonra

/ Allah’ım, / niçin halkettinse beni / kalbime söyle iyice / engellerden arınsın yolum

/ Allah’ım, / nasıl pırıl pırılsa / güzelse sevdiğin kulların / öyle güzel kıl beni

/ Allah’ım, / O güzeller güzeli / hangi iyilik diledi senden / dilerim ben de öylelerini

/ Allah’ım, / Peygamber Efendimiz (s

a

v

) / hangi şerlerden sığındıysa sana / upuzak tut benden de onları

/ Allah’ım, / yol boyunca / tarih boyunca / başıboş bırakma bizi

”

EĞER bu ince mânâları ve besmelenin esrarını Bediüzzaman’ın eserinden ve özellikle ‘Birinci Söz’den öğrenmese, okumasa ve görmese idik, gerçekten de işte o zaman cahil kalacaktık; gerinin de gerisinde işte o zaman olacaktık

Şükür ki, Rabbimizi bildik, tanıdık ve sevdik

Böyle bir Allah’ın adını anmayı şeref bildik, nimet bildik

Sonsuza kadar Rabbimin her nimeti için elhamdülillah

Hz

Peygamberin (s

a

v

) her daim, “Hayretimi artır, Yârabbi!” duasına bütün hücre ve zerrelerimle “âmin” diyorum

Allah’ım, hayretimizle beraber imanımızı da artır

Âmin

İMANIN önemine işaret eden tarihî bir öykü ile yazımıza devam edelim:

Fatih Sultan Mehmet, bir gün Kur'an okurken şu âyetin mânâsına takılmış:

“Ey iman edenler! Allah'a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği Kitaba ve daha önce indirdiği kitaplara iman(da sebat) edin!” (Nisa,136)

Fatih:

“Âyet, zaten iman edenlere sesleniyor

Ardından tekrar imanı emretmesi acaba neden?”diye düşünmüş

Alimlerle sohbeti esnasında konuyu kendileriyle paylaşmış

“Ne düşünüyorsunuz?” diye sırmuş

Âlimlerin arasından Akşemseddin, “Sultanım,” demiş

“Dışardan gelen seslere kulak verin, cevabınızı alın

”

Dışarıdan o sırada mehteranın kös sesleri geliyormuş

Fatih, “Efendim, biraz açar mısınız?” demiş

Bunun üzerine Akşemseddin şöyle izah etmiş:

“Sultanım, mehteranın davullarından ‘düm, düm’ sesleri geliyor

‘Düm’ kelimesi sizin de bildiğiniz gibi Arapça’da ‘devam et’ anlamına geliyor

Âyetin de mânâsı bu olsa gerektir

Bu âyet, ‘Ey iman edenler! Allah’a, Peygambere, Kitaba olan imanınızda her daim devam edin!’ mesajı vermektedir

”

İnsanın elbisesi eskidiği gibi, imanı da eskiyebilir

Elbise gibi, imanı da yenilemek gerekir

Öte yandan, âyetin yorumunda şöyle bir incelik de düşünülebilir:

“Ey iman edenler! İmanınızı kontrol ediniz

‘Allah’a inandım’ diyor, ama O’na itaat etmiyorsanız, ‘Peygambere inandım’ diyor, ama onun yolundan gitmiyorsanız, ‘Kitaba inandım’ diyor, ama Kitaba göre yaşamıyorsanız, gelin imanınızı kontrol edin

Belki tam inanmadınız, inandığınızı sandınız

Zira Allah’a iman, O’na itaati gerektirir

Peygambere iman, O’nu rehber kabul etmeyi icap ettirir

Kitaba iman, Kitaba göre bir hayatı netice vermelidir

”

Kışın geleceğine inanan insanlar, yazın sıcak günlerinde, odun ve kömür telâşına başlarlar

Çünkü sıcak günlerden sonra, soğuk günlerin geleceğine tereddütsüz inanmaktadırlar

Benzeri bir şekilde, âhiretin geleceğine inanan biri, elbette ve elbette oraya hazırlık yapar

Orada işine yarayacak şeylerle ömrünü değerlendirir

Demek ki, gerçek anlamda iman etmek ayrı bir olay, kendini “iman etti zannetmek” daha ayrı bir olaydır

ALLAH’IM! Sana karşı günah işleyenlere bile ne kadar bağışlayıcı ve lâtifsin

Seni arayana ne kadar yakınsın; sana el açıp yalvarana ne kadar müşfiksin

Ümidi sende olanlara ne kadar iyisin, merhametlisin

Kim, senden yardım istemiş de reddedilmiştir

Kim, sana sığınmış da ihanete uğramıştır

Kim, sana yaklaşmış da sen ondan uzak durmuşsundur

Kim, sana kaçmış, sığınmış da sen onu kapından kovmuşsundur!

Rabbim her şey senindir

Yaratan sensin ve hüküm senindir

İsimlerinde gizlenenler ile ve nurunu örten perdeler ile bu huzursuz ruhu, bu ıstıraplı yüreği bağışla

Allahım, bütün alçaklıklardan korunmak için sana sığınırız; senden başka bütün korkulardan; senden başka bütün yoksulluklardan

Allahım, yüzümüzü senden başka kimseye çevirmeyiz, secde ettirmeyiz

Öyleyse ellerimizin de senden başka bir şeye uzanmasını engelle ne olur!

Senden başka ilâh yoktur

Doğrusu ben de nefsine zulmeden zalimlerdendim

Ama şükürler olsun Allahıma, âlemlerin Rabbine

“Allah’ım, beni bana bırakma

Adını dilimden uzak tutma,”

05-06-2008	#1
Profil Bilgileri Toprak	Allah'ım Beni Bana Bırakma! Allah'ım Beni Bana Bırakma! başlıklı yazı Mumsema Allah'ım Beni Bana Bırakma! Forum Alev Gün, nasıl başlarsa öyle gidermiş Ruhumuzda uyuyan nice güzellikler gizli Hepsi de uyandırılmayı bekliyor Gün, nasıl başlarsa öyle gidermiş Ruhumuzda uyuyan nice güzellikler gizli Hepsi de uyandırılmayı bekliyor Bunun için güneşin doğması, saatlerin çalması yetmiyor Bu güzellikleri uyandırmaya, bazen hiçbir şey yetmiyor Şükür ki, yarınlara dair emellerimiz yine de bitmiyor, tükenmiyor Onlar da olmasa ne yapardık, nasıl yaşardık? Allah’tan ki, bu ümit bazen bir söz, bazen de bir dua olup, içimize akıyor, ruhumuzu uyandırıyor O anlardan birini bugün yaşadım “Allah’ım, beni bana bırakma Adını dilimden uzak tutma,” Diye diye, güne Allah ile, bu dualı sözle başladım İçimin güneşi doğmuştu artık Açıldıkça açıldı, ruhu kat kat saran perdeler Ve ardından Hira’nın sorusu geldi: “Ömür nedir?” diye soruyordu “Ömür, bu gündür,” dedim Hira, bu defa, “gün nedir?” dedi “Gün mü” dedim, “o, upuzun bir ömürdür” “Bir cümleyle açar mısın?” dedi “Bir cümleyle,” dedim, “bir gün, Allah için yaşanmışsa eğer, işte o gün, Allah için yaşanmamış bir ömürden bile daha uzundur, daha değerlidir” Hz Ali’nin sözünü hatırlamanın tam sırası: “Bir insanın öldükten sonra cennete girmesine hayret etmem Benim asıl hayret ettiğim şey; o insanın dünyadayken de cennet gibi bir hayat yaşamasıdır” Büyük insanın işaret ettiği şey, son derece yüksek bir iman nimetine erişmek olsa gerek Çünkü, hidayet ruhun cennetidir Rabbim, hepimize bu güzel iman yolunu ve nimetini nasip eylesin Bediüzzaman’ın Mesnevi’sinde geçen bir cümle yıllardır aklımdan çıkmaz: “Ülfet ve âdet ve yeknesaklık perdeleri altında çok harika hakikatler gizleniyor” Yahya Kemal de aynı dertten mustarip; “ülfet belâlı şey,” diyor şairimiz Hem de ne belâ Dünyada da, ahirette de baş belâsı, püsküllü belâ ALIŞTIĞIMIZ bir şey olunca yaşamak, hayat denen o büyük mucize, basitleşiyor âdeta Bir sabun köpüğü gibi sönüyor, elimizden kayıp gidiyor Nasıl bir şefkatle ve merhametle beslenip büyütüldüğümüz unutulunca böyle oluyor En büyük nimet bile küçülüyor Allah akla gelmeyince, her şey O’nun bize bir nimeti, bir ikramıdır diye bakılmayınca, sıradanlaşıyor ne varsa Bir değil, milyar değil, 100 trilyon hücreden ibaret olan insan vücudundaki, o ilâhi sistemi bir düşünelim Sadece tek bir insanın vücudunda yürütülen bu faaliyetler bile, akılları durduracak kadar harika değil midir? Yüz trilyon hücremizin diliyle Rabbimize hamd ederiz Evet, hayatı bu kadar hikmetli ve harika bir şekilde yaratan Allah (cc), bu hayatın her ânı için her şeyden evvel ismiyle, sıfatıyla anılmaya lâyıktır Rahmetli Cahit Zarifoğlu bir şiirinde bunu ne güzel ifade eder: “Önce besmele, / en güzel kelime / Allah’ım, / yol boyunca / bırakma elimi / düşerim sonra / Allah’ım, / niçin halkettinse beni / kalbime söyle iyice / engellerden arınsın yolum / Allah’ım, / nasıl pırıl pırılsa / güzelse sevdiğin kulların / öyle güzel kıl beni / Allah’ım, / O güzeller güzeli / hangi iyilik diledi senden / dilerim ben de öylelerini / Allah’ım, / Peygamber Efendimiz (sav) / hangi şerlerden sığındıysa sana / upuzak tut benden de onları / Allah’ım, / yol boyunca / tarih boyunca / başıboş bırakma bizi” EĞER bu ince mânâları ve besmelenin esrarını Bediüzzaman’ın eserinden ve özellikle ‘Birinci Söz’den öğrenmese, okumasa ve görmese idik, gerçekten de işte o zaman cahil kalacaktık; gerinin de gerisinde işte o zaman olacaktık Şükür ki, Rabbimizi bildik, tanıdık ve sevdik Böyle bir Allah’ın adını anmayı şeref bildik, nimet bildik Sonsuza kadar Rabbimin her nimeti için elhamdülillah Hz Peygamberin (sav) her daim, “Hayretimi artır, Yârabbi!” duasına bütün hücre ve zerrelerimle “âmin” diyorum Allah’ım, hayretimizle beraber imanımızı da artır Âmin İMANIN önemine işaret eden tarihî bir öykü ile yazımıza devam edelim: Fatih Sultan Mehmet, bir gün Kur'an okurken şu âyetin mânâsına takılmış: “Ey iman edenler! Allah'a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği Kitaba ve daha önce indirdiği kitaplara iman(da sebat) edin!” (Nisa,136) Fatih: “Âyet, zaten iman edenlere sesleniyor Ardından tekrar imanı emretmesi acaba neden?”diye düşünmüş Alimlerle sohbeti esnasında konuyu kendileriyle paylaşmış “Ne düşünüyorsunuz?” diye sırmuş Âlimlerin arasından Akşemseddin, “Sultanım,” demiş “Dışardan gelen seslere kulak verin, cevabınızı alın” Dışarıdan o sırada mehteranın kös sesleri geliyormuş Fatih, “Efendim, biraz açar mısınız?” demiş Bunun üzerine Akşemseddin şöyle izah etmiş: “Sultanım, mehteranın davullarından ‘düm, düm’ sesleri geliyor ‘Düm’ kelimesi sizin de bildiğiniz gibi Arapça’da ‘devam et’ anlamına geliyor Âyetin de mânâsı bu olsa gerektir Bu âyet, ‘Ey iman edenler! Allah’a, Peygambere, Kitaba olan imanınızda her daim devam edin!’ mesajı vermektedir” İnsanın elbisesi eskidiği gibi, imanı da eskiyebilir Elbise gibi, imanı da yenilemek gerekir Öte yandan, âyetin yorumunda şöyle bir incelik de düşünülebilir: “Ey iman edenler! İmanınızı kontrol ediniz ‘Allah’a inandım’ diyor, ama O’na itaat etmiyorsanız, ‘Peygambere inandım’ diyor, ama onun yolundan gitmiyorsanız, ‘Kitaba inandım’ diyor, ama Kitaba göre yaşamıyorsanız, gelin imanınızı kontrol edin Belki tam inanmadınız, inandığınızı sandınız Zira Allah’a iman, O’na itaati gerektirir Peygambere iman, O’nu rehber kabul etmeyi icap ettirir Kitaba iman, Kitaba göre bir hayatı netice vermelidir” Kışın geleceğine inanan insanlar, yazın sıcak günlerinde, odun ve kömür telâşına başlarlar Çünkü sıcak günlerden sonra, soğuk günlerin geleceğine tereddütsüz inanmaktadırlar Benzeri bir şekilde, âhiretin geleceğine inanan biri, elbette ve elbette oraya hazırlık yapar Orada işine yarayacak şeylerle ömrünü değerlendirir Demek ki, gerçek anlamda iman etmek ayrı bir olay, kendini “iman etti zannetmek” daha ayrı bir olaydır ALLAH’IM! Sana karşı günah işleyenlere bile ne kadar bağışlayıcı ve lâtifsin Seni arayana ne kadar yakınsın; sana el açıp yalvarana ne kadar müşfiksin Ümidi sende olanlara ne kadar iyisin, merhametlisin Kim, senden yardım istemiş de reddedilmiştir Kim, sana sığınmış da ihanete uğramıştır Kim, sana yaklaşmış da sen ondan uzak durmuşsundur Kim, sana kaçmış, sığınmış da sen onu kapından kovmuşsundur! Rabbim her şey senindir Yaratan sensin ve hüküm senindir İsimlerinde gizlenenler ile ve nurunu örten perdeler ile bu huzursuz ruhu, bu ıstıraplı yüreği bağışla Allahım, bütün alçaklıklardan korunmak için sana sığınırız; senden başka bütün korkulardan; senden başka bütün yoksulluklardan Allahım, yüzümüzü senden başka kimseye çevirmeyiz, secde ettirmeyiz Öyleyse ellerimizin de senden başka bir şeye uzanmasını engelle ne olur! Senden başka ilâh yoktur Doğrusu ben de nefsine zulmeden zalimlerdendim Ama şükürler olsun Allahıma, âlemlerin Rabbine “Allah’ım, beni bana bırakma Adını dilimden uzak tutma,”


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder