FrMaLeV

**herbstregen87** · 13-06-2008

musullu güzel başlıklı yazı Mumsema musullu güzel Forum Alev

Adamın biri Mısır halifesine gelerek:
- Sultanım dedi, Musul padişahının öyle bir cariyesi var ki, ne gözler görmüş, nede hayallerden geçmemiştir Âlemde onun gibi bir güzel görülmemiştir Güzelliğini tasvirde kelimeler âciz kalır İşte resmi, şu kağıda bir bakıverirseniz, sözlerimin haklılığını teslim edersiniz,dedi
Halife kağıttaki resmi görünce hayran oldu, kendinden geçti, elindeki kadeh düştü Ayıldığında derhal genç kumandanını çağırdı, dedi ki:
- Orduyu hemen topla, Musul’a git Eğer o ay parçasını sana teslim ederlerse bir şey yapma, al gel Yok eğer vermezlerse, orasını tamamiyle yak yık Ama emaneti sağ salim getir buraya da, yeryüzündeyken ayı kucaklayayım, dedi
Er, binlerce askerle, davul ve bayraklarla Musul’a yollandı Vardıklarında şehrin etrafına çekirge sürüsü gibi üşüştüler, Kafdağı gibi mancınıklar kurdular Atılan taşlar, yağan oklar tam bir hafta sürdü Bir haftada kanlar oluk gibi aktı, kale mum gibi eridi, yerle yeksan oldu Nihayet Musul padişahı içeriden bir elçi göndererek, dedi ki:
- Bu şiddetli savaşta Müslümanlar ölüyor, meramınız nedir? Şehri almak istiyorsanız, böyle kan dökülmeden de olurdu Ben şehirden çıkayım, buyurun gelin girin içeri Tek , mazlumların kanı dökülmesin Yok , başka muradınız varsa; altın, gümüş, mal istiyorsanız, bu zaten kolay bir iş
Kumandan elçiye cariyenin resmini verdi:
- Bu kağıda bak, dedi Bunu istiyorum Derhal teslim edin, yoksa, siz bilirsiniz!…
Elçi dönüp maksadı söyleyince o erkek padişah dedi ki:
- Bu suret eksik olsun, tez götürün Ben iman ahdında puta tapanlardan değilim Putun, puta tapanlarda olması daha doğrudur
Elçi kızı aldı, kaleden çıkararak götürüp genç kumandana teslim etti
Cariyeyi gören kumandan derhal âşık oldu Musul’dan, Mısır’a doğru yola koyuldu Bir ormanlığın kenarında ki yeşillikte mola verdirdi orduya Çadırlar kuruldu, herkes istirahata çekildi
Aşk ateşi, öyle bir parlamıştı ki, yerle göğü bile fark etmiyordu Çadır içinde o ay parçasına kastetmek üzere yanına geldi Yüzlerce halife o anda, o erin gözünde bir sinekten dahi aşağı görünüyordu Şalvarını çıkarıp, cariyenin ayak ucuna oturdu Aleti, dosdoğru gideceği yere giderken, dışarıdan bir kızılca kıyamet koptu Er sıçradı hemen, kılıcını eline aldı, her tarafı açık olduğu halde fırladı dışarı Bir de ne görsün? Ormandan gelen kara bir erkek arslan; ordugâhın içine girmiş, atlar, adamlar, çadırlar darmadağınık, hallaç pamuğu gibi atılmakta… Er pek yiğitti Aldırış bile etmeden önüne atıldı, kılıçla bir vurdu, başını ikiye böldü aslanın Derhal o ay yüzlü dilberin bulunduğu çadıra koştu Hurinin yanına geldiğinde âleti hala dimdikti Aslanla savaştığı halde sönmemiş, ayakta idi O ay yüzlü güzel onun erliğine şaşıp kaldı İstekle kendini teslim etti İki can birleşti Bir kaç gün kaldılar orada Murat alıp murat verdiler
Fakat sonra bu büyük suçtan pişman oldu:
- Ey güneş yüzlü, bu işe dair halifeye bir şey söyleme, diye yemin verdirdi
Mısır’a vasıl oldular nihayet Halife cariyeyi görünce sarhoş oldu, onun tası da damdan düştü Övdüklerinden yüz misli daha güzel buldu Hiç, görme işitmeye benzer mi? Halife akşam olunca buluşmayı diledi, o maksatla cariyenin yanına gitti Cana can katan, sevgisini gittikçe artıran güzelle buluşmak için ayaklarının arasına oturdu Oturdu ama, takdir zevkinin yolunu bağladı… Farenin çıtırtısı kulağına değdi, âleti indi, söndü, şehveti tamamiyle kaçtı
- Bu ses yılan sesi olmasın, çünki hasır da kuvvetle oynadı dedi, durumu idare için
Cariye halifenin gevşekliğini görünce gülmeğe başladı O erin arslanı öldürüp geldiği halde aletinin inmediğini hatırladı Kahkahası arttıkça arttı, uzadıkça uzadı Kendini tutmaya çalışıyor ama bir türlü dudaklarını kapamaya muvaffak olamıyordu Ne düşündü, aklına ne getirdiyse faydası olmadı Bir selin bendi yıkması gibi, birden boşanıvermiş, durdurmak için her şey faydasız kalmıştı Nihayet halife alındı, huysuzlandı, kılıcını çekerek:
- Neden gülüyorsun, hemen söyle? Bu gülüşten gönlüme şüphe düşmüştür Hileye kalkışma Doğruyu söyle Yalanla beni kandırmaya çalışırsan, yahut bir bahane icat edersen… bunu anlarım Çünki gönlümde bunları anlayacak bir nur var Doğruyu söylemek gerekir vesselam Söylenecek olanı söylemezsen kafanı bu kılıçla uçururum Bahanen hiç fayda vermez Doğru söylersen seni azat ederim Allah hakkı için neşeni kırmam
Cariye çaresiz kalınca ahvali anlattı Yoldaki çadırı, o erin gidip aslanı öldürüp geldiği halde âletinin hala gergedan boynuzu gibi ayakta olduğunu, ondan sonrasını…
ve halifenin fare çıtırtısından sönüşünü gördüğünde dayanamayıp güldüğünü bildirdi
Halife kendi suçunu, kızı ele geçirmek için ettiği ısrarı anıp tövbe etti Allah’tan bağışlanmak diledi Dedi ki:
- Başkalarına yaptığım şeyler; ceza haline geldi, bana çattı Mevkiime güvenip başkalarının eşine kasdettim Bu kasıt bana döndü, kuyuya düştüm Başkasının kapısını, dövdüm, o da tuttu, benim kapımı dövdü Kim başkasının karısına kötülük ederse, bil ki, kendi karısına --------lik eder Çünki bu kötülüğün cezası, tıpkı onun gibi olan bir kötülüğe uğramaktır Suçun cezası o suçun misli olur Musul padişahının cariyesini zorla aldım Benden de onu derhal aldılar En emniyetli adamım bana hıyanette bulundu Ama kin gütme zamanı değil Artık başkasını incitemem Buradan ileriye gidemem artık Sabır ve merhametten iyi bir iş yok şu anda Affet bizi Allah’ım
Sonra cariyeye döndü:
- Bu senden duyduğum sözü kimseye söylemeyeceksin Seni, beyinle evlendireceğim Amma sakın ola ki, o hikayeyi bir daha anmayasın Ki, benden utanmasın Çünki, o bir kötülük etti ama, yüz binlerce de iyilik etmiştir Defalarca sınanmıştır Senden de güzel olanları emanet ettim de, kıllarına halel gelmedi Bu olan şey benim yaptıklarımın karşılığıdır
Sonra o kumandanını huzuruna çağırttı Hırsını, hışmını yendi Bir bahane buldu Dedi ki:
- Ben bu cariyeden soğudum Çocuğumun anası kıskanmakta bunu Tencere gibi kaynamakta Nede olsa oğlumun anasıdır, böyle cevir ve cefalara layık değildir Hasılı bu cariyeyi birine vereceğim Ve senden de daha iyisini bulacak değilim ya! Onun için canını ortaya koydun En çok sana layıktır!
Öfkesini, hırsını yendi O ay parçası cariyeyi, o beye nikahlayıp verdi
Mesnevi:5Cilt Sayfa:312-……-327

13-06-2008	#1
Profil Bilgileri herbstregen87	musullu güzel musullu güzel başlıklı yazı Mumsema musullu güzel Forum Alev *Adamın biri Mısır halifesine gelerek:* - Sultanım dedi, Musul padişahının öyle bir cariyesi var ki, ne gözler görmüş, nede hayallerden geçmemiştir Âlemde onun gibi bir güzel görülmemiştir Güzelliğini tasvirde kelimeler âciz kalır İşte resmi, şu kağıda bir bakıverirseniz, sözlerimin haklılığını teslim edersiniz,dedi Halife kağıttaki resmi görünce hayran oldu, kendinden geçti, elindeki kadeh düştü Ayıldığında derhal genç kumandanını çağırdı, dedi ki: - Orduyu hemen topla, Musul’a git Eğer o ay parçasını sana teslim ederlerse bir şey yapma, al gel Yok eğer vermezlerse, orasını tamamiyle yak yık Ama emaneti sağ salim getir buraya da, yeryüzündeyken ayı kucaklayayım, dedi Er, binlerce askerle, davul ve bayraklarla Musul’a yollandı Vardıklarında şehrin etrafına çekirge sürüsü gibi üşüştüler, Kafdağı gibi mancınıklar kurdular Atılan taşlar, yağan oklar tam bir hafta sürdü Bir haftada kanlar oluk gibi aktı, kale mum gibi eridi, yerle yeksan oldu Nihayet Musul padişahı içeriden bir elçi göndererek, dedi ki: - Bu şiddetli savaşta Müslümanlar ölüyor, meramınız nedir? Şehri almak istiyorsanız, böyle kan dökülmeden de olurdu Ben şehirden çıkayım, buyurun gelin girin içeri Tek , mazlumların kanı dökülmesin Yok , başka muradınız varsa; altın, gümüş, mal istiyorsanız, bu zaten kolay bir iş Kumandan elçiye cariyenin resmini verdi: - Bu kağıda bak, dedi Bunu istiyorum Derhal teslim edin, yoksa, siz bilirsiniz!… Elçi dönüp maksadı söyleyince o erkek padişah dedi ki: - Bu suret eksik olsun, tez götürün Ben iman ahdında puta tapanlardan değilim Putun, puta tapanlarda olması daha doğrudur Elçi kızı aldı, kaleden çıkararak götürüp genç kumandana teslim etti Cariyeyi gören kumandan derhal âşık oldu Musul’dan, Mısır’a doğru yola koyuldu Bir ormanlığın kenarında ki yeşillikte mola verdirdi orduya Çadırlar kuruldu, herkes istirahata çekildi Aşk ateşi, öyle bir parlamıştı ki, yerle göğü bile fark etmiyordu Çadır içinde o ay parçasına kastetmek üzere yanına geldi Yüzlerce halife o anda, o erin gözünde bir sinekten dahi aşağı görünüyordu Şalvarını çıkarıp, cariyenin ayak ucuna oturdu Aleti, dosdoğru gideceği yere giderken, dışarıdan bir kızılca kıyamet koptu Er sıçradı hemen, kılıcını eline aldı, her tarafı açık olduğu halde fırladı dışarı Bir de ne görsün? Ormandan gelen kara bir erkek arslan; ordugâhın içine girmiş, atlar, adamlar, çadırlar darmadağınık, hallaç pamuğu gibi atılmakta… Er pek yiğitti Aldırış bile etmeden önüne atıldı, kılıçla bir vurdu, başını ikiye böldü aslanın Derhal o ay yüzlü dilberin bulunduğu çadıra koştu Hurinin yanına geldiğinde âleti hala dimdikti Aslanla savaştığı halde sönmemiş, ayakta idi O ay yüzlü güzel onun erliğine şaşıp kaldı İstekle kendini teslim etti İki can birleşti Bir kaç gün kaldılar orada Murat alıp murat verdiler Fakat sonra bu büyük suçtan pişman oldu: - Ey güneş yüzlü, bu işe dair halifeye bir şey söyleme, diye yemin verdirdi Mısır’a vasıl oldular nihayet Halife cariyeyi görünce sarhoş oldu, onun tası da damdan düştü Övdüklerinden yüz misli daha güzel buldu Hiç, görme işitmeye benzer mi? Halife akşam olunca buluşmayı diledi, o maksatla cariyenin yanına gitti Cana can katan, sevgisini gittikçe artıran güzelle buluşmak için ayaklarının arasına oturdu Oturdu ama, takdir zevkinin yolunu bağladı… Farenin çıtırtısı kulağına değdi, âleti indi, söndü, şehveti tamamiyle kaçtı - Bu ses yılan sesi olmasın, çünki hasır da kuvvetle oynadı dedi, durumu idare için Cariye halifenin gevşekliğini görünce gülmeğe başladı O erin arslanı öldürüp geldiği halde aletinin inmediğini hatırladı Kahkahası arttıkça arttı, uzadıkça uzadı Kendini tutmaya çalışıyor ama bir türlü dudaklarını kapamaya muvaffak olamıyordu Ne düşündü, aklına ne getirdiyse faydası olmadı Bir selin bendi yıkması gibi, birden boşanıvermiş, durdurmak için her şey faydasız kalmıştı Nihayet halife alındı, huysuzlandı, kılıcını çekerek: - Neden gülüyorsun, hemen söyle? Bu gülüşten gönlüme şüphe düşmüştür Hileye kalkışma Doğruyu söyle Yalanla beni kandırmaya çalışırsan, yahut bir bahane icat edersen… bunu anlarım Çünki gönlümde bunları anlayacak bir nur var Doğruyu söylemek gerekir vesselam Söylenecek olanı söylemezsen kafanı bu kılıçla uçururum Bahanen hiç fayda vermez Doğru söylersen seni azat ederim Allah hakkı için neşeni kırmam Cariye çaresiz kalınca ahvali anlattı Yoldaki çadırı, o erin gidip aslanı öldürüp geldiği halde âletinin hala gergedan boynuzu gibi ayakta olduğunu, ondan sonrasını… ve halifenin fare çıtırtısından sönüşünü gördüğünde dayanamayıp güldüğünü bildirdi Halife kendi suçunu, kızı ele geçirmek için ettiği ısrarı anıp tövbe etti Allah’tan bağışlanmak diledi Dedi ki: - Başkalarına yaptığım şeyler; ceza haline geldi, bana çattı Mevkiime güvenip başkalarının eşine kasdettim Bu kasıt bana döndü, kuyuya düştüm Başkasının kapısını, dövdüm, o da tuttu, benim kapımı dövdü Kim başkasının karısına kötülük ederse, bil ki, kendi karısına --------lik eder Çünki bu kötülüğün cezası, tıpkı onun gibi olan bir kötülüğe uğramaktır Suçun cezası o suçun misli olur Musul padişahının cariyesini zorla aldım Benden de onu derhal aldılar En emniyetli adamım bana hıyanette bulundu Ama kin gütme zamanı değil Artık başkasını incitemem Buradan ileriye gidemem artık Sabır ve merhametten iyi bir iş yok şu anda Affet bizi Allah’ım Sonra cariyeye döndü: - Bu senden duyduğum sözü kimseye söylemeyeceksin Seni, beyinle evlendireceğim Amma sakın ola ki, o hikayeyi bir daha anmayasın Ki, benden utanmasın Çünki, o bir kötülük etti ama, yüz binlerce de iyilik etmiştir Defalarca sınanmıştır Senden de güzel olanları emanet ettim de, kıllarına halel gelmedi Bu olan şey benim yaptıklarımın karşılığıdır Sonra o kumandanını huzuruna çağırttı Hırsını, hışmını yendi Bir bahane buldu Dedi ki: - Ben bu cariyeden soğudum Çocuğumun anası kıskanmakta bunu Tencere gibi kaynamakta Nede olsa oğlumun anasıdır, böyle cevir ve cefalara layık değildir Hasılı bu cariyeyi birine vereceğim Ve senden de daha iyisini bulacak değilim ya! Onun için canını ortaya koydun En çok sana layıktır! Öfkesini, hırsını yendi O ay parçası cariyeyi, o beye nikahlayıp verdi *Mesnevi:5Cilt Sayfa:312-……-327*


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder