FrMaLeV

**herbstregen87** · 28-06-2008

Rahip başlıklı yazı Mumsema Rahip Forum Alev

Şeyh Salahaddin Zerkub Konevi Hazretlerinin müridlerinden birisi anlatmıştır

Bir zamanlar ticaret için İstanbul'a gidecektim Hazreti Hüdavendigâr'ın [Hz Mevlana'nın] elini öpmek için huzuruna gittim Yalnız kaldığımız bir sırada şöyle buyurdu:

- İstanbul'a vardığında, yakınlarındaki filan köyün kuzeyindeki en büyük kiliseye git, etrafta kimse yokken içeri gir, baş rahibe selamımı söyle

İstanbul'a vardığımda o köydeki kiliseyi buldum Tenha bir vaktini gözleyip içeri girdim Baş rahibe Hazreti Hüdavendigarın selamını söyleyince hemen ayağa fırladı, secdeye kapanarak pek çok saygı ve bağlılık gösterdi Ben bu hale şaştım, çünkü Hazreti Mevlana Efendimizin bu taraflara hiç gelmediğini biliyordum Onun da bizim taraflara hiç gelmediği halinden anlaşılıyordu Bu işte ne gibi bir keramet var acaba diye düşündüm

Rahip bana çok iyi davrandı, beni alıp hücresine götürdü, odasının kapısını arkasından sıkıca sürgüledikten sonra çeşitli yiyecekler çıkarıp ikram etti Onları yedikten sonra rahle üstünde bir mushaf gördüm Rahip bana kendisinin de Müslüman olduğunu, burada Kur'an okuyup namaz kıldığını söyledi ve:

- Benim burada itibarım çok yüksektir, bunu kimse bilmiyor Sen de söylemeyeceğine yemin etmelisin! dedi

Sırrını açmayacağına ant verdim Beraber namaz kıldık İkindi vakti kapıyı benim üstümden kilitleyerek kiliseye gitti Ben orada otururken sıkıldım Etrafa göz gezdirirken asılı bir perde gördüm Perdeyi açtığımda Hazreti Hüdavendigarı gördüm Bir köşede mübarek başını omzuna doğru biraz eğik vaziyette murakabede oturuyordu Hayret ve dehşet içinde kaldım Kendimi tutamayıp bir nara attım, bayılmışım

Kendime geldiğim zaman rahip gelmiş, ellerimi, ayaklarımı oğuyordu Ayıldığımı görünce:

- Neden bağırdın? Beni burada rüsva edecektin Bu kadar sene evliyaya hizmet ettin, daha dayanıklı ve güçlü olman gerekirdi Hazreti Pir zaman zaman bu makama gelir, kendileriyle görüşürüm Bu kılıktan çıkmak için kaç kez izin istedim, müsaade etmediler, bu şekilde devam etmemi emrettiler, dedi

Ertesi gün bana para ve tavsiye mektubu verdi Oradan ayrılıp tekfurun sarayına gittim Nöbetçiler beni tekfurun huzuruna çıkardılar Bana başrahibi nerden tanıdığımı sordu Ben de tanışıklığımız eskidir, dedim Bana özel yer ayırdılar, her ihtiyacımı karşıladılar Tüccarlardaki alacaklarımı tahsil edip getirdiler İstanbul'dan ayrılırken bana kılavuz verdiler, saygı göstererek yolcu ettiler

s 112 - 113

Feridun bin Ahmed, [Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...], Osmanlıcaya çeviren: Ahmed Avni Konuk, Sadeleştirip yayına hazırlayan: Tahir Galip Seratlı, Elest Yayınları _alıntı_

28-06-2008	#1
Profil Bilgileri herbstregen87	Rahip Rahip başlıklı yazı Mumsema Rahip Forum Alev Şeyh Salahaddin Zerkub Konevi Hazretlerinin müridlerinden birisi anlatmıştır Bir zamanlar ticaret için İstanbul'a gidecektim Hazreti Hüdavendigâr'ın [Hz Mevlana'nın] elini öpmek için huzuruna gittim Yalnız kaldığımız bir sırada şöyle buyurdu: - İstanbul'a vardığında, yakınlarındaki filan köyün kuzeyindeki en büyük kiliseye git, etrafta kimse yokken içeri gir, baş rahibe selamımı söyle İstanbul'a vardığımda o köydeki kiliseyi buldum Tenha bir vaktini gözleyip içeri girdim Baş rahibe Hazreti Hüdavendigarın selamını söyleyince hemen ayağa fırladı, secdeye kapanarak pek çok saygı ve bağlılık gösterdi Ben bu hale şaştım, çünkü Hazreti Mevlana Efendimizin bu taraflara hiç gelmediğini biliyordum Onun da bizim taraflara hiç gelmediği halinden anlaşılıyordu Bu işte ne gibi bir keramet var acaba diye düşündüm Rahip bana çok iyi davrandı, beni alıp hücresine götürdü, odasının kapısını arkasından sıkıca sürgüledikten sonra çeşitli yiyecekler çıkarıp ikram etti Onları yedikten sonra rahle üstünde bir mushaf gördüm Rahip bana kendisinin de Müslüman olduğunu, burada Kur'an okuyup namaz kıldığını söyledi ve: - Benim burada itibarım çok yüksektir, bunu kimse bilmiyor Sen de söylemeyeceğine yemin etmelisin! dedi Sırrını açmayacağına ant verdim Beraber namaz kıldık İkindi vakti kapıyı benim üstümden kilitleyerek kiliseye gitti Ben orada otururken sıkıldım Etrafa göz gezdirirken asılı bir perde gördüm Perdeyi açtığımda Hazreti Hüdavendigarı gördüm Bir köşede mübarek başını omzuna doğru biraz eğik vaziyette murakabede oturuyordu Hayret ve dehşet içinde kaldım Kendimi tutamayıp bir nara attım, bayılmışım Kendime geldiğim zaman rahip gelmiş, ellerimi, ayaklarımı oğuyordu Ayıldığımı görünce: - Neden bağırdın? Beni burada rüsva edecektin Bu kadar sene evliyaya hizmet ettin, daha dayanıklı ve güçlü olman gerekirdi Hazreti Pir zaman zaman bu makama gelir, kendileriyle görüşürüm Bu kılıktan çıkmak için kaç kez izin istedim, müsaade etmediler, bu şekilde devam etmemi emrettiler, dedi Ertesi gün bana para ve tavsiye mektubu verdi Oradan ayrılıp tekfurun sarayına gittim Nöbetçiler beni tekfurun huzuruna çıkardılar Bana başrahibi nerden tanıdığımı sordu Ben de tanışıklığımız eskidir, dedim Bana özel yer ayırdılar, her ihtiyacımı karşıladılar Tüccarlardaki alacaklarımı tahsil edip getirdiler İstanbul'dan ayrılırken bana kılavuz verdiler, saygı göstererek yolcu ettiler s 112 - 113 Feridun bin Ahmed, [Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...], Osmanlıcaya çeviren: Ahmed Avni Konuk, Sadeleştirip yayına hazırlayan: Tahir Galip Seratlı, Elest Yayınları _alıntı_


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder