FrMaLeV

**Gölge AdaM** · 11-07-2008

Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN başlıklı yazı Mumsema Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN Forum Alev

Bir zaman israiloğulları içinde Barsisa denilen bir ibâdet ehli vardı

Zahitliğinin ünü, doğuya batıya erişmişti

Nerde bir hasta varsa, ona su
yollarlardı, o suyu okur, üflerdi; hasta içince sağlık ve esenlik bulurdu

Herkes de bilir ve anlardı ki bu onun soluğunun eseridir

Çok geçmedi ki halk, bu sağlık-esenlik, filan ilaçtan meydana gelir mi ki
diye ilaçların tesirinde şüpheye düştü

Barsisa öyle bir şöhret kazandı ki o zamanın hekimlerine kimse gitmez oldu

O lanetlenmiş şeytan, o pusuda gizlenmiş eski düşman, o bel kıran mel'un,
demir geveliyor, fakat bir çâre bulamıyordu

Durmadan bu Rahibi yoldan
çıkarmanın, onu ibadetten alıkoymanın yolunu arıyordu

Bir gece lanetlenmiş şeytan, yüzünü oğullarına döndü ve dedi ki: Sizden
hiçbir kimse yok mu ki beni bu tasadan kurtarsın, bu tek eri tuzağa
düşürsün?
Oğullarından biri, bu işi benim adıma yaz, benden iste, senin gönlünü bu
dertten ben kurtaracağım diye böbürlendi

Şeytan ona, en gerçek oğlum sen olursun, bu işi başarırsan, kör gözümü sen
aydınlatırsın, dedi

Şeytanın o oğlu, şöyle bir mel'un aklına danıştı

O, şeytanın oğluna:
- Halkı genç, güzel kadınlardan daha iyi avlayacak hiçbir tuzak olamaz,
dedi

Çünkü altın arzusu, lokma dileği tek taraflıdır

Sen altına âşık
olursun amma onun canı yoktur ki sana âşık olsun; lokmanın canı yoktur ki
seni arasın, seninle konuşsun

Fakat genç kadınlara duyulan sevgi, iki
taraflı olur

Sen onu sever, istersin, o da seni sever ve ister

Sen ona
ulaşmak istersin, o da sana

Bir hırsız geceleyin dışardan kapıyı açmak için bir tuzak kurar; amma o
hırsızın, evde bir eşi ortağı bulunur yahut bir halayıkcağız, içerden kapıyı
açarsa, bu, hırsızın dışardan para çalmaya uğraşmasına benzer mi hiç?
Altın yahut sandık, kalkıp kapıyı açamaz ki

Şeytanın oğlu da, bütün dünyayı dolaştı

Güzel, akıllı, soylu soplu, alımlı,
işveli bir kadın arıyor, zahidi avlamak için o çeşit bir dilber
araştırıyordu, şeytanlık hasedinin kuvvetiyle ev ev, şehir şehir gezip
dolaşıyordu

Çok aradı

Sonunda o ülkenin padişahının kızını seçti

Kızın güzelliği dillere
destandı

Kızın beynine girdi, onu deli divane etti, hastalandırdı

Padişah, hekimleri, hikmet ehlini topladı

Hepsi de onu iyileştirmede, ona
ilaç tertip etmede âciz kaldı

Şeytan, bir zahit elbisesine bürünüp geldi:
-Eğer bu kızın hastalıktan kurtulmasını istiyorsanız, dedi, onu Barsisa'ya
götürün

O, okusun, üflesin, bu hastalıktan kurtulur

Onlar da başka çare
bulamadılar, onun sözünü dinlediler, kızı, Barsisa'ya götürdüler

Barsisa dua etti, şeytan da kızı bıraktı, kız iyileşti

Böylece de şeytan,
padişahın bir dahaki seferde de kendi sözüne inanmasını sağlamış oldu

Kız
iyileşince sevindi

Bir zaman sonra şeytan, gene kızı çıldırttı

Hekimler yine iyileştirmede
âciz kaldılar

**tuanamlk** · 13-07-2008

gerçekten de çok fazla etkilendimDiyecek laf da bulamıyorum emeğine sağlıkAllah razı olsun

Alıntı:


	Şanı ululandıkça ululansın, Tanrı buyurur ki

ama tanrı yerine Allah kelimesini kullansaydın daha güzel olurduZaten yüce Allah ın 99 ismi var 100ye gerek yok bence

**Gölge AdaM** · 13-11-2008

yazının devamı

Şeytan aynı suretle tekrar geldi

Bunu, gene Barsisa'ya götürün; amma bu
sefer geri getirmeyin, kız size, iyileştim diye haber yollayıncaya kadar
yanında kalsın, dedi

Kızı, yüz binlerce güzel kızı nasıl götürüyorlarsa, öylece götürüp Rahibin
yanına bırakıp döndüler

Kız, Rahip ve şeytan o ibâdet yurdunda kaldılar

O rahip, bilgin olsaydı,
kızla yalnız olarak o ibâdet yurdunda kalmaya razı olmazdı

Esenlik ona, Peygamber(SAV) dedi ki: "Bir kadın, bir konakta bir erkekle
beraber kaldı mı, üçüncüleri şeytandır, onların

" Bir kadın, bir yerde bir
erkekle beraber kalınca şeytan, onların aracısı olur

Hasılı uzun bir zaman,
kız, zahit rahibin yanında kaldı

Otur kalk derken Rahip Barsisa, göz ucuyla
da olsa kızı süzdü ve iyice gönül kaptırdı

Gönül kaptırılmayacak da bir
dilber değildi padişahın kızı

Nihayet bir gün, kızla buluştu ve kız hamile kaldı

Rahip kara kara düşünmeye başladı

Bu sefer şeytan, bir insan şekline bürünüp Rahip Barsisa'nın yanına geldi

Onu düşünür buldu

Neden düşüncelisin, dedi

Barsisa, hikâyeyi anlattı

Kız,
gebe kaldı dedi

Şeytan:
-Kızı öldürmekten başka çare yok, dedi

Öldürür, sonra, öldü gömdüm, dersin

Barsisa, geceler boyu düşündü, başka bir çare bulamadı

Onun dediğini yaptı

Diğer yanda lain şeytan, gene insan şeklinde padişaha geldi

Kız iyileşti, gidip getirin, dedi

Padişahla perdeciler gidip kızı istediler

Rahip Barsisa:
-Kız öldü, gömdüm dedi

İnanıp geri dönüp yasını tutmaya koyuldular

Şeytan, bu sefer başka bir şekle girip, padişahın yanma gitti

-Kız nerede, dedi

Padişah:
-Rahip Barsisa'nın yanına götürdük, orada öldü, dedi

Şeytan:
-Kim söyledi, diye sordu

Padişah:
-Barsisa söyledi, deyince Şeytan:
-Yalan söylüyor, dedi

Rahip kızınla buluştu, kız gebe kaldı, sonra kızı
öldürdü, falan yere gömdü

İnanmıyorsan orayı kazdır, görürsünüz, dedi

Padişah, tam yedi kez yerinden kalktı, bir başka yere oturdu, sonra gene
yerine geldi

Şaşkına döndü, hâli değişti, kafası ateşlendi, kızdı

Sonra bir toplulukla atına binip Barsisa'nın ibâdet yurduna vardı

İçeri
girip:
-Kız nerde, diye sordu

-Rahip Barsisa:
-Öldü, gömdüm deyince, peki dedi, bize neye haber vermedin? dedi

Barsisa:
-Evrad-ı ezkar ile meşguldüm, evradımdan kalırım diye korktum, dedi

Padişah:
-Bu sözün aksi çıkarsa ne yapayım dedi

Bu söz üzerine Barsisa kızdı, ileri geri söylenmeye durdu

Padişah, Şeytanın bildirdiği yeri kazdırdı

Kızı çıkardılar, kız
öldürülmüştü

Barsisa'nın ellerini bağladılar, terlemeye başladı

Halk toplandı

Barsisa, kendi kendine, ey kutsuz nefis diyordu

Duan kabul oluyor diye
seviniyordun

Halkın gönlüne, gözüne üstün, büyük görünüyorsun diye
seviniyordun

Halk seni beğeniyor, övüyor diye gururlanıyordun

Halkın inancı azalır diye de korkuyordun değil mi?
Gerçekte bu düşüncelerden hepsi de yılandı, akrepti; evet, halkın beğenişi,
zehirlerle dolu bir yılandı diyor, içten içe ah ediyordu; ama artık faydası
yoktu

Onu yüce bir darağacının dibine getirdiler

Merdiven dayayıp boynuna ipi
taktılar

O anda şeytan, bir insan şekline girip kendisini tekrar gösterdi

Bunların
hepsini de ben yaptım sana; hâlâ da gücüm var, çaren benim elimde, bana
secde et, seni kurtarayım dedi

Barsisa buna ümitlendi ve şeytana:
-Nasıl secde edeyim, boynumda ip var

dedi

Şeytan, secde niyetiyle başınla işaret et, akıllıya işaret de yeter dedi

Barsisa, can korkusuyla, secde etmeye niyetlendi; can tatlıdır ya, fakat
başını eğince ip, boynunu daha da sıktı

Nefesi kesildi

Ve şeytana secde ederek öldü

Şeytan uzaklaşırken, "Ben senden tamamıyla
uzağım" dedi

Şanı ululandıkça ululansın, ALLAH buyurur ki: Ey insanlar, ey inananlar,
sizi kötü bir dost, tutar da kötülüğe çağırırsa, bu iş, sizin faydanızadır
derse, kötü dostlar sana, sen yaşarken de bizimsin, öldükten sonra da; biz
de seniniz diye vaadde bulunursa ona inanmayın; onlar, bu düzenle kendileri
gibi sizi de bozmak, bozguna uğratmak, kötülemek, kötülüğe çekmek isterler

Sizi pis bir hale getirdiler mi, ne dostunuz kalır artık, ne eşiniz

Sizden
bezerler

Anlattığımız o şeytan gibi ki onun derdine ortak oldu, ona dostluk gösterdi,
sonunda onu tuzağa düşürünce, ondan bezdi gitti

**(Mevlana Celaleddin, Mecalis-i Seb'a
çev

Abdülbaki Gölpınarlı, Konya, 1965) *

11-07-2008	#1
Profil Bilgileri Gölge AdaM	Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN başlıklı yazı Mumsema Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN Forum Alev Bir zaman israiloğulları içinde Barsisa denilen bir ibâdet ehli vardı Zahitliğinin ünü, doğuya batıya erişmişti Nerde bir hasta varsa, ona su yollarlardı, o suyu okur, üflerdi; hasta içince sağlık ve esenlik bulurdu Herkes de bilir ve anlardı ki bu onun soluğunun eseridir Çok geçmedi ki halk, bu sağlık-esenlik, filan ilaçtan meydana gelir mi ki diye ilaçların tesirinde şüpheye düştü Barsisa öyle bir şöhret kazandı ki o zamanın hekimlerine kimse gitmez oldu O lanetlenmiş şeytan, o pusuda gizlenmiş eski düşman, o bel kıran mel'un, demir geveliyor, fakat bir çâre bulamıyordu Durmadan bu Rahibi yoldan çıkarmanın, onu ibadetten alıkoymanın yolunu arıyordu Bir gece lanetlenmiş şeytan, yüzünü oğullarına döndü ve dedi ki: Sizden hiçbir kimse yok mu ki beni bu tasadan kurtarsın, bu tek eri tuzağa düşürsün? Oğullarından biri, bu işi benim adıma yaz, benden iste, senin gönlünü bu dertten ben kurtaracağım diye böbürlendi Şeytan ona, en gerçek oğlum sen olursun, bu işi başarırsan, kör gözümü sen aydınlatırsın, dedi Şeytanın o oğlu, şöyle bir mel'un aklına danıştı O, şeytanın oğluna: - Halkı genç, güzel kadınlardan daha iyi avlayacak hiçbir tuzak olamaz, dedi Çünkü altın arzusu, lokma dileği tek taraflıdır Sen altına âşık olursun amma onun canı yoktur ki sana âşık olsun; lokmanın canı yoktur ki seni arasın, seninle konuşsun Fakat genç kadınlara duyulan sevgi, iki taraflı olur Sen onu sever, istersin, o da seni sever ve ister Sen ona ulaşmak istersin, o da sana Bir hırsız geceleyin dışardan kapıyı açmak için bir tuzak kurar; amma o hırsızın, evde bir eşi ortağı bulunur yahut bir halayıkcağız, içerden kapıyı açarsa, bu, hırsızın dışardan para çalmaya uğraşmasına benzer mi hiç? Altın yahut sandık, kalkıp kapıyı açamaz ki Şeytanın oğlu da, bütün dünyayı dolaştı Güzel, akıllı, soylu soplu, alımlı, işveli bir kadın arıyor, zahidi avlamak için o çeşit bir dilber araştırıyordu, şeytanlık hasedinin kuvvetiyle ev ev, şehir şehir gezip dolaşıyordu Çok aradı Sonunda o ülkenin padişahının kızını seçti Kızın güzelliği dillere destandı Kızın beynine girdi, onu deli divane etti, hastalandırdı Padişah, hekimleri, hikmet ehlini topladı Hepsi de onu iyileştirmede, ona ilaç tertip etmede âciz kaldı Şeytan, bir zahit elbisesine bürünüp geldi: -Eğer bu kızın hastalıktan kurtulmasını istiyorsanız, dedi, onu Barsisa'ya götürün O, okusun, üflesin, bu hastalıktan kurtulur Onlar da başka çare bulamadılar, onun sözünü dinlediler, kızı, Barsisa'ya götürdüler Barsisa dua etti, şeytan da kızı bıraktı, kız iyileşti Böylece de şeytan, padişahın bir dahaki seferde de kendi sözüne inanmasını sağlamış oldu Kız iyileşince sevindi Bir zaman sonra şeytan, gene kızı çıldırttı Hekimler yine iyileştirmede âciz kaldılar

13-11-2008	#3
Profil Bilgileri Gölge AdaM	--->: Rahip BARSİSA ve ŞEYTAN yazının devamı Şeytan aynı suretle tekrar geldi Bunu, gene Barsisa'ya götürün; amma bu sefer geri getirmeyin, kız size, iyileştim diye haber yollayıncaya kadar yanında kalsın, dedi Kızı, yüz binlerce güzel kızı nasıl götürüyorlarsa, öylece götürüp Rahibin yanına bırakıp döndüler Kız, Rahip ve şeytan o ibâdet yurdunda kaldılar O rahip, bilgin olsaydı, kızla yalnız olarak o ibâdet yurdunda kalmaya razı olmazdı Esenlik ona, Peygamber(SAV) dedi ki: "Bir kadın, bir konakta bir erkekle beraber kaldı mı, üçüncüleri şeytandır, onların" Bir kadın, bir yerde bir erkekle beraber kalınca şeytan, onların aracısı olur Hasılı uzun bir zaman, kız, zahit rahibin yanında kaldı Otur kalk derken Rahip Barsisa, göz ucuyla da olsa kızı süzdü ve iyice gönül kaptırdı Gönül kaptırılmayacak da bir dilber değildi padişahın kızı Nihayet bir gün, kızla buluştu ve kız hamile kaldı Rahip kara kara düşünmeye başladı Bu sefer şeytan, bir insan şekline bürünüp Rahip Barsisa'nın yanına geldi Onu düşünür buldu Neden düşüncelisin, dedi Barsisa, hikâyeyi anlattı Kız, gebe kaldı dedi Şeytan: -Kızı öldürmekten başka çare yok, dedi Öldürür, sonra, öldü gömdüm, dersin Barsisa, geceler boyu düşündü, başka bir çare bulamadı Onun dediğini yaptı Diğer yanda lain şeytan, gene insan şeklinde padişaha geldi Kız iyileşti, gidip getirin, dedi Padişahla perdeciler gidip kızı istediler Rahip Barsisa: -Kız öldü, gömdüm dedi İnanıp geri dönüp yasını tutmaya koyuldular Şeytan, bu sefer başka bir şekle girip, padişahın yanma gitti -Kız nerede, dedi Padişah: -Rahip Barsisa'nın yanına götürdük, orada öldü, dedi Şeytan: -Kim söyledi, diye sordu Padişah: -Barsisa söyledi, deyince Şeytan: -Yalan söylüyor, dedi Rahip kızınla buluştu, kız gebe kaldı, sonra kızı öldürdü, falan yere gömdü İnanmıyorsan orayı kazdır, görürsünüz, dedi Padişah, tam yedi kez yerinden kalktı, bir başka yere oturdu, sonra gene yerine geldi Şaşkına döndü, hâli değişti, kafası ateşlendi, kızdı Sonra bir toplulukla atına binip Barsisa'nın ibâdet yurduna vardı İçeri girip: -Kız nerde, diye sordu -Rahip Barsisa: -Öldü, gömdüm deyince, peki dedi, bize neye haber vermedin? dedi Barsisa: -Evrad-ı ezkar ile meşguldüm, evradımdan kalırım diye korktum, dedi Padişah: -Bu sözün aksi çıkarsa ne yapayım dedi Bu söz üzerine Barsisa kızdı, ileri geri söylenmeye durdu Padişah, Şeytanın bildirdiği yeri kazdırdı Kızı çıkardılar, kız öldürülmüştü Barsisa'nın ellerini bağladılar, terlemeye başladı Halk toplandı Barsisa, kendi kendine, ey kutsuz nefis diyordu Duan kabul oluyor diye seviniyordun Halkın gönlüne, gözüne üstün, büyük görünüyorsun diye seviniyordun Halk seni beğeniyor, övüyor diye gururlanıyordun Halkın inancı azalır diye de korkuyordun değil mi? Gerçekte bu düşüncelerden hepsi de yılandı, akrepti; evet, halkın beğenişi, zehirlerle dolu bir yılandı diyor, içten içe ah ediyordu; ama artık faydası yoktu Onu yüce bir darağacının dibine getirdilerMerdiven dayayıp boynuna ipi taktılar O anda şeytan, bir insan şekline girip kendisini tekrar gösterdi Bunların hepsini de ben yaptım sana; hâlâ da gücüm var, çaren benim elimde, bana secde et, seni kurtarayım dedi Barsisa buna ümitlendi ve şeytana: -Nasıl secde edeyim, boynumda ip var dedi Şeytan, secde niyetiyle başınla işaret et, akıllıya işaret de yeter dedi Barsisa, can korkusuyla, secde etmeye niyetlendi; can tatlıdır ya, fakat başını eğince ip, boynunu daha da sıktı Nefesi kesildi Ve şeytana secde ederek öldü Şeytan uzaklaşırken, "Ben senden tamamıyla uzağım" dedi Şanı ululandıkça ululansın, ALLAH buyurur ki: Ey insanlar, ey inananlar, sizi kötü bir dost, tutar da kötülüğe çağırırsa, bu iş, sizin faydanızadır derse, kötü dostlar sana, sen yaşarken de bizimsin, öldükten sonra da; biz de seniniz diye vaadde bulunursa ona inanmayın; onlar, bu düzenle kendileri gibi sizi de bozmak, bozguna uğratmak, kötülemek, kötülüğe çekmek isterler Sizi pis bir hale getirdiler mi, ne dostunuz kalır artık, ne eşiniz Sizden bezerler Anlattığımız o şeytan gibi ki onun derdine ortak oldu, ona dostluk gösterdi, sonunda onu tuzağa düşürünce, ondan bezdi gitti *(Mevlana Celaleddin, Mecalis-i Seb'a çev Abdülbaki Gölpınarlı, Konya, 1965) Konu Gölge AdaM tarafından (12-02-2009 Saat 13:30 ) değiştirilmiştir..


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder