FrMaLeV

**fecr** · 11-09-2008

Susmayı öğrenince annem ve babam da sustu.. başlıklı yazı Mumsema Susmayı öğrenince annem ve babam da sustu.. Forum Alev

Bir gün susmayı öğrendim Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar susacaktım
Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı

Babam akşamları eve yorgun dönerdi Ben bütün gün evde sıkılır onun gelişini
iple çekerdim Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak
isterdim Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi Yemek
hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla Onlar
annemle konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım
Babam sinirlenir, "Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, bir de
sen kafamı ütüleme!" derdi Annem de "Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir
çift laf da mı konuşturtmayacaksın babanla?" diye çıkışır, beni odama
gönderirdi Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru
yol alırdım

Babam arkamdan, "Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne
istiyor anlamadım" diye bağırmaya devam ederdi 'Keşke benim de bir odam
olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep birlikte
otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim

Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon
seyrederdi Beni yanına çağırır biraz severdi Onun izleyeceği önemli bir
şey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı Azıcık hareket edip koşup
oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı Bir gün anladım ki susunca
babamla daha iyi anlaşıyoruz Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar
geliştirmeye başladım Önce resim yaparak başladım işe Babam çizdiğim
resimleri çok beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte' diyordu Babam
bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu Ama
bana kızarak beni artık odama göndermiyordu

'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum' diye komşulara anlatıyordu annem
halimi Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı Annem "Odanı topla!"
diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum Ben bunlarla
uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı beceremiyordum Annem odama
gelip "Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım" dedi bir gün Susuyor olmamı
usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne
yapacaktım?

Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım Babam eve gelince uygun zamanı
kolladım Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi Babam oturur
oturmaz çizdiğim resmi getirdim Babam baktı Hım, dedi "Çok güzel olmuş Bu
adam benim herhalde" dedi Ben "Hayır o adam değil, bu çocuk sensin"
dedim O "Hayır, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın"
dedi Ben yine "Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük
kız da annem" dedim Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: "Peki neden bizi
küçük çizdin?" dedi Heyecanla başladım anlatmaya

Ben büyüyüp adam olacağım İş bulup çalışacağım Siz yaşlanıp
küçüleceksiniz Beliniz bükülecek, komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi
küçücük kalacaksınız Ben işten geldiğimde yorgun olacağım Siz benimle
konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi
duymayacağım bile Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde 'Hadi
odanıza çekilin de kafa dinleyeyim' diyeceğim Ve bir de bağıracağım 'Her
şeylerini alıyorum Sıcacık odaları da var, daha ne istiyorlar' diye Ve
daha…

Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı Duyduklarına
inanamıyorlardı Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki
sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi

Filiz Güler

11-09-2008	#1
Profil Bilgileri fecr	Susmayı öğrenince annem ve babam da sustu.. Susmayı öğrenince annem ve babam da sustu.. başlıklı yazı Mumsema Susmayı öğrenince annem ve babam da sustu.. Forum Alev Bir gün susmayı öğrendim Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar susacaktım Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı Babam akşamları eve yorgun dönerdi Ben bütün gün evde sıkılır onun gelişini iple çekerdim Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi Yemek hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla Onlar annemle konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım Babam sinirlenir, "Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, bir de sen kafamı ütüleme!" derdi Annem de "Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir çift laf da mı konuşturtmayacaksın babanla?" diye çıkışır, beni odama gönderirdi Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol alırdım Babam arkamdan, "Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne istiyor anlamadım" diye bağırmaya devam ederdi 'Keşke benim de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon seyrederdi Beni yanına çağırır biraz severdi Onun izleyeceği önemli bir şey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı Azıcık hareket edip koşup oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı Bir gün anladım ki susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye başladım Önce resim yaparak başladım işe Babam çizdiğim resimleri çok beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte' diyordu Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu Ama bana kızarak beni artık odama göndermiyordu 'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum' diye komşulara anlatıyordu annem halimi Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı Annem "Odanı topla!" diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı beceremiyordum Annem odama gelip "Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım" dedi bir gün Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne yapacaktım? Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım Babam eve gelince uygun zamanı kolladım Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi Babam oturur oturmaz çizdiğim resmi getirdim Babam baktı Hım, dedi "Çok güzel olmuş Bu adam benim herhalde" dedi Ben "Hayır o adam değil, bu çocuk sensin" dedim O "Hayır, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın" dedi Ben yine "Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük kız da annem" dedim Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: "Peki neden bizi küçük çizdin?" dedi Heyecanla başladım anlatmaya Ben büyüyüp adam olacağım İş bulup çalışacağım Siz yaşlanıp küçüleceksiniz Beliniz bükülecek, komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız Ben işten geldiğimde yorgun olacağım Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde 'Hadi odanıza çekilin de kafa dinleyeyim' diyeceğim Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum Sıcacık odaları da var, daha ne istiyorlar' diye Ve daha… Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı Duyduklarına inanamıyorlardı Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi Filiz Güler


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder