FrMaLeV

Sevdiginiz seylerden vermedikçe asla iyilige erisemezsiniz ( Âl-i Imran, 92 )

Birgün Dervişlerden birine sormuşlar:
"Sevginin sözünü edenler ile sevgiyi paylaşanlar arasında ne fark vardır?"

"Bakın göstereyim" demiş, Derviş
Bir sofra hazırlamiş Sevgiyi dilinden düşürmeyen ama dilden gönüle de indirmeyen kişileri çağırmış bu sofraya
Hepsi yerlere oturmuslar

Derken,tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından derviş kaşığı denilen bir metre boyunda kaşıklar

Derviş:
"Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye de şart koşmuş
"Peki" demişler ve çorbayı içmeye girişmişler

Fakat o da ne?

Kaşıklar uzun geldiğinden sofradaki hiç kimse bir türlü döküp saçmadan götüremiyormuş çorbayı ağzına En sonunda, bakmışlar bu iş olmuyor, vazgeçmişler çorbadan Öylece kalkmışlar sofradan
Onlar kalkınca, Derviş:

"Şimdi de sevgiyi gerçekten bilip yaşayanları çağıralım yemeğe" demis
Yüzleri aydınlık, gözleri sevgiyle gülümseyen nurlu insanlar gelmiş oturmuş sofraya Derviş :

"Buyurun bakalım" deyince de her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp karşısındaki kardeşine uzatıp içirmişler çorbalarını

Böylece her biri diğerini doyurmuş ve kendisi de doymuş olarak şükür içinde kalkmış sofradan Derviş :

"İşte, kim hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayi düşünürse, o aç kalacaktır Ve kim kardeşini düşünür de onu doyurursa, o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz Şunu da unutmayın ki, hayat pazarında alan değil, veren kazançlıdır her zaman"

Paylaömak maddî-mânevî her şeyi Varlığımızla bölüşmek Diğerimizle bütünleşip büyümek Paylaştıkça dökülüp saçılmadan ihyâ olmak Yeri gelir, bir somunu bölüşür insan Elleri uzanırken yüreğinden gözlerine akseden sevgiyle bütünleşir kardeşinde

Yeri gelir ilmini paylaşır Paylaşırken Imâm-i A'zam Ebû Hanife hazretlerinin, "Bilmediklerimi ayağımın altına alsaydım başım göğe değerdi" sözünü unutmaz Öyleyse bildiklerimle gönülleri oksayarak ihya etmeliyim, der
Sakinmaz bildiklerini Hazret-i Mevlânâ'nin sözü yüregini tutuşturur"Bir mum, diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından bir şey kaybetmez"

Sevinci paylaşmak isteriz bazen Bazen de derdimizi Şâirin dediği gibi:
"Yine gam yükünün kervanı geldi
Çekemem bu derdi, bölek seninle" deriz

Bölüşecek birilerini ararız Farkında olmaz insan, bölüştükçe küçülürüz sanırız Oysa ki, her bölünmede gönüller ulanır birbirine Cenâb-ı Hak vücudumuzu küçücük hücrelerden yaratmıştır Bir bütünde sayılamayacak kadar çok zerrecikler

Bir uzvumuzu diğerine âmâde kılmıştır Ağza giden bir lokmaya kaç uzvumuz hizmet etmektedir Mevlâmız milyarlarca zerreden bir bütün yapmış Her birini diğerine âmâde kılmışsa, bize de, şu fâni hayatın her şeyini ve âhireti kazanmanın külfetini kardeşlerinizle paylaşarak bir bütün olun demektedir, sanki Her paylaşıma bir sevgi kıvılcımı koyup gönüllerde büyüyerek

"Sıçrayıp ufuk değiştirmek bile ancak bir zemine basarak mümkündür" der Ahmet Hamdi Tanpinar Öyle ise bizler de Rabbimizin bize vermiş olduğu nimetlerini, cânânımıza şükrümüzü îfâ etmek için, derviş kaşıklarına doldurup, döküp saçmadan kardeşlerimizle paylaşabilmeliyiz Sevgiyle paylaşmak, toplum nizamımızı da güzelleştirecek ve güçlendirecektir Muhammed Ikbal'in, kalemiyle yüreğimize fısıldadığı enfes inci dizeleriyle :
"Çağımızın delirmiş aklına sevginin neşterini vurmalıyız"

Peygamber Efendimiz'in (sav) hadis-i şerifinde de buyurdukları gibi :
"Birbirlerine acimakta, birbirlerini sevmekte ve birbirlerine şefkat göstermekte, mü'minlerin tek bir vücut gibi olduklarını görürsün Bu vücudun bir uzvu muzdarip olduğu takdirde, diğer kısımları da uykusuz kalıp ateşler içinde ızdırabını duyarlar" ( Müslim, 66 )

Cenâb-i Hak cümlemize merhameti şiâr edinen, onu sevgiyle yoğurup gönüllere sunan bir kalb nasip etsin Amin