FrMaLeV

**TürkBuraks17** · 23-08-2006

Can Dündar-Benim Yaşlarım başlıklı yazı Mumsema Can Dündar-Benim Yaşlarım Forum Alev

Benim yaşlarım

İnsan 5 yaşına gelmeden anlıyor; açlığın öldürdüğünü, soğuğun dondurduğunu, ateşin yaktığını
Sevgisizliğin insanın canını acıttığını
Duyguları, nesneleri, kişileri, çevresini tanıyor
Her şey ona çok büyük görünüyor:
Ev, masa, anne, baba
10'una gelmeden oyunla, sayılarla, harflerle tanışıyor Azgın bir iştahla öğreniyor Kız ya da erkek olduğunu fark ediyor Dünyanın evde, okulda kendisine anlatılandan da büyük olduğunun ayırdına varıyor
***
15'inde, tam da en çok kendini sevdireceği çağda, sivilcelenen yüzünden, değişen bedeninden utanırken aşkı keşfediyor
Dış dünya kadar iç dünyanın da büyük salonları ve kendisinin bile bilmediği odaları olduğunu, açıldıkça o odalardan devasa bahçelere çıkıldığını hissediyor, büyüleniyor Şarkıların içinde sevdalar gezdirdiğini, şiirin her türden hasreti dindirdiğini anlıyor Aşk acısını öğreniyor Yine de seviyor; ille seviyor, inadına seviyor
20'sinde putlarını yıkıyor, başkaldırıyor, kanatlanıyor
Her şey ona küçük görünüyor:
Ev, masa, anne, baba
"Dünya küçükmüş; büyük olan benim" efelenmeleri başlıyor
Lakin dünya bunu bilmiyor
O yüzden 20'ler çoğu zaman hayal kırıklıklarıyla geliyor
***
25'inde ayaklar biraz yere değiyor
Okul bitiyor, iş telaşı başlıyor
Sınıfta öğrenilenlerin akı, sokaktaki gerçeklerin karasına çarpıp grileşiyor
Yolu hızlı gelenler çabuk yorularak, sevdiğini bulanlarsa kalbinden vurularak evleniyor genelde
5 yıl önce uzak bir ülke olan "istikbal", daha yakına geliyor
"Bir denizde yangın çıkarma" hayali erteleniyor
"Dünya zor"laşıyor
***
30'unda muhasebeye başlıyor insan:
"Dünya hâlâ beni tanımadı, üstelik galiba ben de dünyayı tam tanımıyorum" dönemi
Mevcut bilgilerin sorgu yeri
Kuşkunun beyliği
Tehlikeli yaşlar: "Bunun nesine hayran oldum ki ben" pişmanlıkları, "Hakkımı yediler" sızlanmaları, sırta saplanan hançerler, çelmeler, dost kazıkları, ağır ağır olgunlaştırıyor insanı
***
35, yolun yarısı
Hiç okul asmadan, evden kaçmadan, bir terasta sevdiğiyle öpüşüp bir çadırda uyanmadan 20'sine gelenler için gecikmiş telafi çağları
Daha önce hiç yüz verilmemiş ana-babaların sözüne yeniden kulak kabartılan yaşlar Olgunluğun karasuları
40'ında eski kotlar dar gelmeye, saçlara ak düşmeye, aile büyükleri yaşlanıp ölmeye başladığında bocalıyor insan
Panik, kadınları kuaföre sürüklüyor, erkekleri araba galerilerine; ve ikisini birden yeni sevda hayallerine
Yiten gençliğe, boyalı saçlarla, içe çekilen karınlarla, kırmızı arabalarla çare aranıyor
***
45'inde "istikbal" denilen o uzak ülkenin toprağına ayak basıyor insan
Hem ölüm yarınmış gibi, hem hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamasını öğreniyor
Eski dostlar, hatıralar kıymete biniyor
Didişmenin yerini sükûnet, böbürlenmenin yerini nedamet, kinin yerini merhamet alıyor "Keşke"ler "iyi ki"lerle, hırslar hazlarla yer değiştiriyor
Bu dünyayı silkelemekten, daha iyi bir dünya için kavga vermekten vazgeçmeseniz de, öbür dünya umuduna da kulak kabartıyorsunuz, ara sıra
***
Genellenemez tabii; bunlar benim yaşlarım
Sonrasını bilmiyorum henüz; öğrendikçe yazarım

okumanız tavsiyesiyle

**nefertiti** · 23-08-2006

çok güzel gerçekten teşekkürler

**realist_** · 23-08-2006

emeğine sağlık çok teşekkürler

türkneşe16 · 23-08-2006

çok güsel olmuş teşekkürler

23-08-2006	#1
Profil Bilgileri TürkBuraks17	Can Dündar-Benim Yaşlarım Can Dündar-Benim Yaşlarım başlıklı yazı Mumsema Can Dündar-Benim Yaşlarım Forum Alev Benim yaşlarım İnsan 5 yaşına gelmeden anlıyor; açlığın öldürdüğünü, soğuğun dondurduğunu, ateşin yaktığını Sevgisizliğin insanın canını acıttığını Duyguları, nesneleri, kişileri, çevresini tanıyor Her şey ona çok büyük görünüyor: Ev, masa, anne, baba 10'una gelmeden oyunla, sayılarla, harflerle tanışıyor Azgın bir iştahla öğreniyor Kız ya da erkek olduğunu fark ediyor Dünyanın evde, okulda kendisine anlatılandan da büyük olduğunun ayırdına varıyor * 15'inde, tam da en çok kendini sevdireceği çağda, sivilcelenen yüzünden, değişen bedeninden utanırken aşkı keşfediyor Dış dünya kadar iç dünyanın da büyük salonları ve kendisinin bile bilmediği odaları olduğunu, açıldıkça o odalardan devasa bahçelere çıkıldığını hissediyor, büyüleniyor Şarkıların içinde sevdalar gezdirdiğini, şiirin her türden hasreti dindirdiğini anlıyor Aşk acısını öğreniyor Yine de seviyor; ille seviyor, inadına seviyor 20'sinde putlarını yıkıyor, başkaldırıyor, kanatlanıyor Her şey ona küçük görünüyor: Ev, masa, anne, baba "Dünya küçükmüş; büyük olan benim" efelenmeleri başlıyor Lakin dünya bunu bilmiyor O yüzden 20'ler çoğu zaman hayal kırıklıklarıyla geliyor * 25'inde ayaklar biraz yere değiyor Okul bitiyor, iş telaşı başlıyor Sınıfta öğrenilenlerin akı, sokaktaki gerçeklerin karasına çarpıp grileşiyor Yolu hızlı gelenler çabuk yorularak, sevdiğini bulanlarsa kalbinden vurularak evleniyor genelde 5 yıl önce uzak bir ülke olan "istikbal", daha yakına geliyor "Bir denizde yangın çıkarma" hayali erteleniyor "Dünya zor"laşıyor * 30'unda muhasebeye başlıyor insan: "Dünya hâlâ beni tanımadı, üstelik galiba ben de dünyayı tam tanımıyorum" dönemi Mevcut bilgilerin sorgu yeri Kuşkunun beyliği Tehlikeli yaşlar: "Bunun nesine hayran oldum ki ben" pişmanlıkları, "Hakkımı yediler" sızlanmaları, sırta saplanan hançerler, çelmeler, dost kazıkları, ağır ağır olgunlaştırıyor insanı * 35, yolun yarısı Hiç okul asmadan, evden kaçmadan, bir terasta sevdiğiyle öpüşüp bir çadırda uyanmadan 20'sine gelenler için gecikmiş telafi çağları Daha önce hiç yüz verilmemiş ana-babaların sözüne yeniden kulak kabartılan yaşlar Olgunluğun karasuları 40'ında eski kotlar dar gelmeye, saçlara ak düşmeye, aile büyükleri yaşlanıp ölmeye başladığında bocalıyor insan Panik, kadınları kuaföre sürüklüyor, erkekleri araba galerilerine; ve ikisini birden yeni sevda hayallerine Yiten gençliğe, boyalı saçlarla, içe çekilen karınlarla, kırmızı arabalarla çare aranıyor * 45'inde "istikbal" denilen o uzak ülkenin toprağına ayak basıyor insan Hem ölüm yarınmış gibi, hem hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamasını öğreniyor Eski dostlar, hatıralar kıymete biniyor Didişmenin yerini sükûnet, böbürlenmenin yerini nedamet, kinin yerini merhamet alıyor "Keşke"ler "iyi ki"lerle, hırslar hazlarla yer değiştiriyor Bu dünyayı silkelemekten, daha iyi bir dünya için kavga vermekten vazgeçmeseniz de, öbür dünya umuduna da kulak kabartıyorsunuz, ara sıra * Genellenemez tabii; bunlar benim yaşlarım Sonrasını bilmiyorum henüz; öğrendikçe yazarım okumanız tavsiyesiyle

23-08-2006	#2
Profil Bilgileri nefertiti	çok güzel gerçekten teşekkürler

23-08-2006	#3
Profil Bilgileri realist_	emeğine sağlık çok teşekkürler

23-08-2006	#4
Profil Bilgileri türkneşe16	çok güsel olmuş teşekkürler


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder