FrMaLeV

**sen_AY** · 09-05-2008

Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane başlıklı yazı Mumsema Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane Forum Alev

Yadigar Ejder
Dev Cüsseli seyrek dişli hani hep Kemal Sunal dan dayak yiyen hala hatırlayamadıysanız doktor civanım filminde kemalin yarıştığı sünnetsiz gafur şark bülbülü filminde gazino patronu fethi'nin döverek rahatladığı mazlum, gerzek şaban filminde kahveci hamza hatırladınız değilmi

Yüzleri çok tanıdık ama adları bilinmeyen insanlar vardır hayatın bir yerinde Varlıkları sadece başkalarının varlığını güçlendirmekle tanımlanan insanlar vardır Herhangi birileri, falanca ya da filanca Adı, soyadı hiç önemli değil Başkalarının statüleri uğruna aşağılanan, itilen, hırpalanan gerektiğinde ölümlere gidip gelen insanlar

Ya da figüranlar diyelim biz bunlara
Perdenin hazin yüzleri
Adları sinema afişlerine yazılmayanlar Yüzleri tanıdık, isimleri bilinmeyen insanlar Belki de kahvedekilere en çok benzeyenler Yeşilçam'da da kahvede oturmazlar mı iş beklemek için İnşaat işçilerine ne çok benzerler Bir yapımcının kahveye girip de iş dağıtmasını beklemek

Makyajsızlar
Senaryoyu okuma ihtiyacı olmayanlar Filmin bir yerinden girip, öylece yok olanlar Dayak yiyip, ölüp, çay dağıtıp, durakta bekleyip filmden kopup gidenler Hayatın ıssız sokaklarında gezip, filmin ayrıntı karelerinde yer bulanlar Makyaja ihtiyaç duymayan figüranlar

Onlardan biriydi Yadigar

İri gövdeli, uzun boylu, seyrek dişli, çirkin bir adam Kötüler hep çirkin olmalıdır değil mi?
Filmlerde eşşek sudan gelinceye kadar dayak yerken tanıdık bu iri adamı Bazen Cüneyt Arkın dövüyordu bazen de Kemal Sunal Şaban'dan dayak yemesi ne kadar da trajiktir Eğer günlük hayatta olsa hepsini dövebilecek niteliktedir Yadigar Gel gör ki dayak yemek için para almaktadır O da dayağın en iyisini yer

O dayak yerdi biz gülerdik Kahramanımız gözümüzde büyürdü ona dayak atarken O kadar iri bir adamı dövebilmesine hayran olurduk kahramanımızın O ise sesini çıkarmadan içtenlikle yerdi dayağı Hep kötü bir babanın adamıydı Yadigar İyi insanlara saldırır, kötülüğe hizmet eder, haince kahkahalarla gülümserdi

Sahiden o kadar kötü olabilir miydi?
Diğer figüranlar onun kadar iri olmadığı için onun dayak yemesinin ayrı bir anlamı olurdu İşi daha önemli hale getirirdi En son o dayak yerdi Final döğüşü olurdu Onu dövmenin önemi hepsinden çoktu Çünkü en dövülemez olanı oydu

Bu sahneler hiç değişmedi Yani onun bir kez olsun dövebildiğini ve böylece filmin bittiğini görmedik Senaristler hiç sürpriz yapmadılar bu iri adama Günlük hayatın akışı, kaderin tecellisi hiç değişmedi İsmi anılmayanlar, makyajsızlar hiç finalde tutunamadılar Filmin acı karelerine malzeme olup, yitip gittiler öylece

Yeşilçam'ın figüranlar kahvesinin kasvetli havası sinmişti Yadigar'ın üzerine Gülümsemiyordu koca adam Günler boyu iş beklemek sonra filme girip bir ton dayak yiyip çekip gitmek Yediremiyordu kendine ama ekmek parası işte Emekçisi olmuştu sinemanın Öyle bar köşelerinde değil filmin içinde emeğini konuşturuyordu Yadigar Türk sinemasının binlerce karesine görüntü vermişti Varsın ismi de bilinmesindi

Gerçi hayat zordu İki film yapıp imaj yapanlar, soyunanlar, dünkü çocuklar parayla oynarken yılların sinema emekçisinin karnı günlük doyuyordu
Bugün doyuyor yarını bekliyordu koca adam
Son zamanlarda işleri iyi değildi Yadigar'ın Parasızlık çekiyordu Birileri ün, para, imaj peşinde koşarken Yadigar'ın durumu gitgide kötülüyordu
Hey gidi koca adam

Her yanını utanç kaplamıştı Dayak yemekten büyük bir utanç İyice parasız kalmış karnını doyurmakta güçlük çekiyordu Kirasını ödemeyeli çok zaman olmuştu Tek göz bir odaydı kaldığı Buna rağmen kira parası bulmakta güçlük çekiyordu

Bir gün evinden çıkardılar Yadigar'ı Kimi kimsesi yoktu İstanbul'da Buz gibi soğuk bir gece vakti Taksim'e çıktı birkaç parça eşyasıyla
Havada hain bir soğuk kol geziyordu Kimsecikler yoktu koca meydanda
Buralarda ne kadar çok dolaşmıştı

Bir banka uzandı Ellerini bacaklarının arasında ısıtmaya çalıştı
Öksürüyordu epeydir koca adam Uyku girmedi önce gözlerine Yarını düşünüyordu

Sonra yorgunluk çöktü Ağır ağır kapandı gözleri

Bir uyudu, bir daha uyanmadı

Bir uyudu, bir daha dayak yemedi kimseden

Bir uyudu kimseler bilmedi ismini

Bir öldü yalnız Taksim Meydanı ağladı koca adama Sokak köpekleri tuttu yasını

Yaşamın son karesini asillere yakışır bir onurla oynadı adam

Bir figüran gibi öldü; kimsesiz, yalnız, gözyaşı dökmeden

(alıntıdır)
Demekki herşey göründüğü gibi değilmiş Perde karşısında bir ekmek parası için acısını içine gömüp karşısındakini güldürende varmış

**Toprak** · 09-05-2008

çok güsel bir paylasim arkadasım emegine sağlık

**kadirbab08** · 09-05-2008

Geçekten süper bi paylaşım sağol arkadaşım

**barbie_gril** · 09-05-2008

tırstım yaaa one öle kabadayı ayy iyiki günümüzde böle şeyler yaookkk
:I:I:I

**_otistiq_** · 09-05-2008

Alıntı:

barbie_gril´isimli üyeden Alıntı


	tırstım yaaa one öle kabadayı ayy iyiki günümüzde böle şeyler yaookkk :I:I:I

günümüzün şekilli insanlarından kork sen!!!

nankör yeşilçam ve onu var eden gizli kahramanlarına çok şey borçlu

**meteoman** · 09-05-2008

yazıyı okurken çok duygulandım gerçekten ya

yazı akıp gitti gözlerimin önünden bir film şeridi gibi

09-05-2008	#1
Profil Bilgileri sen_AY	Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane başlıklı yazı Mumsema Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane Forum Alev Yadigar Ejder Dev Cüsseli seyrek dişli hani hep Kemal Sunal dan dayak yiyen hala hatırlayamadıysanız doktor civanım filminde kemalin yarıştığı sünnetsiz gafur şark bülbülü filminde gazino patronu fethi'nin döverek rahatladığı mazlum, gerzek şaban filminde kahveci hamza hatırladınız değilmi Yüzleri çok tanıdık ama adları bilinmeyen insanlar vardır hayatın bir yerinde Varlıkları sadece başkalarının varlığını güçlendirmekle tanımlanan insanlar vardır Herhangi birileri, falanca ya da filanca Adı, soyadı hiç önemli değil Başkalarının statüleri uğruna aşağılanan, itilen, hırpalanan gerektiğinde ölümlere gidip gelen insanlar Ya da figüranlar diyelim biz bunlara Perdenin hazin yüzleri Adları sinema afişlerine yazılmayanlar Yüzleri tanıdık, isimleri bilinmeyen insanlar Belki de kahvedekilere en çok benzeyenler Yeşilçam'da da kahvede oturmazlar mı iş beklemek için İnşaat işçilerine ne çok benzerler Bir yapımcının kahveye girip de iş dağıtmasını beklemek Makyajsızlar Senaryoyu okuma ihtiyacı olmayanlar Filmin bir yerinden girip, öylece yok olanlar Dayak yiyip, ölüp, çay dağıtıp, durakta bekleyip filmden kopup gidenler Hayatın ıssız sokaklarında gezip, filmin ayrıntı karelerinde yer bulanlar Makyaja ihtiyaç duymayan figüranlar Onlardan biriydi Yadigar İri gövdeli, uzun boylu, seyrek dişli, çirkin bir adam Kötüler hep çirkin olmalıdır değil mi? Filmlerde eşşek sudan gelinceye kadar dayak yerken tanıdık bu iri adamı Bazen Cüneyt Arkın dövüyordu bazen de Kemal Sunal Şaban'dan dayak yemesi ne kadar da trajiktir Eğer günlük hayatta olsa hepsini dövebilecek niteliktedir Yadigar Gel gör ki dayak yemek için para almaktadır O da dayağın en iyisini yer O dayak yerdi biz gülerdik Kahramanımız gözümüzde büyürdü ona dayak atarken O kadar iri bir adamı dövebilmesine hayran olurduk kahramanımızın O ise sesini çıkarmadan içtenlikle yerdi dayağı Hep kötü bir babanın adamıydı Yadigar İyi insanlara saldırır, kötülüğe hizmet eder, haince kahkahalarla gülümserdi Sahiden o kadar kötü olabilir miydi? Diğer figüranlar onun kadar iri olmadığı için onun dayak yemesinin ayrı bir anlamı olurdu İşi daha önemli hale getirirdi En son o dayak yerdi Final döğüşü olurdu Onu dövmenin önemi hepsinden çoktu Çünkü en dövülemez olanı oydu Bu sahneler hiç değişmedi Yani onun bir kez olsun dövebildiğini ve böylece filmin bittiğini görmedik Senaristler hiç sürpriz yapmadılar bu iri adama Günlük hayatın akışı, kaderin tecellisi hiç değişmedi İsmi anılmayanlar, makyajsızlar hiç finalde tutunamadılar Filmin acı karelerine malzeme olup, yitip gittiler öylece Yeşilçam'ın figüranlar kahvesinin kasvetli havası sinmişti Yadigar'ın üzerine Gülümsemiyordu koca adam Günler boyu iş beklemek sonra filme girip bir ton dayak yiyip çekip gitmek Yediremiyordu kendine ama ekmek parası işte Emekçisi olmuştu sinemanın Öyle bar köşelerinde değil filmin içinde emeğini konuşturuyordu Yadigar Türk sinemasının binlerce karesine görüntü vermişti Varsın ismi de bilinmesindi Gerçi hayat zordu İki film yapıp imaj yapanlar, soyunanlar, dünkü çocuklar parayla oynarken yılların sinema emekçisinin karnı günlük doyuyordu Bugün doyuyor yarını bekliyordu koca adam Son zamanlarda işleri iyi değildi Yadigar'ın Parasızlık çekiyordu Birileri ün, para, imaj peşinde koşarken Yadigar'ın durumu gitgide kötülüyordu Hey gidi koca adam Her yanını utanç kaplamıştı Dayak yemekten büyük bir utanç İyice parasız kalmış karnını doyurmakta güçlük çekiyordu Kirasını ödemeyeli çok zaman olmuştu Tek göz bir odaydı kaldığı Buna rağmen kira parası bulmakta güçlük çekiyordu Bir gün evinden çıkardılar Yadigar'ı Kimi kimsesi yoktu İstanbul'da Buz gibi soğuk bir gece vakti Taksim'e çıktı birkaç parça eşyasıyla Havada hain bir soğuk kol geziyordu Kimsecikler yoktu koca meydanda Buralarda ne kadar çok dolaşmıştı Bir banka uzandı Ellerini bacaklarının arasında ısıtmaya çalıştı Öksürüyordu epeydir koca adam Uyku girmedi önce gözlerine Yarını düşünüyordu Sonra yorgunluk çöktü Ağır ağır kapandı gözleri Bir uyudu, bir daha uyanmadı Bir uyudu, bir daha dayak yemedi kimseden Bir uyudu kimseler bilmedi ismini Bir öldü yalnız Taksim Meydanı ağladı koca adama Sokak köpekleri tuttu yasını Yaşamın son karesini asillere yakışır bir onurla oynadı adam Bir figüran gibi öldü; kimsesiz, yalnız, gözyaşı dökmeden (alıntıdır) Demekki herşey göründüğü gibi değilmiş Perde karşısında bir ekmek parası için acısını içine gömüp karşısındakini güldürende varmış

09-05-2008	#2
Profil Bilgileri Toprak	--->: Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane çok güsel bir paylasim arkadasım emegine sağlık

09-05-2008	#3
Profil Bilgileri kadirbab08	--->: Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane Geçekten süper bi paylaşım sağol arkadaşım

09-05-2008	#4
Profil Bilgileri barbie_gril	--->: Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane tırstım yaaa one öle kabadayı ayy iyiki günümüzde böle şeyler yaookkk :I:I:I

09-05-2008	#6
Profil Bilgileri meteoman	--->: Kemal Sunal dan dayak yiyen efsane yazıyı okurken çok duygulandım gerçekten ya yazı akıp gitti gözlerimin önünden bir film şeridi gibi


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder