FrMaLeV

**Toprak** · 15-09-2008

Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! başlıklı yazı Mumsema Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! Forum Alev

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış

Çok fakirmiş, ama Kral bile onu kıskanırmış

Dillere destan bir beyaz atı varmış ki, tarifinden diller aciz

Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş, ama adam satmaya yanaşmamış

"Bu, sadece bir at değil benim için; o bir dost

İnsan dostunu satar mı" dermiş hep

Bir sabah kalkmışlar ki, at yok

Köylü ihtiyarın başına toplanmış:

"Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi

Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın

Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler

İhtiyar:

"Karar vermek için acele etmeyin" demiş

"Sadece at kayıp" deyin, "Çünkü gerçek bu

Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar

Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz

Çünkü bu olay henüz bir başlangıç

Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez

"

Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler

Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş

Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine

Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş

Bunu gören köylüler toplanıp ihtiyardan özür dilemişler

"Babalık" demişler, "Sen haklı çıktın

Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var

"

"Karar vermek için yine acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar

"Sadece atın geri döndüğünü söyleyin

Bilinen gerçek sadece bu

Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz

Bu daha başlangıç

Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz bir kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?"

Köylüler bu defa açıkça ihtiyarla alay etmemişler, ama içlerinden "Bu herif sahiden geri zekalı" diye geçirmişler

Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış

Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalmak zorundaymış

Köylüler yine gelmişler ihtiyara

"Bir kez daha haklı çıktın" demişler

"Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak

Oysa sana bakacak başka kimse de yok

Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler

İhtiyar

"Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş

"O kadar acele etmeyin

Oğlum bacağını kırdı

Gerçek bu

Ötesi sizin verdiğiniz karar

Ama acaba ne kadar doğru

Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağını siz asla bilemezsiniz

"

Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile ülkelerine saldırmış

Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış

Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar

Köyü matem sarmış

Çünkü savaşın kazanılmasına imkân yokmuş, giden gençlerin sonunda ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş

Köylüler, yine ihtiyara gelmişler

"Yine haklı olduğun ortaya çıktı" demişler

"Oğlunun bacağı kırık, ama hiç değilse yanında

Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler

Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer

"

"Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar

"Oysa ne olacağını kimseler bilemez

Bilinen bir tek gerçek var

Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde

Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık olduğunu sadece Allah biliyor

"

**drop_one2** · 16-09-2008

paylaşımın için teşekkürler gerçekten çok güzel

dedikleri gibi her işte bir hayır oluyor

emeğine sağlık

15-09-2008	#1
Profil Bilgileri Toprak	Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! başlıklı yazı Mumsema Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! Forum Alev Köyün birinde bir yaşlı adam varmış Çok fakirmiş, ama Kral bile onu kıskanırmış Dillere destan bir beyaz atı varmış ki, tarifinden diller aciz Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş, ama adam satmaya yanaşmamış "Bu, sadece bir at değil benim için; o bir dost İnsan dostunu satar mı" dermiş hep Bir sabah kalkmışlar ki, at yok Köylü ihtiyarın başına toplanmış: "Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler İhtiyar: "Karar vermek için acele etmeyin" demiş "Sadece at kayıp" deyin, "Çünkü gerçek bu Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz Çünkü bu olay henüz bir başlangıç Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez" Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş Bunu gören köylüler toplanıp ihtiyardan özür dilemişler "Babalık" demişler, "Sen haklı çıktın Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var" "Karar vermek için yine acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar "Sadece atın geri döndüğünü söyleyin Bilinen gerçek sadece bu Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz Bu daha başlangıç Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz bir kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?" Köylüler bu defa açıkça ihtiyarla alay etmemişler, ama içlerinden "Bu herif sahiden geri zekalı" diye geçirmişler Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalmak zorundaymış Köylüler yine gelmişler ihtiyara "Bir kez daha haklı çıktın" demişler "Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak Oysa sana bakacak başka kimse de yok Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler İhtiyar "Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş "O kadar acele etmeyin Oğlum bacağını kırdı Gerçek bu Ötesi sizin verdiğiniz karar Ama acaba ne kadar doğru Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağını siz asla bilemezsiniz" Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile ülkelerine saldırmış Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar Köyü matem sarmış Çünkü savaşın kazanılmasına imkân yokmuş, giden gençlerin sonunda ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş Köylüler, yine ihtiyara gelmişler "Yine haklı olduğun ortaya çıktı" demişler "Oğlunun bacağı kırık, ama hiç değilse yanında Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer" "Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar "Oysa ne olacağını kimseler bilemez Bilinen bir tek gerçek var Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık olduğunu sadece Allah biliyor"

16-09-2008	#2
Profil Bilgileri drop_one2	--->: Kralların bile imrendiği ihtiyarın "ibretlik" öyküsü! paylaşımın için teşekkürler gerçekten çok güzeldedikleri gibi her işte bir hayır oluyoremeğine sağlık


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder