FrMaLeV

**LeoparGS** · 03-05-2007

Bazen Kurban Gerekir... başlıklı yazı Mumsema Bazen Kurban Gerekir... Forum Alev

Bazen Kurban Gerekir

Birinci Kosova Savaşı’ydı…
Bir tarafta Osmanlı ordusu, diğer tarafta haçlı ordusu Kosova’da karşı karşıyaydı
Haçlılar çok önceden gelmiş tüm tepeleri tutmuşlardı
Her yerde onlar vardı Adeta karınca sürüsü gibi tüm Kosova Meydanı Haçlı askerleriyle kaynıyordu
Sultan I Murat atına atladı ve meydana hâkim bir tepeye çıktı
Yapılması gereken tüm hazırlıkları yapmıştı
Tüm sebepler yerine getirilmiş, tüm gerekenler yapılmıştı
Sıra dua etmeye gelmişti
Yardım ancak ve ancak her şeye hâkim olandandı
Yardım ancak ve ancak Yüceler Yücesi Mevla’dandı
İki rekât namaz kılıp ellerini açtı:

“Allah’ım! Mübarek Resulünün(sav) hürmeti içün, müminlere yardım et!” dedi
Ve devam etti: “Senin adına savaşan Müslümanları muhafaza buyur Bilmeyerek günah işlemişsem, lütfuna sığındım, beni affeyle
Günahlarımı Müslümanlara ödetme Büyük Allah’ım, İslam’ın ve Müslümanların üstüne gelecek belalar bana gelsin Onları koru İslam’ın buradaki zaferi benim kurban olmama bağlı ise, ben kurban olayım Şehitlikten başka bir düşüncem yoktur Ben şehit olayım, yeter ki İslam ordusu zaferle dönsün”

Dua içten gelirse kabule şayan olur, derlerdi
Bu dua içtendi Kim bilir belki de tüm perdeleri aşmıştı
Tüm engeller aradan bir bir kaldırılmıştı
Çok geçmedi ki, Kosova’da zafer kazanıldı
Sultan IMurat, harp meydanını gezmeye çıktı
Her yer ölü ve yaralılarla doluydu
Padişah, yaralı düşman askerlerinin tedavi edilip, ölülerin gömülmesini emretti
“Aman! Çok dikkat edesüz!”

Hiç kimsenin incinmesini ve üzülmesini istemiyordu Müslüman ya da kâfir, insan olan herkese değer verilmeliydi
Yaralar sarılmalı, ihtiyaçlar giderilmeliydi
Bu sırada Miloş Kabiloviç isimli bir Sırp asilzadesi, padişahın yakınlarından birine, Müslüman olmak için padişahla görüşmek istediğini söyledi
Padişah’a durum bildirilince, dudaklarında tarifi imkansız bir tebessüm: “Getirin!” dedi,
“Müslüman olmak isteyen birini reddedemeyiz”
Miloş’u Padişaha götürdüler
Miloş, hain düşüncelerle gelmişti
Miloş, plan yapmış, Miloş, Sultan Murat’a kıymak istemişti
Sultan Murat, dua etmişti
Sultan Murat, “Ya Rab! Müslümanları koru!” demişti
“Ya Rab! Onlara gelecek bela bana gelsin!”
“Ya Rab! Ordum muzaffer olsun!”
“Ya Rab! Bir kurban gerekse o ben olayım!”
“Ya Rab! Senin yolunda şehit olayım!”

Dua kabul olmuştu
Dua, perde perde engelleri aşmış Sultanlar Sultanı’na, Yüceler Yücesi Mevla’ya ulaşmıştı
Miloş, padişahın eteğini öpmek ister gibi yapıp, kolunun içine sakladığı hançeri hızla çıkardı!
O an Padişah’ın gözlerinde ışık, dudaklarında tebessüm vardı
Hançer, kalbine doğru yol alırken o tebessüm ediyordu
Dudaklarından dökülen son söz yine Rabbine götürüyordu
Ve kirli ellerden gelen temiz ölüm
Kanlı hançer, Sultan I Murat’ın kalbine sapladı
Padişah, yakınında bulunanların kolları arasına düştü
Savaştan önce yaptığı duada, “Ya Rabbi, Sen beni kurban eyle, yeter ki zaferi Müslümanlar kazansın!” demişti
Şimdi duası kabul olmuş ve şehitlik mak----- yükselmişti
Gülümseyen dudakları kımıldadı
“Kader” diye fısıldadı
“Yerimize oğlumuz Beyazıd geçsin”

03-05-2007	#1
Profil Bilgileri LeoparGS	Bazen Kurban Gerekir... Bazen Kurban Gerekir... başlıklı yazı Mumsema Bazen Kurban Gerekir... Forum Alev Bazen Kurban Gerekir Birinci Kosova Savaşı’ydı… Bir tarafta Osmanlı ordusu, diğer tarafta haçlı ordusu Kosova’da karşı karşıyaydı Haçlılar çok önceden gelmiş tüm tepeleri tutmuşlardı Her yerde onlar vardı Adeta karınca sürüsü gibi tüm Kosova Meydanı Haçlı askerleriyle kaynıyordu Sultan I Murat atına atladı ve meydana hâkim bir tepeye çıktı Yapılması gereken tüm hazırlıkları yapmıştı Tüm sebepler yerine getirilmiş, tüm gerekenler yapılmıştı Sıra dua etmeye gelmişti Yardım ancak ve ancak her şeye hâkim olandandı Yardım ancak ve ancak Yüceler Yücesi Mevla’dandı İki rekât namaz kılıp ellerini açtı: “Allah’ım! Mübarek Resulünün(sav) hürmeti içün, müminlere yardım et!” dedi Ve devam etti: “Senin adına savaşan Müslümanları muhafaza buyur Bilmeyerek günah işlemişsem, lütfuna sığındım, beni affeyle Günahlarımı Müslümanlara ödetme Büyük Allah’ım, İslam’ın ve Müslümanların üstüne gelecek belalar bana gelsin Onları koru İslam’ın buradaki zaferi benim kurban olmama bağlı ise, ben kurban olayım Şehitlikten başka bir düşüncem yoktur Ben şehit olayım, yeter ki İslam ordusu zaferle dönsün” Dua içten gelirse kabule şayan olur, derlerdi Bu dua içtendi Kim bilir belki de tüm perdeleri aşmıştı Tüm engeller aradan bir bir kaldırılmıştı Çok geçmedi ki, Kosova’da zafer kazanıldı Sultan IMurat, harp meydanını gezmeye çıktı Her yer ölü ve yaralılarla doluydu Padişah, yaralı düşman askerlerinin tedavi edilip, ölülerin gömülmesini emretti “Aman! Çok dikkat edesüz!” Hiç kimsenin incinmesini ve üzülmesini istemiyordu Müslüman ya da kâfir, insan olan herkese değer verilmeliydi Yaralar sarılmalı, ihtiyaçlar giderilmeliydi Bu sırada Miloş Kabiloviç isimli bir Sırp asilzadesi, padişahın yakınlarından birine, Müslüman olmak için padişahla görüşmek istediğini söyledi Padişah’a durum bildirilince, dudaklarında tarifi imkansız bir tebessüm: “Getirin!” dedi, “Müslüman olmak isteyen birini reddedemeyiz” Miloş’u Padişaha götürdüler Miloş, hain düşüncelerle gelmişti Miloş, plan yapmış, Miloş, Sultan Murat’a kıymak istemişti Sultan Murat, dua etmişti Sultan Murat, “Ya Rab! Müslümanları koru!” demişti “Ya Rab! Onlara gelecek bela bana gelsin!” “Ya Rab! Ordum muzaffer olsun!” “Ya Rab! Bir kurban gerekse o ben olayım!” “Ya Rab! Senin yolunda şehit olayım!” Dua kabul olmuştu Dua, perde perde engelleri aşmış Sultanlar Sultanı’na, Yüceler Yücesi Mevla’ya ulaşmıştı Miloş, padişahın eteğini öpmek ister gibi yapıp, kolunun içine sakladığı hançeri hızla çıkardı! O an Padişah’ın gözlerinde ışık, dudaklarında tebessüm vardı Hançer, kalbine doğru yol alırken o tebessüm ediyordu Dudaklarından dökülen son söz yine Rabbine götürüyordu Ve kirli ellerden gelen temiz ölüm Kanlı hançer, Sultan I Murat’ın kalbine sapladı Padişah, yakınında bulunanların kolları arasına düştü Savaştan önce yaptığı duada, “Ya Rabbi, Sen beni kurban eyle, yeter ki zaferi Müslümanlar kazansın!” demişti Şimdi duası kabul olmuş ve şehitlik mak----- yükselmişti Gülümseyen dudakları kımıldadı “Kader” diye fısıldadı “Yerimize oğlumuz Beyazıd geçsin”


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder