FrMaLeV

**GüllereVurgun** · 24-03-2008

İnat ve Gurur Gözleri Kör Eder .. başlıklı yazı Mumsema İnat ve Gurur Gözleri Kör Eder .. Forum Alev

GURUR VE İNAT GÖZLERİ KÖR EDER

Müşrikler Peygamberimizi sürekli rahatsız ediyorlardı

Eziyet ve hakaretlerini gün geçtikçe arttırıyorlardı

Bunların ele başlarından biri de Ebû Cehil'di

Peygamberimizi huzursuz etmekten âdetâ zevk alıyordu

Bir gün, "Vallahi Muhammed'i secdede görürsem, boynuna basıp başını yerlere sürteceğim" diye yemin etti

Az sonra da Peygamberimiz çıkageldi

Amcasının oğlu İbni Abbas durumu Peygamberimize haber verdi

Peygamberimiz hiddetlenmişti

Aceleyle Mescid-i Haram'a gitti

Alâk Sûresini sonuna kadar okudu

Sonra secdeye vardı

Orada bulunanlar, "Ey Ebû Cehil, işte Muhammed!" dediler

Ebû Cehil biraz ilerledikten sonra aniden geri döndü

Seyredenler şaşırdılar

Merakla, "Ne oldu? Neden geri döndün?" diye sordular

Ebû Cehil de çok şaşırmıştı : "Benim gördüklerimi, siz görmediniz mi?" dedi

"Hayır" dediler, "Hiçbir şey görmedik

"
Ebû Cehil ise korkuya kapılmıştı

Gördüklerini anlattı :"Onunla benim aramda ateşten bir uçurum açıldı

Onun için derhal geri döndüm

"
Ebû Cehil bu hadiseden ders almadı

Hâlâ, "Muhammed'i secdede görürsem, başını taşla ezeceğim" diye söyleniyordu

Ertesi gün eline büyükçe bir taş alıp gitti

Taşı zor kaldırabiliyordu

Peygamberimiz'in secdede olduğunu gören Ebû Cehil taşı kaldırdı

Tam vuracakken, elleri kas katı kesildi

Peygamberimiz namazını bitirinceye kadar öylece kala kaldı

Rükâne , sırtı yere getirilemeyen meşhur bir pehlivandı

Önüne geleni yere çalıyordu

Peygamberimize düşman olanların arasında o da vardı

Günün birinde Peygamber Efendimizle bir vadide karşılaştı

İçi kin doluydu

Peygamberimiz, "Ey Rükâne" dedi

"Sen Allah'tan korkmaz mısın?"
Rükâne saygısızca cevap verdi

"Eğer söylediklerinin gerçek olduğuna inansaydım, sana uyardım

"
Peygamberimiz ona güreş teklif etti

Sonra da, "Eğer seni yere vurursam, söylediklerimin doğru, dediklerimin gerçek olduğuna inanır mısın?" dedi

Rükâne bunu seve seve kabul etti

"Eğer beni yıkarsan, Allah'a iman ederim

"
Peygamberimiz, "O halde gel güreşelim" dedi

Kalktılar

Rükâne kibir ve gururundan yerinde duramıyordu

Peygamberimizi bir vuruşta yere sereceğini sanıyordu

Ancak düşündüğünün tam tersi oldu

Peygamberimiz onu ilk tutuşta yere serdi

Rükâne neye uğradığını şaşırmıştı

Hemen ayağa kalktı

Peygamberimize bir daha güreşmeyi teklif etti

Güreştiler

İkinci seferinde de kendini yerde buldu

Rükâne hayretler içinde kalmıştı

Çünkü kendisini şimdiye kadar hiç kimse yenememişti

İki seferinde de sırtının yere gelmesini aklı almıyordu

Yenilen pehlivan güreşe doymuyordu

Rükâne üçüncü olarak güreş teklifinde bulundu

Tekrar güreşe tutuştular

Peygamberimiz Rükâne'yi yine yere serdi

Rükâne burnundan soluyordu

Çok kızgındı

Ne yapacağını bilemez bir halde kalmıştı

"Beni yıkarsan, senin Peygamber olduğuna inanırım" diye söz vermişti

Şimdi üç defa sırtı yere gelmişti

Ama inanmak istemiyordu

"Doğrusu ben bu işe şaştım kaldım," dedi

Peygamberimiz, "Bundan daha çok şaşılacak şeyler de var! Onu gösterirsem Allah'tan korkup Müslüman olur musun?" dedi

Rükâne, "Nedir o şaşılacak şey?" diye sordu

Peygamberimiz, "Şu ağacı çağırayım, bana doğru gelsin de gör!"
Rükâne bunun imkansız bir şey olduğunu düşünüyordu

Alaycı bir ifâdeyle şöyle konuştu: "Haydi, çağır da gelsin

"
Peygamberimiz, azılı putperestin gözleri önünde ağaca emretti: "Allah'ın izniyle yanıma gel!" Ağaç bu emre uymakta gecikmedi

Yeri yara yara geldi

Peygamber Efendimizin karşısında durdu

Rükâne'nin gözleri fal taşı gibi açıldı

Ama kalp gözü hâlâ kapalı duruyordu

Bu sefer Peygamberimizden ağacı yerine göndermesini istedi

Peygamber Efendimiz ağaca, "Allah'ın izniyle yerine dön!" diye emretti

Ağaç emri alır almaz yerine döndü

Bunun üzerine Peygamber Efendimiz, "Ey Rükâne, Müslüman ol!" dedi

Rükâne iman etmemekte direniyordu

Gururu inanmasına engel oluyordu

Rükâne bir ağaç kadar olamamıştı

Kupkuru, ruhsuz ağaçlar bile Allah'ın izniyle Peygamberimizin emrini dinliyorlardı

İman etmeyen insanlar ise o kuru ağaçtan daha aşağı derecelere düşmüş oluyorlardı

(alıntı)

24-03-2008	#1
Profil Bilgileri GüllereVurgun	İnat ve Gurur Gözleri Kör Eder .. İnat ve Gurur Gözleri Kör Eder .. başlıklı yazı Mumsema İnat ve Gurur Gözleri Kör Eder .. Forum Alev GURUR VE İNAT GÖZLERİ KÖR EDER Müşrikler Peygamberimizi sürekli rahatsız ediyorlardı Eziyet ve hakaretlerini gün geçtikçe arttırıyorlardı Bunların ele başlarından biri de Ebû Cehil'di Peygamberimizi huzursuz etmekten âdetâ zevk alıyordu Bir gün, "Vallahi Muhammed'i secdede görürsem, boynuna basıp başını yerlere sürteceğim" diye yemin etti Az sonra da Peygamberimiz çıkageldi Amcasının oğlu İbni Abbas durumu Peygamberimize haber verdi Peygamberimiz hiddetlenmişti Aceleyle Mescid-i Haram'a gitti Alâk Sûresini sonuna kadar okudu Sonra secdeye vardı Orada bulunanlar, "Ey Ebû Cehil, işte Muhammed!" dediler Ebû Cehil biraz ilerledikten sonra aniden geri döndü Seyredenler şaşırdılar Merakla, "Ne oldu? Neden geri döndün?" diye sordular Ebû Cehil de çok şaşırmıştı : "Benim gördüklerimi, siz görmediniz mi?" dedi "Hayır" dediler, "Hiçbir şey görmedik" Ebû Cehil ise korkuya kapılmıştı Gördüklerini anlattı :"Onunla benim aramda ateşten bir uçurum açıldı Onun için derhal geri döndüm" Ebû Cehil bu hadiseden ders almadı Hâlâ, "Muhammed'i secdede görürsem, başını taşla ezeceğim" diye söyleniyordu Ertesi gün eline büyükçe bir taş alıp gitti Taşı zor kaldırabiliyordu Peygamberimiz'in secdede olduğunu gören Ebû Cehil taşı kaldırdı Tam vuracakken, elleri kas katı kesildi Peygamberimiz namazını bitirinceye kadar öylece kala kaldı Rükâne , sırtı yere getirilemeyen meşhur bir pehlivandı Önüne geleni yere çalıyordu Peygamberimize düşman olanların arasında o da vardı Günün birinde Peygamber Efendimizle bir vadide karşılaştı İçi kin doluydu Peygamberimiz, "Ey Rükâne" dedi "Sen Allah'tan korkmaz mısın?" Rükâne saygısızca cevap verdi "Eğer söylediklerinin gerçek olduğuna inansaydım, sana uyardım" Peygamberimiz ona güreş teklif etti Sonra da, "Eğer seni yere vurursam, söylediklerimin doğru, dediklerimin gerçek olduğuna inanır mısın?" dedi Rükâne bunu seve seve kabul etti "Eğer beni yıkarsan, Allah'a iman ederim" Peygamberimiz, "O halde gel güreşelim" dedi Kalktılar Rükâne kibir ve gururundan yerinde duramıyordu Peygamberimizi bir vuruşta yere sereceğini sanıyordu Ancak düşündüğünün tam tersi oldu Peygamberimiz onu ilk tutuşta yere serdi Rükâne neye uğradığını şaşırmıştı Hemen ayağa kalktı Peygamberimize bir daha güreşmeyi teklif etti Güreştiler İkinci seferinde de kendini yerde buldu Rükâne hayretler içinde kalmıştı Çünkü kendisini şimdiye kadar hiç kimse yenememişti İki seferinde de sırtının yere gelmesini aklı almıyordu Yenilen pehlivan güreşe doymuyordu Rükâne üçüncü olarak güreş teklifinde bulundu Tekrar güreşe tutuştular Peygamberimiz Rükâne'yi yine yere serdi Rükâne burnundan soluyordu Çok kızgındı Ne yapacağını bilemez bir halde kalmıştı "Beni yıkarsan, senin Peygamber olduğuna inanırım" diye söz vermişti Şimdi üç defa sırtı yere gelmişti Ama inanmak istemiyordu "Doğrusu ben bu işe şaştım kaldım," dedi Peygamberimiz, "Bundan daha çok şaşılacak şeyler de var! Onu gösterirsem Allah'tan korkup Müslüman olur musun?" dedi Rükâne, "Nedir o şaşılacak şey?" diye sordu Peygamberimiz, "Şu ağacı çağırayım, bana doğru gelsin de gör!" Rükâne bunun imkansız bir şey olduğunu düşünüyordu Alaycı bir ifâdeyle şöyle konuştu: "Haydi, çağır da gelsin" Peygamberimiz, azılı putperestin gözleri önünde ağaca emretti: "Allah'ın izniyle yanıma gel!" Ağaç bu emre uymakta gecikmedi Yeri yara yara geldi Peygamber Efendimizin karşısında durdu Rükâne'nin gözleri fal taşı gibi açıldı Ama kalp gözü hâlâ kapalı duruyordu Bu sefer Peygamberimizden ağacı yerine göndermesini istedi Peygamber Efendimiz ağaca, "Allah'ın izniyle yerine dön!" diye emretti Ağaç emri alır almaz yerine döndü Bunun üzerine Peygamber Efendimiz, "Ey Rükâne, Müslüman ol!" dedi Rükâne iman etmemekte direniyordu Gururu inanmasına engel oluyordu Rükâne bir ağaç kadar olamamıştı Kupkuru, ruhsuz ağaçlar bile Allah'ın izniyle Peygamberimizin emrini dinliyorlardı İman etmeyen insanlar ise o kuru ağaçtan daha aşağı derecelere düşmüş oluyorlardı (alıntı)


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder