FrMaLeV

Sen'de kimsin?
Bu bakışı bu gülümseyişi nerden hatırlıyorum ben?
Yanağımdan öptün içimi titrettin
Bu titreyiş
Canım sen mi geldin?
Ben uyuya kalmışım duymadım
Oda siyah gece gibi karanlık
Ne aptalım ben oysa daha nefesinden tanımalıydım
Bebeğim unutmadım nasıl unuturum sen'i
Uyku hali işte
Konuşmuyorsun, küsme, küstün
Dur sevdiceğim yeni geldin ne olursun gitme

Sabahın ışıklarıydı beni uykudan uyandıran
Saçma sapan rüyalardan biriydi bu da
Sen hiçbir zaman gitmezsin nasıl gidebilirsin ki zaten her an bendesin
Belli ki özlemin tırmanışa geçti yine kalbimde
Aklıma ilk mektupta yazdıklarım geliyor;
"Sen'i Sevdiğim Kadar Sen'i Özlemeyi De Seveceğim"
Gün geçtikçe dayanılmaz oluyor
Sesin her an kulağımda resmin karşımda olmasına rağmen
Gönül işte çocuk gibi laf anlamıyor
Ellerinin sıcaklığını sarıldığın anki titreyişini istiyor

Dışarı çıktım,
Yürüyordum adının sonbahar olduğu mevsimde
Yapraklar yerde sevdiğiyle tekrardan sarmaş dolaş olacağı günü bekliyor ve sen'inle yürüyordum bugün
Nasıl oluyor deme yürüyordum işte!
Bir ara yavaşladım, sen karşıma geçtin biraz uzaklaştın
Dur daha fazla uzaklaşma!
Haydi kocaman aç kollarını sana geliyorum canım
Etrafta insanlar bize bakıyor
Umurumda değil!
Bekle canım, sakın bir adım daha geri gitme!
Yaprakları ezmeden geliyorum
Gözlerin vardı karşımda ve sarıldığım anki içimin titreyişi yukardan aşağıya

Bugünümde hep sen varsın tıpkı bundan öncekileri gibi
Sabah düşümde sokakta yanımda şimdide uyuyorsun karşımda
Üşürsün sevdiceğim dur üzerini örteyim

Seni özlüyorum, Seni istiyorum, Seni seviyorum
__________________
Herşey bir tutam mavi uğrunaydı Biraz gökyüzünden, biraz denizden, biraz da kalbimizden