FrMaLeV

**Toprak** · 31-07-2008

Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . başlıklı yazı Mumsema Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . Forum Alev

Kimsesiz bir gökyüzüne
Lâl bir dilin tüm sesiyle haykırması kadar sağır
Karanlık sulardabir âmânın gözlerini araması kadar kör;
Yani anlamsızlığa yeni anlamlar yükler gibi
Yalnızca yalnızlığa anlatıyorum kendimi…

Çıkmaza düşmüş şiirlerin koynunda
Bir uzun yol oluyor kalemden süzülen her harf
Her hece aklımın kabristanlarında yankılanan
Sahipsiz bir ölüm çığlığı
Masumiyeti sesimde eskiyen…
Ve dudaklarımın ucunda bitmek bilmeyen acılı tiryakilikler
Ve sonrasızlığın deminde keder dökülüyor kağıtlara
Hâsılı aşk; ölü doğmuş bir çocuk şimdi
Yüreğimin sevda çukurlarında…
Hadi yâr kendini al gecelerimden
aL ve git

Zaten bir uzak düştü benimki;
Ertelenmiş zamanlarda resmedilirken mavinin imkansızlığı
Şiirler nice sevdaya küs bakış hüküm giymişken
Ezbersiz acılar eşliğinde gözlerinde tükenmek
Ve ölebilmek kirpiklerinin iz düşümünde
Hani meçhul bir izbede seninle el ele…!

Oysa mutluluğu çoktan rehin bıraktım ben
Bilmem hangi şehrin emanetçisinde
Ve senden habersiz
Adından acılar türetiyorum şimdilerde…
Dilimin ucuna geliyorsun bir zaman
Yaşamak soruyorsun!
Yaşamak; kör bir sancıdır sol yanımda
Dönüşsüz bir türkünün kambur sesinde yitip giden…!
Ve dinledikçe kendimi
Kâbus olup büyür geceler karanlığın uğultulu yollarında…
Ben kaçmak isterken her şeyden
Gözlerin adına kendime sefer üstüne sefer eylerim
Sana çok benzeyen bir şehir olur geçtiğim her yer
Her yer öylece uzar gider içinde gözlerimin

Ve bizden çok uzakta
Mevsim çömezi bir haziran
Sonbahara uyanır şehr-i İstanbul

Gözlerinde bir mavi yangın
Ve saçlarından dökülür martılar
Üsküdar’da pasaklı bir deniz kızının
Sâhi martılar diyordu bir şair:
“Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin”
Yani öylesi kimsesiz ve unutulmuş
Yani morarmış kanatlarında münzevi bir hayat taşıyan
Sonrası geç kalmış yaşanmışlıklarda
Bulutsuzluğa prangalı bir çift yağmur damlası
Yağmasın diye kulelerde saklanan!

İşte böyle “can” dediğim:
Yetim çocuklar hüznünde
Kâhır yüklü gölgeme
Çokça sahiplik etmişken bedenim
Yorgunluğun kıyısında
Hüzün olup işlenmişim ömür gergefine…
Çapulcu dillerin nazarında
Sevdaya zûl libaslar giyinen
Uğursuzluk alâmeti koca bir hiç’miş adım…
Ötesi yok!

Gurbet yokuşu ağlamalar pazarında
İki damla gözyaşıymış bedelim
Ve soyunup benliğimden
Elem üstüne elem giyinmiş
Sana pervane yüreğim
Gözlerimde gözlerini ateş bilip yanmışım öylece
Hiç ses etmemişim
Meğer ne çok kedermiş
Gözlerinin içinde tutuklu kalmak!

Lâkin sevmişim işte
Her şeyden ve herkesten öte
Sadece sevmişim seni…
Ama sen kendini sök düşlerimden
Sök ve git şimdi!

Yolların koynunda
Başımı yaslayıp ölümün yamacına
Bunca acıyla yoldaş olmuşken ben
Sen kaç benim kalabalığımdan
Ve bir intiharın şafağında
Sesini sil şiirlerimden
Olmasın dönüşü gittiğin yolun
Kalemi kırılmış gelişlerin hükmünde
Sonsuz bir gidişle
Unutmalara aç yüreğini
Yüreğini toparla yüreğimden
Cellat bayramı asılışlarda
Nasırlı urganlar kuşanmış şiirlerde seyreyle yüzümü
Ve zamana not düşsün akreple yelkovan
Yüzün kalbimin ortasında
Yalnızlık yazgısı yemin olsun
Ki belki arınıp mezar kalabalıklardan
Ben yine ben olurum…!
Yağmurlu bir gökyüzü akşamı

Hani olur ya!
Düş yorgunu bir martı gelir de hatırlatırsa beni
“Ziyan ömürler kucağında
Kendine has ölümler büyüten
Bir deli çocuktu” dersin…
Hadi git şimdi
Git ki gözlerine “ayrılık” değmesin…

**∂єℓi кιz** · 31-07-2008

çok güzelmiş emeğe saygı resimler de çok hoş şiirle birbirini tamamlamış paylaşım için saol arkadaşım

31-07-2008	#1
Profil Bilgileri Toprak	Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . başlıklı yazı Mumsema Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . Forum Alev Kimsesiz bir gökyüzüne Lâl bir dilin tüm sesiyle haykırması kadar sağır Karanlık sulardabir âmânın gözlerini araması kadar kör; Yani anlamsızlığa yeni anlamlar yükler gibi Yalnızca yalnızlığa anlatıyorum kendimi… Çıkmaza düşmüş şiirlerin koynunda Bir uzun yol oluyor kalemden süzülen her harf Her hece aklımın kabristanlarında yankılanan Sahipsiz bir ölüm çığlığı Masumiyeti sesimde eskiyen… Ve dudaklarımın ucunda bitmek bilmeyen acılı tiryakilikler Ve sonrasızlığın deminde keder dökülüyor kağıtlara Hâsılı aşk; ölü doğmuş bir çocuk şimdi Yüreğimin sevda çukurlarında… Hadi yâr kendini al gecelerimden aL ve git Zaten bir uzak düştü benimki; Ertelenmiş zamanlarda resmedilirken mavinin imkansızlığı Şiirler nice sevdaya küs bakış hüküm giymişken Ezbersiz acılar eşliğinde gözlerinde tükenmek Ve ölebilmek kirpiklerinin iz düşümünde Hani meçhul bir izbede seninle el ele…! Oysa mutluluğu çoktan rehin bıraktım ben Bilmem hangi şehrin emanetçisinde Ve senden habersiz Adından acılar türetiyorum şimdilerde… Dilimin ucuna geliyorsun bir zaman Yaşamak soruyorsun! Yaşamak; kör bir sancıdır sol yanımda Dönüşsüz bir türkünün kambur sesinde yitip giden…! Ve dinledikçe kendimi Kâbus olup büyür geceler karanlığın uğultulu yollarında… Ben kaçmak isterken her şeyden Gözlerin adına kendime sefer üstüne sefer eylerim Sana çok benzeyen bir şehir olur geçtiğim her yer Her yer öylece uzar gider içinde gözlerimin Ve bizden çok uzakta Mevsim çömezi bir haziran Sonbahara uyanır şehr-i İstanbul Gözlerinde bir mavi yangın Ve saçlarından dökülür martılar Üsküdar’da pasaklı bir deniz kızının Sâhi martılar diyordu bir şair: “Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin” Yani öylesi kimsesiz ve unutulmuş Yani morarmış kanatlarında münzevi bir hayat taşıyan Sonrası geç kalmış yaşanmışlıklarda Bulutsuzluğa prangalı bir çift yağmur damlası Yağmasın diye kulelerde saklanan! İşte böyle “can” dediğim: Yetim çocuklar hüznünde Kâhır yüklü gölgeme Çokça sahiplik etmişken bedenim Yorgunluğun kıyısında Hüzün olup işlenmişim ömür gergefine… Çapulcu dillerin nazarında Sevdaya zûl libaslar giyinen Uğursuzluk alâmeti koca bir hiç’miş adım… Ötesi yok! Gurbet yokuşu ağlamalar pazarında İki damla gözyaşıymış bedelim Ve soyunup benliğimden Elem üstüne elem giyinmiş Sana pervane yüreğim Gözlerimde gözlerini ateş bilip yanmışım öylece Hiç ses etmemişim Meğer ne çok kedermiş Gözlerinin içinde tutuklu kalmak! Lâkin sevmişim işte Her şeyden ve herkesten öte Sadece sevmişim seni… Ama sen kendini sök düşlerimden Sök ve git şimdi! Yolların koynunda Başımı yaslayıp ölümün yamacına Bunca acıyla yoldaş olmuşken ben Sen kaç benim kalabalığımdan Ve bir intiharın şafağında Sesini sil şiirlerimden Olmasın dönüşü gittiğin yolun Kalemi kırılmış gelişlerin hükmünde Sonsuz bir gidişle Unutmalara aç yüreğini Yüreğini toparla yüreğimden Cellat bayramı asılışlarda Nasırlı urganlar kuşanmış şiirlerde seyreyle yüzümü Ve zamana not düşsün akreple yelkovan Yüzün kalbimin ortasında Yalnızlık yazgısı yemin olsun Ki belki arınıp mezar kalabalıklardan Ben yine ben olurum…! Yağmurlu bir gökyüzü akşamı Hani olur ya! Düş yorgunu bir martı gelir de hatırlatırsa beni “Ziyan ömürler kucağında Kendine has ölümler büyüten Bir deli çocuktu” dersin… Hadi git şimdi Git ki gözlerine “ayrılık” değmesin…

31-07-2008	#2
Profil Bilgileri ∂єℓi кιz	--->: Hadi "Git" Şimdi../.. Git ki, Gözlerine ´Ayrılık´ Değmesin . çok güzelmiş emeğe saygı resimler de çok hoş şiirle birbirini tamamlamış paylaşım için saol arkadaşım


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder