FrMaLeV

**GüllereVurgun** · 14-12-2007

"Günümüzün Sümeyra'larına" .. başlıklı yazı Mumsema "Günümüzün Sümeyra'larına" .. Forum Alev

Günümüzün Sümeyra’larına

Sahabe hanımlarından birisidir Sümeyra

Uhud’da Efendimiz’in öldüğü haberi yayılır

O ne babasını, ne çocuklarını arar

Aradığı tek kişi Allah Resulü’dür

Uhud, fedakarlığın, sadakatin ve samimiyetin adıdır

Orada insanın içini dağlayan zincirleme hadiseler cereyan eder

Nebiler Nebisi’nin başı yarılır, dişi kırılır, mübarek vücuduna giydiği zırh parçalanır ve halkaları vücuduna saplanır

Onu çıkarayım derken dişleri kırılanlar olur

Uhud’un en çetin anlarında Resul-ü Ekrem’in vefat ettiği haberi yayılır

Aslında bu haber Müslümanların moralini bozmak ve dirençlerini zayıflatmak için yayılmıştır

Ama hiç de öyle olmamıştır

Efendiler Efendisi vefat ettikten sonra hiçbir sahabi yaşamak istemez

Onun için hepsi ölümü göze alırlar ve “Burada ölelim

O’nun olmadığı dünyayı ne yapalım

” diyerek mücadelelerine devam ederler

Bu haber yıldırım süratiyle Medine ufkunda da dalgalanmaya başlar

Bütün kadınlar ve çocuklar duyarlar ve etrafa hüzün bulutları yayılır

Bu kadınlar içinde Sümeyra isminde bir hanım vardır

Hz

Sümeyra o gün babasını, kardeşlerini ve eşini de Uhud’a göndermiş ve onlara şu tembihte bulunmuştur:
- Bakın! Nebiler Nebisi’ne birşeyler olur ve siz geriye dönerseniz, yüzünüze bakmam

Nitekim O bizim hayatımızın hayatıdır

O dinin tebliğcisidir

O olmadıktan sonra ben güneşsiz cihanı neyleyeyim

Hz

Sümeyra Uhud’a doğru yol alır
Allah Resulü’nün ölüm haberini alan Sümeyra, atına biner ve süratle Uhud’a doğru yol alır

Uhud’a vardığında oradakilerden birisi, “Sümeyra! Çocukların işte burada şehit oldu

” der

Ama o hiç duymaz bu sesi

Dudaklarından dökülen söz şudur:
- Resulullah nerede? Bana O’ndan haber verin

Az daha ilerlediğinde bu sefer de babasının naaşını gösterirler

O yine, “Resulullah nerede?” der

Nihayet birisi çıkıp da, “Merak etme, endişelenme Sümeyra! Resulullah hayattadır

” dediği an dünyalar Hz

Sümeyra’nın (r

anha) olur

Allah Resulü’nü gözleriyle görmek ister

Efendimiz’in yanına kadar gider ve İki Cihan Güneşi’ni gördükten sonra dudaklarından tarihin durup dinleyeceği, insanlığın kulağına küpe yapacağı şu sözler dökülür:
- Küllü musîbetin ba’de zâlike celel Ya Resulallah! - Bundan sonra bütün musibetler bana pire ısırması gibi hafif gelir Ya Resulallah! Gök şak şak olup yarılsa ve başıma dökülse, yer parçalanıp beni yutsa, evladım ve babam ölse gam yemem, değil mi ki sen hayattasın

(Bkz

Buhari, I/458; Taberani, II/230)
İşte Ashab-ı Kiram, Peygamber Efendimiz’i bu ölçüde seviyordu

Bir büyüğümüz Hz

Sümeyra’nın bu destansı hayatını okuduktan sonra “Kaç tane kız çocuğuna Sümeyra ismi verdim bilmiyorum

” der

Günümüzün Sümeyra’ları bu muhabbet ve aşkla mamur evlatlar yetiştirdikten sonra yeni yeni ufuklar açılacak, inşallah makûs kaderimiz değişecek, ağlayan gözlerin ağlamaları dinecek ve mahzun gönüllere sürur gelecektir

(alıntı)

14-12-2007	#1
Profil Bilgileri GüllereVurgun	"Günümüzün Sümeyra'larına" .. "Günümüzün Sümeyra'larına" .. başlıklı yazı Mumsema "Günümüzün Sümeyra'larına" .. Forum Alev Günümüzün Sümeyra’larına Sahabe hanımlarından birisidir Sümeyra Uhud’da Efendimiz’in öldüğü haberi yayılır O ne babasını, ne çocuklarını arar Aradığı tek kişi Allah Resulü’dür Uhud, fedakarlığın, sadakatin ve samimiyetin adıdır Orada insanın içini dağlayan zincirleme hadiseler cereyan eder Nebiler Nebisi’nin başı yarılır, dişi kırılır, mübarek vücuduna giydiği zırh parçalanır ve halkaları vücuduna saplanır Onu çıkarayım derken dişleri kırılanlar olur Uhud’un en çetin anlarında Resul-ü Ekrem’in vefat ettiği haberi yayılır Aslında bu haber Müslümanların moralini bozmak ve dirençlerini zayıflatmak için yayılmıştır Ama hiç de öyle olmamıştır Efendiler Efendisi vefat ettikten sonra hiçbir sahabi yaşamak istemez Onun için hepsi ölümü göze alırlar ve “Burada ölelim O’nun olmadığı dünyayı ne yapalım” diyerek mücadelelerine devam ederler Bu haber yıldırım süratiyle Medine ufkunda da dalgalanmaya başlar Bütün kadınlar ve çocuklar duyarlar ve etrafa hüzün bulutları yayılır Bu kadınlar içinde Sümeyra isminde bir hanım vardır Hz Sümeyra o gün babasını, kardeşlerini ve eşini de Uhud’a göndermiş ve onlara şu tembihte bulunmuştur: - Bakın! Nebiler Nebisi’ne birşeyler olur ve siz geriye dönerseniz, yüzünüze bakmam Nitekim O bizim hayatımızın hayatıdır O dinin tebliğcisidir O olmadıktan sonra ben güneşsiz cihanı neyleyeyim Hz Sümeyra Uhud’a doğru yol alır Allah Resulü’nün ölüm haberini alan Sümeyra, atına biner ve süratle Uhud’a doğru yol alır Uhud’a vardığında oradakilerden birisi, “Sümeyra! Çocukların işte burada şehit oldu” der Ama o hiç duymaz bu sesi Dudaklarından dökülen söz şudur: - Resulullah nerede? Bana O’ndan haber verin Az daha ilerlediğinde bu sefer de babasının naaşını gösterirler O yine, “Resulullah nerede?” der Nihayet birisi çıkıp da, “Merak etme, endişelenme Sümeyra! Resulullah hayattadır” dediği an dünyalar Hz Sümeyra’nın (ranha) olur Allah Resulü’nü gözleriyle görmek ister Efendimiz’in yanına kadar gider ve İki Cihan Güneşi’ni gördükten sonra dudaklarından tarihin durup dinleyeceği, insanlığın kulağına küpe yapacağı şu sözler dökülür: - Küllü musîbetin ba’de zâlike celel Ya Resulallah! - Bundan sonra bütün musibetler bana pire ısırması gibi hafif gelir Ya Resulallah! Gök şak şak olup yarılsa ve başıma dökülse, yer parçalanıp beni yutsa, evladım ve babam ölse gam yemem, değil mi ki sen hayattasın (Bkz Buhari, I/458; Taberani, II/230) İşte Ashab-ı Kiram, Peygamber Efendimiz’i bu ölçüde seviyordu Bir büyüğümüz Hz Sümeyra’nın bu destansı hayatını okuduktan sonra “Kaç tane kız çocuğuna Sümeyra ismi verdim bilmiyorum” der Günümüzün Sümeyra’ları bu muhabbet ve aşkla mamur evlatlar yetiştirdikten sonra yeni yeni ufuklar açılacak, inşallah makûs kaderimiz değişecek, ağlayan gözlerin ağlamaları dinecek ve mahzun gönüllere sürur gelecektir (alıntı)


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder