FrMaLeV

**alicanavar** · 03-02-2008

Hz. Ali'den Sözler başlıklı yazı Mumsema Hz. Ali'den Sözler Forum Alev

Adâlet, halkın dirliği ve düzeni, idârecilerin süsü ve güzelliğidir

Adâlet; îmânın başıdır, ihsânın birleştiği noktadır ve îmânın en yüksek mertebesidir

Affetmek fazîlettir

Kararlı olmak metâ'dır, sahip olunan maldır

Kararsız olmak ise zâyi olmaktır

Doğruluk emânet, yalancılık hıyânettir

İnsâf rahatlık, şer küstahlıktır

Emânete hıyânet etmemek, îmândandır, güler yüzlülük ihsândandır

Doğruluk kurtarır, yalan felâkete sürükler

Kanâat insanı zengin yapar, yerinde kullanılmayan zenginlik azdırır

Dünya aldatır, şehvet kandırır

Lezzet oyalar, nefsin arzuları alçaltır

Hased yıpratır, nefret çökertir

Ahmaklık, dermânı bulunmayan bir dert, şifâsı olmayan bir hastalıktır

Ahmaklık; herşeyi fuzûliymiş gibi hiçe saymak ve câhil insanlarla arkadaşlık kurmaktır

Akıl ve ilim, birbirinden ayrılmayan ve zıt olmayan iki kardeş gibidir

Akıl, mü'minin dostu; ilim, vezîri, sabır, askerlerinin komutanı ve amel ise silâhıdır

Akıllı kimse, günâhlarını tövbe ile örtendir

Cömert, kötülük yapana iyilikle karşılık verendir

Akıllı kimse, ibâdetle, nefsin arzusuna karşı gelendir

Câhil kimse, günâh işleyerek nefsin arzusuna uyandır

Akıllı kimse; dilini kötü söz ve gıybetten koruyan, mü'min; kalbini şek ve şüpheden temizleyendir

Akıllı, iyiliklerini canlandıran, kötülüklerini öldürendir

Akıllı, sustuğu vakit tefekkür, konuştuğu vakit zikir eder, baktığı vakit de ibret alır

Akıllı; alçak dünyadan el çeken, Cennet-i a'lâya göz dikendir

Akıllı; şehvetten uzaklaşan, âhıreti dünya ile değişmeyendir

Akıllı, yalnız ihtiyâcı kadar ve delille konuşur, sâdece âhıretinin ıslâhı için çalışır

Akıllı, günâhlardan sakınır, ayıplardan uzak durur

Cömertlik günâhları siler, kalblere sevgi eker

Âlim, câhili hemen tanır, çünkü daha önce o da câhildi

Câhil âlimi tanımaz, çünkü daha önce âlim değildi

Âlim; sözü, işine uygun olandır

Âlim ilme doymaz

Allah için dost olan, kişiye doğru yolu gösteren, fesattan uzaklaştıran ve ibâdetlerinde yardımcı olandır

Allah için kardeş olanların sevgisi, sebebi dâim olduğu için devam eder

Dünya için kardeş olanların sevgisi, sebebi devam etmediği için, kısa sürer, bir an gelir son bulur

Allah için seven bir kardeş, en yakından daha yakın, anne ve babalardan daha merhametlidir

Allah korkusundan dolayı göz yaşı dökmek, kalbi nûrlandırır

Tekrar günâh işlemekten insanı korur

Allaha kavuşmak, kötü insanlardan uzak durmakla olur

Allaha tâatle uğraşmak en kârlı iş, doğru konuşan dil ise, en güzelidir

Allahın azâbından korkmak, müttekîlerin, takvâ sahiplerinin nişânıdır

Allahü teâlâdan hayâ etmek, insanı Cehennem azâbından korur

Amel eden câhil kişi, yoldan başka yerde yürüyen gibidir

Bu yürüyüşü ona, ihtiyâcından uzaklaşmaktan başka birşey kazandırmaz

Ârifin, yüzü nûr ve tebessüm, kalbi korku ve hüzün doludur

Başa kakan, nefret ateşini körükler

Bir memlekette ayaklar baş olursa, başlar ayaklar altında kahrolur

Câhil; dayakla uslanmaz, nasîhatlerden payını almaz

Cimri, dünyada kendi nefsine cömert davranmaz, bütün malını mîrâsçılara vermeye râzı olur

Cömertlik ve cesâret, şerefli maksatlar olup, Allahü teâlâ bunları sevdiği ve denediği kişilere ihsân eder

Dînin esâsı, emâneti yerine vermek, sözünde durmaktır

Doğruluk, İslâmın direği, îmânın desteğidir

Dünya bir cifedir

Ondan bir şey isteyen, köpeklerle dalaşmaya hazırlıklı olmalı

Dünya kâfirin Cenneti, ölüm korkulu rü'yâsı, Cehennem de varacağı son duraktır

Dünya mü'minin hapishânesi, ölüm hediyesi, Cennet de varacağı yerdir

Dünya; güzel, aldatıcı ve geçici bir serâb, çabuk yıkılan bir dayanaktır

Eğer ilim, ümit ile olsaydı, dünyadaki bütün insanlar alim olurdu

Fakîh öyle biridir ki, insanları Allahın rahmetinden ümitsizliğe düşürmez ve onları Allahın rahmetinden yüz çevirtmez

Fazîlet, en iyi maldır

Cömertlik, en güzel mücevherdir

Akıl, en güzel zînettir

İlim, en şerefli meziyettir

Fazîlet, gücü yettiğinde affetmektir

Fazîlet; çok mal ve büyük işlerle değil, güzel kemâliyet ve hayırlı işlerle olur

Gaddarlık, herkes için kötü bir şeydir

Şan, şeref sâhibi ve büyük zâtlar için daha çirkindir

Gaflet, insana gurûr getirir, helâke yaklaştırır

Gerçek dost, ayıbını görüp nasîhat eden, gıyâbında seni koruyan ve seni kendisine tercîh edendir

Gerçek mü'minin sevgisi, kızması, birşeyi alması, yapması ve terki, hep Allah için olur

Günâhlar birer dert olup, devâsı istigfârdır

Harâmlardan çekinmek, akıllıların şânı, şereflilerin tabiatındandır

Hased eden dâimâ hastadır, cimri insan, dâimâ fakîrdir

Hased edenin sevgisi sözlerinde görülür

Kinini işlerinde gizler

Adı dost, fiili düşmancadır

Hased, bir dert ve hastalık olup, hased eden veya olunan helâk olmadıkça çâresi bulunmaz

Hasedcilerin en ehveni, hased ettiği kişinin elindeki ni'metlerin yok olmasını ister

Hayâ ve cömertlik, ahlâkların en efdalidir

Hikmet; akıllıların bahçesi, ermişlerin mesîresidir, gezinti yeridir

İffet; nefsin koruyucusu ve kinlerden paklayıcıdır

İhtiras, gâfillerin kalbinde şeytanların sultânıdır

İhtiras, rızkı artırmaz

İhtiraslı kimse, bütünüyle dünyaya mâlik olsa bile yine fakîrdir

İlim, insanı Allahın emrettiği şeylere götürür, zühd ise o şeylere erişilmesini kolaylaştırır

İlim, maldan daha hayırlıdır

İlim seni, sen de malı korursun

İlim; güzel bir mîrâs, genel bir ni'mettir

İnsaf, ihtilâfı giderir, ülfeti getirir

İlim; insanı akla götürür, kim ilim öğrenirse akıllanır

İlim; rûhu ihyâ eder, diriltir

Aklı aydınlatır, cehâleti öldürür

Îmân ile amel, ikiz kardeş olup, birbirinden ayrılmazlar

Îmân ve hayâ, birbirinden kopmayan bir bütündür

Îmân ve ilim, ikiz kardeş ve birbirinden ayrılmayan arkadaş gibidir

İnsan, sözü ile tartılır veya işi ile değerlendirilir

Seni zînet yönünden ağır getirecek şeyi söyle ve kıymetini artıracak şeyi yap

İslâmiyet, teslimiyettir

Teslimiyet, yakîndir

Yakîn, tasdîktir

Tasdîk, ikrârdır

İkrâr, edâdır, yerine getirmektir

Edâ ise ameldir

İstişâre, danışma sana rahatlık, başkasına yorgunluktur

İyiliği tamamlamak, yeniden başlamaktan daha hayırlıdır

İyilikle emretmek, insanların en fazîletli amelleridir

Kalblerin gafletine, gözlerin uyanık olması fayda vermez

Kâmil mü'min gizli şükür eder, belâya karşı sabır eder, ümîd hâlinde iken bile korkar

Kâmil olan kimse, aklı, arzu ve isteklerine galip gelendir

Kanâatkâr olmak, boyun eğme zilletinden daha hayırlıdır

Kârlı olan, dünyayı âhıretle değiştirendir

Kendi nefsinden râzı olan, aldanmıştır

Ona güvenen, mağrûr ve yolunu şaşırmıştır

Kendisi amel etmeksizin Allah yoluna çağıran kişi, oksuz yaya benzer

Korkaklık, ihtiras ve cimrilik, Allaha karşı kötü zannın bir araya getirdiği kötü arkadaşlardır

Korku kaderi değiştirmez, yalnız sevâbın yok olmasına sebep olur

Kötü insan, hiç kimseye iyi zan beslemez

Çünkü o, herkesi kendisi gibi görür

Mal ve çocuklar, dünya hayâtının zînetidirler

Sâlih amel de, dünyadan âhırete götürülen mahsûldür

Mal, harcandığı kadar sâhibine ikrâmda bulunur

Kişinin yaptığı cimrilik kadar ona ihânet eder

Mal, sâhibini dünyada yükseltir, âhırette alçaltır

Mü'min, baktığında ibret alır

Bir şey verilirse, şükür eder

Musîbet ve belâya uğrayacak olursa, sabır eder

Konuşacak olursa, Allahü teâlâyı hatırlatır

Mü'min, dünyaya ibret gözü ile bakar

İhtiyâcı için karnını doyurur

Dünyadan konuşulduğu vakit, nefret ve tenkid kulağı ile dinler

Mürüvvet; insanın, kendisini lekeleyecek şeylerden kaçınması ve güzellik kazandıracak şeylere yaklaşmasıdır

Olgunluk üç şeyde gereklidir: Musîbetlere sabır, isteklerde aşırıya kaçmamak ve istiyene vermektir

Öfke, tutuşturulmuş bir ateş gibidir

Her kim ki öfkesine hâkim olursa, onu söndürür ve her kim onu salıverirse, ilk yanan kendisi olur

Sabır en güzel huy, ilim en şerefli süs eşyasıdır

Sabır iki kısımdır: Sevmediğin şeye sabretmek ve sevdiğin şeye sabretmek

Sabır iki kısımdır; belâya sabır iyi ve güzeldir

Bundan daha güzeli, harâmlara karşı sabırdır

Sabır, en güzel îmân kisvesi ve insanların en şerefli ahlâkıdır

Sabır, insanın başına gelene katlanması demektir

Onu kızdırana karşı da kendisine hâkim olmaktır

Sevgi, kalblerin birbirine yakınlaşması ve rûhların ünsiyetidir

Sıkıntıya düşmeden önce emniyet tedbirini alan kimse, ayağını sağlam yere basmış olur

Sıkıntıya karşı sabır etmek, bolluk ânındaki âfiyetten daha efdaldir

Söz ilâç gibidir

Azı faydalı, çoğu zararlıdır

Sükût, sana vakar kazandırır ve seni özür dileme zahmetinden kurtarır

Süse ve ziynete heves eden erkekler, vakıa erkektir; amma, mert değillerdir

Şahsınıza kötülük eden bir düşmanı affediniz

Lakin vatanınıza ve milletinize kötülük eden bir kimseyi, asla affetmeyiniz

Şek ,şüphe, yakîni bozar, îmânı yok eder

Takvâ, dîni ıslâh, nefsi muhâfaza eder ve mürüvveti süsler

Tatlı dili olanların dostları her gün biraz daha artar

Tûl-i emel, fazla yaşama arzusu, serâb gibidir, bunu gören su sanıp aldanır

Yalancı, sözünde suçludur, isterse delîli kuvvetli ve ağzı lâf yapan biri olsun

Yaptığı günâh bir işle öğünmek, o günâhı yapmaktan daha kötüdür

Yumuşak başlı olanlar; en sabırlı, derhal affedici ve en güzel huylu olan kimselerdir

Yumuşaklık, durulmayı çabuk sağlar ve zor olan şeyleri kolaylaştırır

Yumuşaklık, öfke ateşini söndürür

Hiddet ise öfke ateşini körükler

**alicanavar** · 02-05-2008

ALİ İBN EBİ TÂLİB

Resulullah'ın amcasının oğlu, damadı, dördüncü halife

Babası Ebû Talib, annesi Kureyş'ten Fâtıma binti Esed, dedesi Abdulmuttalib'tir

Künyesi Ebu'ı Hasan ve Ebû Tûrab (toprağın babası), lâkabı Haydar; ünvanı Emîru'l-Mü'minin'dir

Ayrıca 'Allah'ın Arslanı' ünvanıyla da anılır

Hz

Ali küçük yaşından beri Resulullah'ın yanında büyüdü

On yaşında İslâm'ı kabul ettiği bilinmektedir

Hz

Hatice'den sonra müslümanlığı ilk kabul eden odur

Hz

Peygamber ile Hz

Hatice'yi bir gün ibadet ederken gören Hz

Ali'ye Peygamberimiz şirkin kötülüğünü, tevhidin manasını anlattığında Hz

Ali hemen müslüman olmuştu

Mekke döneminde her zaman Resulullah'ın yanındaydı

Kâbe'deki putları kırmasını şöyle anlatır: "Bir gün Resul-u Ekrem ile Kâbe'ye gittik

Resul-u Ekrem omuzuma çıkmak istedi

Kalkmak istediğim zaman kalkamıyacağımı anladı, omuzumdan indi, beni omuzuna çıkardı ve ayağa kalktı

Kendimi istesem ufukları tutacak sanıyordum

Kâbe'nin üzerinde bir put vardı, onu sağdan soldan ittim

Put düştü, parça parça oldu

Resulullah'ın omuzlarından indim

İkimiz geri döndük

" (Ahmed b

Hanbel, Müsned, I, 384)

Resul-u Ekrem, en yakın akrabasını uyarmak ve hakkı tebliğ etmek hususunda Allah'u Teâlâ'dan emir alınca onları Safa tepesinde toplayıp ilâhî emirleri tebliğ edince, Kureyş müşrikleri onunla alay etmişti

İkinci toplantıyı yapmasını Hz

Ali (r

a

)'ye bıraktı, Ali de bir ziyafet hazırlayarak Hasimoğullarını davet etti

Resulullah yemekten sonra: "Ey Abdülmuttaliboğulları, ben özellikle size ve bütün insanlara gönderilmiş bulunuyorum

İçinizden hanginiz benim kardeşim ve dostum olarak bana bey'at edecek" dedi

Yalnız Ali (r

a

) kalktı ve orada Resulullah'a onun istediği sözlerle bey'at etti

Bunun üzerine Resul-u Ekrem, "Kardeşimsin ve vezirimsin " diyerek Hz

Ali'yi taltif etti

Hz

Peygamber hicret etmeden önce elinde bulunan emanetleri, sahiplerine verilmek üzere Ali'ye bıraktı ve o gece Hz

Ali, Resulullah'ın yatağını da yatarak müşrikleri şaşırttı

Böylece Hz

Ali, Hz

Peygamber'i öldürmeye gelen müşrikleri oyalayarak onun yerine hayatını tehlikeye atmış, bu suretle Peygamber'e hicreti sırasında zaman kazandırmıştır

Hz

Ali, Peygamberimiz'in kendisine bıraktığı emanetleri sahiplerine verdikten sonra Medine'ye hicret etti

Medine'de de Hz

Peygamber'in devamlı yanında bulundu, bütün cihat harekâtlarına katıldı, Uhud'da gâzî oldu

Bedir'de sancaktardı

Aynı zamanda keşif kolunun başındaydı; hakim noktaları tesbit ederek Hz

Peygamber'e bildirdi

Bu mevkiler işgal edilerek, Bedir'de önemli bir savaş harekâtını başarıya ulaştırdı

Bedir gazasının başlamasından önce, Kureyşliler'le teke tek dövüşen üç kişiden biriydi

Bu döğüşte, hasmı Velid b

Muğire'yi kılıcı ile öldürdüğü gibi, Hz

Ebû Ubeyde zor durumdayken yardımına koştu ve onun hasmını da öldürdü

Kendisine "Allah'ın Arslanı" lâkabı ve Bedir ganimetlerinden bir kılıç, bir kalkan ve bir de deve verildi

Hz

Ali, Bedir savaşından sonra Hz

Peygamber'in kızı Hz

Fâtıma ile evlendi

Nikâhını Hz

Peygamber kıydı

O zamana kadar Resulullah'la oturan Hz

Ali nikâhtan sonra ayrı bir eve taşındı

Hz

Ali'nin, Hz

Fâtıma'dan üç oğlu, iki kızı dünyaya geldi

Hicret'in üçüncü yılında Uhud savaşında, müslüman okçuların hatası yüzünden müşrikler müslümanların üzerine saldırmışlar ve Hz

Peygamber de yaralanarak bir hendeğe düşmüş ve düşman onun öldüğünü yaymıştı

Halbuki o sırada döğüşe döğüşe gerileyen Hz

Ali, Hz

Peygamber'in içine düştüğü hendeğe ulaşarak, onu korumaya almıştı

İki tarafın da kazanamadığı bu savaşta Hz

Ali birçok yerinden yaralanarak gazi oldu

Uhud savaşından sonra Hz

Ali "Benu Nadr" Yahudilerinin hainlikleri üzerine bu kabile ile yapılan savaşı bizzat idare etti

Bütün çarpışmalarda Hz

Ali kahramanca döğüşmüş ve müşriklerin en meşhur savaşçılarını öldürmüştür

Hudeybiye barışında sulh şartlarının yazılmasında o memur edildi

Hz

Ali, sulhnameyi yazmaya şöyle başladı: "Bismillâhirrahmânirrahîm

Muhammed Resulullah

" Ancak müşrikler bu ifadeye itiraz ettiler

Hz

Peygamber, "Resulullah" yerine "Muhammed b

Abdullah" yazmasını Hz

Ali'ye söylemiş fakat Hz

Ali "Resulullah" ifadesinin yazımında ısrar etmiştir

Hz

Ali Mekke'nin fethi sırasında yine sancaktardı

"Keda" mevkiinden Mekke'ye girdi

Mekke kan dökülmeden fethedildi

Hz

Peygamber ile birlikte Kâbe'deki bütün putları kırdılar

Mekke'nin fethinden sonra Resulu Ekrem, Hâlid b

Velid'i Benu Huzeyme kabilesine gönderdi

Bu kabile ya cehaleti, ya da bedevî olmalarından, "müslüman olduk" anlamındaki "eslemna" kelimesi yerine "sabbena" dediği için Hâlid b

Velid hiddetlendi ve onlarla harp etti

Hz

Peygamber olayı duyunca çok üzüldü

Hz

Ali'yi bu hatayı telâfi ile görevlendirdi

Hz

Ali Benu Huzeyme'ye giderek öldürülenlerin diyetini ödeyip mağdur olanların zararlarını telâfi etmişti

Huneyn gazasında müslümanlar bir ara bozulup dağıldılar

Sayıları binleri bulduğu halde içlerinden ancak birkaç kişi sabredip dayanabildi

Hz

Ali bu savaşta yalnız sabırla tahammül etmekle kalmayarak gösterdiği yiğitlik ve kumandanlıkla İslâm ordusunun kendi safında toparlanmasını sağladı

Resulu Ekrem hicretin 9

yılında Tebük seferine çıkarken Hz

Ali'yi ehl-i beytin muhafazası için Medine'de bıraktı, ancak bu sefere katılamadığı için müteessir oldu

Bunun üzerine Resulullah: "Musa'ya göre Harun ne ise, sen bana karşı o olmak istemez misin?" dedi

Ali, bu iltifattan çok memnun oldu

Berae suresinin ayetleri nazil olunca, Resulullah Hz

Ali'yi Mekke'ye gönderdi

Bu suretle hiçbir müşrikin artık Kâbe-i Şerîfi bundan sonra haccedemeyeceğini bildirdi

Yemen bölgesinin İslâm'a girmesi zordu

Görev yine Ali b

Ebi Talib'e verildi

Hz

Ali "Bu çok güç bir iş" dedi

Resulullah da "Ya Rabb, Ali'nin dili tercümanı, kalbi hidayet nurunun memba olsun" diye dua edince, Ali, siyah bir bayrak alarak Yemen'e gitti, kısa süren irşadları sayesinde Yemen'in bütün Hemedan kabilesi müslüman oldu

Hz

Peygamber'in vefatı sırasında, hücresinde bulunanların başında geliyordu

Hz

Ebu Bekir halife seçildiği sırada Hz

Ali Resulullah'ın hücresinde tekfin ile meşgul idi

Hz

Ömer devrinde devletin bütün hukuk işleriyle ilgilenip adeta İslâm devletinin baş kadısı olarak görev yaptı

Hz

Ömer'in şehâdeti üzerine yine devlet başkanını seçmekle görevlendirilen altı kişilik şûra heyetinde yer alıp, bu altı kişiden en sona kalan iki adaydan biri oldu

Hz

Osman'ın hilâfeti döneminde idarî tutumdan pek memnun olmamakla birlikte İslâm devletinin muhtelif vilâyetlerinden gelen şikayetleri hep Hz

Osman'a bildirmiş ve ona hâl çareleri teklif etmişti

Hz

Osman'ı muhasara edenleri uzlaştırmak için elinden gelen gayreti sarfetti

Hz

Osman'ın şehâdetinden sonra İslâm'ın ileri gelen şahsiyetleri ona bey'at ettiler

Ancak onun bu dönemi Allah'ın bir takdiri olarak son derece karışık bir dönem oldu

Hilâfete geçtiğinde hâlledilmesi gereken bir çok problemle karşı karşıya kaldı

Bu karışıklıklar Cemel ve Sıffın gibi iç çatışmaları doğurdu

İslâm devleti bünyesindeki bu ihtilâfları giderme konusunda büyük fedakârlık ve gayretler gösterdi

Nihayet, Kûfe'de 40/661 yılında bir Hârici olan Abdurrahman b

Mülcem tarafından sabah namazına giderken yaralandı

Bu yaranın etkisiyle şehid oldu

Hz

Ali devamlı olarak Hz

Peygamber (s

a

s

)'in yanında bulunduğu için Tefsir, Hadîs ve Fıkıhta sahabenin ileri gelenlerindendir

Hatta Resulullah'ın tabiri ile "ilim beldesinin kapısı" olarak ümmetin en bilgini idi

Hz

Peygamber yolunda insanları hakka iletmek için büyük gayretler sarfetmiş ve hilâfet dönemi iç karışıklıklarla dolu olmasına rağmen İslâm'ın öğretilmesi ve öğrenilmesi hususunda büyük katkıları olmuştu

Medine'de duruma hakim olup yönetimi tam olarak eline aldıktan sonra öğretim için merkezde bir okul kurdu

Arapça gramerin öğretilmesini Ebu Esved ed-Düeli'ye, Kur'an okutma ve öğretme işini Abdurrahman esSülemi'ye, Tabiî ilimler konusunda öğretmenlik görevini Kümeyl b

Ziyâd'a verdi

Arap edebiyatı konusunda çalışma yapmak üzere de Ubade b

esSamit, ve Ömer b

Seleme'yi görevlendirdi

Devlet yönetimi ve hizmetlerini; maliye, ordu, teşrî ve kaza gibi bölümlere ayırarak yürütüyordu

Malî işleri, dağıtma ve toplama diye iki kısma ayırmazdı

Ümmetin malını ümmete dağıtırken de son derece titiz davranırdı

Kendisine bir pay ayırma noktasında gayet dikkatli olup, kimsenin hakkına tecavüz etmemekte de büyük bir örnek idi

Kendisini Kûfe'de görenler, kışın soğuğunda ince bir elbisenin altında tir tir titreyerek camiye gittiğini aktarırlar

Devlet yönetici ve memurlarının nasıl davranmaları gerektiği konusunda şu yönetmeliği hazırlamıştı

1

Halka karşı daima içinizde sevgi ve nezaket besleyin

Onlara bir canavar gibi davranmayın ve onları azarlamayın

2

Müslüman olsun olmasın herkese aynı davranın

Müslümanlar kardeşleriniz, müslüman olmayanlar ise sizin gibi bir insandır

3

Affetmekten utanmayın

Cezalandırmada acele etmeyin

Emriniz altında bulunanların hataları karşısında hemen öfkelenip kendinizi kaybetmeyin

4

Taraf tutmayın, bazı insanları kayırmayın

Bu tür davranışlar sizi zulme ve despotluğa çeker

5

Memurlarınızı seçerken zalim yöneticilere hizmet etmemiş ve devletin suçlarından ve zulümlerinden sorumlu olmamış bulunmalarına dikkat edin

6

Doğru, dürüst ve nazik kişileri seçin ve çıkar ummadan ve korkmadan acı gerçekleri söyleyebilenleri tercih edin

7

Atamalarda araştırma yapmayı ihmal etmeyin

8

Haksız kazanç ve ahlâksızlıklara düşmemeleri için memurlarınıza yeterince maaş ödeyin

9

Memurlarınızın hareketlerini kontrol edin ve bunun için güvendiğiniz samimi kişileri kullanın

10

Mektuplar ve müracaatlara bizzat kendiniz cevap verin

11

Halkın güvenini kazanın ve onların iyiliğini istediğinize kendilerini inandırın

12

Hiç bir zaman vaadinizden ve sözünüzden dönmeyin

13

Esnaf ve tüccara dikkat edin; onlara gereken önemi gösterin, fakat ihtikâr, karaborsa ve mal yığmalarına izin vermeyin

14

El işlerine yardım edin; çünkü bu yoksulluğu azaltır, hayat standardını artırır

15

Tarımla uğraşanlar devletin servet kaynağıdır ve bir servet gibi korunmalıdır

16

Kutsal görevinizin yoksul, sakat ve yetimlere bakmak olduğunu hiç aklınızdan çıkarmayın

Memurlarınız onları incitmesin, onlara kötü davranmasın

Onlara yardım edin, koruyun ve yardımınıza ihtiyaç duydukları her zaman huzurunuza çıkmalarına engel olmayın

17

Kan dökmekten kaçının, İslâm'ın hükümlerine göre öldürülmesi gerekmeyen kimseleri öldürmeyin

Hz

Ali bütün bu emirleri kendi nefsinde eksiksiz uygulayan bir halifeydi

Beş yıllık halifeliği çok önemli olaylarla, savaş ve sıkıntılarla geçmişti

Fitnelere karşı sonuna kadar doğru yoldan sabırla mücadele etmek istedi sonunda şehid oldu

Allah rahmet etsin

alıntıdır

03-02-2008	#1
Profil Bilgileri alicanavar	Hz. Ali'den Sözler Hz. Ali'den Sözler başlıklı yazı Mumsema Hz. Ali'den Sözler Forum Alev Adâlet, halkın dirliği ve düzeni, idârecilerin süsü ve güzelliğidir Adâlet; îmânın başıdır, ihsânın birleştiği noktadır ve îmânın en yüksek mertebesidir Affetmek fazîlettir Kararlı olmak metâ'dır, sahip olunan maldır Kararsız olmak ise zâyi olmaktır Doğruluk emânet, yalancılık hıyânettir İnsâf rahatlık, şer küstahlıktır Emânete hıyânet etmemek, îmândandır, güler yüzlülük ihsândandır Doğruluk kurtarır, yalan felâkete sürükler Kanâat insanı zengin yapar, yerinde kullanılmayan zenginlik azdırır Dünya aldatır, şehvet kandırır Lezzet oyalar, nefsin arzuları alçaltır Hased yıpratır, nefret çökertir Ahmaklık, dermânı bulunmayan bir dert, şifâsı olmayan bir hastalıktır Ahmaklık; herşeyi fuzûliymiş gibi hiçe saymak ve câhil insanlarla arkadaşlık kurmaktır Akıl ve ilim, birbirinden ayrılmayan ve zıt olmayan iki kardeş gibidir Akıl, mü'minin dostu; ilim, vezîri, sabır, askerlerinin komutanı ve amel ise silâhıdır Akıllı kimse, günâhlarını tövbe ile örtendir Cömert, kötülük yapana iyilikle karşılık verendir Akıllı kimse, ibâdetle, nefsin arzusuna karşı gelendir Câhil kimse, günâh işleyerek nefsin arzusuna uyandır Akıllı kimse; dilini kötü söz ve gıybetten koruyan, mü'min; kalbini şek ve şüpheden temizleyendir Akıllı, iyiliklerini canlandıran, kötülüklerini öldürendir Akıllı, sustuğu vakit tefekkür, konuştuğu vakit zikir eder, baktığı vakit de ibret alır Akıllı; alçak dünyadan el çeken, Cennet-i a'lâya göz dikendir Akıllı; şehvetten uzaklaşan, âhıreti dünya ile değişmeyendir Akıllı, yalnız ihtiyâcı kadar ve delille konuşur, sâdece âhıretinin ıslâhı için çalışır Akıllı, günâhlardan sakınır, ayıplardan uzak durur Cömertlik günâhları siler, kalblere sevgi eker Âlim, câhili hemen tanır, çünkü daha önce o da câhildi Câhil âlimi tanımaz, çünkü daha önce âlim değildi Âlim; sözü, işine uygun olandır Âlim ilme doymaz Allah için dost olan, kişiye doğru yolu gösteren, fesattan uzaklaştıran ve ibâdetlerinde yardımcı olandır Allah için kardeş olanların sevgisi, sebebi dâim olduğu için devam eder Dünya için kardeş olanların sevgisi, sebebi devam etmediği için, kısa sürer, bir an gelir son bulur Allah için seven bir kardeş, en yakından daha yakın, anne ve babalardan daha merhametlidir Allah korkusundan dolayı göz yaşı dökmek, kalbi nûrlandırır Tekrar günâh işlemekten insanı korur Allaha kavuşmak, kötü insanlardan uzak durmakla olur Allaha tâatle uğraşmak en kârlı iş, doğru konuşan dil ise, en güzelidir Allahın azâbından korkmak, müttekîlerin, takvâ sahiplerinin nişânıdır Allahü teâlâdan hayâ etmek, insanı Cehennem azâbından korur Amel eden câhil kişi, yoldan başka yerde yürüyen gibidir Bu yürüyüşü ona, ihtiyâcından uzaklaşmaktan başka birşey kazandırmaz Ârifin, yüzü nûr ve tebessüm, kalbi korku ve hüzün doludur Başa kakan, nefret ateşini körükler Bir memlekette ayaklar baş olursa, başlar ayaklar altında kahrolur Câhil; dayakla uslanmaz, nasîhatlerden payını almaz Cimri, dünyada kendi nefsine cömert davranmaz, bütün malını mîrâsçılara vermeye râzı olur Cömertlik ve cesâret, şerefli maksatlar olup, Allahü teâlâ bunları sevdiği ve denediği kişilere ihsân eder Dînin esâsı, emâneti yerine vermek, sözünde durmaktır Doğruluk, İslâmın direği, îmânın desteğidir Dünya bir cifedir Ondan bir şey isteyen, köpeklerle dalaşmaya hazırlıklı olmalı Dünya kâfirin Cenneti, ölüm korkulu rü'yâsı, Cehennem de varacağı son duraktır Dünya mü'minin hapishânesi, ölüm hediyesi, Cennet de varacağı yerdir Dünya; güzel, aldatıcı ve geçici bir serâb, çabuk yıkılan bir dayanaktır Eğer ilim, ümit ile olsaydı, dünyadaki bütün insanlar alim olurdu Fakîh öyle biridir ki, insanları Allahın rahmetinden ümitsizliğe düşürmez ve onları Allahın rahmetinden yüz çevirtmez Fazîlet, en iyi maldır Cömertlik, en güzel mücevherdir Akıl, en güzel zînettir İlim, en şerefli meziyettir Fazîlet, gücü yettiğinde affetmektir Fazîlet; çok mal ve büyük işlerle değil, güzel kemâliyet ve hayırlı işlerle olur Gaddarlık, herkes için kötü bir şeydir Şan, şeref sâhibi ve büyük zâtlar için daha çirkindir Gaflet, insana gurûr getirir, helâke yaklaştırır Gerçek dost, ayıbını görüp nasîhat eden, gıyâbında seni koruyan ve seni kendisine tercîh edendir Gerçek mü'minin sevgisi, kızması, birşeyi alması, yapması ve terki, hep Allah için olur Günâhlar birer dert olup, devâsı istigfârdır Harâmlardan çekinmek, akıllıların şânı, şereflilerin tabiatındandır Hased eden dâimâ hastadır, cimri insan, dâimâ fakîrdir Hased edenin sevgisi sözlerinde görülür Kinini işlerinde gizler Adı dost, fiili düşmancadır Hased, bir dert ve hastalık olup, hased eden veya olunan helâk olmadıkça çâresi bulunmaz Hasedcilerin en ehveni, hased ettiği kişinin elindeki ni'metlerin yok olmasını ister Hayâ ve cömertlik, ahlâkların en efdalidir Hikmet; akıllıların bahçesi, ermişlerin mesîresidir, gezinti yeridir İffet; nefsin koruyucusu ve kinlerden paklayıcıdır İhtiras, gâfillerin kalbinde şeytanların sultânıdır İhtiras, rızkı artırmaz İhtiraslı kimse, bütünüyle dünyaya mâlik olsa bile yine fakîrdir İlim, insanı Allahın emrettiği şeylere götürür, zühd ise o şeylere erişilmesini kolaylaştırır İlim, maldan daha hayırlıdır İlim seni, sen de malı korursun İlim; güzel bir mîrâs, genel bir ni'mettir İnsaf, ihtilâfı giderir, ülfeti getirir İlim; insanı akla götürür, kim ilim öğrenirse akıllanır İlim; rûhu ihyâ eder, diriltir Aklı aydınlatır, cehâleti öldürür Îmân ile amel, ikiz kardeş olup, birbirinden ayrılmazlar Îmân ve hayâ, birbirinden kopmayan bir bütündür Îmân ve ilim, ikiz kardeş ve birbirinden ayrılmayan arkadaş gibidir İnsan, sözü ile tartılır veya işi ile değerlendirilir Seni zînet yönünden ağır getirecek şeyi söyle ve kıymetini artıracak şeyi yap İslâmiyet, teslimiyettir Teslimiyet, yakîndir Yakîn, tasdîktir Tasdîk, ikrârdır İkrâr, edâdır, yerine getirmektir Edâ ise ameldir İstişâre, danışma sana rahatlık, başkasına yorgunluktur İyiliği tamamlamak, yeniden başlamaktan daha hayırlıdır İyilikle emretmek, insanların en fazîletli amelleridir Kalblerin gafletine, gözlerin uyanık olması fayda vermez Kâmil mü'min gizli şükür eder, belâya karşı sabır eder, ümîd hâlinde iken bile korkar Kâmil olan kimse, aklı, arzu ve isteklerine galip gelendir Kanâatkâr olmak, boyun eğme zilletinden daha hayırlıdır Kârlı olan, dünyayı âhıretle değiştirendir Kendi nefsinden râzı olan, aldanmıştır Ona güvenen, mağrûr ve yolunu şaşırmıştır Kendisi amel etmeksizin Allah yoluna çağıran kişi, oksuz yaya benzer Korkaklık, ihtiras ve cimrilik, Allaha karşı kötü zannın bir araya getirdiği kötü arkadaşlardır Korku kaderi değiştirmez, yalnız sevâbın yok olmasına sebep olur Kötü insan, hiç kimseye iyi zan beslemez Çünkü o, herkesi kendisi gibi görür Mal ve çocuklar, dünya hayâtının zînetidirler Sâlih amel de, dünyadan âhırete götürülen mahsûldür Mal, harcandığı kadar sâhibine ikrâmda bulunur Kişinin yaptığı cimrilik kadar ona ihânet eder Mal, sâhibini dünyada yükseltir, âhırette alçaltır Mü'min, baktığında ibret alır Bir şey verilirse, şükür eder Musîbet ve belâya uğrayacak olursa, sabır eder Konuşacak olursa, Allahü teâlâyı hatırlatır Mü'min, dünyaya ibret gözü ile bakar İhtiyâcı için karnını doyurur Dünyadan konuşulduğu vakit, nefret ve tenkid kulağı ile dinler Mürüvvet; insanın, kendisini lekeleyecek şeylerden kaçınması ve güzellik kazandıracak şeylere yaklaşmasıdır Olgunluk üç şeyde gereklidir: Musîbetlere sabır, isteklerde aşırıya kaçmamak ve istiyene vermektir Öfke, tutuşturulmuş bir ateş gibidir Her kim ki öfkesine hâkim olursa, onu söndürür ve her kim onu salıverirse, ilk yanan kendisi olur Sabır en güzel huy, ilim en şerefli süs eşyasıdır Sabır iki kısımdır: Sevmediğin şeye sabretmek ve sevdiğin şeye sabretmek Sabır iki kısımdır; belâya sabır iyi ve güzeldir Bundan daha güzeli, harâmlara karşı sabırdır Sabır, en güzel îmân kisvesi ve insanların en şerefli ahlâkıdır Sabır, insanın başına gelene katlanması demektir Onu kızdırana karşı da kendisine hâkim olmaktır Sevgi, kalblerin birbirine yakınlaşması ve rûhların ünsiyetidir Sıkıntıya düşmeden önce emniyet tedbirini alan kimse, ayağını sağlam yere basmış olur Sıkıntıya karşı sabır etmek, bolluk ânındaki âfiyetten daha efdaldir Söz ilâç gibidir Azı faydalı, çoğu zararlıdır Sükût, sana vakar kazandırır ve seni özür dileme zahmetinden kurtarır Süse ve ziynete heves eden erkekler, vakıa erkektir; amma, mert değillerdir Şahsınıza kötülük eden bir düşmanı affediniz Lakin vatanınıza ve milletinize kötülük eden bir kimseyi, asla affetmeyiniz Şek ,şüphe, yakîni bozar, îmânı yok eder Takvâ, dîni ıslâh, nefsi muhâfaza eder ve mürüvveti süsler Tatlı dili olanların dostları her gün biraz daha artar Tûl-i emel, fazla yaşama arzusu, serâb gibidir, bunu gören su sanıp aldanır Yalancı, sözünde suçludur, isterse delîli kuvvetli ve ağzı lâf yapan biri olsun Yaptığı günâh bir işle öğünmek, o günâhı yapmaktan daha kötüdür Yumuşak başlı olanlar; en sabırlı, derhal affedici ve en güzel huylu olan kimselerdir Yumuşaklık, durulmayı çabuk sağlar ve zor olan şeyleri kolaylaştırır Yumuşaklık, öfke ateşini söndürür Hiddet ise öfke ateşini körükler

02-05-2008	#2
Profil Bilgileri alicanavar	--->: Hz. Ali'den Sözler ALİ İBN EBİ TÂLİB Resulullah'ın amcasının oğlu, damadı, dördüncü halife Babası Ebû Talib, annesi Kureyş'ten Fâtıma binti Esed, dedesi Abdulmuttalib'tir Künyesi Ebu'ı Hasan ve Ebû Tûrab (toprağın babası), lâkabı Haydar; ünvanı Emîru'l-Mü'minin'dir Ayrıca 'Allah'ın Arslanı' ünvanıyla da anılır Hz Ali küçük yaşından beri Resulullah'ın yanında büyüdü On yaşında İslâm'ı kabul ettiği bilinmektedir Hz Hatice'den sonra müslümanlığı ilk kabul eden odur Hz Peygamber ile Hz Hatice'yi bir gün ibadet ederken gören Hz Ali'ye Peygamberimiz şirkin kötülüğünü, tevhidin manasını anlattığında Hz Ali hemen müslüman olmuştu Mekke döneminde her zaman Resulullah'ın yanındaydı Kâbe'deki putları kırmasını şöyle anlatır: "Bir gün Resul-u Ekrem ile Kâbe'ye gittik Resul-u Ekrem omuzuma çıkmak istedi Kalkmak istediğim zaman kalkamıyacağımı anladı, omuzumdan indi, beni omuzuna çıkardı ve ayağa kalktı Kendimi istesem ufukları tutacak sanıyordum Kâbe'nin üzerinde bir put vardı, onu sağdan soldan ittim Put düştü, parça parça oldu Resulullah'ın omuzlarından indim İkimiz geri döndük" (Ahmed b Hanbel, Müsned, I, 384) Resul-u Ekrem, en yakın akrabasını uyarmak ve hakkı tebliğ etmek hususunda Allah'u Teâlâ'dan emir alınca onları Safa tepesinde toplayıp ilâhî emirleri tebliğ edince, Kureyş müşrikleri onunla alay etmişti İkinci toplantıyı yapmasını Hz Ali (ra)'ye bıraktı, Ali de bir ziyafet hazırlayarak Hasimoğullarını davet etti Resulullah yemekten sonra: "Ey Abdülmuttaliboğulları, ben özellikle size ve bütün insanlara gönderilmiş bulunuyorum İçinizden hanginiz benim kardeşim ve dostum olarak bana bey'at edecek" dedi Yalnız Ali (ra) kalktı ve orada Resulullah'a onun istediği sözlerle bey'at etti Bunun üzerine Resul-u Ekrem, "Kardeşimsin ve vezirimsin " diyerek Hz Ali'yi taltif etti Hz Peygamber hicret etmeden önce elinde bulunan emanetleri, sahiplerine verilmek üzere Ali'ye bıraktı ve o gece Hz Ali, Resulullah'ın yatağını da yatarak müşrikleri şaşırttı Böylece Hz Ali, Hz Peygamber'i öldürmeye gelen müşrikleri oyalayarak onun yerine hayatını tehlikeye atmış, bu suretle Peygamber'e hicreti sırasında zaman kazandırmıştır Hz Ali, Peygamberimiz'in kendisine bıraktığı emanetleri sahiplerine verdikten sonra Medine'ye hicret etti Medine'de de Hz Peygamber'in devamlı yanında bulundu, bütün cihat harekâtlarına katıldı, Uhud'da gâzî oldu Bedir'de sancaktardı Aynı zamanda keşif kolunun başındaydı; hakim noktaları tesbit ederek Hz Peygamber'e bildirdi Bu mevkiler işgal edilerek, Bedir'de önemli bir savaş harekâtını başarıya ulaştırdı Bedir gazasının başlamasından önce, Kureyşliler'le teke tek dövüşen üç kişiden biriydi Bu döğüşte, hasmı Velid b Muğire'yi kılıcı ile öldürdüğü gibi, Hz Ebû Ubeyde zor durumdayken yardımına koştu ve onun hasmını da öldürdü Kendisine "Allah'ın Arslanı" lâkabı ve Bedir ganimetlerinden bir kılıç, bir kalkan ve bir de deve verildi Hz Ali, Bedir savaşından sonra Hz Peygamber'in kızı Hz Fâtıma ile evlendi Nikâhını Hz Peygamber kıydı O zamana kadar Resulullah'la oturan Hz Ali nikâhtan sonra ayrı bir eve taşındı Hz Ali'nin, Hz Fâtıma'dan üç oğlu, iki kızı dünyaya geldi Hicret'in üçüncü yılında Uhud savaşında, müslüman okçuların hatası yüzünden müşrikler müslümanların üzerine saldırmışlar ve Hz Peygamber de yaralanarak bir hendeğe düşmüş ve düşman onun öldüğünü yaymıştı Halbuki o sırada döğüşe döğüşe gerileyen Hz Ali, Hz Peygamber'in içine düştüğü hendeğe ulaşarak, onu korumaya almıştı İki tarafın da kazanamadığı bu savaşta Hz Ali birçok yerinden yaralanarak gazi oldu Uhud savaşından sonra Hz Ali "Benu Nadr" Yahudilerinin hainlikleri üzerine bu kabile ile yapılan savaşı bizzat idare etti Bütün çarpışmalarda Hz Ali kahramanca döğüşmüş ve müşriklerin en meşhur savaşçılarını öldürmüştür Hudeybiye barışında sulh şartlarının yazılmasında o memur edildi Hz Ali, sulhnameyi yazmaya şöyle başladı: "Bismillâhirrahmânirrahîm Muhammed Resulullah" Ancak müşrikler bu ifadeye itiraz ettiler Hz Peygamber, "Resulullah" yerine "Muhammed b Abdullah" yazmasını Hz Ali'ye söylemiş fakat Hz Ali "Resulullah" ifadesinin yazımında ısrar etmiştir Hz Ali Mekke'nin fethi sırasında yine sancaktardı "Keda" mevkiinden Mekke'ye girdi Mekke kan dökülmeden fethedildi Hz Peygamber ile birlikte Kâbe'deki bütün putları kırdılar Mekke'nin fethinden sonra Resulu Ekrem, Hâlid b Velid'i Benu Huzeyme kabilesine gönderdi Bu kabile ya cehaleti, ya da bedevî olmalarından, "müslüman olduk" anlamındaki "eslemna" kelimesi yerine "sabbena" dediği için Hâlid b Velid hiddetlendi ve onlarla harp etti Hz Peygamber olayı duyunca çok üzüldü Hz Ali'yi bu hatayı telâfi ile görevlendirdi Hz Ali Benu Huzeyme'ye giderek öldürülenlerin diyetini ödeyip mağdur olanların zararlarını telâfi etmişti Huneyn gazasında müslümanlar bir ara bozulup dağıldılar Sayıları binleri bulduğu halde içlerinden ancak birkaç kişi sabredip dayanabildi Hz Ali bu savaşta yalnız sabırla tahammül etmekle kalmayarak gösterdiği yiğitlik ve kumandanlıkla İslâm ordusunun kendi safında toparlanmasını sağladı Resulu Ekrem hicretin 9 yılında Tebük seferine çıkarken Hz Ali'yi ehl-i beytin muhafazası için Medine'de bıraktı, ancak bu sefere katılamadığı için müteessir oldu Bunun üzerine Resulullah: "Musa'ya göre Harun ne ise, sen bana karşı o olmak istemez misin?" dedi Ali, bu iltifattan çok memnun oldu Berae suresinin ayetleri nazil olunca, Resulullah Hz Ali'yi Mekke'ye gönderdi Bu suretle hiçbir müşrikin artık Kâbe-i Şerîfi bundan sonra haccedemeyeceğini bildirdi Yemen bölgesinin İslâm'a girmesi zordu Görev yine Ali b Ebi Talib'e verildi Hz Ali "Bu çok güç bir iş" dedi Resulullah da "Ya Rabb, Ali'nin dili tercümanı, kalbi hidayet nurunun memba olsun" diye dua edince, Ali, siyah bir bayrak alarak Yemen'e gitti, kısa süren irşadları sayesinde Yemen'in bütün Hemedan kabilesi müslüman oldu Hz Peygamber'in vefatı sırasında, hücresinde bulunanların başında geliyordu Hz Ebu Bekir halife seçildiği sırada Hz Ali Resulullah'ın hücresinde tekfin ile meşgul idi Hz Ömer devrinde devletin bütün hukuk işleriyle ilgilenip adeta İslâm devletinin baş kadısı olarak görev yaptı Hz Ömer'in şehâdeti üzerine yine devlet başkanını seçmekle görevlendirilen altı kişilik şûra heyetinde yer alıp, bu altı kişiden en sona kalan iki adaydan biri oldu Hz Osman'ın hilâfeti döneminde idarî tutumdan pek memnun olmamakla birlikte İslâm devletinin muhtelif vilâyetlerinden gelen şikayetleri hep Hz Osman'a bildirmiş ve ona hâl çareleri teklif etmişti Hz Osman'ı muhasara edenleri uzlaştırmak için elinden gelen gayreti sarfetti Hz Osman'ın şehâdetinden sonra İslâm'ın ileri gelen şahsiyetleri ona bey'at ettiler Ancak onun bu dönemi Allah'ın bir takdiri olarak son derece karışık bir dönem oldu Hilâfete geçtiğinde hâlledilmesi gereken bir çok problemle karşı karşıya kaldı Bu karışıklıklar Cemel ve Sıffın gibi iç çatışmaları doğurdu İslâm devleti bünyesindeki bu ihtilâfları giderme konusunda büyük fedakârlık ve gayretler gösterdi Nihayet, Kûfe'de 40/661 yılında bir Hârici olan Abdurrahman b Mülcem tarafından sabah namazına giderken yaralandı Bu yaranın etkisiyle şehid oldu Hz Ali devamlı olarak Hz Peygamber (sas)'in yanında bulunduğu için Tefsir, Hadîs ve Fıkıhta sahabenin ileri gelenlerindendir Hatta Resulullah'ın tabiri ile "ilim beldesinin kapısı" olarak ümmetin en bilgini idi Hz Peygamber yolunda insanları hakka iletmek için büyük gayretler sarfetmiş ve hilâfet dönemi iç karışıklıklarla dolu olmasına rağmen İslâm'ın öğretilmesi ve öğrenilmesi hususunda büyük katkıları olmuştu Medine'de duruma hakim olup yönetimi tam olarak eline aldıktan sonra öğretim için merkezde bir okul kurdu Arapça gramerin öğretilmesini Ebu Esved ed-Düeli'ye, Kur'an okutma ve öğretme işini Abdurrahman esSülemi'ye, Tabiî ilimler konusunda öğretmenlik görevini Kümeyl b Ziyâd'a verdi Arap edebiyatı konusunda çalışma yapmak üzere de Ubade b esSamit, ve Ömer b Seleme'yi görevlendirdi Devlet yönetimi ve hizmetlerini; maliye, ordu, teşrî ve kaza gibi bölümlere ayırarak yürütüyordu Malî işleri, dağıtma ve toplama diye iki kısma ayırmazdı Ümmetin malını ümmete dağıtırken de son derece titiz davranırdı Kendisine bir pay ayırma noktasında gayet dikkatli olup, kimsenin hakkına tecavüz etmemekte de büyük bir örnek idi Kendisini Kûfe'de görenler, kışın soğuğunda ince bir elbisenin altında tir tir titreyerek camiye gittiğini aktarırlar Devlet yönetici ve memurlarının nasıl davranmaları gerektiği konusunda şu yönetmeliği hazırlamıştı 1 Halka karşı daima içinizde sevgi ve nezaket besleyin Onlara bir canavar gibi davranmayın ve onları azarlamayın 2 Müslüman olsun olmasın herkese aynı davranın Müslümanlar kardeşleriniz, müslüman olmayanlar ise sizin gibi bir insandır 3 Affetmekten utanmayın Cezalandırmada acele etmeyin Emriniz altında bulunanların hataları karşısında hemen öfkelenip kendinizi kaybetmeyin 4 Taraf tutmayın, bazı insanları kayırmayın Bu tür davranışlar sizi zulme ve despotluğa çeker 5 Memurlarınızı seçerken zalim yöneticilere hizmet etmemiş ve devletin suçlarından ve zulümlerinden sorumlu olmamış bulunmalarına dikkat edin 6 Doğru, dürüst ve nazik kişileri seçin ve çıkar ummadan ve korkmadan acı gerçekleri söyleyebilenleri tercih edin 7 Atamalarda araştırma yapmayı ihmal etmeyin 8 Haksız kazanç ve ahlâksızlıklara düşmemeleri için memurlarınıza yeterince maaş ödeyin 9 Memurlarınızın hareketlerini kontrol edin ve bunun için güvendiğiniz samimi kişileri kullanın 10 Mektuplar ve müracaatlara bizzat kendiniz cevap verin 11 Halkın güvenini kazanın ve onların iyiliğini istediğinize kendilerini inandırın 12 Hiç bir zaman vaadinizden ve sözünüzden dönmeyin 13 Esnaf ve tüccara dikkat edin; onlara gereken önemi gösterin, fakat ihtikâr, karaborsa ve mal yığmalarına izin vermeyin 14 El işlerine yardım edin; çünkü bu yoksulluğu azaltır, hayat standardını artırır 15 Tarımla uğraşanlar devletin servet kaynağıdır ve bir servet gibi korunmalıdır 16 Kutsal görevinizin yoksul, sakat ve yetimlere bakmak olduğunu hiç aklınızdan çıkarmayın Memurlarınız onları incitmesin, onlara kötü davranmasın Onlara yardım edin, koruyun ve yardımınıza ihtiyaç duydukları her zaman huzurunuza çıkmalarına engel olmayın 17 Kan dökmekten kaçının, İslâm'ın hükümlerine göre öldürülmesi gerekmeyen kimseleri öldürmeyin Hz Ali bütün bu emirleri kendi nefsinde eksiksiz uygulayan bir halifeydi Beş yıllık halifeliği çok önemli olaylarla, savaş ve sıkıntılarla geçmişti Fitnelere karşı sonuna kadar doğru yoldan sabırla mücadele etmek istedi sonunda şehid oldu Allah rahmet etsin alıntıdır


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder