FrMaLeV

ZeuS · 30-06-2007

Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ başlıklı yazı Mumsema Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ Forum Alev

ABDULLAH BİN ABDÜLAZÎZ (OSMAN) EL-YUNEYNÎ

Evliyânın büyüklerinden

İsmi Abdullah bin Abdülazîz bin Ca'fer el-Yuneynî'dir

Künyesi Ebû Osman'dır

Doğum târihi bilinmemekle berâber 1136 (H

530) senesinden sonra Sûriye'de Ba'lbek beldesine bağlı Yuneyn köyünde doğduğu kaydedilmiştir

1220 (H

617) senesinde vefât etti

Ömrü seksen sene civârında idi

Defnedildiği yere türbe yapıldı

Türbesi Ba'lbek'de olup, istifâde edilen bir ziyâretgâhtır

Şam'da zamânının âlim ve velîlerinden ilim ve feyz alarak yetişti

Zühd sâhibi, dünyâya düşkün olmayan, heybetli, uzun boylu, cesur, iyiliği emreden, kötülükten sakındıran, gece-gündüz dîn-i İslâmı yaymak için uğraşan, Allahü teâlâyı bir an unutmayan, şânı yüksek, kerâmet sâhibi bir zât idi

Ba'lbek vâlisi kendisini ziyâret ettiğinde, ona adâletle davranmasını tenbîh eder ve nasîhatta bulunurdu

Es-Sehâvî şöyle anlatır:
"Ebû Osman el-Yuneynî, senede üç dirhem ile geçinirdi

Bir dirhemiyle un alır, bir dirhemiyle yağ, bir dirhemiyle de bal alırdı

Bunları karıştırıp, yuvarlak yuvarlak üç yüz altmış tâne köfte gibi parçalar yapardı

Bayram günleri hariç devamlı oruçlu olduğundan her akşam biri ile iftâr ederdi

"

İbn-i Şühbe Târih-i İslâm adlı eserinde onun için;
"Ebû Osman, aslen Ba'lbek köylerinden olan Yuneyn köyündendir

Kerâmet sâhibi bir zât olup, nefsiyle çok mücâdele ederdi

Kimseden bir şey almazdı

Aza kanâat eden iffet sâhibi bir zât idi

" demiştir

Şeyh Muhammed bin Ebi'l-Fadl şöyle anlatmıştır:
"Zamânın sultânı Sultan Îsâ, bir gün Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin huzûruna gelip;
"Efendim! Bize duâ ve nasîhat ediniz

" deyince;
"Ey Sultan! Zulümden, kötülüklerden, şakî olmaktan sakın

Babanda bu haller görülmüştü

Sen öyle olma!" dedi

"

Bu sultan da, tebeasına âdil davranmıyordu

Bu bakımdan, söylenilen sözlere kulak asmadan kalkıp gittiği gibi Abdullah bin Abdülazîz hazretlerine de bir hîle yapmayı düşündü

Üç bin altın götürüp, hediyemizdir, ihtiyaçlarınıza harcayınız diye vererek deneyecek, kabul ederse hemen geri alacaktı

Ertesi gün hilesini yapmak üzere huzuruna tekrar gitti

Yanında götürdüğü üç bin dirhemi önüne bırakıp;
"Efendim, bunlar size hediyemizdir

Buyurun, dergâhınızın ihtiyaçlarına harcarsınız!" dedi

Abdullah bin Abdülazîz hazretleri sultana vakar ve heybetle bakıp;
"Ey câhil! Kalk hemen buradan git! Bizi denemeye kalkışıyorsun! Biz Allahü teâlâya duâ edersek yer yarılır seni yutar

Bizi parayla ölçmek istiyorsun

Biz isteyince Allahü teâlânın izniyle şu oturduğumuz seccâdenin altından, birinden gümüş diğerinden altın akan iki çeşme ortaya çıkar! Su gibi altın ve gümüş akar

" dedi

Bu sözleri söyledikten sonra seccâdenin kenarını kaldırdı

Huzûrunda bulunanlar iki çeşme gördüler, birincisinden altın diğerinden de gümüş su gibi akıyordu

Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin zamânında Melîk Emced bir imârethâne yaptırıyordu

Binânın inşâsında büyük taşlar kullanmak istedi

Beldesinde bulunan büyük taşların kırılıp yontulmasını emretti

Ancak bu işle uğraşanlar taşları parçalamaya güç yetiremediler

Ne kadar uğraştılarsa da âletleri bu iş için kâfi gelmedi ve çaresiz kaldılar

Abdullah bin Abdülazîz hazretlerine gidip durumu anlattılar ve yardım istediler

O da yardım etmeyi kabûl edip taşların bulunduğu yere geleceğini söyledi

Beklemeye başladılar

Baktılar ki havada yürüyerek geliyor

Sonra, gelip havada tam taşların üstünde durdu

Taşlar onun himmetiyle ve Allahü teâlânın izniyle gözleri önünde istenildiği gibi parça parça ayrıldı

Bu hâdiseye çok şaşan işçiler, gidip durumu Melik Emced'e anlattılar

Melik buna hem çok hayret etti hem de pek memnun oldu

Derhal huzuruna gidip hürmetle elini öperek teşekkür etti

İbn-i Şühbe şöyle anlatmıştır:

Hanımımın bir örtüye ihtiyâcı vardı

Satın almamı istedi

Borcum olduğunu, bu sebeple alamayacağımı söyledim

O gece uyudum

Rüyâda bana; "İbrâhim Halîlullah'ı görmek istersen, Abdullah bin Abdülazîz el-Yuneynî'ye bak!" dendi

Sabahleyin, Abdullah el-Yuneynî'nin bulunduğu yere gittim

Beni görünce, beklememi istediler ve evlerine gidip geldiler

Berâberlerinde, bir örtü ve borcum kadar para vardı

Onları bana verdi

Alıp evime döndüm

Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin vefâtı şöyle anlatılır:

Bir cumâ günü yıkanmak üzere hamama gitti

Cumâ namazı için gusl abdesti aldı

Sonra câmiye gelip, cumâ namazını kıldı

Sonra Dâvûd ismindeki müezzine;
"Ey Dâvûd! Sen cenâze yıkar mısın? Yarın sabah bak neler olacak!" dedi

Müezzin bir şey anlamayıp;
"Efendim biz sizin emrinizdeyiz

" diyebildi

Oradan ayrılıp dergâhına geldi

Talebelerini, her zaman altında oturduğu ağacın yanına çağırdı ve;
"Beni, buraya defnedin!" diye vasiyet etti

O gece bütün talebeleriyle sohbet etti ve onlara ayrı ayrı duâ etti

Talebelerinden biri;
"Efendim zât-ı âliniz için, tatlı menbâ suyu getirmişler içer misiniz?" diyerek ikrâm etti

Suyu alıp içti

Kalanıyla da abdest aldı

Sabah namazını cemâatle kıldıktan sonra, her zaman çıktığı minderin üzerine çıkıp, kıbleye doğru bağdaş kurup oturdu

Her zaman olduğu gibi tesbihi elinde idi

O hâlde hiç kimse ile konuşmadı

Herkes onun uyuduğunu zannedip yavaşça oradan ayrıldı

Bir ara hizmetçisi bir şey sormak için yanına girdi

Uyuyor zannederek geri çıktı

Bir süre sonra; "Hocamız bu kadar geç kalmazdı!" diye düşünerek, tekrar odaya girdi ve;
"Yâ Seyyidî, ey efendim!" diye seslendi

Ebû Osman el-Yuneynî hiç ses vermedi

Yanına gidip baktığında, vefât ettiğini gördü

Hemen Melik Emced'e haber verdiler

Derhal dergâha geldi

Ebû Osman Abdullah'ın hiç renginin değişmediğini ve bağdaş kurmuş bir hâlde vefât etmiş olduğunu gördü

Cenâze işlerine başladıklarında Müezzin Dâvûd gelip, Ebû Osman Abdullah'ı yıkadı

O zaman Müezzin Dâvûd'a;
"Yarın sabah bak neler olacak

" demesinin, vefâtına işâret olduğunu anladılar

Vasiyeti üzere, talebeleriyle altında sohbet ettiği ağacın dibine defnedildi

Daha sonra buraya velilerden pek çok kimse defnedildi

Abdullah bin Abdülazîz el-Yuneynîhazretleri bir şiiri devamlı okuyup, ağlardı

Bu şiirin mânâsı şöyledir:

"Ey benim şefâatçım! Bütün arzum, özlem ve iştiyâkım sizedir

Bütün kerîmler, cömertler kendilerinden şefâat istenilince kâbûl ederler

Benim özrüm, sizin arzunuzda esir olmaktır

Aşk ateşiyle yanıp esir olan kişilerin boynu bükük olur

Benim size olan bu özrümü kâbûl ederseniz ne iyi ve ne güzeldir

Eğer kabûl etmezseniz, seven büyük bir yük yüklenmiştir

Size karşı benim sabrım vardır

Benim için bu sevgiliye kavuşmak, ulaşmak vardır

"

BUNLAR ŞARAPTI

Kâdı Yâkûb şöyle anlatır:

Birgün Şam'da bir mescidin kenarındaydım

Orada bir köprü vardı

Hava çok sıcaktı

Abdullah el-Yuneynî, abdest almak için dereye indi

O sırada bir nasrânî, şarap yüklü katırı ile köprüden geçiyordu

Katır bir ara ürktü ve yük yere yıkıldı

Çevrede başka kimse yoktu

Abdullah el-Yuneynî, yukarı çıkıp bana;
"Yükü yüklemeye yardım et!" dedi

Nasrânîye yardım ettim ve yükü katıra yükledik

Nasrânî, oradan uzaklaşıp gitti

Kendi kendime; "Bu zât böyle yapmamı niye istedi?" diye düşündüm

Sonra nasrânîyi tâkib ettim

Nasrânî, katırıyla şarap satan bir dükkânın önüne geldi

Katırdaki yükü indirip açtı

Hepsi sirke olmuştu

Şarap satıcısı;
"Yazıklar olsun sana! Senden şarap getirmeni istedim

Bunlar sirke!" dedi

Nasrânî hayretten dona kalmıştı

Şaşkınlığından ağlamağa başladı ve;
"Bunlar şaraptı

Fakat neden sirke oldu sebebini anladım!" diyerek hemen katırını bir yere bağladı

Doğru Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin dergâhına koştu

Huzûruna girer girmez: "Eşhedü enlâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlühü

" diyerek müslüman oldu ve artık huzûrundan ayrılmayıp talebeleri arasına girdi

1) Câmiu Kerâmât-il-Evliyâ; c2, s 110
2) Şezerât-üz-Zeheb; c5, s73
3) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; c7, s378

**Zilzal** · 16-09-2008

Paylaşımınız için Emeginize Sağlık

30-06-2007	#1
Profil Bilgileri ZeuS	Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ başlıklı yazı Mumsema Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ Forum Alev ABDULLAH BİN ABDÜLAZÎZ (OSMAN) EL-YUNEYNÎ Evliyânın büyüklerinden İsmi Abdullah bin Abdülazîz bin Ca'fer el-Yuneynî'dir Künyesi Ebû Osman'dır Doğum târihi bilinmemekle berâber 1136 (H530) senesinden sonra Sûriye'de Ba'lbek beldesine bağlı Yuneyn köyünde doğduğu kaydedilmiştir 1220 (H617) senesinde vefât etti Ömrü seksen sene civârında idi Defnedildiği yere türbe yapıldı Türbesi Ba'lbek'de olup, istifâde edilen bir ziyâretgâhtır Şam'da zamânının âlim ve velîlerinden ilim ve feyz alarak yetişti Zühd sâhibi, dünyâya düşkün olmayan, heybetli, uzun boylu, cesur, iyiliği emreden, kötülükten sakındıran, gece-gündüz dîn-i İslâmı yaymak için uğraşan, Allahü teâlâyı bir an unutmayan, şânı yüksek, kerâmet sâhibi bir zât idi Ba'lbek vâlisi kendisini ziyâret ettiğinde, ona adâletle davranmasını tenbîh eder ve nasîhatta bulunurdu Es-Sehâvî şöyle anlatır: "Ebû Osman el-Yuneynî, senede üç dirhem ile geçinirdi Bir dirhemiyle un alır, bir dirhemiyle yağ, bir dirhemiyle de bal alırdı Bunları karıştırıp, yuvarlak yuvarlak üç yüz altmış tâne köfte gibi parçalar yapardı Bayram günleri hariç devamlı oruçlu olduğundan her akşam biri ile iftâr ederdi" İbn-i Şühbe Târih-i İslâm adlı eserinde onun için; "Ebû Osman, aslen Ba'lbek köylerinden olan Yuneyn köyündendir Kerâmet sâhibi bir zât olup, nefsiyle çok mücâdele ederdi Kimseden bir şey almazdı Aza kanâat eden iffet sâhibi bir zât idi" demiştir Şeyh Muhammed bin Ebi'l-Fadl şöyle anlatmıştır: "Zamânın sultânı Sultan Îsâ, bir gün Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin huzûruna gelip; "Efendim! Bize duâ ve nasîhat ediniz" deyince; "Ey Sultan! Zulümden, kötülüklerden, şakî olmaktan sakın Babanda bu haller görülmüştü Sen öyle olma!" dedi" Bu sultan da, tebeasına âdil davranmıyordu Bu bakımdan, söylenilen sözlere kulak asmadan kalkıp gittiği gibi Abdullah bin Abdülazîz hazretlerine de bir hîle yapmayı düşündü Üç bin altın götürüp, hediyemizdir, ihtiyaçlarınıza harcayınız diye vererek deneyecek, kabul ederse hemen geri alacaktı Ertesi gün hilesini yapmak üzere huzuruna tekrar gitti Yanında götürdüğü üç bin dirhemi önüne bırakıp; "Efendim, bunlar size hediyemizdir Buyurun, dergâhınızın ihtiyaçlarına harcarsınız!" dedi Abdullah bin Abdülazîz hazretleri sultana vakar ve heybetle bakıp; "Ey câhil! Kalk hemen buradan git! Bizi denemeye kalkışıyorsun! Biz Allahü teâlâya duâ edersek yer yarılır seni yutar Bizi parayla ölçmek istiyorsun Biz isteyince Allahü teâlânın izniyle şu oturduğumuz seccâdenin altından, birinden gümüş diğerinden altın akan iki çeşme ortaya çıkar! Su gibi altın ve gümüş akar" dedi Bu sözleri söyledikten sonra seccâdenin kenarını kaldırdı Huzûrunda bulunanlar iki çeşme gördüler, birincisinden altın diğerinden de gümüş su gibi akıyordu Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin zamânında Melîk Emced bir imârethâne yaptırıyordu Binânın inşâsında büyük taşlar kullanmak istedi Beldesinde bulunan büyük taşların kırılıp yontulmasını emretti Ancak bu işle uğraşanlar taşları parçalamaya güç yetiremediler Ne kadar uğraştılarsa da âletleri bu iş için kâfi gelmedi ve çaresiz kaldılar Abdullah bin Abdülazîz hazretlerine gidip durumu anlattılar ve yardım istediler O da yardım etmeyi kabûl edip taşların bulunduğu yere geleceğini söyledi Beklemeye başladılar Baktılar ki havada yürüyerek geliyor Sonra, gelip havada tam taşların üstünde durdu Taşlar onun himmetiyle ve Allahü teâlânın izniyle gözleri önünde istenildiği gibi parça parça ayrıldı Bu hâdiseye çok şaşan işçiler, gidip durumu Melik Emced'e anlattılar Melik buna hem çok hayret etti hem de pek memnun oldu Derhal huzuruna gidip hürmetle elini öperek teşekkür etti İbn-i Şühbe şöyle anlatmıştır: Hanımımın bir örtüye ihtiyâcı vardı Satın almamı istedi Borcum olduğunu, bu sebeple alamayacağımı söyledim O gece uyudum Rüyâda bana; "İbrâhim Halîlullah'ı görmek istersen, Abdullah bin Abdülazîz el-Yuneynî'ye bak!" dendi Sabahleyin, Abdullah el-Yuneynî'nin bulunduğu yere gittim Beni görünce, beklememi istediler ve evlerine gidip geldiler Berâberlerinde, bir örtü ve borcum kadar para vardı Onları bana verdi Alıp evime döndüm Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin vefâtı şöyle anlatılır: Bir cumâ günü yıkanmak üzere hamama gitti Cumâ namazı için gusl abdesti aldı Sonra câmiye gelip, cumâ namazını kıldı Sonra Dâvûd ismindeki müezzine; "Ey Dâvûd! Sen cenâze yıkar mısın? Yarın sabah bak neler olacak!" dedi Müezzin bir şey anlamayıp; "Efendim biz sizin emrinizdeyiz" diyebildi Oradan ayrılıp dergâhına geldi Talebelerini, her zaman altında oturduğu ağacın yanına çağırdı ve; "Beni, buraya defnedin!" diye vasiyet etti O gece bütün talebeleriyle sohbet etti ve onlara ayrı ayrı duâ etti Talebelerinden biri; "Efendim zât-ı âliniz için, tatlı menbâ suyu getirmişler içer misiniz?" diyerek ikrâm etti Suyu alıp içti Kalanıyla da abdest aldı Sabah namazını cemâatle kıldıktan sonra, her zaman çıktığı minderin üzerine çıkıp, kıbleye doğru bağdaş kurup oturdu Her zaman olduğu gibi tesbihi elinde idi O hâlde hiç kimse ile konuşmadı Herkes onun uyuduğunu zannedip yavaşça oradan ayrıldı Bir ara hizmetçisi bir şey sormak için yanına girdi Uyuyor zannederek geri çıktı Bir süre sonra; "Hocamız bu kadar geç kalmazdı!" diye düşünerek, tekrar odaya girdi ve; "Yâ Seyyidî, ey efendim!" diye seslendi Ebû Osman el-Yuneynî hiç ses vermedi Yanına gidip baktığında, vefât ettiğini gördü Hemen Melik Emced'e haber verdiler Derhal dergâha geldi Ebû Osman Abdullah'ın hiç renginin değişmediğini ve bağdaş kurmuş bir hâlde vefât etmiş olduğunu gördü Cenâze işlerine başladıklarında Müezzin Dâvûd gelip, Ebû Osman Abdullah'ı yıkadı O zaman Müezzin Dâvûd'a; "Yarın sabah bak neler olacak" demesinin, vefâtına işâret olduğunu anladılar Vasiyeti üzere, talebeleriyle altında sohbet ettiği ağacın dibine defnedildi Daha sonra buraya velilerden pek çok kimse defnedildi Abdullah bin Abdülazîz el-Yuneynîhazretleri bir şiiri devamlı okuyup, ağlardı Bu şiirin mânâsı şöyledir: "Ey benim şefâatçım! Bütün arzum, özlem ve iştiyâkım sizedir Bütün kerîmler, cömertler kendilerinden şefâat istenilince kâbûl ederler Benim özrüm, sizin arzunuzda esir olmaktır Aşk ateşiyle yanıp esir olan kişilerin boynu bükük olur Benim size olan bu özrümü kâbûl ederseniz ne iyi ve ne güzeldir Eğer kabûl etmezseniz, seven büyük bir yük yüklenmiştir Size karşı benim sabrım vardır Benim için bu sevgiliye kavuşmak, ulaşmak vardır" BUNLAR ŞARAPTI Kâdı Yâkûb şöyle anlatır: Birgün Şam'da bir mescidin kenarındaydım Orada bir köprü vardı Hava çok sıcaktı Abdullah el-Yuneynî, abdest almak için dereye indi O sırada bir nasrânî, şarap yüklü katırı ile köprüden geçiyordu Katır bir ara ürktü ve yük yere yıkıldı Çevrede başka kimse yoktu Abdullah el-Yuneynî, yukarı çıkıp bana; "Yükü yüklemeye yardım et!" dedi Nasrânîye yardım ettim ve yükü katıra yükledik Nasrânî, oradan uzaklaşıp gitti Kendi kendime; "Bu zât böyle yapmamı niye istedi?" diye düşündüm Sonra nasrânîyi tâkib ettim Nasrânî, katırıyla şarap satan bir dükkânın önüne geldi Katırdaki yükü indirip açtı Hepsi sirke olmuştu Şarap satıcısı; "Yazıklar olsun sana! Senden şarap getirmeni istedim Bunlar sirke!" dedi Nasrânî hayretten dona kalmıştı Şaşkınlığından ağlamağa başladı ve; "Bunlar şaraptı Fakat neden sirke oldu sebebini anladım!" diyerek hemen katırını bir yere bağladı Doğru Abdullah bin Abdülazîz hazretlerinin dergâhına koştu Huzûruna girer girmez: "Eşhedü enlâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlühü" diyerek müslüman oldu ve artık huzûrundan ayrılmayıp talebeleri arasına girdi 1) Câmiu Kerâmât-il-Evliyâ; c2, s 110 2) Şezerât-üz-Zeheb; c5, s73 3) İslâm Âlimleri Ansiklopedisi; c7, s378

16-09-2008	#2
Profil Bilgileri Zilzal	--->: Abdullah Bİn AbdÜlazÎz (osman) El-yuneynÎ Paylaşımınız için Emeginize Sağlık


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder