FrMaLeV

ZeuS · 06-07-2007

Ahmed İzzet Efendİ başlıklı yazı Mumsema Ahmed İzzet Efendİ Forum Alev

AHMED İZZET EFENDİ

Çal müftüsü

Millî mücâdele mücâhidlerinden

Denizli'nin Çal ilçesine bağlı Süller köyünde doğdu

1952 (H

1372) yılında vefât etti

Küçük yaştan îtibâren ilim tahsîline başladı

Önce köyünde, sonra da Denizli'de ilim tahsîline devâm etti

Bu yıllara dâir hayâtı hakkında fazla mâlumat yoktur

Onun hakkında bilinenler daha çok Anadolu'nun işgâli yıllarına âittir

14 Mayıs 1919'da İzmir'in işgâli ile memleketin acılar içine düştüğü yıllarda Ahmed İzzet Efendi Çal'da müftü olarak vazîfe yapmaktaydı

Halkın ne yapacağını şaşırdığı o karanlık günlerde pekçok defâ Çarşı Câmii şerîfinde, hükûmet önündeki meydanda dînî nutuklar söyledi

Halkı mukâvemete teşvik etti

Kendisine gelenleri ümitsizliğe kapılmadan teşkilâtlanmaya sevketti

Kaymakam Fazlı Güleç ise; "Müftü Efendi, şer'an üzerine düşen vazîfeyi yapmıştır

Bu bâbta benim de hakk-ı kelâmım vardır

Beni dinlerseniz ordularımız dağılmış, silâhı elinden alınmıştır

Askerlerimiz cepheleri bırakmıştır

Bu sebeple Müftü Efendinin söylediklerini yapmak, düşmanı gazaplandırmaktan, neticede ise onların ayakları altında perişân olmaktan başka bir işe yaramayacaktır

" diye ona karşı çıkıyordu

Bunlara karşılık Ahmed İzzet Efendi kendi ifâdesiyle sözlerini şöyle nakletmektedir: Gözlerimiz görerek, bedenimizde can varken, kendimizi ve mukaddesatımızı düşmanın yed-i habîsine, kirli eline terk ve vatana ayak basmalarına tahammül edemeyeceğimizi, behemehal müdâfaa tertibâtı almamız lâzım geldiğini, silâhsız ve vâsıtasız da olsa düşmana karşı koymaklığımızı, evvela bizleri sonra evlâd-ü iyalimizi şehîd etmeden memleketimize düşman giremeyeceğini, hattâ hepimizi şehîd etseler bile, Allahü teâlânın izni olmadan düşmanın bu topraklara ayak basmasının mümkün olamayacağını söyledim

Ancak fikir birliği tam hâsıl olmadığı için bu hareket bir müddet için netîcesiz kaldı

Ahmed İzzet Efendi kendi köyü olan Süller'e gitti

Bu sıradaki hâlini ise şöyle anlatmaktadır: Bir müddet köyümde kaldım

Burada kendi kendimi hesâba çektim

Kalbim bana; "Bu bapta sen haklısın, ısrar et, cenâb-ı Hakk'ın vâdi yerini bulacaktır

" diyordu

Ahmed İzzet Efendi bundan sonra fiilen düşmana karşı koyma hareketine katıldı

Önce Ali Kurt köyüne gitti

Burada 25-30 kişilik bir çeteye sâhib olan Dede Efe'yi düşman üzerine harekete geçmeye iknâ etti

Buradan Denizli'ye geldi

Müftü Ahmed Hulûsi Efendiyi görerek kendisine fikirlerini anlattı

Ahmed Hulûsi Efendi çok memnun olarak kendisini tebrik etti

Sonra mutasarrıf Fâik Öztırak'la görüştü

Faik Beyin; "Çâresiz vaziyetteyiz

Böyle bir durumda bir kaymakam, bir mutasarrıf ve bir vâli ne yapabilir?" sözleri üzerine fevkalâde celallenen Ahmed İzzet Efendi; "Fâik Bey! Kaymakamlık, mutasarrıflık ve vâlilik, milletle kâimdir

Millet cayır cayır yanmaya başladı

Biz buna seyirci kalamayız

Ne yapacaksanız yapınız

Ben kudretim nisbetinde bu uğurda bir vazîfe almaya geldim

" cevâbını verdi

Ahmed İzzet Efendi bundan sonra düzenli birlikler kuruluncaya kadar teşkil ettiği milis kuvvetleriyle bizzat savaşlara katıldı

Ahmed Hulûsi Efendi ve Demirci Mehmed Efe ile birlikte hareket etti

Yunanlılara ağır kayıplar verdirdi

Elinde tüfek olduğu hâlde birliklerinin en önünde çarpışmalara iştirak etti

Namaz vakitlerinde emrindekilere namazı kıldırıyor sonra yine en önde ileri atılıyordu

Bu hâli ile bölge halkının gönlünde taht kurdu

Yediden yetmişe herkesin sevgisini, saygısını kazandı

Bu savaş esnâsında Ahmed İzzet Efendinin köyü de yağma ve tahrib edilenler arasındaydı

Köyü basan işgâl birlikleri Ahmed İzzet Efendiyi aramışlar, bulamayınca evleri ve değirmenlerini ateşe vermişlerdi

İşgâlin kalkmasından sonra mahallî hükümet Ahmed İzzet Efendinin zararını on bin altın olarak tespit etti

Bu vakâyı haber aldığı zaman Ahmed İzzet Efendi şöyle demiştir: "Bu kadar serveti ve hattâ cânı fedâ etmeden dâvâyı tahakkuk ettirmek ve Allahü teâlâya tam kulluk etmiş olmak mümkün değildir

Önemli olan vatan ve milletimizin, nâmus ve mukaddesâtımızın kurtulmuş olmasıdır

"

Ahmed İzzet Efendi, Kurtuluş Savaşının kazanılmasından sonra ömrünü büyük bir tevâzu ve ferâgat hissi içinde yaşayarak geçirdi

Muhitinin ve çevresinin fakir insanlarına karşı bütün varlığını sarfederek hizmete koştu

Yardımlarıyla birçok kâbiliyetli gencin, okuyup yetişmesini sağladı

1952 yılında ebedî âleme göçtü

1) Sarıklı Mücâhidler; s183-191

2) Millî Mücâdelede Denizli, Isparta ve Burdur Sancakları; s67,91,92,124

06-07-2007	#1
Profil Bilgileri ZeuS	Ahmed İzzet Efendİ Ahmed İzzet Efendİ başlıklı yazı Mumsema Ahmed İzzet Efendİ Forum Alev AHMED İZZET EFENDİ Çal müftüsü Millî mücâdele mücâhidlerinden Denizli'nin Çal ilçesine bağlı Süller köyünde doğdu 1952 (H1372) yılında vefât etti Küçük yaştan îtibâren ilim tahsîline başladı Önce köyünde, sonra da Denizli'de ilim tahsîline devâm etti Bu yıllara dâir hayâtı hakkında fazla mâlumat yoktur Onun hakkında bilinenler daha çok Anadolu'nun işgâli yıllarına âittir 14 Mayıs 1919'da İzmir'in işgâli ile memleketin acılar içine düştüğü yıllarda Ahmed İzzet Efendi Çal'da müftü olarak vazîfe yapmaktaydı Halkın ne yapacağını şaşırdığı o karanlık günlerde pekçok defâ Çarşı Câmii şerîfinde, hükûmet önündeki meydanda dînî nutuklar söyledi Halkı mukâvemete teşvik etti Kendisine gelenleri ümitsizliğe kapılmadan teşkilâtlanmaya sevketti Kaymakam Fazlı Güleç ise; "Müftü Efendi, şer'an üzerine düşen vazîfeyi yapmıştır Bu bâbta benim de hakk-ı kelâmım vardır Beni dinlerseniz ordularımız dağılmış, silâhı elinden alınmıştır Askerlerimiz cepheleri bırakmıştır Bu sebeple Müftü Efendinin söylediklerini yapmak, düşmanı gazaplandırmaktan, neticede ise onların ayakları altında perişân olmaktan başka bir işe yaramayacaktır" diye ona karşı çıkıyordu Bunlara karşılık Ahmed İzzet Efendi kendi ifâdesiyle sözlerini şöyle nakletmektedir: Gözlerimiz görerek, bedenimizde can varken, kendimizi ve mukaddesatımızı düşmanın yed-i habîsine, kirli eline terk ve vatana ayak basmalarına tahammül edemeyeceğimizi, behemehal müdâfaa tertibâtı almamız lâzım geldiğini, silâhsız ve vâsıtasız da olsa düşmana karşı koymaklığımızı, evvela bizleri sonra evlâd-ü iyalimizi şehîd etmeden memleketimize düşman giremeyeceğini, hattâ hepimizi şehîd etseler bile, Allahü teâlânın izni olmadan düşmanın bu topraklara ayak basmasının mümkün olamayacağını söyledim Ancak fikir birliği tam hâsıl olmadığı için bu hareket bir müddet için netîcesiz kaldı Ahmed İzzet Efendi kendi köyü olan Süller'e gitti Bu sıradaki hâlini ise şöyle anlatmaktadır: Bir müddet köyümde kaldım Burada kendi kendimi hesâba çektim Kalbim bana; "Bu bapta sen haklısın, ısrar et, cenâb-ı Hakk'ın vâdi yerini bulacaktır" diyordu Ahmed İzzet Efendi bundan sonra fiilen düşmana karşı koyma hareketine katıldı Önce Ali Kurt köyüne gitti Burada 25-30 kişilik bir çeteye sâhib olan Dede Efe'yi düşman üzerine harekete geçmeye iknâ etti Buradan Denizli'ye geldi Müftü Ahmed Hulûsi Efendiyi görerek kendisine fikirlerini anlattı Ahmed Hulûsi Efendi çok memnun olarak kendisini tebrik etti Sonra mutasarrıf Fâik Öztırak'la görüştü Faik Beyin; "Çâresiz vaziyetteyiz Böyle bir durumda bir kaymakam, bir mutasarrıf ve bir vâli ne yapabilir?" sözleri üzerine fevkalâde celallenen Ahmed İzzet Efendi; "Fâik Bey! Kaymakamlık, mutasarrıflık ve vâlilik, milletle kâimdir Millet cayır cayır yanmaya başladı Biz buna seyirci kalamayız Ne yapacaksanız yapınız Ben kudretim nisbetinde bu uğurda bir vazîfe almaya geldim" cevâbını verdi Ahmed İzzet Efendi bundan sonra düzenli birlikler kuruluncaya kadar teşkil ettiği milis kuvvetleriyle bizzat savaşlara katıldı Ahmed Hulûsi Efendi ve Demirci Mehmed Efe ile birlikte hareket etti Yunanlılara ağır kayıplar verdirdi Elinde tüfek olduğu hâlde birliklerinin en önünde çarpışmalara iştirak etti Namaz vakitlerinde emrindekilere namazı kıldırıyor sonra yine en önde ileri atılıyordu Bu hâli ile bölge halkının gönlünde taht kurdu Yediden yetmişe herkesin sevgisini, saygısını kazandı Bu savaş esnâsında Ahmed İzzet Efendinin köyü de yağma ve tahrib edilenler arasındaydı Köyü basan işgâl birlikleri Ahmed İzzet Efendiyi aramışlar, bulamayınca evleri ve değirmenlerini ateşe vermişlerdi İşgâlin kalkmasından sonra mahallî hükümet Ahmed İzzet Efendinin zararını on bin altın olarak tespit etti Bu vakâyı haber aldığı zaman Ahmed İzzet Efendi şöyle demiştir: "Bu kadar serveti ve hattâ cânı fedâ etmeden dâvâyı tahakkuk ettirmek ve Allahü teâlâya tam kulluk etmiş olmak mümkün değildir Önemli olan vatan ve milletimizin, nâmus ve mukaddesâtımızın kurtulmuş olmasıdır" Ahmed İzzet Efendi, Kurtuluş Savaşının kazanılmasından sonra ömrünü büyük bir tevâzu ve ferâgat hissi içinde yaşayarak geçirdi Muhitinin ve çevresinin fakir insanlarına karşı bütün varlığını sarfederek hizmete koştu Yardımlarıyla birçok kâbiliyetli gencin, okuyup yetişmesini sağladı 1952 yılında ebedî âleme göçtü 1) Sarıklı Mücâhidler; s183-191 2) Millî Mücâdelede Denizli, Isparta ve Burdur Sancakları; s67,91,92,124


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder