FrMaLeV

'Lâ ilâhe illallah' demek kurtuluşa yeter mi? başlıklı yazı Mumsema 'Lâ ilâhe illallah' demek kurtuluşa yeter mi? Forum Alev

Tefsir, hadis ve kelam kitaplarında ulemâ tarafından, Efendimiz'in devrini ve sonrasını idrak ettikten sonra O'nu (aleyhisselatü vesselam) tanımadan ahirette kurtuluşun söz konusu olmadığı hususu açıkça ifade edilmektedir
Kadimden beri bazı kimseler Efendimiz'e (sallallâhu aleyhi ve sellem) karşı anlamsız bir inat içindedirler Kaldı ki, Efendimiz onlara kapalı da değildi Bu sebeple bilinip kabul edilmemesi çok garip düşmektedir
Ancak şunu da ifade etmeliyim ki, O'nu kabul etmeyenlerin hepsi aynı ölçüde mülhit değildir O'na açıktan karşı çıkanlar ve getirdiklerine savaş ilan edenler akibetlerini bütün bütün karartmış ve azab-ı ilahiyi hak etmiş sayılırlar Çünkü bunlar tam mülhittirler ve her türlü mesaviye de açıktırlar Allah, eski devirlerde bu türlü mülhidlerden, Lut kavmi gibi bazılarını yerin dibine batırmış, Ad kavmi gibilerini fırtınayla cezalandırmış, Semud kavmi gibi inatçıları da bir sayha ile hâk ile yeksân etmiştir Günümüzde Müslümanlar, Hz Muhammed gibi bir kaptana dayandıkları, O'nun mesajını neşrettikleri için geçmiş kavimlerde olduğu gibi toptan helak olmayacaklardır
Mevzuyla alakalı ikinci bir husus da, biz Müslümanlar olarak, dünyaya İslam mesajını olması gerektiği şekilde duyuramadık İslâmî hak ve hakikati bütün güzelliğiyle onlara ulaştıramadık Bu sebeple hakikat onlara karşı kapalı kaldı Allah, onları hesaba çekerken, bizi de İslam'ı onlara götüremedik diye hesaba çekecektir
Üçüncüsü, insanlık içinde, Efendimiz'i hiç duymayan, çok ücra yerlerde bulunan kimseler, bir nevi fetret hayatı yaşamaları itibarıyla -büyük bir müceddidin beyanına dayanarak ifade ediyorum- inşallah onlar, fetret devri insanının tabi olduğu muameleye tabi olurlar Çünkü onlar ötede diyebilirler ki: "Bize İslam hakikatini getirmediler; ya Rabbi, getirseler inanırdık" ihtimal, Cenab-ı Hak da onlara farklı muamelede bulunur
"Lâ ilahe illallah" diyen cennetlik mi?
Gönülden "Lâ ilâhe illallah" diyen, bunu iz'an eden, muktezasını kabullenen ve tasdik eden kimse mümin demektir ve böyle bir kimse Allah'ı mabudu mutlak, maksudu bi'l-istihkak olarak kabullenmiş demektir Efendimiz böyle bir kimsenin cennete gireceğini pek çok sahih hadisinde ifade buyurmuşlardır Bunun manası şudur: Bir insan "Lâ ilâhe illallah" der, Allah'a karşı ahd ü peymanda bulunur ve mazmuna sadakat içinde ruhunu O'na teslim ederse, Allah böyle bir kişiye dilerse azap eder, dilerse cennete koyar Başka bir hadiste bu husus şöyle dile getirilmektedir: "Lâ ilâhe illallah" diyen ve bununla ışığında imandan, irfandan nasipdar olan kimseyi Allah, sonsuz rahmeti gereği ebedi cehennemde bırakmaz Bazı mezheplerden, bu türlü kimselerin ebediyen cehennemde kalacağına kâil olanlar da az değildir
Bu arada "Lâ ilâhe illallah" ile kurtulan bir zümre de olacaktır Bu zümreye ait insanlar hayatlarında ibadet ü taat yapacak kadar değil, sadece "Lâ ilâhe illallah" diyecek kadar bir fırsat bulmuşlardır Ben biraz da bu yoruma temayül ederek bu hadisin bu zümreye mahsus olabileceğini düşünüyorum Yoksa bu, uzun süre sadece "Lâ ilâhe illallah" diyerek yaşadılar manasına gelmez Ancak bunlar, ikrar ve tasdiklerinde sadakat içinde olurlarsa Allah da dilerse onları affeder Öyle olmuştur ki bir şahıs Müslüman olmuş, ardından hemen bir harbe iştirak ederek şehit düşmüş ve bir namaz kılma bile kendisine nasip olmamıştır İşte böyle bir insanın "Lâ ilâhe illallah" demesi onu kurtarır Diğerlerine gelince Allah dilerse affeder, dilerse azap eder Evet, "Lâ ilâhe illallah"ı küçük görmemek gerekir
Burada bahsedilmesi gereken son bir husus da şudur: Kelime-i şehadetin iki kelamı birbirinden ayrılmaz, birbirini isbat eder, biri birisiz olmaz Madem Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) Hâtemül Enbiya'dır, O'nun cadde-i kübrasından hariç hakikat ve necat yolu olamaz
Günde beş defa minarelerimizden olduğu gibi, gönüllerimizden de yükselen ezanımızı düşünün Her namaza yürüyüşümüzde,
"Gök nûra gark olur nice yüz bin minareden,
Şehbâl açınca rûh-ı revân-ı Muhammedî;
Ervah cümleten görür "Allahu Ekber"i,
Aks eyleyince arşa lisân-ı Muhammedî" (Yahya Kemâl)
sözlerinin hakikatini seslendiriyor ve O'na (sallallâhu aleyhi ve sellem) vefamızı önce ezanla ilan ediyoruz Zât-ı Uluhiyet'in yanında Efendimiz'in nâm-ı celîlini de anıyoruz "Lâ ilahe illallah"ın, "Muhammedün Resûlullah"dan ayrılamayacağını, şehadetin ancak ikisini beraber söylemekle gerçekleşmiş olacağını gösteriyoruz
ÖZETLE
1- Kaynaklarımızda, Efendimiz'in devrini ve sonrasını idrak ettikten sonra O'nu tanımadan necat söz konusu olmadığı hususu açıkça ifade edilmektedir 2- Efendimiz'i hiç duymayan, çok ücra yerlerde bulunan kimseler, bir nevi fetret hayatı yaşamaları itibarıyla, fetret devri insanının tabi olduğu muameleye tabi olabilirler 3- Bir insan "Lâ ilâhe illallah" der ve bu inanca sadakat içinde ruhunu Cenab-ı Hakk'a teslim ederse, Allah böyle bir kişiye dilerse azap eder, dilerse cennete koyar

[Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

Apr 11th, 2007 by [Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]
Kutsal kitabımız Kur’an, bugün Türkiye’de ve dünyada en çok satılan ve en çok okunan kitaplar listesinin en başında olmasına rağmen, maalesef en çok, en iyi ve en doğru anlaşılan kitaplar listesi arasında kendisine kolay kolay yer bulamıyor Oysa ki Kur’an, hayatımızın tam içinde olmasına rağmen maalesef hayatımızı gerektiği gibi etkileyemiyor, değiştiremiyor ve yönlendiremiyor oluşu önemli bir problem değil mi?
Düşünün ki Allah’ın “apaçık” ve “anlaşılır” dediği Kur’an’a, içinde bulunduğumuz toplumda farklı farklı anlamlar yükleniyor Her Perşembe gecesi ya da kandil geceleri okunduğunda kat kat sevap alacağımız söyleniyor Ramazan aylarında hatimler indiriliyor Kur’an’dan belirli ayetler evrat kılınıyor ve dillerden zikir olarak düşmüyor Hastalara şifa, ölülere rahmet, bilim adamlarına fen bilgisi, edebiyatçılar ve dilbilimcilere eşsiz sanatsal özelliklere sahip belagat kitabı oluyor Ama bir türlü dirilere “yol gösteren” rehber kitap olamıyor
Kur’an nasıl bir kitaptır? Kur’an niçin indirilmiştir? Kuran’ı anlamadan, Kuran’ı yaşamak ne kadar mümkündür? Kur’an yaşanmak için okunmuyorsa, okumanın anlamı ve gayesi nedir? Kur’an bir şifa ve hidayet kaynağı ise bu nasıl bir şifadır ve nasıl bir hidayet? Bu soruların cevabını yeniden göz geçirmeliyiz Ama bu bildiklerimizi Kur’an’a onaylatmak amaçlı bir okuma olmamalı Sorularımıza Kur’an nasıl bir cevap veriyor, onu bulmak için okumalıyız Bu tür bir okuma biçimi, tarihsel ve geleneksel mirasın olumsuz birikiminden uzaklaşarak, Kur’an’a teslim olarak okumayı gerekli kılar Kur’an’ın anlaşılamayacağı önyargısından ve Kur’an’a yönelik yanlış inançlardan kurtulmayı şart koşar
Şayet bildiklerimizden vazgeçmemek adına, “imanımız tehlikeye düşerse” ya da “ya hataya düşersek” endişesiyle ezberlerimizi bozmazsak, asıl hatayı o zaman yapmış oluruz Kur’an’ın bize bildirdiğine hakkıyla kulak vermezsek, yanılgılardan ve hatalardan kurtuluş mümkün değildir Oysa Kur’an, aklını ve kalbini kendisine teslim edenlere bir kurtuluşu müjdelemektedir O halde yapmamız gereken, aklımıza ve kalbimize Allah’ın vahyinin yol göstermesidir; imanımızı, İslam düşüncemizi, şahsi, ailevi ve toplumsal hayatımızı Kur’an’ın yeniden sağlam ve sahih temeller üzerinde inşa etmesine müsaade etmemizdir
Kur’an Allah’ın ipidir Kurtuluş ancak onunla iledir Bunun için hep birlikte Kur’an’a sımsıkı tutunmamız gerekir Başka kitapları temel kaynak kitap kabul edip, o kitaplar ışığında Kur’an’a bakanlar, Kur’an’ı anlamak istedikleri gibi görmektedirler Olması gereken Kur’an’ı temel kaynak kitap haline getirmek, aklımızı, kalbimizi, iman ve amellerimizi onunla beslemektir Aksi takdirde sahih ve net bir din anlayışına, doğru bir Allah, Peygamber ve Kitab tasavvurlarına, sağlam bir inanç temeline, arındıran ve ıslah eden bir amel/mücadele yöntemine kavuşmamız mümkün değildir…
Dönüşümüz Kur’an’a olmalıdır, Kur’an ile olmalıdır Kitabı terk edenlerin sonu hayırlı değildir Kitabı terk etmek ise ısrarla belirttiğimiz gibi onu okumamak, anlamamak ve yaşamamaktır Kur’an ile Hz Peygamber(sav)’i birbirinden ayrı düşürenler, Kur’an ayetleri ile Hz Peygamber’in uygulamalarını tek tek ele alarak, ne kitabın ne de sünnetin bütünlüğünü, uyumunu ve birbiriyle olan irtibatını kuranlar, dini anlama ve yaşama çabasında sahih sonuçlara ulaşamazlar
Kuran ile arınmak; nefsimizi, hayatımızı, yakın çevremizi, dost ve düşmanlarımızı Kur’an’ın mesajlarıyla tanıştırmak zorundayız Kur’an’ın anlaşılmasındaki ve yaşanmasındaki iç ve dış engelleri ortadan kaldırmak, insanları yeniden ve daha doğru usullerle Kur’an ile buluşturmak gerekiyor İnsanların Kur’an’ı anlayamayacağını, onu anlamak için “onlarca ilim öğrenmek, binlerce sayfalık bir külliyatı su gibi içmek ve a’dan z’ye herşeyi bilmek gerekir” diyenlere inat Kur’an’la tanışmalı, buluşmalıyız Yine ve yeniden… Bıkmadan, usanmadan
Samimi bir niyetle ve anlamak maksadıyla tekrar tekrar okudukça daha iyi, daha çok anlayacağız Çünkü bunu bize Rabb’imiz söylüyor O Kur’an “apaçık” ve “anlaşılır” derken, onu “kolaylaştırıdığını” söylerken, “anlamak için” gönderdiğini bildirirken, üzerinde “düşünmemizi” isterken ve hayatımızda vahyin şahitliği yapma sorumluluğunu yüklerken, Kur’an’ı “anlaşılmaz ya da anlaşılması zor” görenler, Allah’ın ayetleriyle düştüğü çelişkiyi kabul etmek yerine “ama” ile başlayan cümleler sıralayarak neyi koruduklarını düşünmektedirler?
O halde bu konuyu daha fazla detaya boğmaya gerek duymadan; yol gösteren, hidayet ve şifa kaynağımız Kur’an’ dan, son bir ayet, zikr, hatırlatma ve öğüt ile konuyu tamamlayalım:
“Hep birlikte Allah’ın ipine sımsıkı tutunun ve birbirinizden kopmayın Ve Allah’ın size verdiği nimetleri hatırlayın: Siz birbirinize düşman iken kalplerinizi nasıl uzlaştırdı da O’nun lütfu ile kardeş oldunuz; ve ateşli bir uçurumun kenarında [iken] sizi ondan [nasıl] korudu Bu şekilde Allah mesajlarını size açıklar ki hidayet bulasınız” (Al-i İmran, 103)
[Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]

bu çalışman için sağol