FrMaLeV

**3_öz** · 03-06-2007

nazım hikmet başlıklı yazı Mumsema nazım hikmet Forum Alev

Büyük usta Nazım Hikmet'i ölümünün 44

yılında saygıyla anıyoruz

Bugün 3 Haziran 2007

Tam 44 yıl önce kaybettik büyük şair, büyük usta Nazım Hikmet'i

Anadolu sevdalısı olan ancak vatandaşlıktan çıkarılan, en güzel şiirleri yazan ama aynı zamanda şiirleri yasaklanan, özgürlük sevdalısı olan ama yıllarca hapiste yatan, oyunları oynatılmayan ve kitaplarına yasaklar koyulan bir usta

Yıllar öncesinde vatan haini olarak ilan edilen ama şimdilerde nedense şiirlerini heryerde duyabileceğimiz, neredeyse halk kahramanı ilan edilen usta

Bu durumun nedenleri konusunda fazla söze gerek yok aslında

3 Haziran 1963'te kaybettiğimiz şairimizi tüm sıcaklığımızla anıyoruz ve onun [Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] yayınlıyoruz

1902'de doğdum
doğduğum şehre dönmedim bir daha
geriye dönmeyi sevmem
üç yaşında Halep'te paşa torunluğu ettim
on dokuzumda Moskova komünist üniversite öğrenciliği
kırk dokuzumda yine Moskova'da Tseka-Parti konukluğu
ve on dördümden beri şairlik ederim
kimi insanlar otların kimi insan balıkların çeşidini bilir
ben ayrılıkların
kimi insan ezbere sayar yıldızların adını
ben hasretlerin

hapislerde de yattım büyük otellerde de
açlık çektim açlık grevi de içinde ve tatmadığım yemek yok gibidir

otuzumda asılmamı istediler
kırk sekizimde Barış madalyasının bana verilmesini
verdiler de
otuz altımda yarım yılda geçtim dört metrekare betonu
elli dokuzumda on sekiz saatte uçtum Prag'dan Havana'ya

Lenin'i görmedim nöbetini tuttum tabutunun başında 924'te
961'de ziyaret ettim anıt kabri kitaplarıdır

partimden koparmağa yeltendiler beni
sökmedi
yıkılan putların altında da ezilmedim

951'de bir denizde genç bir arkadaşla yürüdüm üstüne ölümün
52'de çatlak bir yürekle dört ay sırtüstü bekledim ölümü

sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım
şu kadarcık haset etmedim Şarlo'ya bile
aldattım kadınlarımı
konuşmadım arkasından dostlarımın

içtim ama akşamcı olmadım
hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana

başkasının hesabına utandım yalan söyledim
yalan söyledim başkasını üzmemek için
ama durup dururken de yalan söyledim

bindim tirene uçağa otomobile
çoğunluk binemiyor
operaya gittim
çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın
çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21'den beri
camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye
ama kahve falına baktırdığım oldu

yazılarım otuz kırk dilde basılır
Türkiye'mde Türkçemle yasak

kansere yakalanmadım daha
yakalanmam de şart değil
başbakan fakan olacağım da yok
meraklısı da değilim bu işin
bir de harbe girmedim
sığınaklara da inmedim gece yarıları
yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında
ama sevdalandım altmışıma yakın
sözün kısası yoldaşlar
bugün Berlin'de kederden gebermekte olsam da
insanca yaşadım diyebilirim
ve daha ne kadar yaşarım
başımdan neler geçer daha
kim bilir

NÂZIM HİKMET RAN
15 Ocak 1902'de Selanik'te doğdu

Heybeliada Bahriye Mektebi'ni bitirdi

Hamidiye Kruvazörü'nde güverte subayı iken, sağlık nedeniyle askerlikten ayrıldı, bu arada ilk şiirlerini yayımladı

1921 başlarında Kurtuluş Savaşı'na katılmak için Anadolu'ya geçti, Bolu'da öğretmen olarak görevlendirildi

Daha sonra Batum üzerinden Moskova'ya giderek Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi'ne (KUTV) yazıldı

Burada siyasal bilimler ve iktisat okudu

1924'te yurda döndü

Aydınlık Gazetesinde yayınlanan yazı ve şiirleri yüzünden on beş yıl hapsi istenince yeniden Sovyetler Birliği'ne gitti

1928 Af Kanunu'ndan yararlanıp tekrar yurda döndü

Resimli Ay dergisinde çalışmaya başladı

1932'de yeniden dört yıl hapse mahkûm olduysa da, bu kez Onuncu Yıl Affı'ndan yararlandı

Gazetecilik yaptı, film stüdyolarında çalıştı

1938'de orduyu ve donanmayı isyana teşvik ettiği iddiasıyla 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırıldı

Çankırı ve Bursa cezaevlerinde yattı

1950'de özgürlüğüne kavuştuysa da sürekli olarak izlenmekten kurtulamadı; kitaplarını yayınlatma, oyunlarını oynatma olanağı bulamadı

Askere alınması kararlaştırılınca Romanya üzerinden tekrar Moskova'ya gitti

1951'de T

C

yurttaşlığından çıkarıldı

3 Haziran 1963'te bir kalp krizi sonucu yaşama veda etti

Moskova'da Novodeviçye Mezarlığı'nda toprağa verildi

03-06-2007	#1
Profil Bilgileri 3_öz	nazım hikmet nazım hikmet başlıklı yazı Mumsema nazım hikmet Forum Alev Büyük usta Nazım Hikmet'i ölümünün 44 yılında saygıyla anıyoruz Bugün 3 Haziran 2007 Tam 44 yıl önce kaybettik büyük şair, büyük usta Nazım Hikmet'i Anadolu sevdalısı olan ancak vatandaşlıktan çıkarılan, en güzel şiirleri yazan ama aynı zamanda şiirleri yasaklanan, özgürlük sevdalısı olan ama yıllarca hapiste yatan, oyunları oynatılmayan ve kitaplarına yasaklar koyulan bir usta Yıllar öncesinde vatan haini olarak ilan edilen ama şimdilerde nedense şiirlerini heryerde duyabileceğimiz, neredeyse halk kahramanı ilan edilen usta Bu durumun nedenleri konusunda fazla söze gerek yok aslında 3 Haziran 1963'te kaybettiğimiz şairimizi tüm sıcaklığımızla anıyoruz ve onun [Hoşgeldiniz.. Yudumla Ailesine Üye Olmadan Forumdaki Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...] yayınlıyoruz 1902'de doğdum doğduğum şehre dönmedim bir daha geriye dönmeyi sevmem üç yaşında Halep'te paşa torunluğu ettim on dokuzumda Moskova komünist üniversite öğrenciliği kırk dokuzumda yine Moskova'da Tseka-Parti konukluğu ve on dördümden beri şairlik ederim kimi insanlar otların kimi insan balıkların çeşidini bilir ben ayrılıkların kimi insan ezbere sayar yıldızların adını ben hasretlerin hapislerde de yattım büyük otellerde de açlık çektim açlık grevi de içinde ve tatmadığım yemek yok gibidir otuzumda asılmamı istediler kırk sekizimde Barış madalyasının bana verilmesini verdiler de otuz altımda yarım yılda geçtim dört metrekare betonu elli dokuzumda on sekiz saatte uçtum Prag'dan Havana'ya Lenin'i görmedim nöbetini tuttum tabutunun başında 924'te 961'de ziyaret ettim anıt kabri kitaplarıdır partimden koparmağa yeltendiler beni sökmedi yıkılan putların altında da ezilmedim 951'de bir denizde genç bir arkadaşla yürüdüm üstüne ölümün 52'de çatlak bir yürekle dört ay sırtüstü bekledim ölümü sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım şu kadarcık haset etmedim Şarlo'ya bile aldattım kadınlarımı konuşmadım arkasından dostlarımın içtim ama akşamcı olmadım hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana başkasının hesabına utandım yalan söyledim yalan söyledim başkasını üzmemek için ama durup dururken de yalan söyledim bindim tirene uçağa otomobile çoğunluk binemiyor operaya gittim çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21'den beri camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye ama kahve falına baktırdığım oldu yazılarım otuz kırk dilde basılır Türkiye'mde Türkçemle yasak kansere yakalanmadım daha yakalanmam de şart değil başbakan fakan olacağım da yok meraklısı da değilim bu işin bir de harbe girmedim sığınaklara da inmedim gece yarıları yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında ama sevdalandım altmışıma yakın sözün kısası yoldaşlar bugün Berlin'de kederden gebermekte olsam da insanca yaşadım diyebilirim ve daha ne kadar yaşarım başımdan neler geçer daha kim bilir NÂZIM HİKMET RAN 15 Ocak 1902'de Selanik'te doğdu Heybeliada Bahriye Mektebi'ni bitirdi Hamidiye Kruvazörü'nde güverte subayı iken, sağlık nedeniyle askerlikten ayrıldı, bu arada ilk şiirlerini yayımladı 1921 başlarında Kurtuluş Savaşı'na katılmak için Anadolu'ya geçti, Bolu'da öğretmen olarak görevlendirildi Daha sonra Batum üzerinden Moskova'ya giderek Doğu Emekçileri Komünist Üniversitesi'ne (KUTV) yazıldı Burada siyasal bilimler ve iktisat okudu 1924'te yurda döndü Aydınlık Gazetesinde yayınlanan yazı ve şiirleri yüzünden on beş yıl hapsi istenince yeniden Sovyetler Birliği'ne gitti 1928 Af Kanunu'ndan yararlanıp tekrar yurda döndü Resimli Ay dergisinde çalışmaya başladı 1932'de yeniden dört yıl hapse mahkûm olduysa da, bu kez Onuncu Yıl Affı'ndan yararlandı Gazetecilik yaptı, film stüdyolarında çalıştı 1938'de orduyu ve donanmayı isyana teşvik ettiği iddiasıyla 28 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırıldı Çankırı ve Bursa cezaevlerinde yattı 1950'de özgürlüğüne kavuştuysa da sürekli olarak izlenmekten kurtulamadı; kitaplarını yayınlatma, oyunlarını oynatma olanağı bulamadı Askere alınması kararlaştırılınca Romanya üzerinden tekrar Moskova'ya gitti 1951'de TC yurttaşlığından çıkarıldı 3 Haziran 1963'te bir kalp krizi sonucu yaşama veda etti Moskova'da Novodeviçye Mezarlığı'nda toprağa verildi


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder