FrMaLeV

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum

Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin,açıl
Örtün karanlıkları masmavi denizlerde
Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl
O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde
Bil ki seni bekliyorum

Bir sabah gün doğarken aç perdelerini,bak
Sevinçle balkonuna konuyorsa martılar
Kendini tadılmamış derin bir hazza bırak
Dökülsün dudağından en umutlu şarkılar
Bil ki seni istiyorum

Gecelerden bir gece uyanırsın apansız
Uzaklarda elemli,garip bir kuş öterse
Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız
Ve bir gün kabrimde bir sarı çiçek biterse
Bil ki seni seviyorum

Bana sakın söyletme
Yalnızlık şarkiları
Yanımda ol her zaman
Bu mutluluk bitmesin

Bana sakın aratma
Senden başka sevgili
Sen beni sev ben seni
Bu sevgi hiç bitmesin

Yaşam denen bir ömür
Sevgi bahçelerinde

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum

Beni hatırladıkça
Arasıra gönlümü al
Sokakta görünce gülümse
Yanıma yaklaş,
Az elim,elinde kalsın

Evine misafir geleyim
Kahvemi sen pişir,
Taze doldurulmuş sürahiden,
Bir bardak su ver
Yetişir

Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Daha da hüzünlendirir her gece
kentin sokaklarını
bekçinin nefesiyle
düdüğün içinde dönen
nohut taneciğinin
yalnızlığı
Ne çok sevinirim bilseniz
bir yılan
mezarıma girerde
göğüs kafesimin kemikleri içinde
kış uykusuna
yatarsa

Gittin,dağ gibi sevdamı devirip ardında
Gittin,Allahaısmarladık bile demedin
Sazlar çalınır Çamlıca'nın bahçelerinde
O şarkıyı bir daha hiç söylemedim
Şimdi elimde bir bardak çay
Ve dudağımda buruk bir tebessüm
Kendi kendimi üzmemeye söz verdim
Ve ben seni hayatımın,
Bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim

Israr etmedin kendine beni sev diye
Beyaz bulutlar gibi
Sırtını rüzgarlara verip gittin
Bense durdum ve bekledim
Ama üzülmedim;çünkü ben seni hayatımın
Bir musalla taşına en yakın yerinde sevdim

Ben seni seviyordum, bilmiyordun

Sevinçlerim oluyordun arasıra, sen hiç bilmiyordun
Sonra herhangi biri oldun Bütün sevinçlerim bittikten
sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları
Sonra bir gün uzaktan gördüm seni Saçların
bana inat, başın her şeye meydan okuyarak
İşte yine aynı Kalbimi acıttın Her zamanki gibi
Değiştik sanıyordum

Ve sen yine bilmiyordun

Bir hoyrat diyemedim aşka dair,
Kurşunların söylediği türküyü bildim anca;
Yalnız, çaresiz, belimde tabanca
Sevdiğimden, sevdiğim için kaçtım
Anlaşılmak değildi derdim;
Kitapların önünden hep mahcup geçtim
Gül dalında bulunsun isterdim, parmak izim

Bağışlayın beni!
Babasına doymayan kızım
Kanıma kan, canıma can aldım,
Acımadım, vurdum, gözümü kırpmadım,

Her kavgamın gecesi rüyamda
Geleceğimin büyük ülkesinde,
Kavga etmeyen çocuklar gördüm
Rabbim bilir ki; dinim, devletim,
Bayrağım, ülküm için geçti ömrüm
Yine bir KASIM günüydü
Bir hurda yığınında buldular beni,
Senelerdir horozlanan tetikler,
Öldükten sonra vurdular beni
Reisini dinlersen; yarım kalmamalı,
Hayallerimizin gerçeğe hicreti
Koy düşmanlar ellerini zillesinler,
Anlatmaktan ötesi düşer sana
Bırak beni,

Bırak beni eşkıya bellesinler