FrMaLeV

susmak mıdır şiir yoksa söylemek mi düşleri başlıklı yazı Mumsema susmak mıdır şiir yoksa söylemek mi düşleri Forum Alev

Susmak mıdır şiir yoksa söylemek mi düşleri…

Bir soğukluk kokuyor bu şehrin sinesinde
Söylemek mi anlamsız susmak mı şimdi
Ne duvardan odama taşan komşu kızın sesi
Ne de sensiz yere düşen ellerim
Tanıdık değil
Bir soğukluk kokuyor bu şehrin sinesinde

Ey ağaçlarına kuşlar konmayan şehir
Ver düşlerimi geri
Al yalnız geceleri
Uzanınca sinesine
Başımı okşayan annem gibi
Bu duvar
Ve soğuk terkedilmişlik kadar
Ey ağaçlarına kuşlar konmayan şehir…

Nerde gülmüşüm en son
Yıpranmış fotoğrafta
Senin yanındayken mi
Toprak kokan yüzündü memleket
Hasret bir yudum umuttu
Susarken mi düşleri
Söylerken mi
Nerde gülmüşüm en son…

yalın hallerinden usandım hayatın
çekim gücü kalmamış yüklemlerden
kaçmak istiyorum zamansız
öznesiz ya da gizli özneli olsun varsın
tek öznesi ben kaldım nasılsa düşmenin
düşeceğim
düşüyorum
ben düşüyorum
sen gülüyorsun
o uzaklaşıyor
biz düşüyoruz
siz gülüyorsunuz
onlar susup seyrediyorlar

AŞKIN KELİMELERİ

sevgi
yüzyılların biriktirdiği
bir dağ gibi kocaman
sızı var yüreğimde
sen geliyorsun ya aklıma
bir koy gibi sığınak gözlerin

sevinç
benim de bayram elbiselerim oldu
küçükken mahallenin
çamurlu sokaklarında koştum
dizlerimdeki yara izlerinden çoktur
kalbimdekiler

aşk
ya sendin bendeki
ya ben sendim
ya sen erken geldin hayata
ya ben geç kaldım
ya sen çok sevdin
ya ben tutunamadım aşka


umut
papatya yaprağına sor
bir seviyor desin bir de
sevmiyor
her defasında yüreğin ağzına gelsin
umut aynı soruyu sormaktır
sonsuza dek sürmektir


çaresizlik
sözüm söz olmasaydı eğer
biliyorum çıktığım tüm yollar
sana varacaktı
cesaretsizliğim aşktan
çaresizliğim verilmiş sözlerin ağırlığındandır

nefret
kurşun gibi vuruyor beni
zamanzaman
keşke çok geç olmasaydı
ıssız heryer
kızacak kimseyi bulamıyorum
geçip giden zamandan başka

sabır
saçlarım karbeyazından önce
rüzgarlarla konuşurdu
senden başka
gözyaşlarımı da gören olmadı
benden başka

ölüm
bir geçen gece
ölüyorum sanmıştım
bir de sen ellerimi tuttuğunda ilk
bırakma emi hiç
ölürüm bırakırsan ellerimi

son bir defa bakayım
giderken
nasıl görünüyor alnındaki çizgiler

nasıl yürüyor insan sırtını dönüp
hem de görmezden gelerek

ya ben

soruları da duymazdın sen
işine gelmeyince
farketmezdin de
arkanda bıraktığın gölgeni

son bir defa bakayım
giderken titriyor mu dudakların
göremiyorum gölgesinden acımın
biraz daha ışığa çıkabilseydin
bilebilirdin
nasıl ölüyor insan
hem de umursamazdan gelerek

git gülüm git ki
gelebilesin
toprak atılırken bir yaprağın üstüne

sen yağmur gibi gezinmeyi zamansız
ben yağmurda gezmeyi seviyorum
sen koca adam olmayı
ben çocukça yaşamayı
tüm oyunlarını hayatın

hadi koşsana sen de benim gibi
uçurtmaların peşinden
belki de özgürlük
uçurtmanın kuyruğuna takılmaktır
tereddüt etmeden yaşamaktır
düşeceğini bile bile
çocuk avlularına geçmişin

belki de keşke dememek için
geçen zamana
hep yarına bakmaktır

ben başaramadım gerçi
hep ıslandım yağmurda
hele ahmakıslatanları
hiç farkedemedim
sen yağmur gibi gezinmeyi umarsız
ben yağmurda gezmeyi seviyorum

pinokyo ve onu yapan ustası
nasıl karşılıksız bir varoluş
ve çıkarsız bir sevgiyle
bağlamışlarsa birbirlerini
hayata
ben ve şiirlerim
işte böyle yalınız
ve lakin yalnızız
birbirimize
muhtacız
varlıksal ve sevgisel bağlarımız
ve yalanımız kadar uzayan burunlarımız
ve ne de çok ortak yanlarımız
bir de sen varsın unutmadım
ama bulamadım
cevabını
sen bana mı
yoksa siirlerime mi hayat katansın
zalim
ve hangimize hüznü yakıştıransın

bak ve görme
içine saklandığım gözlerime
hakkın yok değmeye
keder benim kederim
ağlamak hüzne beden sunmaktır
gözyaşlarım akmayacak bundan böyle
mutluluk kuşanacak heryanım
ve kapatacağım gözlerimi
seni her gördüğümde

çok güzel olmuş paylaşım için saol arkadaşım