FrMaLeV

DarK~AnqeL · 31-08-2008

Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa başlıklı yazı Mumsema Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa Forum Alev

Sesini sapladım içime
Sensizliğe tanık yüreğim gecelerden yorgun
Gözlerim duvarlardaki hüzünden dalgın
Satırların zindanında esaret oluyor ömrüm
Oysa gözlerinde boğulmak istemiştim
Bulutlardan topladığım hüznü gözlerine yağmak istemiştim
Sen bilmedin
Beyhude umursamazlığını yaktım yüreğimde gece oldum, yağmur oldum bomboş caddelere yağdım
Sen yine bilmedin

Aşkın divaneliğinde büyüttüğüm sözlerden uzak elemlerim bir bir depreşirken duvarlarımda bilinmezliklere sürgündeyim
Bütün geç kalmışlığıyla yüreğimi sömüren aşk artığı sevgilere tanığım
Körpe umutlarla yarattığım kentimin acı uğultuları kulağımda
Geceden düşüyorum üstelik tutan da yok ellerimden

Nokta konmuş bir hayatın sessiz iniltilerinden ibaret çığlıklarından yeniden doğmayı denedim hep
Hoyratım!
Hayatın en dik yamacında yalnızlığım oldun
Kasvetsiz rüzgarlardan arta kalan nefretleri yığdın avuçlarıma
Buz kestim, cam kırıkları birikti gözlerimde
Acı bir hüzün, dolu bir bulut dökülmeye ramak kalmış
Zamansızlığın dur durak bilmez savaşlarından yenik çıkmış yüreğimde, efsunlu bir sevdayla inatlaşıyorum ve zaman tüm soyut yanlarını kusuyor yüzüme
Düşün ki zaman acımasızdı bize ya da bana!
Ki zamandı herşeyi bana veren ya da bize!
Seni verdi mesela; yalnızlığı yani

Usul usul içime sızan bu acı bu yalnızlık senden hatıra
Hayatımızın duvarlarına astım
İçimin okyanuslarından yaptığım mavi düşler boğuldu, hayata isyanımı armağan ettim
Kıvranıyorum!

Şimdi hayat öyküsüzlüğümün nişanı gibi duruyor hüznün doğurduğu resmin kucağında
Yüzüme asıyorum çoğu zaman yüreğimdeki boşluklara esaretimi
Yüzümde kırışıyor hayat
Gitmelerine can yakıyorum
Ben, kızıl bir aşkla gelmek isterken sana sen somurtkan mutlulukları seçtin, gece artığı saatlerde kaldın, güneşi soğuttun gözlerinde gözlerim dondu
Ey yâr!
Saçlarında dalgalanan o hüzün kimin?
Beni kirpiklerinden astığın günden beri milyon defa ölüyorum
Yanlış senaryolara intiharlar biriktiriyorum
Gidişinden hasretler yapıyorum kendime sonra yine ölüyorum

Cüzzamlı yağmurları damlıyorsun içime
Kapandı sesine isyan eden bu ağız
Her adım bir intihar dirilemem artık
Köşe başlarında ninni gibi agıt sesleri üşüşüyor kulaklarıma
Ben hangi kimim?
Dilinde çürüttüğün o şarkı, kaleminde yanan o şiir kime yol oluyor?
Hangi gökyüzünde mutlusun?
Mutlumusun?

Susarak haykırıyorum sana sessizliğim oluyorsun
Geceye satıyorum düşlerimi, yalnızlık kentine göçüyorum ve her yağmur gibi kendimi ağlıyorum Susuyorum Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum
Seni seviyorum

**karadağlı.x** · 01-09-2008

emeğinize yüreğinize sağlık

çok harika olmuş

paylaşım için teşekkürler

**orcun23fb** · 01-09-2008

gerçekten süper eline sağlık

31-08-2008	#1
Profil Bilgileri DarK~AnqeL	Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa başlıklı yazı Mumsema Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa Forum Alev Sesini sapladım içime Sensizliğe tanık yüreğim gecelerden yorgun Gözlerim duvarlardaki hüzünden dalgın Satırların zindanında esaret oluyor ömrüm Oysa gözlerinde boğulmak istemiştim Bulutlardan topladığım hüznü gözlerine yağmak istemiştim Sen bilmedin Beyhude umursamazlığını yaktım yüreğimde gece oldum, yağmur oldum bomboş caddelere yağdım Sen yine bilmedin Aşkın divaneliğinde büyüttüğüm sözlerden uzak elemlerim bir bir depreşirken duvarlarımda bilinmezliklere sürgündeyim Bütün geç kalmışlığıyla yüreğimi sömüren aşk artığı sevgilere tanığım Körpe umutlarla yarattığım kentimin acı uğultuları kulağımda Geceden düşüyorum üstelik tutan da yok ellerimden Nokta konmuş bir hayatın sessiz iniltilerinden ibaret çığlıklarından yeniden doğmayı denedim hep Hoyratım! Hayatın en dik yamacında yalnızlığım oldun Kasvetsiz rüzgarlardan arta kalan nefretleri yığdın avuçlarıma Buz kestim, cam kırıkları birikti gözlerimde Acı bir hüzün, dolu bir bulut dökülmeye ramak kalmış Zamansızlığın dur durak bilmez savaşlarından yenik çıkmış yüreğimde, efsunlu bir sevdayla inatlaşıyorum ve zaman tüm soyut yanlarını kusuyor yüzüme Düşün ki zaman acımasızdı bize ya da bana! Ki zamandı herşeyi bana veren ya da bize! Seni verdi mesela; yalnızlığı yani Usul usul içime sızan bu acı bu yalnızlık senden hatıra Hayatımızın duvarlarına astım İçimin okyanuslarından yaptığım mavi düşler boğuldu, hayata isyanımı armağan ettim Kıvranıyorum! Şimdi hayat öyküsüzlüğümün nişanı gibi duruyor hüznün doğurduğu resmin kucağında Yüzüme asıyorum çoğu zaman yüreğimdeki boşluklara esaretimi Yüzümde kırışıyor hayat Gitmelerine can yakıyorum Ben, kızıl bir aşkla gelmek isterken sana sen somurtkan mutlulukları seçtin, gece artığı saatlerde kaldın, güneşi soğuttun gözlerinde gözlerim dondu Ey yâr! Saçlarında dalgalanan o hüzün kimin? Beni kirpiklerinden astığın günden beri milyon defa ölüyorum Yanlış senaryolara intiharlar biriktiriyorum Gidişinden hasretler yapıyorum kendime sonra yine ölüyorum Cüzzamlı yağmurları damlıyorsun içime Kapandı sesine isyan eden bu ağız Her adım bir intihar dirilemem artık Köşe başlarında ninni gibi agıt sesleri üşüşüyor kulaklarıma Ben hangi kimim? Dilinde çürüttüğün o şarkı, kaleminde yanan o şiir kime yol oluyor? Hangi gökyüzünde mutlusun? Mutlumusun? Susarak haykırıyorum sana sessizliğim oluyorsun Geceye satıyorum düşlerimi, yalnızlık kentine göçüyorum ve her yağmur gibi kendimi ağlıyorum Susuyorum Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum Seni seviyorum

01-09-2008	#2
Profil Bilgileri karadağlı.x	--->: Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa emeğinize yüreğinize sağlık çok harika olmuş paylaşım için teşekkürler

01-09-2008	#3
Profil Bilgileri orcun23fb	--->: Noktalarla Başlıyorum Her Yalnızlığa gerçekten süper eline sağlık


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder