FrMaLeV

**AGMEHMET** · 18-04-2007

Senin varlığın başlıklı yazı Mumsema Senin varlığın Forum Alev

Senin varlığındı kalbimin kapılarını açan, sendin anahtarı kalbimin Ne kelimeler yeter anlatmaya, ne de kağıt kabul eder kalemden dökülenleri Sadece yaşadığım anlardan kalan anılarım yetebilir seni anlatmaya…

Aşk yok, aşka inanmam dediğim anlarda çıktın karşıma Önce gülüşündü seni bana çeken, sonrasında o gülüşün altındaki yaralı yüreğin…

O gün, hani seni gördüğüm ilk gün; tren istasyonunda yağmur altında saatlerce oturduğumuz ilk gün Sözde tren beklerken onlarcası geçip gitmişti de aldırmamıştık Yağmur bedenimi ıslatırken, her damlada bir kat daha sana aşık olduğum gün… Yaşama döndüğüm, aşkın varlığının kanıtını gördüğüm gün…

Ve sonra… Sonu olmayan bir yaşam içinde asla gecesi olmayan bir gün gibi doğdun hayatıma Oysa senden once “yağmurlar bile isyan ederdi akıttığım yaşlara onlar bile benim kadar ağlayamazdı” Ya bu ben değilim, yada zaten ben bende değildim… Hayallerde yaşatılabilirdin, bir rüyada yer alabilirdin, belki de bir masal karamanı olabilirdin ama benim olamazdın

Sen gideli iki gün oldu Asırlara bedel iki gün Ellerim ceplerimde caddelerde yürüyorum Birlikte dinlediğimiz şarkılar kulağımda Ya da odama kapıyorum kendimi, görmek istemiyorum senden başkasını O kadar çok alışmışım ki sana Senin üzerine kurulmuş tüm hayallerim Sen gittin, ben bittim, hayallerim yok artık geleceğe dair

Bil ki; içimde her zaman sıcacık kanayan bir yara olarak kalacaksın Sana istediğim zaman söyleyemeyeceğim belki sevgimi ve ulaşamayacak uzattığım ellerim ellerine Ama ne olursa olsun sana olan sevgim her an artarak yaşayacak bende"

İşte bitti; “Vazgeçtim Senden” ve belki de seninle birlikte kendimden…

18-04-2007	#1
Profil Bilgileri AGMEHMET	Senin varlığın Senin varlığın başlıklı yazı Mumsema Senin varlığın Forum Alev Senin varlığındı kalbimin kapılarını açan, sendin anahtarı kalbimin Ne kelimeler yeter anlatmaya, ne de kağıt kabul eder kalemden dökülenleri Sadece yaşadığım anlardan kalan anılarım yetebilir seni anlatmaya… Aşk yok, aşka inanmam dediğim anlarda çıktın karşıma Önce gülüşündü seni bana çeken, sonrasında o gülüşün altındaki yaralı yüreğin… O gün, hani seni gördüğüm ilk gün; tren istasyonunda yağmur altında saatlerce oturduğumuz ilk gün Sözde tren beklerken onlarcası geçip gitmişti de aldırmamıştık Yağmur bedenimi ıslatırken, her damlada bir kat daha sana aşık olduğum gün… Yaşama döndüğüm, aşkın varlığının kanıtını gördüğüm gün… Ve sonra… Sonu olmayan bir yaşam içinde asla gecesi olmayan bir gün gibi doğdun hayatıma Oysa senden once “yağmurlar bile isyan ederdi akıttığım yaşlara onlar bile benim kadar ağlayamazdı” Ya bu ben değilim, yada zaten ben bende değildim… Hayallerde yaşatılabilirdin, bir rüyada yer alabilirdin, belki de bir masal karamanı olabilirdin ama benim olamazdın Sen gideli iki gün oldu Asırlara bedel iki gün Ellerim ceplerimde caddelerde yürüyorum Birlikte dinlediğimiz şarkılar kulağımda Ya da odama kapıyorum kendimi, görmek istemiyorum senden başkasını O kadar çok alışmışım ki sana Senin üzerine kurulmuş tüm hayallerim Sen gittin, ben bittim, hayallerim yok artık geleceğe dair Bil ki; içimde her zaman sıcacık kanayan bir yara olarak kalacaksın Sana istediğim zaman söyleyemeyeceğim belki sevgimi ve ulaşamayacak uzattığım ellerim ellerine Ama ne olursa olsun sana olan sevgim her an artarak yaşayacak bende" İşte bitti; “Vazgeçtim Senden” ve belki de seninle birlikte kendimden…


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder