FrMaLeV

**Princess** · 08-06-2007

bir sevda denizi.. başlıklı yazı Mumsema bir sevda denizi.. Forum Alev

Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki
Aynı bir acemi balık gibi
Karaya çıkarsam ölürüm
Denizde ise yapayalnızım

Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki
Sanki yüzme bilmiyorum
Yada gidecek bir yerim yok
Oradan oraya yüzüyorum

Her yağmur yağışında dua ediyorum
Kurtar beni bu denizden diye
Yağmur dinince ise
Benim gözyaşlarım yağmaya başlıyor

Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki
Sanki kurtulmak için uzatılan eller Azrail'in eli
Her fırtınada ya seni düşünüyorum
Bekliyorum ölmeyi

**bakoyoko** · 08-06-2007

paylasımın ııcn cok tskkr cok gusel bı sıır

**bakoyoko** · 08-06-2007

Giden mi kalan mı yalnızdır bilinmez demiştin, gözlerimi gözlerinden ayırmak istemediğim o hüzün dolu ayrılık akşamında

Bu ayrılık diğer ayrılıklara benzemiyordu

Sen bunu benden önce fark ettin

Bense, hissettiğim halde görmezden geldim

Dünyanın neresine, yaşamın hangi ücra köşesine gidersem gideyim, sensizlik bana en dayanılmaz acıları, en çekilmez hüzünleri yaşatacak ve bunları bile bile yaşamak zorunda kaldığım için, senden uzak kalmak uğruna yangına körükle gittiğim için artık alışmıştım bu iç çekişlere, bu sonsuz yalnızlığa, kabus sensizliğe

Gözlerimin içine bakıyordun, yeni başlayan ve sanki hiç bitmeyecek olan bir özlemle

İçimdeki fırtınaları dindirmek istiyorum gözlerinde

diye yazmıştın

O akşam kelimeler, içindekiler, kalbine sığdırmaya uğraştığın onca yoğun duygular, bana söylemek istediğin halde bir türlü söyleyemediğin, gözlerimin içine bakarak o anlamlı bakışlarınla anlatmaya çalıştığın o kaos içinde çırpınan tüm kelimeler artık isyan ediyordu

Senin ruhundan benim kalbime doğru hücum ediyordu hepsi, ve ben, ne yapacağını, ne söyleyeceğini bilmeyen, baskı altında olan insanların yaptığı gibi kıpırdayamıyor, konuşamıyor, ne olacağını düşünemiyordum

Adeta kilitlenmiştik o anda, ve biliyorum, ikimizde aynı şeyi düşünüyor ve aklımıza takılan bu zor soruya cevap bulmaya çalışıyorduk

Giden mi yalnızdır kalan mı?

Bu sorunun cevabını her gün, her an düşündüm sevdiğim

Senden uzak kaldığım o işkence dolu günlerde, o uykusuz saatlerde, seni düşündüğüm, yüzünü hayal ettiğim zamanlar hep bu soru hançer gibi saplanıyordu yüreğime

Senden çok uzaktaydım artık, günlerdir konuşmuyorduk

Seni, benliğini o kadar özlemiştim ki, sanki baktığım her tarafta senin o vazgeçilmez yüzünü, o benliğinin açıkça yansıdığı o eşsiz yüz ifadeni görüyordum

Ama içimden gelen alışkın olduğum o his, bana yalnız olduğunu ve bana sorduğun o sorunu cevabını senin çoktan bulduğunu, kalanın yalnız olduğunu kabullendiğini ve bedeli ne olursa olsun senin yanında olmamdan başka bir şey istemediğini söylüyordu

Ama bilirsin, içimden gelen o seslere inanmayı sevmem ben

O hisleri yaşamımda karşılaştığım yapmacık insanlara benzetirim

Ne olduklarını ve neler yapabileceklerini bilirim, ama asla inanmam ve güvenmem onlara

güvenmek istemem

Sanki ben istediğim, ben düşündüğüm için iyi görünürler gözüme, ama gerçekle hiçbir alakaları yoktur

İşte bu yüzden inanmak istemiyordum yalnız kaldığına, acı çektiğine, beni özlediğine ve ne olursa olsun beni bekleyeceğine

Acı çektirmeyi sevmem ben, bilirsin

Acı çekmek, yalnız kalmak ve o sessiz yalnızlıklarda içimden ismini sayıklamak, yanımda olman için umutsuzca yalvarmak bana göre

Beni buna sen alıştırdın, ben yıllardır buna alıştım, acı çekmek artık yandaşım

Ben bunları yaşarken aynılarını senin de yaşamanı kaldıramam

Yalnızlığı ben yaşamalıyım, sensizliğin acılarını, isyanlarını ben çekmeliyim, tek başıma

Sen ne kadar anlamaya çalışsan da, sensizken yaşadıklarımı asla yaşayamazsın, hissedemezsin

Kalan değil, gidendir yalnız kalan sevdiğim

Giden yalnızlık için, acı çekmek için, isyan etmek için bırakır gider, kalan aynılarını yaşamak zorunda kalmasın diye

Yalnızım işte

bunu yaşayacağımı bile bile kalmadım, kalamadım yanında

Yalnız kalmaya, sensiz olmaya, acı çekmeye ve buna ne kadar dayanabileceğimi görmeye ihtiyacım vardı

Sensiz kalmak bana çok şey öğretti

İlk öğrendiğim, son dakikalarımızda bana sorduğun o sorunun cevabı oldu

Gidendir yalnız kalan sevdiğim

Yalnız değilsin, biliyorum

Yalnızım, görüyorsun

İkinci öğrendiğim şey ise ben burada sensizken, mutsuzken, içimde hayata karşı hiçbir istek, hiçbir beklenti ve yaşama hırsı yokken, senin orda yalnız olmadığını ve seni düşündüğüm, seni yaşadığım kadar beni yaşamadığını çok iyi biliyorum

Senden uzaklaşmak, sensiz yapıp yapamayacağımı görebilmek, bu korkunç yalnızlığa ne kadar tahammül edebileceğimi görmek içindi seni orda bir başına bırakıp, bu sürgün yaşamda yalnızlığı, sensizliği seçmem

Bir gün mutlaka döneceğim, biliyorum

Çünkü bu ölümcül yalnızlığa daha fazla dayanamayacağımın farkına vardım

Ben burada yalnız olsam da, senin orda yalnız olmadığının ve sırf tek başına olmamak için en olmadık, sana ve ruhuna en yabancı ve bilinmez insanlarla birlikte olduğunun farkındayım

Bütün bunlarla yüz yüze geleceğini bilerek terk ettim seni ve yola çıktım kendi yalnızlığımla

Yalnızlığımı yaşadıkça, sensiz olduğumu hissettikçe aklıma sorduğun soru geldi, sorunun cevabını bulmaya çalıştıkça aklıma sen geldin, ve sen aklımda oldukça bu yaşadığım hayat, bu hissettiğim yalnızlık, durmadan duymazdan geldiğim o içimdeki sesler ve yalnız olanın ben olduğumu kabullenişim çığrından çıktı içimdeki fırtınalarda

Seni, bile bile en olmadık zamanda, çok bildik bir mekanda ve ruhuna en yabancı olan insancıklarla bir başına bırakıp terk ettim

Döneceğim seni bıraktığım o yerlere, giden ve gittiği gibi geri dönen olacağım, biliyorum

Oysa biliyorum, kalan değil, gidendir yalnız olan

Oysa özlediğim, biliyorsun, giden değil kalandır terk eden

Bir de gör beni, giderken bana yazdığın yazıda, kendi gözünden ve kendi kalbinden:

“Karanlığıma gömerken seni sessiz çığlıklarım vardı içimde

korkularım, yine bana kalan yalnızlığım vardı

Zormuş; bu kadar yakın olupta uzak durmak,bu kadar uzak olupta seninle dolmak

yazmanın en iyi şey olduğunu söylerdin hep bana inan ki o bile durduramıyor içimde sana doğru akan seli

iki düşünüp bir yazıyorum her zamanki gibi öyle alışmışım ki kendimi sınırlandırmaya

gidiyorsun artık çok uzaklara,

varlığını ilk defa bu kadar derinlerde hissedip,kendimi sana açmışken gidiyorsun işte

içimdeki yerini zor fark etti benliğim, yokluğunla daha da yorulacak, belki de darmadağın olacak

gözlerimdir konuşan sadece

isyanlarımı, korkularımı, daralan zamanımı, yalnızlığımı anlattı herkese hiç kimsenin onları hiç kimsenin anlayamayacağını bildiği halde, belki de buydu onu rahatlatan

inan ki içimdeki dünyam, içinde bulunduğum dünyadan daha büyük

en büyük farkları; içimdeki

benim dünyamda herkes olması gereken yerde, hakkettiği gibi

Gidişini düşünmek bile korkutuyor beni

Tarifi olmayan duygularımla sana uyanıyorum her sabah, Varlığınla çoğalıp yokluğunla eksiliyorum

”

Sen gidersen başkent gider içim üşür ayaz düşer, izmirde konak meydanı istanbulda taksim düşer SEN GİDERSEN ÖLÜRÜM BEN

08-06-2007	#1
Profil Bilgileri Princess	bir sevda denizi.. bir sevda denizi.. başlıklı yazı Mumsema bir sevda denizi.. Forum Alev Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki Aynı bir acemi balık gibi Karaya çıkarsam ölürüm Denizde ise yapayalnızım Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki Sanki yüzme bilmiyorum Yada gidecek bir yerim yok Oradan oraya yüzüyorum Her yağmur yağışında dua ediyorum Kurtar beni bu denizden diye Yağmur dinince ise Benim gözyaşlarım yağmaya başlıyor Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki Sanki kurtulmak için uzatılan eller Azrail'in eli Her fırtınada ya seni düşünüyorum Bekliyorum ölmeyi

08-06-2007	#2
Profil Bilgileri bakoyoko	--->: bir sevda denizi.. paylasımın ııcn cok tskkr cok gusel bı sıır

08-06-2007	#3
Profil Bilgileri bakoyoko	--->: bir sevda denizi.. Giden mi kalan mı yalnızdır bilinmez demiştin, gözlerimi gözlerinden ayırmak istemediğim o hüzün dolu ayrılık akşamında Bu ayrılık diğer ayrılıklara benzemiyordu Sen bunu benden önce fark ettin Bense, hissettiğim halde görmezden geldim Dünyanın neresine, yaşamın hangi ücra köşesine gidersem gideyim, sensizlik bana en dayanılmaz acıları, en çekilmez hüzünleri yaşatacak ve bunları bile bile yaşamak zorunda kaldığım için, senden uzak kalmak uğruna yangına körükle gittiğim için artık alışmıştım bu iç çekişlere, bu sonsuz yalnızlığa, kabus sensizliğe Gözlerimin içine bakıyordun, yeni başlayan ve sanki hiç bitmeyecek olan bir özlemle İçimdeki fırtınaları dindirmek istiyorum gözlerinde diye yazmıştın O akşam kelimeler, içindekiler, kalbine sığdırmaya uğraştığın onca yoğun duygular, bana söylemek istediğin halde bir türlü söyleyemediğin, gözlerimin içine bakarak o anlamlı bakışlarınla anlatmaya çalıştığın o kaos içinde çırpınan tüm kelimeler artık isyan ediyordu Senin ruhundan benim kalbime doğru hücum ediyordu hepsi, ve ben, ne yapacağını, ne söyleyeceğini bilmeyen, baskı altında olan insanların yaptığı gibi kıpırdayamıyor, konuşamıyor, ne olacağını düşünemiyordum Adeta kilitlenmiştik o anda, ve biliyorum, ikimizde aynı şeyi düşünüyor ve aklımıza takılan bu zor soruya cevap bulmaya çalışıyorduk Giden mi yalnızdır kalan mı? Bu sorunun cevabını her gün, her an düşündüm sevdiğim Senden uzak kaldığım o işkence dolu günlerde, o uykusuz saatlerde, seni düşündüğüm, yüzünü hayal ettiğim zamanlar hep bu soru hançer gibi saplanıyordu yüreğime Senden çok uzaktaydım artık, günlerdir konuşmuyorduk Seni, benliğini o kadar özlemiştim ki, sanki baktığım her tarafta senin o vazgeçilmez yüzünü, o benliğinin açıkça yansıdığı o eşsiz yüz ifadeni görüyordum Ama içimden gelen alışkın olduğum o his, bana yalnız olduğunu ve bana sorduğun o sorunu cevabını senin çoktan bulduğunu, kalanın yalnız olduğunu kabullendiğini ve bedeli ne olursa olsun senin yanında olmamdan başka bir şey istemediğini söylüyordu Ama bilirsin, içimden gelen o seslere inanmayı sevmem ben O hisleri yaşamımda karşılaştığım yapmacık insanlara benzetirim Ne olduklarını ve neler yapabileceklerini bilirim, ama asla inanmam ve güvenmem onlaragüvenmek istemem Sanki ben istediğim, ben düşündüğüm için iyi görünürler gözüme, ama gerçekle hiçbir alakaları yoktur İşte bu yüzden inanmak istemiyordum yalnız kaldığına, acı çektiğine, beni özlediğine ve ne olursa olsun beni bekleyeceğine Acı çektirmeyi sevmem ben, bilirsin Acı çekmek, yalnız kalmak ve o sessiz yalnızlıklarda içimden ismini sayıklamak, yanımda olman için umutsuzca yalvarmak bana göre Beni buna sen alıştırdın, ben yıllardır buna alıştım, acı çekmek artık yandaşım Ben bunları yaşarken aynılarını senin de yaşamanı kaldıramam Yalnızlığı ben yaşamalıyım, sensizliğin acılarını, isyanlarını ben çekmeliyim, tek başıma Sen ne kadar anlamaya çalışsan da, sensizken yaşadıklarımı asla yaşayamazsın, hissedemezsin Kalan değil, gidendir yalnız kalan sevdiğim Giden yalnızlık için, acı çekmek için, isyan etmek için bırakır gider, kalan aynılarını yaşamak zorunda kalmasın diye Yalnızım iştebunu yaşayacağımı bile bile kalmadım, kalamadım yanında Yalnız kalmaya, sensiz olmaya, acı çekmeye ve buna ne kadar dayanabileceğimi görmeye ihtiyacım vardı Sensiz kalmak bana çok şey öğretti İlk öğrendiğim, son dakikalarımızda bana sorduğun o sorunun cevabı oldu Gidendir yalnız kalan sevdiğim Yalnız değilsin, biliyorum Yalnızım, görüyorsun İkinci öğrendiğim şey ise ben burada sensizken, mutsuzken, içimde hayata karşı hiçbir istek, hiçbir beklenti ve yaşama hırsı yokken, senin orda yalnız olmadığını ve seni düşündüğüm, seni yaşadığım kadar beni yaşamadığını çok iyi biliyorum Senden uzaklaşmak, sensiz yapıp yapamayacağımı görebilmek, bu korkunç yalnızlığa ne kadar tahammül edebileceğimi görmek içindi seni orda bir başına bırakıp, bu sürgün yaşamda yalnızlığı, sensizliği seçmem Bir gün mutlaka döneceğim, biliyorum Çünkü bu ölümcül yalnızlığa daha fazla dayanamayacağımın farkına vardım Ben burada yalnız olsam da, senin orda yalnız olmadığının ve sırf tek başına olmamak için en olmadık, sana ve ruhuna en yabancı ve bilinmez insanlarla birlikte olduğunun farkındayım Bütün bunlarla yüz yüze geleceğini bilerek terk ettim seni ve yola çıktım kendi yalnızlığımla Yalnızlığımı yaşadıkça, sensiz olduğumu hissettikçe aklıma sorduğun soru geldi, sorunun cevabını bulmaya çalıştıkça aklıma sen geldin, ve sen aklımda oldukça bu yaşadığım hayat, bu hissettiğim yalnızlık, durmadan duymazdan geldiğim o içimdeki sesler ve yalnız olanın ben olduğumu kabullenişim çığrından çıktı içimdeki fırtınalarda Seni, bile bile en olmadık zamanda, çok bildik bir mekanda ve ruhuna en yabancı olan insancıklarla bir başına bırakıp terk ettim Döneceğim seni bıraktığım o yerlere, giden ve gittiği gibi geri dönen olacağım, biliyorum Oysa biliyorum, kalan değil, gidendir yalnız olan Oysa özlediğim, biliyorsun, giden değil kalandır terk eden Bir de gör beni, giderken bana yazdığın yazıda, kendi gözünden ve kendi kalbinden: “Karanlığıma gömerken seni sessiz çığlıklarım vardı içimdekorkularım, yine bana kalan yalnızlığım vardı Zormuş; bu kadar yakın olupta uzak durmak,bu kadar uzak olupta seninle dolmakyazmanın en iyi şey olduğunu söylerdin hep bana inan ki o bile durduramıyor içimde sana doğru akan seliiki düşünüp bir yazıyorum her zamanki gibi öyle alışmışım ki kendimi sınırlandırmaya gidiyorsun artık çok uzaklara,varlığını ilk defa bu kadar derinlerde hissedip,kendimi sana açmışken gidiyorsun işte içimdeki yerini zor fark etti benliğim, yokluğunla daha da yorulacak, belki de darmadağın olacak gözlerimdir konuşan sadece isyanlarımı, korkularımı, daralan zamanımı, yalnızlığımı anlattı herkese hiç kimsenin onları hiç kimsenin anlayamayacağını bildiği halde, belki de buydu onu rahatlatan inan ki içimdeki dünyam, içinde bulunduğum dünyadan daha büyük en büyük farkları; içimdeki benim dünyamda herkes olması gereken yerde, hakkettiği gibi Gidişini düşünmek bile korkutuyor beni Tarifi olmayan duygularımla sana uyanıyorum her sabah, Varlığınla çoğalıp yokluğunla eksiliyorum” Sen gidersen başkent gider içim üşür ayaz düşer, izmirde konak meydanı istanbulda taksim düşer SEN GİDERSEN ÖLÜRÜM BEN


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder