FrMaLeV

@dj_2@ · 12-12-2007

Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası başlıklı yazı Mumsema Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası Forum Alev

Ana ve Babasını Diriltmesi:
1- “İmam-ı Taberânî'nin naklinde Hazret-i Aişe (Radiyallâhu Anhâ) buyurmuştur ki:
«Fahri Kainat Efendimiz Hazretleri bir kere üzüntülü ve hüzünlü olarak Hacun denilen yere vardı

Orada yakarışa (Allah'u Teâlâ'ya yalvarmaya) durdu

Ondan sonra sevinçli ve neş'eli olarak gelip:
- Rabb'imden diledim, anamı diriltti, bana iman getirdikten sonra yine aslına döndürdü diye buyurdu” (Mevâhib-i Ledünniyye, Cild 1, Sayfa: 652; Envarü'l-Aşıkîn, Sayfa: 306; Sahih-i Buhari Tecrîd-i Sarih, Cild 4, Sayfa: 547)
2- “Kurtubî, ibn-i Nasırü'ddîn Hafızı'ş-Şam ve kendilerine itimad edilen âlimlerden pek çoğunun sahihdir dedikleri bir hadîs-i şerife göre, Allah'u Teâlâ Resûl-i Ekrem Efendimize bir mûcize ve bir ikram olarak anasını babasını diriltmiş, onlar da Peygamber Efendimize imân etmiştir

Adet-i ilahînin hilâfına olarak öldükten sonra imânlarıyla faidelenmişlerdir

Nitekim İsrailoğulları arasında öldürülmüş bir kimse, kendisini öldüreni haber vermesi için Cenâb-ı Hakk tarafından diriltilmiştir

İsâ (Aleyhis-selâm) Allah'ın izniyle ölüleri diriltirdi

Resûl-i Ekrem Efendimiz de Allah Teâlâ'nın izniyle bir çok ölüleri diriltmiştir

” (İbn-i Abidîn, Cild 9, Sayfa: 25)
3- “Ben cahiliye ahlaksızlıklarından hiç bir şey bulaşmaksızın ana ve babamdan meydana geldim Ben, Adem'den babama ve anneme gelinceye kadar, zinadan değil hep nikâh mahsûlü olarak meydana geldim Ben ana, baba soyu itibariyle en hayırlınızım!” (İslam Tarihi (Mekke Devri), Sayfa: 19; Mir'ât-ı Kâinât, Cild 1, Sayfa: 412)
Yukardaki Hadîs-i Şerif'te Adem (Aleyhis-selâm)'den baba ve anneme gelene kadar hep nikah mahsülü olarak meydana geldim buyurmaktadır

Halbuki kafirin nikahı olmayacağına göre Sevgili Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in annesi ve babası zaten müslümandı

Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) anne ve babasını müslüman etmek için değil, kendisine ümmet edinmek için diriltti

4- (Dört Büyük Halife Kitabı (Seyyid Eyyub bin Sıddık) Sayfa: 41-46'dan alınan yazı aşağıdadır

)
“Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'ın Ana, Baba ve Dedeleri, hep Mü'min idi

Seyyid Abdülhakîm bin Mustafâ Arvâsî'nin bir mektûbudur:
Sâfiyye-i âliyyenin büyüklerinden, şeyh Ebül-Hasen-i Şâzelînin talebesi, kerâmetler sâhibi şeyh Ebûl-Abbâs Mürsî'nin yetiştirdiği evliyânın en yükseği olan İmâm-ı Busayrî, yazmış olduğu ve bütün İslâm âlimlerinin seve seve okudukları, KASİDE-İ HEMZİYYE de, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'i medh ederken "O en iyi insanın, anaları, babaları da, hep iyi idi

Allah'u Teâlâ, mahlûkları arasında, onun için en iyi anaları, babaları seçti" demektedir

Çeşitli İslâm dillerinde yazılmış mevlidlerin hepsinde, Peygamberimiz'in ana ve babasının tertemiz oldukları yazılıdır

Peygamberimizin ve bütün Peygamberlerin (Aleyhimüs-selâm) babalarının ve analarının hiçbiri kâfir değildi

Aşağı kimselerde değildi

Bu sözümüzü isbât eden Ayet-i Kerîme ve Hadis-i Şerifler şunlardır:
a)- Kûr'an-ı Kerim'den sonra en kıymetli, en doğru kitâb olan (Buhâriyi şerif) deki bir Hadis-i Şerifte, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) buyurdu ki:
- "Her asırda, her zamanda yaşayan insanların en iyilerinden, seçilmişlerinden dünyâya getirildim

"
b)- Binlerce Hadîs kitâblarından ikinciliği kazanmış olan, İmâm-ı Muslimîn kitâbındaki hadîs-i şerifte "Allah'u Teâlâ, İsmâil (Aleyhis-selâm) evlâdından, Kinâne ismindeki kimseyi, ve onun sülâlesinden, Kureyş ismindeki zâtı beğendi, seçti Kureyş evlâdından da, Hâşim oğullarını sevdi Onlardan da, beni süzüb seçdi" buyurdu

c)- Tirmizi'nin bildirdiği Hadis-i Şerifte "Allah'u Teâlâ, insanları yarattı Beni insanların en iyi kısmından vücûda getirdi Sonra, bu kısımlardan en iyisini Arabistan'da yetişdirdi Beni bunlardan vücûde getirdi Sonra evlerden, âilelerden en iyilerini seçip, beni bunlardan meydana getirdi O hâlde, benim rûhum ve cesedim, mahlûkların en iyisidir Benim silsilem, ecdâdım en iyi insanlardır" buyurulmuşdur

d)- Kıymetli Hadîs âlimlerinden TABERANİ'nin kitâbındaki bir Hadîs-i Şerifde:
"Allah'u Teâlâ, her şey'i yoktan var etdi Herşey içinden insanları sevdi, kıymetlendirdi İnsanlar içinden de seçtiklerini Arabistan'da yerleştirdi Arabistan'daki seçilmişler arasından da, beni seçti Beni, her zamandaki insanların seçilmişlerin, en iyilerinde bulundurdu O hâlde, Arabistan'da, bana bağlı olanları sevenler, benim için severler Onlara düşmanlık edenler, bana düşmanlık etmiş olurlar" buyurulmuşdur

Bu Hadîs-i Şerif, MEVAHİB-İ LEDÜNNİYYE'nin başında da yazılıdır

Hadîs-i Şerif;
“Arabı seven Beni sevdi, Bana buğz eden, Araba buğz etti

” (Ramuzu'l-Ehadis, Hadis No: 6182)
e)- İmâm-ı Kastalâni'nin MEVAHİB-İ LEDÜNNİYYE'nin kitâbında ve zerkânînin şerhinde diyor ki, Abdüllah ibni Abbâs'ın (Radiyallâhu Anhümanın) bildirdiği Hadis-i Şerif'de:
- Benim dedelerimin hiçbiri zinâ yapmadı

Allah'u Teâlâ, beni tayyıb iyi babalardan, temiz analardan getirdi

Dedelerimden birinin iki oğlu olsaydı, ben bunların en hayırlısında, en iyisinde bulunurdum, buyuruldu

İslâmiyyetden önce Arabistan'da zinâ çok olurdu

Bir kadın, bir kimse ile nice zaman metres olarak yaşar, sonra evlenirdi

(Kâfirler, şimdi de böyle yapıyorlar) Adem (Aleyhis-selâm), öleceği zaman, oğlu Şit (Aleyhis-selâm)'e dedi ki:
- Yavrum! bu alnında parlayan nûr, son peygamber olan Muhammed (Aleyhisselâm)'ın nûrudur

Bu nûru, mü'min, temiz ve afif hanımlara teslim et ve oğluna da böyle vasıyyet et! Muhammed (Aleyhis-selâm)'e gelinceye kadar, bütün babalar, oğullarına böyle vasıyyet etdi

Hepsi bu vasiyyeti yerine getirip, en asîl, en kibâr kız ile evlendi

Nûr temiz alınlardan, temiz kadınlardan geçerek, sâhibine yetişti

Allah'u Teâlâ, Tevbe sûresinde, kâfirlerin necis, pis olduğunu bildiriyor

Bütün müşrikler pistir

(Sure-i Tevbe, Ayet 28; İhya'u Ulumi'd-Dîn, Cild 1, Sayfa: 125)
Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) Efendimiz, bütün dedelerinin temiz olduğunu bildirdiğine göre, kâfir olan, pis olan Azer'in, bu nûra kavuşmaması, bunun için de, İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babası olmaması lâzım gelir

Azer İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babasıdır demek yukarıdaki Hadîs-i Şeriflere inanmamak olur

Bir büyük zat şöyle anlatıyor; Arablar amcalarına baba derler

Onun için İbrahim (Aleyhis-selâm) amcasına baba diyordu

Azer kâfirdi ama amcası idi

Molla Câmi, fârisi ŞEVAHİDÜ'N-NÜBÜVVE kitâbında buyuruyor ki, "Muhammed (Aleyhis-selâm)'ın zerresini taşıdığı için, Adem (Aleyhis-selâm)'ın alnında nûr parlıyordu

Bu zerre, Hazret-i Havvâ'ya ve ondan da, Şit (Aleyhis-selâm)'e ve böylece, temiz erkeklerden, temiz kadınlara ve temiz kadınlardan temiz erkeklere geçti

O nûr da, zerre ile birlikte alınlardan, alınlara geçti

"
(KISAS-I ENBİYA) da kırksekizinci sahîfede diyor ki:
"Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) dedelerinden birinin iki oğlu olsa, yâhud bir kabile iki kola ayrılsa, Hâtem-ül-Enbiyânın soyu, en şerefli ve hayırlı olan tarafta bulunurdu

Her asırda, onun dedesi olan zât, yüzündeki nûrdan belli olurdu

İsmâil (Aleyhis-selâm)'ın alnında da bu nûr vardı

Sabah yıldızı gibi parlardı Bu nûr, ona babasından kalmış, bundan da evlâdlarına geçerek, Me'add ve Nizâra gelmişdi

Nizâr az birşey demektir

Böyle adlanması şöyle olmuştur: Bu, dünyayâ gelince, babası Me'add, oğlunun alnındaki nûru görüp sevinmiş, büyük ziyafet vermiş ve böyle oğul için, bu kadar ziyâfet az birşey'dir demekle, oğlunun adı Nizâr kalmıştı

Bu nûr, Muhammed (Aleyhisselâm)'ın nûru idi

Adem (Aleyhisselâm)'den beri evladdân evlâda geçerek, asıl sâhibi olan Hâtem-ül-Enbiyâ Hazretlerine gelmiştir

Böylece, Adem oğulları içinde, Muhammed (Aleyhis-selâm)'in nûrunu taşıyan, seçilmiş bir soy vardı ki, her asırda, bu soydan olan zâtın yüzü pek çok güzel ve parlak olurdu

Bu nur ile, kardeşleri arasında belli olur, içinde bulunduğu kabile, başka kabilelerden daha üstün, daha şerefli olurdu

"
f)- Kûr'an-ı Kerim'de Şu'arâ sûresi, ikiyüzondokuzuncu Ayetinde:
"Sen ya'ni senin nûrun, hep (dünyada iken Allah'a) secde edenlerden dolaştırılıp, sana ınkılâp etmiş, ulaşmıştır" buyurulmaktadır

Ehl-i sünnet âlimleri, bu Ayet-i Kerimeyi tefsir ederken "Bütün anne ve babalarının, mü'min ve günahsız olduğunu" anlamışlardır

(Eshab-ı Kirâm) kitâbında bildirdiği gibi Ehl-i sünnet büyüklerini Râfızî sananlar, "Bunlar, Râfızilerin sözüdür" diyenler de vardır

(Onların maksadı ehl-i sünnete kara çalmaktır)
Ehl-i sünnetin büyükleri, buyuruyor ki:
Babası ile anası Amine, İbrahim (Aleyhis-selâm) dininde idi

Ya'nî, mü'min idi

Allah'u Teâlâ'nın, bu ikisini diriltip Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'den kelime-i şehadet işitmeleri ve söylemeleri, imana gelmek için değil, bu ümmetden olmakla şereflenmeleri içindi

"Akrabana dua etme!" (Sûre-i Ankebut, Ayet 8) Ayet-i kerimesi, Ebû Talib için idi

Ana ve Babası için değildi

Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'e Allahu Teâlâ o münafıkların hiç birisinin cenazesini kılma, kabrinde kendileri için duâ etme

(Sûre-i Tevbe, Ayet 84) buyuruyor

Yani münafık, kâfir dünyada ise onları imana getirmek için nasihat, söz, iş, hareket, ne ile müslüman edebiliyorsan yap

O vaziyette ölmüş, onun ölüsünün affı için namazını kılma, kabrinde dua etme, buyuruyor

İmam-ı Azam'ın FIKH-I EKBER kitâbının, elimizde bulunan tercemelerinde, bu ikisinin, imânsız öldüğü yazılı ise de, İmâm-ı A'zam'ın kendi eli ile yazdığı kitabta, imanla öldükleri yazılıdır

Sonradan, düşmanların bir (mâ) silerek, bu yanlışlığın kasden yapıldığı anlaşılmışdır

İbn-i Hacer'il Heysemî «MENAKIB-I İMAM-I AZAM» isimli kitabını Akçağ yayın evinin Ahmed Karadut çevirisinde «Fıkhı Ekber Şerhi»'nin Sayfa: 315-316'da ve ayrıca Merhum Kamil MİRAS'ın Sahih-i Buhari Muhtasarı Tecrîd-i Sarih Tercemesinin Sayfa: 544-552 arasında da bu hususta çok geniş bilgi verilmiştir

İsteyenler bu kitablardan da daha geniş bilgi alabilirler

İmâm-ı A'zam, Ebû Hanîfe'nin (Rahmetullahi Aleyh) el yazısı ile olan FIKH-I EKBER kitabı, emîrü'l-mü'minin Osman (Radiyallâhu Anhu)'ın mübarek elleri ile yazdığı ve şehadet kanı ile boyanmış olan, Kûr'an-ı Kerim'in bir kısmı ile birlikte, Hülâgunün Bağdad şehrini yakıp, sekizyüzbinden ziyâde müslimânı öldürdüğü, altıyüzellialtı senesinde, başka kıymetli kitablar ile birlikte Semerkand'a götürülmüş, burasının da 1284 (m

1868) senesinde, Rusların idâresine geçmesi ile, bu kitablar Petersburk şehrine nakil ve oranın meşhûr kütübhânesine konup ehemmiyetle saklandığını KAMUS-ÜL A'LAM sâhibi Şemseddin Sâmi bey, Semerkand kelimesini anlatırken, bildirmektedir

Halîfe Ömer'ül Fâruk ve Osmân-ı Zinnûreyn ve Alîyyül Mürtedânın (Radiyallahu Teâlâ Anhüm) mübarek elleri ile yazılmış olan MUSHAF-I Şeriflerden bâzı sâhifeleri, İstanbul'da, Süleymâniyye câmi'i şerifi yanında, İslâm Eserleri müzesinde mevcûddur

Arzû edenler görebilir

Dîn düşmanları, vaktile Allah'u Teâlâ'nın Tevrat ve İncil kitaplarını değiştirdikleri gibi, zaman zaman, dîn büyüklerinin kitâblarına da el uzattı

Mesela; Muhyiddîn-i Arabi'nin FESUS ve FÜTUHAT kitablarına, bâzı şey'ler karıştırdılar ise de, az zamanda meydana çıkarıldı

Dinsizlerin bu siyâsetlerini, büyük âlim, Abdülvehhâb-ı Şa'râni hazretleri, KİBRİT-İ AHMER ve ELYEVAKİT kitablarında izâh etmektedir

Şimdi de, islamiyeti, gençlere yanlış ve bozuk olarak tanıtmak siyâseti her tarafda işlemekde, bunları susduracak hakiki bir dîn âliminin dünyâda kalmamış gibi olduğu esefle görülmekdedir

Celâleddîn-i Rûmi (Kuddise sirruh), bu sebebden dolayı, (Mesnevî) sini nazım şeklinde yazarak, düşmanların değiştirmesine imkân bırakmamışdır

İbn-i Abidin (Aleyhir-Rahme) DÜRR-ÜL-MUHTAR şerhinde, kâfirin nikâhını anlatmağa başlarken (İbn-i Abidin, Cild 6, Sayfa: 53-54) ve Hame-vî, EŞBAH hâşiyesinde HAZAR-VEL-İBAHA bahsinde ve MİR'AT-I KAİNAT'da İslâm âlimlerinin çeşidli sözlerini anlatarak, buyuruyorlar ki: "Hakikatı anlıyan büyük âlimlere göre, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)in ana ve babasının imânlı olup olmadığını konuşmamalı ve konuşurken edebi gözetmelidir

Hadîs-i Şerif'de:
"Ölüleri kötüleyerek, dirileri incitmeyiniz," buyuruldu

[500 Hadîs-i Şerif (Hikmet Gonceleri), Hadîs No: 111, Sayfa: 111]
Bunu konuşmamak, öğrenmemek insana zarar vermez ve kabirde ve kıyametde sorulmayacaktır

Yine buyuruyorlar ki, "Allah'u Teâlâ, Peygamberimize ikrâm ederek, vedâ haccında ana babasını diriltti

Resûlüne iman ettiler

Bunu, Kurtubînin ve Muhammed bin Ebû Bekir ibni Nâsır-üd-dîn'in bildirdikleri sahîh hadîs beyan buyurmaktadır

Beni İsrail'in öldürdüğü kimseyi diriltip kâtilini haber vermesi ve İsâ (Aleyhis-selâm)'nın ve Muhammed (Aleyhis-selâm)'ın duaları ile nice mevtaları diriltmesi de böyle ikrâm idi

"Cehennemlik olanlar için benden mağfiret isteme!" Ayetinin Resûlullah'ın mübârek ana ve babası için olduğu sözü doğru değildir

MÜSLİM'in bildirdiği "Babam ve baban ateştedirler" hadîs-i şerif'i ictihad ile söylenmiş idi

İmânlı oldukları sonradan bildirildi

" AHVAL-İ ETFAL-İL-MÜSLİMİN kitâbında, Hatice (Radiyallâhu Anhâ)'nın iki çocuğu için de böyle buyurmuştu

Cehennemde olmadıkları sonradan bildirildi demektedir

Ayet-i Kerime ve hadîs-i şeriflerden anlaşıldığı ve binlerce İslâm kitâbında yazıldığı üzere, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in anaları ve babaları arasında bulunmakla şereflenen bahtiyarların hepsi, zamanlarının ve memleketlerinin en asil, en şerif, en cemil, en temiz zâtları idi

Hep aziz, mükerrem ve muhterem idi

İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babası da, böylece, Mü'min idi ve fenâ ahlâktan ve âdi, çirkin sıfatlardan uzak idi

Kâfir olan Azer, babası değil, amcası idi

Ali-İmrân sûresi başında bildirildiği üzere, Kûr'an-ı Kerim'in ayetleri iki türlüdür: Biri, (Muhkemât) olup, manâsı açık, meydanda olan ayetlerdir

İkinci (Müteşâbihât) olup, görülen, anlaşılan, meşhûr olan manayı vermeyip, meşhûr olmayan mana verilen âyetlerdir

Ya'ni, bunların açık ve meşhur manalarını vermek, akla ve şeriata uygun olmazsa, meşhûr olmayan mana vermek, ya'ni (Tevil) etmek icâb eder

Açık manalarını vermek, günâh olur

” İlâ Ahir

[Dört Büyük Halife, (Seyyid Eyyûb Bin Sıddîk) Sayfa: 41-46'dan alınan yazı burada sona erdi

Tam İlmihâl (Seâdet-i Ebediyye), Sayfa: 386-389]
Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in nurunun Peygamber, peygamber, silsile silsile, Adem (Aleyhis-selâm)'den Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'e kadar geldiğini [Dört büyük Halife (Seyid Eyyub bin Sıddık), Sayfa: 41-46]'da yazmaktadır

Bizde bu yazıyı kitabımıza alarak siz okuyucularımızı aydınlatmaya çalıştık

Süleyman Çelebi Hazretleri bu gibi kitaplardan toplayarak Mevlîd-i Şerifi yazmıştır

Mevlîdin aslı yok, şarkı, türkü, şiir gibi diyenlerin sözleri hem boş, hem de Allah'a ve Resûlullah'a karşı ters konuştuklarından büyük hata, günah belki de küfürdür

(Bir Siteden Alınmıştır

) A

AZİZ

**muvaffak** · 22-06-2008

Allah razı olsun

**Zilzal** · 18-09-2008

Paylaşimin İçin Sağol

12-12-2007	#1
Profil Bilgileri @dj_2@	Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası başlıklı yazı Mumsema Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası Forum Alev Ana ve Babasını Diriltmesi: 1- “İmam-ı Taberânî'nin naklinde Hazret-i Aişe (Radiyallâhu Anhâ) buyurmuştur ki: «Fahri Kainat Efendimiz Hazretleri bir kere üzüntülü ve hüzünlü olarak Hacun denilen yere vardı Orada yakarışa (Allah'u Teâlâ'ya yalvarmaya) durdu Ondan sonra sevinçli ve neş'eli olarak gelip: - Rabb'imden diledim, anamı diriltti, bana iman getirdikten sonra yine aslına döndürdü diye buyurdu” (Mevâhib-i Ledünniyye, Cild 1, Sayfa: 652; Envarü'l-Aşıkîn, Sayfa: 306; Sahih-i Buhari Tecrîd-i Sarih, Cild 4, Sayfa: 547) 2- “Kurtubî, ibn-i Nasırü'ddîn Hafızı'ş-Şam ve kendilerine itimad edilen âlimlerden pek çoğunun sahihdir dedikleri bir hadîs-i şerife göre, Allah'u Teâlâ Resûl-i Ekrem Efendimize bir mûcize ve bir ikram olarak anasını babasını diriltmiş, onlar da Peygamber Efendimize imân etmiştir Adet-i ilahînin hilâfına olarak öldükten sonra imânlarıyla faidelenmişlerdir Nitekim İsrailoğulları arasında öldürülmüş bir kimse, kendisini öldüreni haber vermesi için Cenâb-ı Hakk tarafından diriltilmiştir İsâ (Aleyhis-selâm) Allah'ın izniyle ölüleri diriltirdi Resûl-i Ekrem Efendimiz de Allah Teâlâ'nın izniyle bir çok ölüleri diriltmiştir” (İbn-i Abidîn, Cild 9, Sayfa: 25) 3- “Ben cahiliye ahlaksızlıklarından hiç bir şey bulaşmaksızın ana ve babamdan meydana geldim Ben, Adem'den babama ve anneme gelinceye kadar, zinadan değil hep nikâh mahsûlü olarak meydana geldim Ben ana, baba soyu itibariyle en hayırlınızım!” (İslam Tarihi (Mekke Devri), Sayfa: 19; Mir'ât-ı Kâinât, Cild 1, Sayfa: 412) Yukardaki Hadîs-i Şerif'te Adem (Aleyhis-selâm)'den baba ve anneme gelene kadar hep nikah mahsülü olarak meydana geldim buyurmaktadır Halbuki kafirin nikahı olmayacağına göre Sevgili Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in annesi ve babası zaten müslümandı Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) anne ve babasını müslüman etmek için değil, kendisine ümmet edinmek için diriltti 4- (Dört Büyük Halife Kitabı (Seyyid Eyyub bin Sıddık) Sayfa: 41-46'dan alınan yazı aşağıdadır) “Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'ın Ana, Baba ve Dedeleri, hep Mü'min idi Seyyid Abdülhakîm bin Mustafâ Arvâsî'nin bir mektûbudur: Sâfiyye-i âliyyenin büyüklerinden, şeyh Ebül-Hasen-i Şâzelînin talebesi, kerâmetler sâhibi şeyh Ebûl-Abbâs Mürsî'nin yetiştirdiği evliyânın en yükseği olan İmâm-ı Busayrî, yazmış olduğu ve bütün İslâm âlimlerinin seve seve okudukları, KASİDE-İ HEMZİYYE de, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'i medh ederken "O en iyi insanın, anaları, babaları da, hep iyi idi Allah'u Teâlâ, mahlûkları arasında, onun için en iyi anaları, babaları seçti" demektedir Çeşitli İslâm dillerinde yazılmış mevlidlerin hepsinde, Peygamberimiz'in ana ve babasının tertemiz oldukları yazılıdır Peygamberimizin ve bütün Peygamberlerin (Aleyhimüs-selâm) babalarının ve analarının hiçbiri kâfir değildi Aşağı kimselerde değildi Bu sözümüzü isbât eden Ayet-i Kerîme ve Hadis-i Şerifler şunlardır: a)- Kûr'an-ı Kerim'den sonra en kıymetli, en doğru kitâb olan (Buhâriyi şerif) deki bir Hadis-i Şerifte, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) buyurdu ki: - "Her asırda, her zamanda yaşayan insanların en iyilerinden, seçilmişlerinden dünyâya getirildim" b)- Binlerce Hadîs kitâblarından ikinciliği kazanmış olan, İmâm-ı Muslimîn kitâbındaki hadîs-i şerifte "Allah'u Teâlâ, İsmâil (Aleyhis-selâm) evlâdından, Kinâne ismindeki kimseyi, ve onun sülâlesinden, Kureyş ismindeki zâtı beğendi, seçti Kureyş evlâdından da, Hâşim oğullarını sevdi Onlardan da, beni süzüb seçdi" buyurdu c)- Tirmizi'nin bildirdiği Hadis-i Şerifte "Allah'u Teâlâ, insanları yarattı Beni insanların en iyi kısmından vücûda getirdi Sonra, bu kısımlardan en iyisini Arabistan'da yetişdirdi Beni bunlardan vücûde getirdi Sonra evlerden, âilelerden en iyilerini seçip, beni bunlardan meydana getirdi O hâlde, benim rûhum ve cesedim, mahlûkların en iyisidir Benim silsilem, ecdâdım en iyi insanlardır" buyurulmuşdur d)- Kıymetli Hadîs âlimlerinden TABERANİ'nin kitâbındaki bir Hadîs-i Şerifde: "Allah'u Teâlâ, her şey'i yoktan var etdi Herşey içinden insanları sevdi, kıymetlendirdi İnsanlar içinden de seçtiklerini Arabistan'da yerleştirdi Arabistan'daki seçilmişler arasından da, beni seçti Beni, her zamandaki insanların seçilmişlerin, en iyilerinde bulundurdu O hâlde, Arabistan'da, bana bağlı olanları sevenler, benim için severler Onlara düşmanlık edenler, bana düşmanlık etmiş olurlar" buyurulmuşdur Bu Hadîs-i Şerif, MEVAHİB-İ LEDÜNNİYYE'nin başında da yazılıdır Hadîs-i Şerif; “Arabı seven Beni sevdi, Bana buğz eden, Araba buğz etti” (Ramuzu'l-Ehadis, Hadis No: 6182) e)- İmâm-ı Kastalâni'nin MEVAHİB-İ LEDÜNNİYYE'nin kitâbında ve zerkânînin şerhinde diyor ki, Abdüllah ibni Abbâs'ın (Radiyallâhu Anhümanın) bildirdiği Hadis-i Şerif'de: - Benim dedelerimin hiçbiri zinâ yapmadı Allah'u Teâlâ, beni tayyıb iyi babalardan, temiz analardan getirdi Dedelerimden birinin iki oğlu olsaydı, ben bunların en hayırlısında, en iyisinde bulunurdum, buyuruldu İslâmiyyetden önce Arabistan'da zinâ çok olurdu Bir kadın, bir kimse ile nice zaman metres olarak yaşar, sonra evlenirdi (Kâfirler, şimdi de böyle yapıyorlar) Adem (Aleyhis-selâm), öleceği zaman, oğlu Şit (Aleyhis-selâm)'e dedi ki: - Yavrum! bu alnında parlayan nûr, son peygamber olan Muhammed (Aleyhisselâm)'ın nûrudur Bu nûru, mü'min, temiz ve afif hanımlara teslim et ve oğluna da böyle vasıyyet et! Muhammed (Aleyhis-selâm)'e gelinceye kadar, bütün babalar, oğullarına böyle vasıyyet etdi Hepsi bu vasiyyeti yerine getirip, en asîl, en kibâr kız ile evlendi Nûr temiz alınlardan, temiz kadınlardan geçerek, sâhibine yetişti Allah'u Teâlâ, Tevbe sûresinde, kâfirlerin necis, pis olduğunu bildiriyor Bütün müşrikler pistir (Sure-i Tevbe, Ayet 28; İhya'u Ulumi'd-Dîn, Cild 1, Sayfa: 125) Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) Efendimiz, bütün dedelerinin temiz olduğunu bildirdiğine göre, kâfir olan, pis olan Azer'in, bu nûra kavuşmaması, bunun için de, İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babası olmaması lâzım gelir Azer İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babasıdır demek yukarıdaki Hadîs-i Şeriflere inanmamak olur Bir büyük zat şöyle anlatıyor; Arablar amcalarına baba derler Onun için İbrahim (Aleyhis-selâm) amcasına baba diyordu Azer kâfirdi ama amcası idi Molla Câmi, fârisi ŞEVAHİDÜ'N-NÜBÜVVE kitâbında buyuruyor ki, "Muhammed (Aleyhis-selâm)'ın zerresini taşıdığı için, Adem (Aleyhis-selâm)'ın alnında nûr parlıyordu Bu zerre, Hazret-i Havvâ'ya ve ondan da, Şit (Aleyhis-selâm)'e ve böylece, temiz erkeklerden, temiz kadınlara ve temiz kadınlardan temiz erkeklere geçti O nûr da, zerre ile birlikte alınlardan, alınlara geçti " (KISAS-I ENBİYA) da kırksekizinci sahîfede diyor ki: "Resûlullah (Sallallâhu Aleyhi Vesellem) dedelerinden birinin iki oğlu olsa, yâhud bir kabile iki kola ayrılsa, Hâtem-ül-Enbiyânın soyu, en şerefli ve hayırlı olan tarafta bulunurdu Her asırda, onun dedesi olan zât, yüzündeki nûrdan belli olurdu İsmâil (Aleyhis-selâm)'ın alnında da bu nûr vardı Sabah yıldızı gibi parlardı Bu nûr, ona babasından kalmış, bundan da evlâdlarına geçerek, Me'add ve Nizâra gelmişdi Nizâr az birşey demektir Böyle adlanması şöyle olmuştur: Bu, dünyayâ gelince, babası Me'add, oğlunun alnındaki nûru görüp sevinmiş, büyük ziyafet vermiş ve böyle oğul için, bu kadar ziyâfet az birşey'dir demekle, oğlunun adı Nizâr kalmıştı Bu nûr, Muhammed (Aleyhisselâm)'ın nûru idi Adem (Aleyhisselâm)'den beri evladdân evlâda geçerek, asıl sâhibi olan Hâtem-ül-Enbiyâ Hazretlerine gelmiştir Böylece, Adem oğulları içinde, Muhammed (Aleyhis-selâm)'in nûrunu taşıyan, seçilmiş bir soy vardı ki, her asırda, bu soydan olan zâtın yüzü pek çok güzel ve parlak olurdu Bu nur ile, kardeşleri arasında belli olur, içinde bulunduğu kabile, başka kabilelerden daha üstün, daha şerefli olurdu" f)- Kûr'an-ı Kerim'de Şu'arâ sûresi, ikiyüzondokuzuncu Ayetinde: "Sen ya'ni senin nûrun, hep (dünyada iken Allah'a) secde edenlerden dolaştırılıp, sana ınkılâp etmiş, ulaşmıştır" buyurulmaktadır Ehl-i sünnet âlimleri, bu Ayet-i Kerimeyi tefsir ederken "Bütün anne ve babalarının, mü'min ve günahsız olduğunu" anlamışlardır (Eshab-ı Kirâm) kitâbında bildirdiği gibi Ehl-i sünnet büyüklerini Râfızî sananlar, "Bunlar, Râfızilerin sözüdür" diyenler de vardır (Onların maksadı ehl-i sünnete kara çalmaktır) Ehl-i sünnetin büyükleri, buyuruyor ki: Babası ile anası Amine, İbrahim (Aleyhis-selâm) dininde idi Ya'nî, mü'min idi Allah'u Teâlâ'nın, bu ikisini diriltip Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'den kelime-i şehadet işitmeleri ve söylemeleri, imana gelmek için değil, bu ümmetden olmakla şereflenmeleri içindi "Akrabana dua etme!" (Sûre-i Ankebut, Ayet 8) Ayet-i kerimesi, Ebû Talib için idi Ana ve Babası için değildi Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'e Allahu Teâlâ o münafıkların hiç birisinin cenazesini kılma, kabrinde kendileri için duâ etme (Sûre-i Tevbe, Ayet 84) buyuruyor Yani münafık, kâfir dünyada ise onları imana getirmek için nasihat, söz, iş, hareket, ne ile müslüman edebiliyorsan yap O vaziyette ölmüş, onun ölüsünün affı için namazını kılma, kabrinde dua etme, buyuruyor İmam-ı Azam'ın FIKH-I EKBER kitâbının, elimizde bulunan tercemelerinde, bu ikisinin, imânsız öldüğü yazılı ise de, İmâm-ı A'zam'ın kendi eli ile yazdığı kitabta, imanla öldükleri yazılıdır Sonradan, düşmanların bir (mâ) silerek, bu yanlışlığın kasden yapıldığı anlaşılmışdır İbn-i Hacer'il Heysemî «MENAKIB-I İMAM-I AZAM» isimli kitabını Akçağ yayın evinin Ahmed Karadut çevirisinde «Fıkhı Ekber Şerhi»'nin Sayfa: 315-316'da ve ayrıca Merhum Kamil MİRAS'ın Sahih-i Buhari Muhtasarı Tecrîd-i Sarih Tercemesinin Sayfa: 544-552 arasında da bu hususta çok geniş bilgi verilmiştir İsteyenler bu kitablardan da daha geniş bilgi alabilirler İmâm-ı A'zam, Ebû Hanîfe'nin (Rahmetullahi Aleyh) el yazısı ile olan FIKH-I EKBER kitabı, emîrü'l-mü'minin Osman (Radiyallâhu Anhu)'ın mübarek elleri ile yazdığı ve şehadet kanı ile boyanmış olan, Kûr'an-ı Kerim'in bir kısmı ile birlikte, Hülâgunün Bağdad şehrini yakıp, sekizyüzbinden ziyâde müslimânı öldürdüğü, altıyüzellialtı senesinde, başka kıymetli kitablar ile birlikte Semerkand'a götürülmüş, burasının da 1284 (m 1868) senesinde, Rusların idâresine geçmesi ile, bu kitablar Petersburk şehrine nakil ve oranın meşhûr kütübhânesine konup ehemmiyetle saklandığını KAMUS-ÜL A'LAM sâhibi Şemseddin Sâmi bey, Semerkand kelimesini anlatırken, bildirmektedir Halîfe Ömer'ül Fâruk ve Osmân-ı Zinnûreyn ve Alîyyül Mürtedânın (Radiyallahu Teâlâ Anhüm) mübarek elleri ile yazılmış olan MUSHAF-I Şeriflerden bâzı sâhifeleri, İstanbul'da, Süleymâniyye câmi'i şerifi yanında, İslâm Eserleri müzesinde mevcûddur Arzû edenler görebilir Dîn düşmanları, vaktile Allah'u Teâlâ'nın Tevrat ve İncil kitaplarını değiştirdikleri gibi, zaman zaman, dîn büyüklerinin kitâblarına da el uzattı Mesela; Muhyiddîn-i Arabi'nin FESUS ve FÜTUHAT kitablarına, bâzı şey'ler karıştırdılar ise de, az zamanda meydana çıkarıldı Dinsizlerin bu siyâsetlerini, büyük âlim, Abdülvehhâb-ı Şa'râni hazretleri, KİBRİT-İ AHMER ve ELYEVAKİT kitablarında izâh etmektedir Şimdi de, islamiyeti, gençlere yanlış ve bozuk olarak tanıtmak siyâseti her tarafda işlemekde, bunları susduracak hakiki bir dîn âliminin dünyâda kalmamış gibi olduğu esefle görülmekdedir Celâleddîn-i Rûmi (Kuddise sirruh), bu sebebden dolayı, (Mesnevî) sini nazım şeklinde yazarak, düşmanların değiştirmesine imkân bırakmamışdır İbn-i Abidin (Aleyhir-Rahme) DÜRR-ÜL-MUHTAR şerhinde, kâfirin nikâhını anlatmağa başlarken (İbn-i Abidin, Cild 6, Sayfa: 53-54) ve Hame-vî, EŞBAH hâşiyesinde HAZAR-VEL-İBAHA bahsinde ve MİR'AT-I KAİNAT'da İslâm âlimlerinin çeşidli sözlerini anlatarak, buyuruyorlar ki: "Hakikatı anlıyan büyük âlimlere göre, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)in ana ve babasının imânlı olup olmadığını konuşmamalı ve konuşurken edebi gözetmelidir Hadîs-i Şerif'de: "Ölüleri kötüleyerek, dirileri incitmeyiniz," buyuruldu [500 Hadîs-i Şerif (Hikmet Gonceleri), Hadîs No: 111, Sayfa: 111] Bunu konuşmamak, öğrenmemek insana zarar vermez ve kabirde ve kıyametde sorulmayacaktır Yine buyuruyorlar ki, "Allah'u Teâlâ, Peygamberimize ikrâm ederek, vedâ haccında ana babasını diriltti Resûlüne iman ettiler Bunu, Kurtubînin ve Muhammed bin Ebû Bekir ibni Nâsır-üd-dîn'in bildirdikleri sahîh hadîs beyan buyurmaktadır Beni İsrail'in öldürdüğü kimseyi diriltip kâtilini haber vermesi ve İsâ (Aleyhis-selâm)'nın ve Muhammed (Aleyhis-selâm)'ın duaları ile nice mevtaları diriltmesi de böyle ikrâm idi "Cehennemlik olanlar için benden mağfiret isteme!" Ayetinin Resûlullah'ın mübârek ana ve babası için olduğu sözü doğru değildir MÜSLİM'in bildirdiği "Babam ve baban ateştedirler" hadîs-i şerif'i ictihad ile söylenmiş idi İmânlı oldukları sonradan bildirildi" AHVAL-İ ETFAL-İL-MÜSLİMİN kitâbında, Hatice (Radiyallâhu Anhâ)'nın iki çocuğu için de böyle buyurmuştu Cehennemde olmadıkları sonradan bildirildi demektedir Ayet-i Kerime ve hadîs-i şeriflerden anlaşıldığı ve binlerce İslâm kitâbında yazıldığı üzere, Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in anaları ve babaları arasında bulunmakla şereflenen bahtiyarların hepsi, zamanlarının ve memleketlerinin en asil, en şerif, en cemil, en temiz zâtları idi Hep aziz, mükerrem ve muhterem idi İbrahim (Aleyhis-selâm)'ın babası da, böylece, Mü'min idi ve fenâ ahlâktan ve âdi, çirkin sıfatlardan uzak idi Kâfir olan Azer, babası değil, amcası idi Ali-İmrân sûresi başında bildirildiği üzere, Kûr'an-ı Kerim'in ayetleri iki türlüdür: Biri, (Muhkemât) olup, manâsı açık, meydanda olan ayetlerdir İkinci (Müteşâbihât) olup, görülen, anlaşılan, meşhûr olan manayı vermeyip, meşhûr olmayan mana verilen âyetlerdir Ya'ni, bunların açık ve meşhur manalarını vermek, akla ve şeriata uygun olmazsa, meşhûr olmayan mana vermek, ya'ni (Tevil) etmek icâb eder Açık manalarını vermek, günâh olur” İlâ Ahir [Dört Büyük Halife, (Seyyid Eyyûb Bin Sıddîk) Sayfa: 41-46'dan alınan yazı burada sona erdi Tam İlmihâl (Seâdet-i Ebediyye), Sayfa: 386-389] Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'in nurunun Peygamber, peygamber, silsile silsile, Adem (Aleyhis-selâm)'den Peygamberimiz (Sallallâhu Aleyhi Vesellem)'e kadar geldiğini [Dört büyük Halife (Seyid Eyyub bin Sıddık), Sayfa: 41-46]'da yazmaktadır Bizde bu yazıyı kitabımıza alarak siz okuyucularımızı aydınlatmaya çalıştık Süleyman Çelebi Hazretleri bu gibi kitaplardan toplayarak Mevlîd-i Şerifi yazmıştır Mevlîdin aslı yok, şarkı, türkü, şiir gibi diyenlerin sözleri hem boş, hem de Allah'a ve Resûlullah'a karşı ters konuştuklarından büyük hata, günah belki de küfürdür (Bir Siteden Alınmıştır) AAZİZ

22-06-2008	#2
Profil Bilgileri muvaffak	--->: Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası Allah razı olsun

18-09-2008	#3
Profil Bilgileri Zilzal	--->: Peygamber efendimiz(S.A.V)anne ve babası Paylaşimin İçin Sağol


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder