FrMaLeV

**FataL** · 26-05-2008

Yetimi Himaye Etmek başlıklı yazı Mumsema Yetimi Himaye Etmek Forum Alev

YETİMİ HİMAYE ETMEK

265

Ebü Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resülullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
"Kendi yetimini veya başkasına ait bir yetimi himaye eden kimseyle ben, cennette şöyle yanyana bulunacağız"
Hadisin ravisi Malik İbni Enes, -Peygamber aleyhisselam'ın yaptığı gibi- işaret parmağıyla orta parmağını gösterdi

[1]
Açıklamalar
Erginlik çağına gelmeden önce babasını kaybetmiş çocuğa yetim deriz

Hadîs-i şerîf yetimleri, soy itibariyle yakınlık bakımından, insanın kendi yetimleri ve başkasına ait yetimler diye ikiye ayırmaktadır

Bir kimsenin kendi yetimleri: torunu, erkek veya kız kardeşinin çocuğu, öz veya üvey kardeşi, oğulluğu veya kocası ölen bir hanıma göre geride kalan çocukları, yahut bu neviden yakınlarıdır

Yetim bir yavrunun babadan anadan kalma malı bulunabilir

O takdirde bu yavru erginlik çağına girene kadar kendisine sahip çıkmak, malının yok olup gitmesine meydan vermemek onu himaye etmek olur

Şayet malı yoksa, onun himayesi, babasının yokluğunu aratmamaya
çalışmakla mümkün olur

Her toplumda olduğu gibi bizde de hadsiz hesapsız yetim vardır

Nice yetimler, ellerinden tutacak, kendilerini hayatın zor ve katı şartlarına alıştıracak rehberleri olmadığı için ezilmişler, itilip kakılmışlar ve adeta kötü insan olmaya zorlanmışlardır

Bu yavrulara sahip çıkanlar, toplumun bir açığını kapamış, bir yarasını sarmış olurlar

Kısacası, insan olmanın sorumluluğunu duymuş olurlar

Hayatın kahredici çarkının bir insanı ezmesine göz yummayanlar, emsalsiz bir insanî zevki tadarlar

Ayrıca şu hadîs-i şerîfin vadettiği hesapsız mükafatı kazanırlar:
"Bir kimse sırf Allah rızası için bir yetimin başını okşarsa, elinin dokunduğu her saç teline karşılık ona sevap vardır"

[2]
Her saç teline karşılık bir sevap, ne büyük mükafattır

Şu halde yüreğinden kopup gelen derin bir şefkat duygusuyla bir yetimi kucaklayıp bağrına basan, yanaklarına öpücükler konduran, ona yalnızlığını ve yetimliğini unutturmaya çalışan bir kimse, ilahî rahmet sağanağı altında yıkanmış ve günahlarından arınmış olmaktadır

Bir yetim gülüyorsa, başına şefkat eli değdiği içindir

Bir yetim gülüyorsa, bütün bir toplum gülüyor demektir

Şu hadîs-i şerîf de bu gerçeği pekiştirmektedir:
"Bir kimse, müslümanların arasında bulunan bir yetimi alarak yedirip içirmek üzere evine götürürse, affedilmeyecek bir suç işlemediği takdirde, Allah Teala onu mutlaka cennete koyar"

[3]
"Affedilmeyecek suç" ifadesi hatıra iki büyük günahı getirmektedir:
Biri Allah'a şirk koşmak yani Allah'dan başka bir ilahın varlığını kabul etmek, diğeri de kul hakkı yedikten sonra onu helal ettirmemektir

Cennet'e girebilmek, şüphesiz büyük bir saadettir

Ondan da üstünü, Cennet'te Resül-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'e komşu olabilmektir

Cennet'i yaratan ve oradaki üstün mevkileri bazı iyilikleri yapanlara ayıran Allah Teala, sevgili Resülü'ne komşu olma bahtiyarlığını, yetimleri koruyanlara lütfetmiştir

Ne mutlu o bahtiyarlara!

Hadislerden Öğrendiklerimiz
1 Cennette en üstün mevki, Hz

Peygamber'e komşu olabilmektir

2 Bu üstün mevkii kazanmanın bir yolu, yetimi himaye etmektir

3 Kendisinin veya başkalarının yetimlerini koruyanlar, Allah Teala'yı hoşnut ederler

[1] Müslim, Zühd 42
[2] Ahmed ibni Hanbel, Müsned, V, 250
[3] Tirmizî, Birr 14

26-05-2008	#1
Profil Bilgileri FataL	Yetimi Himaye Etmek Yetimi Himaye Etmek başlıklı yazı Mumsema Yetimi Himaye Etmek Forum Alev YETİMİ HİMAYE ETMEK 265 Ebü Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resülullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kendi yetimini veya başkasına ait bir yetimi himaye eden kimseyle ben, cennette şöyle yanyana bulunacağız" Hadisin ravisi Malik İbni Enes, -Peygamber aleyhisselam'ın yaptığı gibi- işaret parmağıyla orta parmağını gösterdi[1] Açıklamalar Erginlik çağına gelmeden önce babasını kaybetmiş çocuğa yetim deriz Hadîs-i şerîf yetimleri, soy itibariyle yakınlık bakımından, insanın kendi yetimleri ve başkasına ait yetimler diye ikiye ayırmaktadır Bir kimsenin kendi yetimleri: torunu, erkek veya kız kardeşinin çocuğu, öz veya üvey kardeşi, oğulluğu veya kocası ölen bir hanıma göre geride kalan çocukları, yahut bu neviden yakınlarıdır Yetim bir yavrunun babadan anadan kalma malı bulunabilir O takdirde bu yavru erginlik çağına girene kadar kendisine sahip çıkmak, malının yok olup gitmesine meydan vermemek onu himaye etmek olur Şayet malı yoksa, onun himayesi, babasının yokluğunu aratmamaya çalışmakla mümkün olur Her toplumda olduğu gibi bizde de hadsiz hesapsız yetim vardır Nice yetimler, ellerinden tutacak, kendilerini hayatın zor ve katı şartlarına alıştıracak rehberleri olmadığı için ezilmişler, itilip kakılmışlar ve adeta kötü insan olmaya zorlanmışlardır Bu yavrulara sahip çıkanlar, toplumun bir açığını kapamış, bir yarasını sarmış olurlar Kısacası, insan olmanın sorumluluğunu duymuş olurlar Hayatın kahredici çarkının bir insanı ezmesine göz yummayanlar, emsalsiz bir insanî zevki tadarlar Ayrıca şu hadîs-i şerîfin vadettiği hesapsız mükafatı kazanırlar: "Bir kimse sırf Allah rızası için bir yetimin başını okşarsa, elinin dokunduğu her saç teline karşılık ona sevap vardır"[2] Her saç teline karşılık bir sevap, ne büyük mükafattır Şu halde yüreğinden kopup gelen derin bir şefkat duygusuyla bir yetimi kucaklayıp bağrına basan, yanaklarına öpücükler konduran, ona yalnızlığını ve yetimliğini unutturmaya çalışan bir kimse, ilahî rahmet sağanağı altında yıkanmış ve günahlarından arınmış olmaktadır Bir yetim gülüyorsa, başına şefkat eli değdiği içindir Bir yetim gülüyorsa, bütün bir toplum gülüyor demektir Şu hadîs-i şerîf de bu gerçeği pekiştirmektedir: "Bir kimse, müslümanların arasında bulunan bir yetimi alarak yedirip içirmek üzere evine götürürse, affedilmeyecek bir suç işlemediği takdirde, Allah Teala onu mutlaka cennete koyar"[3] "Affedilmeyecek suç" ifadesi hatıra iki büyük günahı getirmektedir: Biri Allah'a şirk koşmak yani Allah'dan başka bir ilahın varlığını kabul etmek, diğeri de kul hakkı yedikten sonra onu helal ettirmemektir Cennet'e girebilmek, şüphesiz büyük bir saadettir Ondan da üstünü, Cennet'te Resül-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'e komşu olabilmektir Cennet'i yaratan ve oradaki üstün mevkileri bazı iyilikleri yapanlara ayıran Allah Teala, sevgili Resülü'ne komşu olma bahtiyarlığını, yetimleri koruyanlara lütfetmiştir Ne mutlu o bahtiyarlara! Hadislerden Öğrendiklerimiz 1 Cennette en üstün mevki, Hz Peygamber'e komşu olabilmektir 2 Bu üstün mevkii kazanmanın bir yolu, yetimi himaye etmektir 3 Kendisinin veya başkalarının yetimlerini koruyanlar, Allah Teala'yı hoşnut ederler [1] Müslim, Zühd 42 [2] Ahmed ibni Hanbel, Müsned, V, 250 [3] Tirmizî, Birr 14


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder