FrMaLeV

hasan kaya hastalarına......... başlıklı yazı Mumsema hasan kaya hastalarına......... Forum Alev

arkadaşlar ben çok fena hasan kaya hastasıyım şiirlerine özellikle daha da hastayımbi kaç şiirini yazdım eğer beğenirseniz daha fazlasını yazarımumuyorum ki bu şairi çok beğeneceksinizzzz




Aykırı sevda



adı neyse ne,
papatya gülüşlü,
candan can,
aykırı bir sevda
kar beyazı sessizlik içinde
susan bir yalnızlık…

şehrin denizden
ve martılardan uzak
bir semtinde,
serseri bir melankoli,
savuruyor eteklerini…

vazgeçtim gidemem,
işten yorulmuş
sana dokunurken gülen
ellerim ağlıyor
hüzünlü dizelerde…

Hasan Kaya
25 Ekim 2007 Perşembe











Kirpiğinde yaralı gülüşler


78’lere

Yorgun bir akşamın düşünde solan dizeyim
Islak, serin akan bir ırmağın sesine düşüyorum
Rüzgârsız, sallanıp düşen zeytin yaprağını
Uzak denizlerin mavisi, susan yeşiline yazıyorum

Gençliğin ak gömleğini soyunmuş çıplak
Yılan karası bir matemin uzanan parmağı
Her sabah güneşin gözünü çıkarmaya uzanıyor
Pencereme hüzünlü bir İstanbul,
Bir Ankara,
Bir Diyarbakır resmi çiziyor

Zamandır zaman içinde dönen, değişen
Güneşi yaralı bir sabah kanıyor doğan gün
Döner elbet; kirpiğinde yaralı Eylül gülüşleri
Karanlığın siyah atlarına gem vurmuş o çocuklar





Sapaninda yüregim

Pasli hançerini kinindan çikaran zulüm
Vuruyor en genç dallarini hayatin
Gelecek, zahir bir baharmis yesil mavi

Baris uzak kirli bir mendil ellerinde
Kirik nar dalinda ince bir çiglik
Savruluyor peygamberler ülkesinde

Gecenin kör pencerelerine vuran,
Susan yorgun sesim,
Kendine küs çiçekler ekiyor sabahlarima

Sapaninda agir bir tas yüregim
Aglayan analarin etegine tutunmus
Yagmurlarla yürüyor çocuklar
islak gülüslerinde hüzün…

Hasan Kaya

arkadaşlar çok pardon yeni olduğum için konuyu yanlış yere açmışım ya pardon

hasan kaya hakkında biraz bilgi verir misin?

arkadaşım hasan kayanın kendi ağzından hayatı bu ama ben genellikle şiirleriyle ilgleniyorum Mart 1959 Erzincan dogumluyum Alti yasimda Istanbul''a göçen ailemle birlikte Üsküdar''a yerlestik
Zeynep Kamil Harmanlik Ilkokulunda, Karacaahmet Mezarliginin yaninda ki o ahsap binada 5 yilim geçti Ögretmenlerime mezarliktan çaldigim gülleri hediye ettigim için kusura bakmasinlar Gerçi onlarda biliyorlardi güllerin nereden geldigini Üzümünü yiyip bagini sormamaydi bu
Orta ögrenimi Üsküdar Cumhuriyet lisesinde tamamlamadan ayrildim Okulun en yaramazlarindan degildim ancak en çok disiplinlik olan ögrencilerinden biri olmayi ve okulun tarihine adimi yazmayi basardim Lise diplomasini daha sonra disardan girdigim imtihanla Ankara Aydinlik Evler Lisesinden aldim
Bir iki yilda Açik Ögretime devam edip kaydimi Hayat Fakültesine aldirdim Hala mezun olmayacagimi bilerek dirsek çürütüyorum
Hayata biraktigim izlerle yoluma devam etmeye çalisiyorum ve simdi dönüp baktigimda geride biraktigim en degerli iz kizim ve oglum oldugunu görmek beni mutlu ediyor
Bütün ömrünü dogru duvar örmeye adayan bir babanin salladigi keserle mütevazi bir yasamimla baslayan hayat öyküm 1979 yilinda Isviçre''ye gelmemle farkli bir yola girdi Hayatimin en önemli dönüm noktalarindan biri saydigim bu göç hala devam ediyor Yasamimi kazanmak için degisik islerde çalistim Hala demiri tavinda dövüp, çelige sekil vererek yasamimi kazaniyorum

Agir çalisma yasamimda uykularimdan çalarak dört kitap yazmayi ve yayincilarla bogusarak yayinlamayi basarmak pek kolay olmadi Yazmasi, yayinlamasi ve dagitimi bu kadar zor olunca okurla bulusmasi da sinirli ve çok dogal olarak zor oldu

güselmis cnm bu siirler bazilari hosuma gitti emegine saglik

daha fazlalarını hemen ekliyorum



Karanlik Mavi

Susan bir yüregin çigliginda asli kalmistik,
Denizler karanlik küsmüs
Zeytin yesili agliyordu
Aksamin alaca suskunlugu…

Kendi renginde yanan karanlik maviydik
Yildizlar uzakti
Gecenin koyu karanlik yüzünde
Soluk bir gülümsemeydi ay
Yorgun bir kosu, gençlige giden yoldaydik
Yillar lades dedikçe aklimda diyen
Demir köprü, basinda kavak yelleri
Eylüldü kiran ince dallari

Kanmis, kandirilmis bulutlar gezdi avareydik
Solmus çiçek yapraginda yangin
Kendi ayazinda kalmis
Üsümez artik hiçbir mevsim
Hasan Kaya






Gitmiyorsun
Yüzümden kovuyorum gitmiyor
Sana gülümsemek bunlardan biri
En olmaz islerin oluru
Gelincigi vuruyorum
Kizil karanfil susuyorum…

Yüzümden kovuyorum gitmiyor
Ellerini tutmak bunlardan biri
Sesimde serseri bir marti çigligi
Uzak denizlerden dönüyor
Kanadi kirik tuz kaniyorum
Yüzümden kovuyorum gitmiyor
Seni özledim bunlardan biri…
Taze ekmek kokan sabah
Denize inen aksam
Mavi dönen gece, üsüyorum
Yüzümden kovuyorum gitmiyor
Apansiz uyanmak bunlardan biri
Soguk yildiz aglamakli
Karanligi aralayan ay
Susamis sana uyaniyorum

Yüzümden kovuyorum gitmiyor
Seni seviyorum bunlardan biri

Hasan Kaya





Söyle, çocuk gülüslerin sevincini hangi sabahlara
hüzünlerini hangi aksamlara sakladin Bir Istanbul aks----- kizil karanfiller ekerken günes
Susan mavi yesil gözlerin bende
bir elinde çay bardagi,
digerinde yarim bir simit
Marmara�yi seyret
Dönerken balikçilar Hayirsiz önlerinden,
Yassi Ada�ya yakin
Beyaz bir martiyim, dolanirim denize yakin tuz kokan

Havada kar sesi, içimde sessizligin üsüyor
Gözlerim lal pencerelerin geceye açilan karanliginda susuyor

Ve senli düslerin hoyrat yalnizliginda yorgun düsüyorum sabaha
Zaman esiyor, teninde taze lekeler birakarak
Yildizlarin altinda kayarak, ayin onulmaz yüzüne yakin
Uykusuz gecelerin yorgun yalnizligindan geçiyor
Sonbahar sonu,
giden kuslar,
kizila dönen, yanan yapraklar dökülüyor
Ellerim teninde sicak gezen özlemin yanginlarini sakliyor
Hasan Kaya